Ανακοίνωση με αιχμές κατά του αναπληρωτή υπουργού Υγείας, Παύλου Πολάκη και των οργάνων του, από τη σύζυγο του Διοικητή της Τραπέζης της Ελλάδος, Γιάννη Στουρνάρα.
«Ζημίωσαν 3 εκατ. Ευρώ το Ελληνικό Δημόσιο για να βλάψουν την οικογένειά μου», είναι ο τίτλος της ανακοίνωσης της κ. Νικολοπούλου, η οποία σημειώνει μεταξύ άλλων ότι «ο Υπουργός Αναπληρωτής Υγείας Παύλος Πολάκης και τα όργανά του να βλάψουν εμένα και την οικογένειά μου τέλεσαν το αδίκημα της απιστίας σε βαθμό κακουργήματος. Έδρασαν ως μια συμμορία που ενήργησε με δόλο, με σκοπό να βλάψουν τον σύζυγό μου, Γιάννη Στουρνάρα».
Παράλληλα, πρόσθεσε ότι σήμερα, αυτοπρόσωπος, κατήγγειλε το αδίκημα στην εισαγγελέα διαφθοράς, κυρία Ελένη Τουλουπάκη και κατέθεσε μηνυτήρια αναφορά για απιστία στην υπηρεσία κατά κάθε υπευθύνου και αρμοδίου για την έκδοση της Α.Π. 941/24-3-2017 Υπουργικής Απόφασης με την οποία έγινε ΑΠΕΝΤΑΞΗ ΤΗΣ ΠΡΑΞΗΣ «ΑΝΑΠΤΥΞΗ ΑΝΘΡΩΠΙΝΟΥ ΔΥΝΑΜΙΚΟΥ», η οποία αποτελεί Επιχειρησιακό Πρόγραμμα ΕΣΠΑ με Απόφαση Ένταξης της Πράξης με αριθμό 3171/10-6-2009 και με αποτέλεσμα τη ζημία του Ελληνικού Δημοσίου με το ποσό κατ’ ελάχιστον των 2.992.821,7 ευρώ και κατά μέγιστον των 3.344.918,432 ευρώ».
Αναλυτικά η ανακοίνωση:
«Για να μπορούν ο Υπουργός Αναπληρωτής Υγείας Παύλος Πολάκης και τα όργανά του να βλάψουν εμένα και την οικογένειά μου τέλεσαν το αδίκημα της απιστίας σε βαθμό κακουργήματος. Έδρασαν ως μια συμμορία που ενήργησε με δόλο, με σκοπό να βλάψουν τον σύζυγό μου, Γιάννη Στουρνάρα, Διοικητή της Τραπέζης της Ελλάδος, μέσω εμού της ιδίας και ενώ γνώριζαν ότι η πράξη τους αυτή είναι κακούργημα και ζημιώνει βάναυσα το Ελληνικό Δημόσιο, εντούτοις δεν δίστασαν ούτε στιγμή να το τελέσουν. Τουναντίον μηχανορράφησαν, ραδιούργησαν, εκβίασαν προκειμένου με αριστοτεχνικό τρόπο να επιτελέσουν τον σκοπό τους, επιστρατεύοντας υπαλλήλους και στελέχη δημόσιας διοίκησης και του Υπουργείου Υγείας.
Αυτοπροσώπως σήμερα κατήγγειλα το αδίκημα στην εισαγγελέα διαφθοράς κυρία Ελένη Τουλουπάκη. Κατέθεσα μηνυτήρια αναφορά για απιστία στην υπηρεσία (άρθρ. 256 ΠΚ εν συνδ. προς άρθρ. 1 παρ.1 Ν. 1608/1950) κατά κάθε υπευθύνου και αρμοδίου για την έκδοση της Α.Π. 941/24-3-2017 Υπουργικής Απόφασης με την οποία έγινε ΑΠΕΝΤΑΞΗ ΤΗΣ ΠΡΑΞΗΣ «ΑΝΑΠΤΥΞΗ ΑΝΘΡΩΠΙΝΟΥ ΔΥΝΑΜΙΚΟΥ», η οποία αποτελεί Επιχειρησιακό Πρόγραμμα ΕΣΠΑ με Απόφαση Ένταξης της Πράξης με αριθμό 3171/10-6-2009 και με αποτέλεσμα τη ζημία του Ελληνικού Δημοσίου με το ποσό κατ’ ελάχιστον των 2.992.821,7 ευρώ και κατά μέγιστον των 3.344.918,432 ευρώ.
Ευθύνες για τη ζημία του Ελληνικού Δημοσίου έχουν ο Υπουργός Υγείας Ανδρέας Ξανθός, ο Υπουργός Αναπληρωτής Υγείας Παύλος Πολάκης, ο Πρόεδρος του ΚΕ.ΕΛ.Π.ΝΟ. Θεόφιλος Ρόζενμπεργκ, τα μέλη του Διοικητικού Συμβουλίου του ΚΕ.ΕΛ.Π.ΝΟ. και άλλοι αρμόδιοι δημόσιοι υπάλληλοι. Έχω εμπιστοσύνη ότι η ελληνική δικαιοσύνη θα επιληφθεί και θα πράξει τα δέοντα.
Θέλω να διαβεβαιώσω προς κάθε κατεύθυνση ότι θα χρησιμοποιήσω κάθε νόμιμο μέσο για να αποδοθεί δικαιοσύνη και να αποκατασταθεί η ζημία που έχω υποστεί εγώ, η οικογένειά μου και η εταιρεία μου. Έχω εμπιστοσύνη στο κράτους δικαίου και τους θεσμούς της χώρας μου».
Ο πρόεδρος της Ευρωπαϊκής Επιτροπής, Ζαν-Κλοντ Γιούνκερ έχει χαρακτηρισθεί, όχι άδικα, ως ο πλέον φιλικός κοινοτικός παράγοντας για τις ελληνικές κυβερνήσεις στη διάρκεια της τελευταίας επταετίας. Και ως αναγνωρισμένα τέτοιος, είναι ο πλέον κατάλληλος για να "συστήσει" στην ελληνική κυβέρνηση την τακτική που κρίνεται συγκυριακά σκόπιμη στο εξαιρετικά κρίσιμο μέχρι τις 21 Ιουνίου χρονικό διάστημα.
Με αυτή την "αποστολή" φθάνει στην Αθήνα αυτή την εβδομάδα.
Οι διαβεβαιώσεις που φέρνει μαζί του ο κ. Γιούνκερ, μία εμβληματική και πολιτικά ανθεκτική φυσιογνωμία στην ευρωπαϊκή πολιτική σκηνή τα τελευταία χρόνια, είναι ότι η Ελλάδα μετά το τέλος του τρίτου προγράμματος θα τελεί πολιτικά και οικονομικά υπό τον "κανονικό" έλεγχο που και οι άλλες χώρες της Ευρωζώνης υφίστανται, ήτοι με τους όρους του αναθεωρημένου Συμφώνου Σταθερότητας.
Η εφαρμογή των όρων αυτής της "κανονικής" εποπτείας αναμφίβολα θα είναι αυστηρότερη, λόγω αφ' ενός του χρέους (αυστηρές δεσμεύσεις που συνοδεύουν τα διακρατικά δάνεια αλλά και εκείνα του ESM/EFSF) και αφ' ετέρου των δεσμεύσεων που έχουν υπογραφεί από την ελληνική κυβέρνηση για τη διετία 2019 – 20 αλλά και για τα πρωτογενή πλεονάσματα τουλάχιστον μέχρι το 2023.
"Φέρνει" επίσης μαζί του και θα το εκθέσει με σαφή τρόπο, την δέσμευση ότι για τις χώρες του Νότου και ειδικά για την Ελλάδα - με δική του πρωτοβουλία - θα αναλογεί ένα αυξημένο και σημαντικό μέρος των κοινοτικών χρηματοδοτήσεων στο πλαίσιο του νέου προϋπολογισμού της Ε.Ε. που θα συνδυάζεται με τις αναπτυξιακές χρηματοδοτικές παρεμβάσεις του εν ενεργεία "πακέτου Γιούνκερ".
Παράλληλα όμως με το πλαίσιο αυτών των "παροχών", θα ζητήσει την εμπροσθοβαρή εφαρμογή των μέτρων που έχουν ήδη συμφωνηθεί από την Αθήνα στο πλαίσιο της συμφωνία της 15 Ιουνίου του 2017. Ήτοι των μέτρων που αφορούν στη "μεταμνημονιακή" περίοδο και αφορούν στην περαιτέρω μείωση συντάξεων και διεύρυνση της φορολογικής βάσης (μείωση του αφορολόγητου ορίου), προκειμένου να λυθεί ο γόρδιος δεσμός των απαιτήσεων μεταξύ Βερολίνου και Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου για τα πρωτογενή πλεονάσματα και το χρέος. Οι δεσμεύσεις αυτές θα αποτελούν την βάση πάνω στην οποία θα πρέπει να οικοδομηθεί το περιβόητο "ολιστικό αναπτυξιακό πρόγραμμα" που θα πρέπει να είναι ήδη "διορθωμένο" στο άτυπο Eurogroup στη Σόφια.
Και εδώ όμως – όπως έχει συμβεί και άλλες φορές στο παρελθόν – η πειθάρχηση της ελληνικής πλευράς στις δεσμεύσεις, δεν χρησιμεύει παρά σαν το "λιπαντικό" για την διασφάλιση της δυνατότητας υπέρβασης των διαφορών μεταξύ ΔΝΤ και Ευρωζώνης.
Οι οικονομικές συγκλίσεις - διαφορές είναι οι ακόλουθες.
Το ΔΝΤ μετά τις τελευταίες συζητήσεις έχει υιοθετήσει τη "γερμανική γραμμή" ότι η περαιτέρω διευκόλυνση στο χρέος πρέπει να "στερεωθεί" σε ένα μηχανισμό αυστηρής εποπτείας (και έμμεσου εξαναγκασμού εφαρμογής) στα μέτρα που έχουν συμφωνηθεί.
Το ΔΝΤ "βλέπει" την εποπτεία αυτή να υποστηρίζεται από τον συνδυασμό των ευρωπαϊκών θεσμών με την δική του συμμετοχή (στο πλαίσιο των αξιολογήσεων του Άρθρου 4) και όχι συνδεδεμένο με την προώθηση των μέτρων ελάφρυνσης του χρέους η οποία θα πρέπει εξ αρχής να είναι "αυτοματοποιημένη" και ανεξάρτητη του τρόπου εφαρμογής των όρων πειθάρχησης. Ο λόγος που υποστηρίζει αυτό, είναι ότι αν γίνει διαφορετικά, ήτοι με σταθερές ετήσιες εγκρίσεις από τον Ευρωπαϊκό Μηχανισμό Σταθερότητας (ESM) ή ακόμα χειρότερα με εγκρίσεις από τα κοινοβούλια, θα ακυρώσει τον θετικό αυτοματισμό των αγορών απέναντι στην βεβαιότητα της ελάφρυνσης του ελληνικού χρέους.
Αντίθετα το Βερολίνο – μέχρι στιγμής και υπό την πίεση των εσωτερικών πολιτικών δεσμεύσεων στην συμμαχική κυβέρνηση CSU/CDU/SPD – ζητάει η ελάφρυνση του χρέους να βρίσκεται υπό διαρκή ετήσια επανεξέταση.
Καλά πληροφορημένες πηγές του Capital.gr αναφέρουν – όπως έχει παρουσιασθεί σε προηγούμενα ρεπορτάζ – ότι η γερμανική κυβέρνηση δύσκολα θα αποδεχθεί μία αυτοματοποιημένη ελάφρυνση του χρέους ενόψει των εκλογών στη Βαυαρία τον Οκτώβριο, όπου το κυβερνητικό CSU βρίσκεται υπό ισχυρή πίεση από το ακροδεξιό AfD, σε δύο θέματα, το προσφυγικό και την ελάφρυνση του χρέους στην Ελλάδα.
Ο κ. Γιούνκερ γνωρίζει αυτές τις δυσκολίες και τις έχει συζητήσει με τη Γερμανίδα καγκελάριο Άνγκελα Μέρκελ. Και καλείται να συγκεντρώσει τους πολιτκούς και οικονομικούς όρους για να παρακαμφθεί η δυσκολία αυτή χωρίς ... ατυχήματα.
Ένας κρίσιμος σταθμός στη διαδρομή αυτή θα είναι η Αθήνα αυτή την εβδομάδα.
Ο Τομεάρχης Εργασίας, Κοινωνικής Ασφάλισης και Κοινωνικής Αλληλεγγύης της Νέας Δημοκρατίας, βουλευτής Κυκλάδων κ. Γιάννης Βρούτσης, σχετικά με τα στοιχεία της Eurostat που κατατάσσουν την Ελλάδα δεύτερη μεταξύ των χωρών της Ε.Ε. ως προς το ποσοστό του πληθυσμού που αντιμετωπίζει σοβαρές υλικές στερήσεις, έκανε την ακόλουθη δήλωση:
«Μετά την αρνητική πρωτιά που πέτυχε η χώρα μας μεταξύ των Κρατών μελών της Ε.Ε. στην ανεργία (20,8%) ακολουθεί, δυστυχώς, νέα αρνητική διάκριση της Ελλάδας στη φτώχεια.
Σύμφωνα με τα στοιχεία της Eurostat, η Ελλάδα καταλαμβάνει τη δεύτερη χειρότερη επίδοση μεταξύ των χωρών της Ε.Ε., παρουσιάζοντας τα υψηλότερα ποσοστά σοβαρών υλικών στερήσεων των πολιτών: περισσότεροι από 2 στους 10 Έλληνες ζουν σε συνθήκες σοβαρής ανέχειας!
Πιο συγκεκριμένα, το ποσοστό του πληθυσμού της Ε.Ε. που ζει κάτω από τα όρια της φτώχειας βαίνει συνεχώς μειούμενο και ανήλθε για το 2017 στο 6,7%. Στην Ελλάδα το αντίστοιχο ποσοστό είναι υπερτριπλάσιο (21,1%) και η χώρα μας κατατάσσεται πίσω μόνο από τη Βουλγαρία.
Οι αρνητικές επιδόσεις της χώρας μας συγκριτικά με τα υπόλοιπα κράτη μέλη της ΕΕ, αποδεικνύουν τη συνεχή απόκλιση της Ελλάδας από την Ευρώπη στους κρίσιμους κοινωνικούς δείκτες (σχήμα 1).
Ακόμη και οι χώρες που ήταν σε μνημόνιο, εμφανίζουν πολύ μικρότερα αντίστοιχα ποσοστά φτώχειας συγκριτικά με την Ελλάδα: Ισπανία (5,1%), Πορτογαλία (6,9%) και Κύπρος (11,7%) (σχήμα 2).
Δυστυχώς, οι ιδεοληψίες και οι αυταπάτες του ΣΥΡΙΖΑ γκρέμισαν το βιοτικό επίπεδο των Ελλήνων, ενώ με ευθύνη της Κυβέρνησης η Ελλάδα παραμένει ουραγός στους κρίσιμους κοινωνικούς δείκτες. Με τις αποκλίσεις να διευρύνονται και το χάσμα με την υπόλοιπη Ευρώπη να μεγαλώνει συνεχώς».
Πήρε εξιτήριο και μετά πέθανε-Τι δηλώνει ο Διοικητής του Αγ. Ανδρέα Θ. Σερεμέτης
Τη διερεύνηση των συνθηκών θανάτου της μητέρας τους Νικολίτσας Κάτσενου ζητούν τα παιδιά της, καθώς απεβίωσε πέντε ώρες μετά την έξοδό της από τον «Αγ. Ανδρέα», όπου είχε μεταφερθεί, το προηγούμενο βράδυ, με δύσπνοια.
Η Νικολίτσα Κάτσενου, παρά τα 82 της χρόνια, σύμφωνα με τις περιγραφές των οικείων της, ήταν ακμαιότατη και υπερδραστήρια. Την περασμένη Πέμπτη, πιθανόν και λόγω της σκόνης που επικρατούσε στην ατμόσφαιρα, εμφάνισε δύσπνοια και τα παιδιά της τη μετέφεραν στο Κέντρο Υγείας Κάτω Αχαΐας, καθώς έμενε στην περιοχή Πέττα. «Εκεί, την εξέτασαν κι όταν της μέτρησαν το οξυγόνο, το βρήκαν χαμηλό, μόλις 80. Αμέσως της έκαναν κάποιες εισπνοές και κατάφεραν να της το ανεβάσουν στο 90. Παρότι η μητέρα μου συνήλθε αρκετά, μας είπαν ότι, επειδή είχε και πρόβλημα κολπικής μαρμαρυγής, θα την παρέπεμπαν στο εφημερεύον νοσοκομείο, προκειμένου να υποβληθεί σε εξετάσεις και πιθανόν να χρειαστεί και νοσηλεία» μας περιγράφει η κόρη της Γεωργία, η οποία τη συνόδευε.
Συνεχίζοντας την περιγραφή της, αναφέρει: «Οταν φτάσαμε στο Τμήμα Επειγόντων Περιστατικών του «Αγίου Ανδρέα», ώρα 11.30 το βράδυ, η κατάσταση που επικρατούσε ήταν η απερίγραπτη. Τα περιστατικά ήταν πάρα πολλά και το προσωπικό έτρεχε για να προλάβει. Αυτό οφείλω να το επισημάνω, διότι θέλω να είμαι ειλικρινής. Κάθισε η μητέρα μου σε μία καρέκλα στον διάδρομο και περιμέναμε. Γύρω στη 1, μας πήραν στο εξεταστήριο, της πήραν αίμα και ζήτησαν και μία ακτινογραφία. Δεν της μέτρησαν καθόλου το οξυγόνο και απλώς την ακροάστηκε μία γιατρός, όπως ήταν καθισμένη στην καρέκλα. Μάλιστα, την ώρα που την εξέταζε, τη φώναξαν επειγόντως στην αίθουσα της αναζωογόνησης, καθώς κινδύνευε κάποιος να χάσει τη ζωή του. Φυσικά, εμείς παραμείναμε στη θέση μας και περιμέναμε. Τελικά, η γιατρός επέστρεψε μετά από αρκετή ώρα και μας είπε ότι πρόκειται για κάποια λοίμωξη του αναπνευστικού. Της έδωσε κάποια αντιβίωση και μας ρώτησε εάν έχουμε νεφελοποιητή, για να τις χορηγήσουμε κάποια εισπνεόμενα σκευάσματα. Εμείς της απαντήσαμε θετικά κι έτσι στις 5 το πρωί μας έδωσαν εξιτήριο. Πήγαμε στο σπίτι, της χορήγησε ο αδελφός μου τα εισπνεόμενα σύμφωνα με τις οδηγίες της γιατρού και στις 12.30 κατέληξε».
ΘΑ ΠΡΟΣΦΥΓΟΥΜΕ
Η οικογένειά της έχει βυθιστεί στη θλίψη για τον αιφνίδιο θάνατό της και ιδιαίτερα διότι πιστεύει ότι κατέληξε αβοήθητη. «Φτάσαμε σ’ εσάς, το καταγγείλαμε στη διοίκηση του νοσοκομείου και θα προσφύγουμε και νομικά εάν χρειαστεί, διότι δεν θέλουμε να καταλήξει και κάποιος άλλος συμπολίτης μας έτσι. Σεβόμαστε απόλυτα και αναγνωρίζουμε το φόρτο εργασίας του προσωπικού που υπηρετεί στα επείγοντα, αλλά εδώ πρόκειται για την απώλεια ενός ανθρώπου. Αν η μητέρα μας είχε καταπέσει και είχε προβλήματα, θα το βλέπαμε διαφορετικά. Αλλά ήταν μία γυναίκα ζωντανή και ακμαία. Της έδωσαν εξιτήριο για το σπίτι και κατέληξε. Μας πληγώνει ότι τη χάσαμε έτσι. Στο Κέντρο Υγείας Κάτω Αχαΐας την αντιμετώπισαν με ιδιαίτερη προσοχή, δεν έχουμε κανένα παράπονο. Γιατί δεν συνέβη αυτό και στον »Αγιο Ανδρέα»;» είπε η κόρη της Βασιλική.
Η «Π» επικοινώνησε με τον διοικητή του «Αγίου Ανδρέα» Θεόδωρο Σερεμέτη, ο οποίος επιβεβαίωσε ότι υπήρξε η προφορική καταγγελία των παιδιών της και αναμένει την έγγραφη, ώστε να προχωρήσει στη διερεύνηση της υπόθεσης.
«Εγώ δεν μπορώ να γνωρίζω τι έχει συμβεί. Σαφώς και η οικογένεια οφείλει να κάνει αυτό που πιστεύει. Από την πλευρά μου, όταν θα παραλάβω την έγγραφη καταγγελία, θα διερευνήσω τι έχει συμβεί. Στην παρούσα φάση δεν μπορώ να πω κάτι» μας δήλωσε ο κ. Σερεμέτης.
Σοκαριστικές είναι οι λεπτομέρειες που έρχονται στο φως από την υπόθεση της 22χρονης που γέννησε μόνη της σε διαμέρισμα στη Νέα Σμύρνη και πέταξε το νεογέννητο μωρό από το μπαλκόνι.
Η μητέρα του παιδιού είναι ένοικος της πολυκατοικίας στην οποία βρέθηκε το νεκρό μωρό. Φοιτήτρια, 22 ετών, μένει μαζί με τη μητέρα της -τραπεζική υπάλληλο- και κατάφερε να περάσει απαρατήρητη την εγκυμοσύνη της, λόγω των περιττών κιλών που είχε. Η ίδια είπε πως προσπαθούσε να συμπεριφέρεται φυσιολογικά έτσι ώστε κανένας να μην καταλάβει το παραμικρό και να μην κινεί υποψίες.
Η 22χρονη φοιτήτρια σε ΤΕΙ της Καλαμάτας μετακινήθηκε στην Αθήνα το περασμένο καλοκαίρι, όταν και έμεινε έγκυος. Τότε είχε αποκαλύψει στον σύντροφό της την εγκυμοσύνη της, εκείνος τρόμαξε και εξαφανίστηκε. Τότε η 22χρονη πήρε την απόφαση να κρατήσει το μωρό και επέστρεψε στην Αθήνα.
Η 22χρονη προσήχθη χθες και αφού έγινε και η εξέταση DNA και ταυτοποιήθηκε, στη συνέχεια ομολόγησε τις πράξεις της.
Το σοκαριστικό είναι πως η 22χρονη γέννησε μόνη της το μεσημέρι της Παρασκευής μέσα στην μπανιέρα του διαμερίσματος που μένει με τη μητέρα της. Στη συνέχεια έκοψε τον ομφάλιο λώρο του μωρού με ψαλίδι και μετά τύλιξε το νεογέννητο σε ένα σεντόνι, το έβαλε σε μια πλαστική σακούλα και το πέταξε από το μπαλκόνι στον ακάλυπτο.
Η ίδια υποστηρίζει ότι πανικοβλήθηκε μήπως επιστρέψει η μητέρα της και καταλάβει τι είχε συμβεί, γι’ αυτό πέταξε το μωρό άρον άρον πάνω στο δίχτυ-τέντα που βρισκόταν πάνω από τον ακάλυπτο της πολυκατοικίας.
Το ερώτημα, στο οποίο οι αστυνομικοί ακόμα δεν έχουν δώσει απάντηση, είναι εάν το μωρό έκλαιγε και εάν έκλαιγε, γιατί κανείς δεν έδωσε σημασία.
Η φοιτήτρια, έπειτα από την εξέτασή της από αστυνομικούς, διακομίστηκε σε νοσοκομείο όπου και νοσηλεύεται, ενώ σήμερα αναμένεται να εκδοθεί ένταλμα σύλληψης σε βάρος της, θα της ασκηθεί δίωξη και στη συνέχεια θα ακολουθήσουν οι νόμιμες διαδικασίες.
Να σημειωθεί ότι το βρέφος πέθανε 12 ώρες μετά τη γέννα, από παθολογικά αίτια, ασιτία και έλλειψη φροντίδας. Το άτυχο μωρό δεν είχε κακώσεις και εικάζεται ότι είτε απλά αφέθηκε πάνω στην τέντα, είτε το κορμάκι του έκανε αναπήδηση πάνω σε αυτό χωρίς να προκληθούν θανατηφόρα τραύματα.
Τρίτο «όχι» στο αίτημα αποφυλάκισης τους έλαβαν την Τετάρτη οι δύο Έλληνες στρατιωτικοί που κρατούνται για 55 μέρες στην Αδριανούπολη, χωρίς να τους έχει γνωστοποιηθεί καν το κατηγορητήριο.
Τα τουρκικά ΜΜΕ, τόσο η Milliyet όσο και το Anadolu δημοσιοποίησαν φωτογραφίες και βίντεο από τη μεταγωγή των δύο κρατούμενων ελλήνων στρατιωτικών από τις φυλακές υψίστης ασφαλείας προς το δικαστήριο της Αδριανούπολης.
Οι δύο στρατιωτικοί εικονίζονται να βαδίζουν με χειροπέδες και συνοδεία αστυνομικών.
Τα τουρκικά ΜΜΕ μεταδίδουν και πληροφορίες για τα όσα ανέφεραν στις καταθέσεις τους οι δύο Έλληνες στρατιωτικοί, Άγγελος Μητρετώδης και Δημήτρης Κούκλατζης.
Σύμφωνα με τη Milliyet ο Α. Μητρετώδης στην κατάθεση του υπογράμμισε ότι πέρασαν τα σύνορα κατά λάθος λόγω καιρού. Όπως γράφει στην ιστοσελίδα της η τουρκική εφημερίδα ο Α. Μητρετώδης ανέφερε χαρακτηριστικά: «Κατά λάθος περάσαμε στην τουρκική πλευρά», προσθέτοντας: «Ακολουθούσαμε κάποιες πατημασιές στα σύνορα. Μόλις μας είδαν οι Τούρκοι στρατιώτες, κατεβάσαμε τα όπλα μας για να μην συμβεί κάτι αρνητικό. Μετά πήρα τηλέφωνο και είπα στο διοικητή μου ότι θα παραδοθώ στους Τούρκους στρατιώτες ως ένδειξη καλής πρόθεσης. Εάν είχα κακή πρόθεση θα καλούσα μέσω του τηλεφώνου τους στρατιώτες που είναι υπό τις διαταγές μου. Θα γινόταν μεγαλύτερο επεισόδιο, αλλά δεν το έκανα. Εξηγήσαμε στους Τούρκους στρατιώτες ότι ήρθαμε κατά λάθος, και οι Τούρκοι στρατιώτες τηλεφώνησαν στους ανωτέρους τους. Αν θέλαμε, μπορούσαμε να εμποδίσουμε και τους Τούρκους στρατιώτες. Δεν είχαμε πάνω μας ρούχα για να κρυφτούμε. Εμείς απλώς ακολουθούσαμε τις πατημασιές στο χιόνι. Σκεφτήκαμε ότι ήταν πρόσφυγες ή παράνομοι μετανάστες».
Ο Δημήτρης Κούκλατζης, σύμφωνα με την ίδια πηγή επανέλαβε ότι «στην ίδια κατάσταση είχαν βρεθεί και Τούρκοι στρατιώτες. Αλλά εμείς χωρίς καμία διαδικασία και χωρίς να ενημερώνουμε καν τους ανωτέρους μας επιτρέπαμε στους Τούρκους που περνούσαν κατά λάθος στην ελληνική πλευρά να επιστρέψουν στην τουρκική πλευρά. Τέτοια περιστατικά συνέβαιναν συχνά ανάμεσα στις δύο πλευρές. Μέχρι σήμερα δεν είχε δημιουργηθεί κανένα πρόβλημα. Γι’ αυτό τώρα έχω ξαφνιαστεί πολύ».
Αυτόν τον Νίκο Παππά τον ελέγχει κανένας; Είναι βέβαιο και επιβάλλεται στην επόμενη κυβέρνηση να ψάξει καλά τα έργα και τις ημέρες του Νίκου Παππά για όπου έχει βάλει το καθεστωτικό του χέρι.
Την παραίτησή του από τη θέση του προέδρου του Ελληνικού Διαστημικού Οργανισμού υπέβαλε ο Δρ. Σταμάτης Κριμιζής, έναν μήνα μετά τον ορισμό του ΔΣ του Οργανισμού, αφήνοντας σοβαρές αιχμές για τον υπουργό Ψηφιακής Πολιτικής, Τηλεπικοινωνιών και Ενημέρωσης, Νίκο Παππά, και τον γενικό γραμματέα Τηλεπικοινωνιών και Ταχυδρομείων, Βασίλη Μαγκλάρα.
Στην επιστολή παραίτησής του, ο κ. Κριμιζής κάνει λόγο για υπουργικές αποφάσεις που «πρακτικά ακύρωσαν το λόγο ύπαρξης του ΕΛΔΟ, καθιστώντας τον μια μη αξιόπιστη γραφειοκρατική δομή που θα μπορούσε να γίνει υποχείριο οποιουδήποτε πολιτικού προϊσταμένου».
Παράλληλα, χαρακτηρίζει τον γενικό γραμματέα Τηλεπικοινωνιών και Ταχυδρομείων «Τσάρο του Διαστήματος», υπογραμμίζοντας πως δεν έχει καμία γνώση και εμπειρία σε αυτόν τον τομέα.
Η επιστολή παραίτησής του:
«Υπό τη σκιά εξαιρετικά δυσάρεστων εξελίξεων σε ό,τι αφορά στη λειτουργία του νεοϊδρυθέντος Ελληνικού Διαστημικού Οργανισμού (ΕΛΔΟ) και τη δική μου συμμετοχή ως προέδρου, αισθάνομαι την ανάγκη να ανακοινώσω δημοσίως την παραίτησή μου από το εν λόγω αξίωμα και να ενημερώσω με την αρμόζουσα υπευθυνότητα για τους λόγους που την κατέστησαν αναγκαία.
Με επιστολή μου στον κ. υπουργό Ψηφιακής Πολιτικής, Τηλεπικοινωνιών και Ενημέρωσης στις 16/4/2018 παραιτήθηκα από την προεδρία του ΕΛΔΟ μετά από μόλις 4 εβδομάδες παραμονής και 3 συνεδριάσεις του Διοικητικού Συμβουλίου. Οι λόγοι που με οδήγησαν στη δυσάρεστη αυτή απόφαση εκτιμώ ότι είναι μάλλον εύκολο να γίνουν κατανοητοί.
Προτεραιότητα για εμένα ήταν και παραμένει το καλό της χώρας. Η ανάγκη ίδρυσης διαστημικής υπηρεσίας στην Ελλάδα ήταν επιτακτική τα τελευταία 30 χρόνια και η κυβερνητική πρωτοβουλία επικροτήθηκε από την επιστημονική και τεχνολογική κοινότητα, καθώς και τους φίλους της Ελλάδος στο εξωτερικό.
Ομολογουμένως, η δομή και οι αρχές λειτουργίας του ΕΛΔΟ που αρχικά προτείναμε (άνοιξη του 2017) με την άτυπη ομάδα εργασίας στην οποία ήμουν συντονιστής κατόπιν προσκλήσεως του κ. υπουργού, ήταν σύμφωνα με τα διεθνή πρότυπα. Κάποιες ατέλειες που είχαν επισημανθεί με σχετικό υπόμνημα στο νομοσχέδιο που τελικά απετέλεσε τον ιδρυτικό νόμο του ΕΛΔΟ (ν. 4508/2017), ήταν αντιμετωπίσιμες, όπως με διαβεβαίωνε ο κ. υπουργός.
Ωστόσο, υπουργικές αποφάσεις που ακολούθησαν, (Υπ. Απ. 3095/2018, Αρ. ΦΕΚ 915, 15/3/2018) πρακτικά ακύρωσαν το λόγο ύπαρξης του ΕΛΔΟ, καθιστώντας τον μια μη αξιόπιστη γραφειοκρατική δομή που θα μπορούσε να γίνει υποχείριο οποιουδήποτε πολιτικού προϊστάμενου.
Δυστυχώς πολύ σύντομα μου έγινε σαφές ότι ο κ. γ.γ. Τηλεπικοινωνιών και Ταχυδρομείων έχει αναλάβει, υπό την ανοχή του κ. υπουργού, το ρόλο του «Τσάρου του Διαστήματος» στην Ελλάδα, αν και δεν έχει καμία γνώση και εμπειρία σε αυτόν τον τομέα. Φαίνεται λοιπόν πως εγώ περισσεύω, εφόσον δεν δέχομαι να είμαι φερέφωνο κανενός.
Το παρόν νομικό πλαίσιο, όπως εφαρμόστηκε με τις πρόσφατες υπουργικές αποφάσεις, ακρωτηρίασε τον ΕΛΔΟ, μεταφέροντας τις αρμοδιότητές του, όπως η εκπροσώπηση της χώρας στον Ευρωπαϊκό Διαστημικό Οργανισμό, σε μη ειδικούς υπαλλήλους του υπουργείου. Δυστυχώς, έτσι δημιουργούνται συνθήκες που υπονομεύουν τα «3Α» όπως συνηθίζω να λέω, Αξιολόγηση, Αξιοκρατία, Αριστεία, και καθιστούν τη συμμετοχή μου αδύνατη.
Εκτίμησή μου είναι ότι γίνεται προσπάθεια καθαρής χειραγώγησης του ΕΛΔΟ προς προκαθορισμένες κατευθύνσεις. Διέκρινα ξεκάθαρη διάθεση και συχνά επιμονή να προωθηθούν δράσεις χωρίς αξιολόγηση, χωρίς αξιοκρατία, μακριά από τα διεθνή πρότυπα, να υπηρετηθούν προσωπικές ατζέντες και να υπάρχει πλήρης έλεγχος από τη Γενική Γραμματεία.
Η πιο δυσάρεστη όμως έκπληξη ήταν ότι ο ΕΛΔΟ αποκλείστηκε με υπουργική απόφαση (3095/2018, Αρ. ΦΕΚ 915, 15/3/2018) από την αξιολόγηση και τη διαχείριση (κατανομή χρηματοδότησης) όλων των Διαστημικών Προγραμμάτων του Ευρωπαϊκού Διαστημικού Οργανισμού (περίπου 16 εκ. ευρώ), αρμοδιότητα η οποία πέρασε σε επιλεγμένους διοικητικούς υπαλλήλους της Γενικής Γραμματείας του Υπουργείου, αντίθετα σε κάθε διεθνή πρακτική και σε κάθε λογική.
Η διαχείριση των προγραμμάτων του ΕΟΔ (ESA), στον οποίο η χώρα μας πληρώνει ετήσια εισφορά, ανήκει θεσμικά και ουσιαστικά στη Διαστημική Υπηρεσία κάθε χώρας. Η κρισιμότητα, η πολυπλοκότητα και το οικονομικό μέγεθος τέτοιων προγραμμάτων επιτάσσουν την ενασχόληση εξειδικευμένου και έμπειρου προσωπικού υψηλού κύρους, και γνώσεων.
Αυτός είναι ο μόνος τρόπος να υλοποιηθούν με αποτελεσματικότητα και ταχύτητα πολύπλοκα προγράμματα που απαιτούν εξειδικευμένη γνώση. Κάθε παρέκκλιση καθίσταται ύποπτη καθώς δημιουργεί συνθήκες αδιαφάνειας. Και το δηλώνω, έχοντας υπάρξει ο μόνος που ηγήθηκε υλοποίησης διαστημικού προγράμματος που ολοκληρώθηκε με απόλυτη επιτυχία, συντομότερα και φθηνότερα του προβλεπόμενου, επιστρέφοντας μάλιστα χρήματα στη NASA.
Δυστυχώς, ο κ. γ.γ δεν περιορίσθηκε μόνο στη θεσμική απαξίωση του ΕΛΔΟ. Ενδεικτικά σας αναφέρω ότι ενώ το «Ε.Κ.Ε.Φ.Ε. Δημόκριτος» μας πρόσφερε αρχικά γραφειακό χώρο για τη στέγαση του ΕΛΔΟ, και σε βάθος χρόνου τη δυνατότητα επέκτασης σε ανεξάρτητο κτήριο, ο κ. γ.γ. διαφώνησε, επιμένοντας να μας στεγάσει σε ένα διάδρομο του υπουργείου, δίπλα στο γραφείο του για λόγους που φαντάζομαι πως γίνονται αντιληπτοί. Φαντασθείτε την εικόνα και την εντύπωση που θα δημιουργούσε σε επισκέπτες, αξιωματούχους του ΕΟΔ και ηγέτες Διαστημικών Υπηρεσιών άλλων κρατών, η περιπλάνηση σε διαδρόμους και γραφεία ενός πολυώροφου κτηρίου ανάμεσα σε εργαζόμενους οι οποίοι ουδεμία σχέση έχουν με το αντικείμενο του ΕΛΔΟ.
Αντιλαμβανόμενος ότι εγείρεται το εύλογο ερώτημα ύπαρξης πιθανών οικονομικών συμφερόντων, οφείλω να είμαι σαφής επ’αυτού. Όταν προαναγγέλλεται ένα πρόγραμμα 11 μικροδορυφόρων ύψους 23,9 εκατ. ευρώ, περιμένει κανείς ότι υπάρχουν μελέτες με τους σκοπούς, τις προδιαγραφές, το σχέδιο κατασκευής υποδομών, κάποιο ρεαλιστικό χρονοδιάγραμμα, και κατάλληλο προσωπικό για την υλοποίησή του, ειδικά όταν συνοδεύεται από υποσχέσεις για ολοκλήρωση σε πολύ σύντομο χρόνο. Δυστυχώς αυτές οι συνθήκες δεν υπάρχουν, ενώ, όπως διαπίστωσα, ο ρόλος του ΕΛΔΟ στο πρόγραμμα, είναι τυπικός και προαποφασισμένος.
Συμφέροντα οπωσδήποτε υπάρχουν στους εμπλεκόμενους οργανισμούς και εταιρίες, χωρίς αυτό να είναι κατ’ανάγκη κακό εφόσον τηρούνται οι συνθήκες διαφάνειας μιας ελεύθερης οικονομίας. Προϋπόθεση για την επιτυχία ενός τέτοιου προγράμματος είναι η διαφάνεια και αξιολόγηση από ειδικούς σε όλα τα στάδια υλοποίησης.
Όταν η αποκλειστική διοίκηση γίνεται από κάποια Γενική Γραμματεία και από προεπιλεγμένους κρατικούς υπαλλήλους, χωρίς καμιά εμπειρία σε διαστημικά προγράμματα, η προσπάθεια καθίσταται εξαρχής προβληματική, καθοριστικά αδιαφανής, με χωρίς ιδιαίτερη εμπιστοσύνη για την επιτυχή υλοποίηση ενός τέτοιου πολύπλοκου έργου.
Σημειώνω, ωστόσο, ότι δεν υπέπεσε κάτι ποινικά κολάσιμο στην αντίληψή μου, ούτε είναι δικός μου ρόλος να διερευνήσω κάτι τέτοιο. Θυμάμαι, όμως ότι στις ΗΠΑ, κατά τη διερεύνηση του σκανδάλου Watergate, η έκφραση που έγινε δημοφιλής ήταν το “follow the money”.
Κλείνοντας τη δυσάρεστη, πλην όμως επιβεβλημένη περιγραφή, θα ήταν παράληψή μου να μην ευχαριστήσω τα υπόλοιπα (παραιτηθέντα και συνεχίζοντα) μέλη του βραχύβιου πρώτου Διοικητικού Συμβουλίου του ΕΛΔΟ για τη σύντομη συνεργασία μας. Αισθάνομαι όμως και την ανάγκη να διευκρινίσω γιατί επέλεξα να εμπλακώ στην όλη διαδικασία.
Η αλήθεια είναι ότι αρχικά συζήτησα αναλυτικά τις απαιτούμενες προδιαγραφές για τη σωστή λειτουργία του Οργανισμού, και μου δόθηκαν πολλαπλώς προσωπικές διαβεβαιώσεις για την αξιοκρατική και σοβαρή λειτουργία του. Όταν κλήθηκα να υπηρετήσω τη χώρα μου από μία θέση που γνωρίζω πολύ καλά, θεώρησα πατριωτικό μου καθήκον να δεχθώ.
Ζήτησα και πήρα τις διαβεβαιώσεις που έπρεπε από τον κ. υπουργό, οι οποίες όμως τελικά δεν τηρήθηκαν. Προσπάθησα να κάνω το καλύτερο δυνατόν, αξιοποιώντας τους καλύτερους. Δυστυχώς η προσπάθεια δεν ευοδώθηκε. Τα τελευταία 13 χρόνια ταξιδεύω και δίνω ομιλίες σε ολόκληρη την Ελλάδα, ενθαρρύνοντας μαθητές, φοιτητές, νέους ανθρώπους αλλά και συνεργάτες που βλέπω κάθε πρωί, να συνεχίζουν να προσπαθούν παρά τις δυσκολίες.
Δεν θα μπορούσα να τους απογοητεύσω αποτελώντας εξαίρεση, αρνούμενος να βοηθήσω όταν ζητήθηκε από εμένα. Έχω χρέος απέναντι σε όσους κοιτώ στα μάτια και τους ζητώ να προσπαθούν. Αυτό το χρέος με ώθησε να στρατευτώ, το ίδιο χρέος με οδήγησε σε παραίτηση».
Η Νέα Δημοκρατία αντέδρασε αμέσως
Ο κ. Παππάς οφείλει να δώσει άμεσα απαντήσεις στις βαρύτατες καταγγελίες του καθηγητή κ. Κριμιζή
Η Τομεάρχης Ψηφιακής Πολιτικής, Τηλεπικοινωνιών και Ενημέρωσης της Νέας Δημοκρατίας, βουλευτής Β’ Αθηνών, κυρία Άννα-Μισέλ Ασημακοπούλου, με αφορμή την επιστολή παραίτησης του προέδρου του Ελληνικού Διαστημικού Οργανισμού, κ. Σταμάτη Κριμιζή, έκανε την ακόλουθη δήλωση:
«Οι βαρύτατες καταγγελίες του παραιτηθέντος Προέδρου του Ελληνικού Διαστημικού Οργανισμού, διακεκριμένου καθηγητή κ. Κριμιζή, αποτελούν κόλαφο για τον Υπουργό Ψηφιακής Πολιτικής και δεξί χέρι του πρωθυπουργού, κ. Νίκο Παππά.
Ο κ. Κριμιζής όχι μόνο περιέγραψε τα θεσμικά προβλήματα του διαστημικού οργανισμού, αλλά, κυρίως, κατήγγειλε έλλειψη διαφάνειας και αξιολόγησης, εγείροντας μάλιστα ερωτήματα για την ύπαρξη οικονομικών συμφερόντων στο πρόγραμμα των 11 μικροδορυφόρων ύψους 23,9 εκατ. ευρώ.
Ο λαλίστατος κ. Παππάς τι άραγε έχει να πει για όσα καταγγέλλει σε βάρος του ο διακεκριμένος καθηγητής τον οποίο ο ίδιος επέλεξε να ηγηθεί του διαστημικού οργανισμού;».
Ταχύτερα από τις προβλέψεις γερνάει ο πληθυσμός σύμφωνα με την ενημέρωση που παρείχαν οι ειδικοί στην αρμόδια επιτροπή της Βουλής.
Σύμφωνα καθηγήτρια στο Τμήμα Γεωγραφίας του Χαροκόπειου Πανεπιστημίου Αλεξάνδρα Τραγάκη οι αιτίες αυτής της αρνητικής εξέλιξης είναι πολλές, από την αύξηση του προσδόκιμου ζωής και τον έλεγχο της γονιμότητας έως το μοντέλο τού «λίγα παιδιά και πιο αργά» που ακολουθούν πολλά ζευγάρια στις σύγχρονες κοινωνίες. Το ουσιαστικό πρόβλημα, ωστόσο, εντοπίζεται στην απουσία πολιτικής, ενώ θα ήταν λάθος να αποδοθεί αυτή η κατάσταση στην οικονομική κρίση και μόνο.
«Η ύφεση επιδείνωσε το πρόβλημα, αλλά το πρόβλημα δεν είναι σημερινό» ανέφερε η κ. Τραγάκη και συμπλήρωσε ότι τα τελευταία έξι χρόνια «χάθηκαν» 110.000 γεννήσεις, δηλαδή περισσότερες από τις γεννήσεις ενός έτους. Ωστόσο, το ισοζύγιο γεννήσεων-θανάτων βαίνει μειούμενο από τη δεκαετία του 1950, όπως ανέφερε ο Αναστάσιος Λαυρέντζος, συγγραφέας του βιβλίου «Σιωπηρή Άλωση, Το δημογραφικό και το μεταναστευτικό πρόβλημα της Ελλάδας» (εκδ. Πραγματεία).
«Οδεύουμε προς το τέλος της νεοελληνικής κοινωνίας όπως την έχουμε γνωρίσει έως τώρα» σημείωσε ο ίδιος, επισημαίνοντας ότι, σύμφωνα με στοιχεία του ΟΗΕ, ο ελληνικός είναι ο έκτος πιο γερασμένος πληθυσμός στον κόσμο. Τα στοιχεία λένε ακόμη ότι τη δεκαετία του '50 το λεγόμενο «φυσικό ισοζύγιο» ήταν 100.000 υπέρ των γεννήσεων, ενώ τέσσερις δεκαετίες αργότερα είχε μηδενιστεί για να γίνει τα τελευταία χρόνια αρνητικό: Τον περασμένο χρόνο οι γεννήσεις ήταν 38.000 λιγότερες από τους θανάτους, υπογράμμισε ο μαιευτήρας Στέφανος Χανδακάς, σημειώνοντας ότι εάν συνεχιστούν αυτοί οι ρυθμοί ο πληθυσμός το 2050 θα έχει μειωθεί σε 6,5 με 8 εκατομμύρια άτομα. Για να διατηρηθεί στα σημερινά επίπεδα θα πρέπει οι γεννήσεις να αυξηθούν από 1,3 παιδιά σε 1,5.
Ραγδαία μείωση γεννήσεων σε όλες τις περιοχές
Ραγδαία είναι, ωστόσο, η μείωση των γεννήσεων σε όλες τις περιοχές της χώρας: -23% στη Θεσσαλία, -21% στην Κρήτη, -16% στο Αιγαίο και στο Ιόνιο, -24% στη Στερεά Ελλάδα. Ο κ. Χανδακάς τόνισε ότι αύξηση της γονιμότητας κατά 1% θα επιφέρει αύξηση του ΑΕΠ κατά 2%.
Όπως επισήμανε η κ. Τραγάκη, οι δημογραφικές αλλαγές συντελούνται δύσκολα, ενώ για να φανούν τα αποτελέσματα στην ανάπτυξη και την οικονομία θα πρέπει να περάσει μία τριακονταετία. Αυτό και μόνο το γεγονός καθιστά απαραίτητη τη λήψη άμεσων μέτρων.
«Άρνηση του κράτους για συγκεκριμένες αποφάσεις»
Έκανε λόγο για «άρνηση του κράτους να λάβει συγκεκριμένες αποφάσεις» και υπογράμμισε ότι η ενίσχυση της γονιμότητας πρέπει να αποτελέσει «στρατηγική επιλογή της χώρας» όπως έχει συμβεί στην Κροατία, τη Σερβία και τη Βουλγαρία τα τελευταία χρόνια ή στη Γαλλία παλαιότερα με την ίδρυση υπουργείων Δημογραφίας ή Οικογένειας.
«Η μετανάστευση δεν λύνει το πρόβλημα» ανέφερε η Χάρις Συμεωνίδου από το Εθνικό Κέντρο Κοινωνικών Ερευνών, τονίζοντας πως είναι μύθος ότι η γυναικεία απασχόληση επιδρά αρνητικά στη γονιμότητα. Η ίδια υποστήριξε πως ανά 100 κατοίκους στη χώρα μας οι 21,5 είναι ηλικιωμένοι.
Το γέννησε στην μπανιέρα. Έκοψε τον ομφάλιο λώρο με ψαλίδι. Το τύλιξε με σεντόνι, το έβαλε μέσα στη σακούλα και το πέταξε από το μπαλκόνι.
"Φοβόταν μην το δει η μητέρα της. Το γέννησε στην μπανιέρα. Έκοψε τον ομφάλιο λώρο με ψαλίδι. Το τύλιξε με σεντόνι, το έβαλε μέσα στη σακούλα και το πέταξε από το μπαλκόνι" αναφέρουν οι αστυνομικοί για τους λόγους και τον τρόπο που η 22χρονη κοπέλα, πέταξε το βρέφος στον ακάλυπτο πολυκατοικίας, που εντοπίστηκε νεκρό το απόγευμα του περασμένου Σαββάτου στη Νέα Σμύρνη.
H 22χρονη που αντιμετωπίζει κατηγορίες σε βαθμό κακουργήματος νοσηλεύεται σε γυναικολογική κλινική. Σε βάρος της νεαρής γυναίκας ο αρμόδιος ανακριτής με τη σύμφωνη γνώμη του εισαγγελέα εξέδωσε ένταλμα για τη σύλληψή της.
Σύμφωνα με πληροφορίες οι αστυνομικοί της είχαν πάρει κατάθεση λίγο μετά την εύρεση του νεκρού βρέφους και είχαν καταλάβει πως κάτι δεν πάει καλά στην υγεία της. Είχαν επίσης εκτιμήσει πως ενδεχομένως η μητέρα του μωρού να «κρυβόταν» σε κάποιο από τα διαμερίσματα από το σύμπλεγμα των πέντε πολυκατοικιών που έβλεπαν στον ακάλυπτο όπου εντοπίστηκε το άτυχο παιδί. Αυτός ήταν, άλλωστε, και ο λόγος που αποφάσισαν να της πάρουν δείγμα DNA, το οποίο τελικά ταυτοποιήθηκε με αυτό του νεκρού μωρού και συνελήφθη. Η 22χρονη φοιτήτρια ΙΕΚ, το περασμένο καλοκαίρι και ενώ βρισκόταν στα ΤΕΙ Καλαμάτας, στο πλαίσιο σχέσης με έναν συνομήλικό της έμεινε έγκυος. Όταν το αποκάλυψε, ο νεαρός πανικοβλήθηκε και εξαφανίστηκε. Εκείνη αποφάσει να κρατήσει το παιδί.
Η νεαρή είχε κρύψει την εγκυμοσύνη της ακόμη και από την ίδια της την μητέρα. Λόγω των παραπανίσιων κιλών, φορούσε φαρδιά ρούχα που δεν έκαναν αντιληπτή την εγκυμοσύνη της. To μεσημέρι της Παρασκευής, την έπιασαν οι πόνοι του τοκετού. Γέννησε μέσα στη μπανιέρα, πανικοβλήθηκε μήπως επέστρεφε η μητέρα της, και το πέταξε στον ακάλυπτο χώρο, πάνω στο δίχτυ-τέντα.
Οι αστυνομικοί, στο πλαίσιο των τελευταίων ερευνών, είχαν εντοπίσει κάποιες «απουσίες» ενοίκων πολυκατοικιών και είχαν εξετάσει υλικό από κάμερες ασφαλείας καταστημάτων και οικιών της περιοχής σε μία προσπάθεια εντοπισμού ύποπτων κινήσεων ατόμων το επίμαχο χρονικό διάστημα, όπως και κάδους απορριμμάτων της περιοχής, χωρίς να έχουν κάποιο αποτέλεσμα. Το πιθανότερο αίτιο θανάτου, σύμφωνα με τα πρώτα ευρήματα της ιατροδικαστού, είναι η ασιτία, η έλλειψη φροντίδας τις πρώτες στιγμές της ζωής του, το βραδινό κρύο και οι κακουχίες. Το βρέφος δεν είχε εξωτερικές κακώσεις κάτι που έκανε τους αστυνομικούς- από την πρώτη στιγμή- να εκτιμούν πως αφέθηκε ζωντανό πάνω στο δίχτυ-τέντα, που είχε απόσταση 2,5 μέτρων από το έδαφος, είτε μετά από την πτώση του, έκανε… τραμπολίνο πάνω σε αυτό χωρίς να προκληθούν θανατηφόρα τραύματα. Τραγική διαπίστωση των αστυνομικών είναι πως το βρέφος έμεινε τουλάχιστον 10-12 ώρες ζωντανό πριν αφήσει την τελευταία του πνοή από την ασιτία και έλλειψη φροντίδας, ενώ κανείς δεν αντελήφθη το αρχικό του κλάμα. Πέρασαν άλλες... 12 ώρες έως τη στιγμή του εντοπισμού του.
Σε μόλις 40 εκατ. δολάρια ανέρχεται η συνολική αξία των 31 τραπεζών της Βενεζουέλας, ποσό που αντιστοιχεί σε μια μεσάιου μεγέθους τράπεζα της Δομινικανής Δημοκρατίας! Αυτό σημειώνει το πρακτορείο Reuters, σχολιάζοντας ότι ο υπερπληθωρισμός που μαστίζει τη χώρα, έχει μετατρέψει τις άλλοτε πανίσχυρες τράπεζες της Βενεζουέλας σε «ζόμπι».
Αν και τράπεζες, όπως η αμερικανική Citigroup και η ισπανική BBVA έχουν διατηρήσει την παρουσία τους στη χώρα, ελπίζοντας σε καλύτερους καιρούς, η αξία των 31 πιστωτικών ιδρυμάτων στη χώρα το 2017 αντιστοιχούσε σε εκείνη μεσαίου μεγέθους τράπεζας της Δομινικανής Δημοκρατίας, όπως παρατηρεί το πρακτορείο, επικαλούμενο στοιχεία της ρυθμιστικής αρχής του τραπεζικού τομέα.
Ο συνδυασμός του πληθωρισμού, που έχει ξεφύγει από κάθε έλεγχο στο αστρονομικό 8.000% και τα κρατικά ρυθμιζόμενα επιτόκια έρχονται να αποσύρουν το όποιο κίνητρο για τις τράπεζες να αντλήσουν κεφάλαια και να ενισχύσουν τον ισολογισμό τους. Αυτό σημαίνει ότι οι πιστώσεις στη χώρα με σταθερό ρυθμό εξαφανίζονται, βυθίζοντας ακόμη περισσότερο την οικονομία στην ύφεση και τα νοικοκυριά στην εξαθλίωση.
Παρόλα αυτά δεν προβλέπεται κατάρρευση, αλλά ούτε και έξοδος, εξαιτίας των τεράστιων προοπτικών, που θα δημιουργούσε μία ανάκαμψη της οικονομίας. «Η Βενεζουέλα είναι μία τραγωδία» σχολίασε πρόσφατα ο εκτελεστικός πρόεδρος της BBVA, Φρανσίσκο Γκονζάλεζ, σπεύδοντας να προσθέσει: «Βεβαίως δεν θέλουμε να φύγουμε. Πιστεύω ότι κάτι καλό θα συμβεί».
Φονικό πριν από λίγο στην οδό Ιπποκράτους έξω από το νοσοκομείο στο Ρίο Πατρών. Σύμφωνα με τις πρώτες πληροφορίες 62χρονος τράβηξε μαχαίρι και επιτέθηκε σε 31χρονο για προσωπικούς λόγους τραυματίζοντάς τον θανάσιμα.
Ο δράστης συνελήφθη από δυνάμεις της ΕΛ.ΑΣ. που προσέτρεξαν στο σημείο.
Οι αυτόπτες μάρτυρες στο σημείο δηλώνουν ότι ο καυγάς ανάμεσα στους δυο άνδρες ξεκίνησε για το ευτελές ποσό των 10 ευρώ και πως σχετίζεται με αγοραπωλησία ουσιών.
Ο Τομεάρχης Εργασίας, Κοινωνικής Ασφάλισης και Κοινωνικής Αλληλεγγύης της Νέας Δημοκρατίας, βουλευτής Κυκλάδων κ. Γιάννης Βρούτσης, σχετικά με τη δημιουργία μαύρης τρύπας οφειλών του ασφαλιστικού συστήματος προς ασφαλισμένους και συνταξιούχους, ύψους άνω των 2,5 δις ευρώ, έκανε την ακόλουθη δήλωση:
«Την ώρα που η Κυβέρνηση πανηγυρίζει για την επίτευξη υπερπλεονάσματος και το Υπουργείο Εργασίας για τα πλεονάσματα του ΕΦΚΑ, οι οφειλές του ασφαλιστικού συστήματος ξεπερνούν τα 2,5 δις ευρώ.
Οι οφειλές αυτές αφορούν:
Την απονομή περισσότερων από 100.000 κύριων συντάξεων.
Την απονομή 120.000 επικουρικών συντάξεων.
Την απονομή 40.000 εφάπαξ και 10.000 μερισμάτων.
Την επιστροφή των παράνομων κρατήσεων, σε κύριες και επικουρικές συντάξεις, μετά τον επανυπολογισμό των επικουρικών από τον Ιούνιο του 2016.
Την επιστροφή των εισφορών υγείας.
Τον συμψηφισμό από τις επιπλέον καταβληθείσες εισφορές των μη μισθωτών για το 2017.
Την καταβολή επιπλέον ποσών σε χιλιάδες συντάξεις που εκδόθηκαν από την 1/7/2015 έως 12/5/2016.
Με άλλα λόγια, η Κυβέρνηση καθυστερεί αδικαιολόγητα και προκλητικά την απονομή κύριων και επικουρικών συντάξεων σε χιλιάδες δικαιούχους, προκαλώντας έτσι σκόπιμα μαύρη τρύπα που υπονομεύει το μέλλον του Ασφαλιστικού και ναρκοθετεί με ελλείμματα την επόμενη Κυβέρνηση!»
Από εχθές δεν μπορεί να συνέλθει από γέλια όλη η Ελλάδα με τις δηλώσεις της Αυλωνίτου, και σήμερα είπε να συνεχίσει αμετανόητη.
Μιλώντας στην τηλεόραση του «Epsilon» σήμερα, είπε ότι δεν μετάνιωσε για τη δήλωσή της, ωστόσο τόνισε ότι όσα είπε λογοκρίθηκαν.
«Αυτά που ακούσατε ήταν λογοκριμένα. Τα μετάφεραν αποσπασματικά. Είπα ότι η σάτιρα είναι σάτιρα και είναι καλοδεχούμενη», σημείωσε.
Η κυρία Αυλωνίτου, διερωτήθηκε «υπάρχει πολιτικός που να μην αποδέχεται την κριτική και την σάτιρα;»
Για να μειώσει τις αντιδράσεις δικαιολογήθηκε λέγοντας :
«Αυτά που ακούσατε ήταν λογοκριμένα. Τα μετάφεραν αποσπασματικά. Είπα ότι η σάτιρα είναι σάτιρα και είναι καλοδεχούμενη. Δεν μετάνιωσα, απλώς δεν είχα δει το θέμα, δεν είχα δει το περιεχόμενο. Θέλω να σταματήσει εδώ, αποδέχομαι τη σάτιρα, πρέπει να αυτοσαρκαζόμαστε και αυτό που είπα είναι μια γενική αρχή. Επειδή έχω δεχθεί bullying, όχι μόνο εγώ ο κάθε ένας που επιτυγχάνει πράγματα στον χώρο του, δέχεται αυτό το bullying και για το γεγονός ότι είμαι γυναίκα.
Άβολα δεν νιώθω ποτέ, αλίμονο αν έχω δημόσιο λόγο και σε κάθε επίκριση ή οτιδήποτε νιώθω άβολα. Δεν έχω τέτοιο πρόβλημα και αυτοσαρκάζομαι και επιβεβαίωση έχω για τον εαυτό μου, αλλά από εκεί και πέρα αναφέρθηκα σε κάτι γενικό, δεν αναφέρθηκα σε κάτι προσωπικό. Ο καθένας μπορεί να κρίνει τι έχω και τι δεν έχω, το οποίο αφορά όλες τις γυναίκες που έχουν κάποια προσόντα και θέλουν να προχωρήσουν, αλλά δεν έχει σχέση με τη σάτιρα. Πιέστηκα να απαντήσω σε κάτι που δεν είχα δει και λογοκρίθηκα.
Αυτά που ακούσατε ήταν λογοκριμένα. Στην αρχή, στη μέση και στο τέλος της συζήτησης είπα ότι η σάτιρα είναι σάτιρα και είναι καλοδεχούμενη. Αυτό για κάποιο λόγο αποκόπηκε. Θέλανε να αποκρύψουν την πρώτη μου αντίδραση.
Υπάρχει πολιτικός που δεν αποδέχεται τη σάτιρα; Ο κ. Λαζόπουλος είναι αριστοφανικός και είναι αποδεκτός και αγαπητός. Ο τρόπος που λογοκρίθηκαν αυτά που είπα, το συνηθίζουν οι δημοσιογράφοι είναι άσχημο και απαράδεκτο. Τόνισα ότι η σάτιρα είναι καλοδεχούμενη»
Δεν έχει τέλος η ξεφτίλα μας με αυτή την κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑΝΕΛ και την ανεπάρκεια των στελεχών που την απαρτίζουν.
Στην έκτακτη συνέντευξη τύπου που έδωσε σήμερα ο υπουργός εθνικής άμυνας Πάνος Καμμένος άδειασε τον Φώτη Κουβέλη ξεφτιλίζοντας τον, καθώς υποστήριξε πως όσα είχε δηλώσει προ ημερών ο αναπληρωτής υπουργός, για τις δύο γαλλικές φρεγάτες Fremm που θα προμηθευτεί η Ελλάδα και θα είναι έτοιμες να πλεύσουν το καλοκαίρι, δεν ισχύουν.
Προς το παρόν, είπε η άλλη στελεχάρα της κυβέρνησης Πάνος Καμμένος, δεν υπάρχει καμία συμφωνία αλλά μόνο προφορικές συνομιλίες Τσίπρα – Μακρόν.
Το τραγικότερο όλων είναι ότι ο Φώτης Κουβέλης καθόταν ακριβώς δίπλα του την ώρα τη συνέντευξη τύπου και άκουγε την ξεφτίλα από τον Καμμένο χωρίς να πει λέξη.
Είπε μάλιστα ο Καμμένος στην αγωνία του να τον πιστέψουν οι δημοσιογράφοι ότι «αυτό που σας λέω είναι η αλήθεια», εννοώντας πως δεν υπάρχει καμία συμφωνία για την προμήθεια φρεγατών από τη Γαλλία και μετά την ξεφτίλα κάλυψε τον Φώτη Κουβέλη υποστηρίζοντας πως «έχει την ευθύνη για την ελληνική αμυντική βιομηχανία και μάχεται για να ξαναλειτουργήσουν τα ναυπηγεία» και εκεί οφείλονται οι δηλώσεις του.
Σε επίπεδο, μάλιστα, 3μήνου άνοιξε «τρύπα» 48 εκατ. Ευρώ στο ΦΠΑ και 117 εκατ. Ευρώ στους Φόρους Κατανάλωσης, αφού μόνο στους ΕΦΚ καυσίμων η υστέρηση διαμορφώνεται στα 78 εκατ. Ευρώ.
Τα αναλυτικά στοιχεία εκτέλεσης των φορολογικών εσόδων στο τρίμηνο προκύπτει υστέρηση έναντι των στόχων στους περισσότερους κωδικούς που συνδέονται με την κατανάλωση:
1. Στον ΦΠΑ πετρελαιοειδών, η υστέρηση φτάνει στα 13 εκατ. ευρώ ή στο 2,8%
2. Στον ΦΠΑ που επιβάλλεται στο σύνολο των προϊόντων και υπηρεσιών πλην των πετρελαιοειδών και των καπνικών προϊόντων υπάρχει ήδη υστέρηση 32 εκατ. ευρώ στο τρίμηνο (ή 1,1% σε ποσοστό)
3. Στον ειδικό φόρο κατανάλωσης καπνικών προϊόντων η υστέρηση φτάνει στα 19 εκατ. ευρώ ή στο 3%
4. Στον ειδικό φόρο κατανάλωσης ενεργειακών προϊόντων η «τρύπα» είναι πολύ μεγάλη ύψους 78 εκατ. ευρώ ή 7,1% και προφανώς αποδίδεται στη μείωση κατανάλωσης καυσίμων (και λόγω ήπιων καιρικών συνθηκών)
5. Στους λοιπούς φόρους κατανάλωσης εντοπίστηκε υστέρηση κατά 27 εκατ. ευρώ ή 28,5%,
Από τους επιμέρους κωδικούς στους οποίους υπήρξε υπέρβαση εσόδων στο τρίμηνο ξεχωρίζουν:
· Φόρος εισοδήματος φυσικών προσώπων κατά 38 εκατ. ευρώ ή 2,3%,
· Φόροι στην περιουσία κατά 75 εκατ. ευρώ ή 18,0%,
· Άμεσοι φόροι ΠΟΕ κατά 59 εκατ. ευρώ ή 8,4%,
· Λοιποί άμεσοι φόροι κατά 17 εκατ. ευρώ ή 4,9%,
· Έμμεσοι φόροι ΠΟΕ κατά 130 εκατ. ευρώ ή 34,0%,
· Λοιποί έμμεσοι φόροι κατά 25 εκατ. ευρώ ή 25,7%,
· Απολήψεις από Ε.Ε. κατά 114 εκατ. ευρώ ή 159,3%,
· Λοιπά μη φορολογικά έσοδα κατά 374 εκατ. ευρώ ή 30,2%,
Τον Μάρτιο, τα φορολογικά έσοδα ήταν κατά 216 εκατ. ευρώ λιγότερα σε σχέση με τον στόχο καθώς παρουσιάστηκε υστέρηση σε 10 διαφορετικές κατηγορίες.
1. Φόρος εισοδήματος φυσικών προσώπων κατά 36 εκατ. ευρώ,
2. Φόρος εισοδήματος νομικών προσώπων κατά 10 εκατ. ευρώ,
3. Φόρος εισοδήματος ειδικών κατηγοριών κατά 36 εκατ. ευρώ,
4. Άμεσοι φόροι παρελθόντων ετών κατά 16 εκατ. ευρώ,
5. Λοιποί άμεσοι φόροι κατά 10 εκατ. ευρώ,
6. ΦΠΑ λοιπών προϊόντων κατά 63 εκατ. ευρώ (σ.σ είναι ο ΦΠΑ σε όλα τα προϊόντα και υπηρεσίες πλην καυσίμων και καπνού),
7. Χαρτόσημο κατά 11 εκατ. ευρώ,
8. Ειδικός φόρος κατανάλωσης ενεργειακών προϊόντων κατά 20 εκατ. ευρώ,
Για τη σημασία των επενδύσεων και τις προϋποθέσεις προσέλκυσής τους.
Κατ’ αρχάς, να σας ευχαριστήσω για την πρόσκληση. Μου έδωσε πραγματικά μεγάλη χαρά η δυνατότητα που είχα να παρακολουθήσω την εξαιρετική δουλειά που έκανε η Deloitte. Αποτύπωσε νομίζω με συνοπτικό τρόπο τα σημαντικά εμπόδια που αντιμετωπίζουν σήμερα οι επενδυτές στη χώρα μας, αλλά πρότεινε και μια σειρά από ρεαλιστικές -το τονίζω αυτό- και εφαρμόσιμες λύσεις για να αρθούν αυτά τα εμπόδια. Το στόχο των 100 δις ευρώ επενδύσεις τον είχα θέσει ως απόλυτη πρώτη πολιτική προτεραιότητα με την ομιλία την οποία έκανα στη Διεθνή Έκθεση Θεσσαλονίκης τον περασμένο χρόνο.
Θέλω να επαναλάβω τη σημασία των επενδύσεων με απλά λόγια. Διότι ναι μεν για το κοινό αυτό μπορεί να είναι αυτονόητο, υπάρχει μια μεγάλη πλειοψηφία στην ελληνική κοινωνία, η οποία δεν συνδέει κατά ανάγκη τις επενδύσεις με τα θετικά οφέλη που αυτές μπορούν να φέρνουν ως προς την απασχόληση. Επενδύσεις σημαίνει περισσότερες θέσεις εργασίας. Σημαίνει κατά κανόνα και καλύτερες θέσεις εργασίας, με υψηλότερους μισθούς, καλύτερες απολαβές και καλύτερο πλαίσιο εργασιακής κάλυψης. Για αυτό θέλουμε, λοιπόν, τις επενδύσεις: Για να αποκλιμακώσουμε την ανεργία, για να δημιουργήσουμε περισσότερες και καλύτερες θέσεις απασχόλησης, για να δώσουμε περισσότερες ευκαιρίες στα νέα παιδιά που βρίσκονται στην Ελλάδα και να δώσουμε και μία δυνατότητα στα πολλά νέα παιδιά που έφυγαν από την Ελλάδα, να επιστρέψουν στη χώρα μας. Αυτός πρέπει να είναι ο κεντρικός στόχος.
Αυτό μεταφράζεται σε ρυθμούς ανάπτυξης, οι οποίοι πρέπει να είναι προφανώς πολύ υψηλότεροι των ρυθμών ανάπτυξης που επιτυγχάνονται με τη σημερινή πολιτική. Ρυθμοί ανάπτυξης οι οποίοι πρέπει να πλησιάζουν, κατά την άποψή μας, το 4%, είναι επιβεβλημένοι προκειμένου να μπορέσουμε να καλύψουμε το επενδυτικό κενό. 100 δις επενδύσεις υπολογίζουμε σε 7 χρόνια, εάν εφαρμόσουμε ένα συνεκτικό σχέδιο προσέλκυσης επενδύσεων.
Το τι χρειάζεται η χώρα για να φέρει επενδύσεις είναι γνωστό σε πολλούς από εσάς. Πάνω απ’ όλα, χρειάζεται μία αποφασισμένη και αποτελεσματική Κυβέρνηση και μία κρατική διοίκηση, η οποία θα θέτει την προσέλκυση των επενδύσεων ως πρώτη πολιτική προτεραιότητα. Αυτό μπορεί να ακούγεται αυτονόητο, αλλά δεν το έχω ακούσει ποτέ από τη σημερινή Κυβέρνηση. Και ναι μεν, μπορεί διστακτικά και μαγκωμένα και ενδεχομένως προσποιητά, όταν κυβερνητικά στελέχη βρίσκονται σε τέτοια φόρα, να συμφωνούν στην ανάγκη προσέλκυσης επενδύσεων. Τίποτα όμως στην πράξη δεν μας κάνει να πιστεύουμε ότι η σημερινή Κυβέρνηση έχει την προσέλκυση των επενδύσεων ως απόλυτη πρώτη πολιτική προτεραιότητα.
Για εμάς, λοιπόν, είναι απόλυτη πολιτική προτεραιότητα. Και η επόμενη Κυβέρνηση θα υλοποιήσει το σχέδιό μας για προσέλκυση επενδύσεων με απόλυτη συνέπεια και στοχοπροσήλωση. Εφαρμόζοντας πολύ συγκεκριμένα χρονοδιαγράμματα, τα οποία θα δεσμεύουν και τους Υπουργούς και τους Υφυπουργούς, αλλά και τα στελέχη της δημόσιας διοίκησης, τα οποία θα επιλέγονται από το Κράτος, δηλαδή μέχρι και τη βαθμίδα των γενικών γραμματέων.
Το λέω αυτό γιατί; Πολλά από αυτά τα οποία παρουσιάστηκαν, μπορεί να φαίνονται σε πολλούς από εμάς αυτονόητα. Τίποτα όμως δεν είναι εύκολο. Και το πιο απλό μέτρο χρειάζεται ένα σχέδιο υλοποίησης. Δεν αρκεί απλά η ψήφιση στη Βουλή. Ίσως για κάποιες από τις φορολογικές ρυθμίσεις αυτό να επαρκεί, αλλά για τις πιο σύνθετες μεταρρυθμίσεις χρειάζεται ένα συγκροτημένο Action plan με στόχους, χρονοδιαγράμματα, αρχές καλού management, επιτήρηση, λογοδοσία, διαφάνεια.
Όλα αυτά, λοιπόν, για να γίνουν χρειάζεται μία συνεκτική επιτήρηση από το πολιτικό κέντρο, δηλαδή από το γραφείο Πρωθυπουργού και μία ομάδα Υπουργών, που είναι αρκετοί λόγω των συναρμοδιοτήτων, οι οποίοι να είναι απόλυτα αφοσιωμένοι στο στόχο της προσέλκυσης των επενδύσεων. Αυτός είναι ο δικός μου στόχος. Πιστεύω ότι σε αυτό το στόχο υπάρχει μία ευρεία συμφωνία με όλες τις παραγωγικές δυνάμεις της χώρας. Δεν αναφέρομαι μόνο στο Σ.Ε.Β., αλλά και στις εργοδοτικές οργανώσεις. Διότι ο εύκολος διαχωρισμός πάνω στον οποίον πάτησαν ιδεολογικές διαφοροποιήσεις στον 20ο αιώνα, «το κακό κεφάλαιο, οι καλοί εργαζόμενοι» ή αντίστροφα, είναι ένας διαχωρισμός ο οποίος σήμερα πια έχει ξεχαστεί στην ουσία από την ίδια την πρόοδο του χρόνου. Οι καλές επιχειρήσεις είναι αυτές που δημιουργούν καλές θέσεις απασχόλησης. Οι καλές επιχειρήσεις είναι αυτές που, κατά κανόνα, προσέχουν το προσωπικό τους και τους δίνουν πρόσθετα κίνητρα για να μπορούν να προσελκύουν τα καλά στελέχη. Και βέβαια, αν θέλουμε να ξεφύγουμε από αυτήν την πρόκληση μιας αγοράς εργασίας η οποία πηγαίνει περισσότερο προς τη μερική απασχόληση, χρειαζόμαστε ακριβώς επενδύσεις που θα δημιουργήσουν καλές, σταθερές και καλά αμειβόμενες θέσεις απασχόλησης.
Οι μεγάλες επενδύσεις οι οποίες έγιναν στη χώρα, πολλές από αυτές κόντρα στην επιθυμία της σημερινής Κυβέρνησης, κατάφεραν και δημιούργησαν ακριβώς τέτοιες θέσεις απασχόλησης. Και τα νέα παιδιά τα οποία φεύγουν στο εξωτερικό, κατά κανόνα δεν φεύγουν για δουλειές των 500 ή των 300 ευρώ. Φεύγουν για πολύ καλύτερες δουλειές, με υψηλότερους μισθούς, με χαμηλότερες εισφορές και ακριβώς αυτές είναι οι δουλειές τις οποίες πρέπει να δημιουργήσουμε στη χώρα μας.
Για τον τρόπο προσέλκυσης επενδύσεων και για το αν συγκεκριμένες κατηγορίες επενδύσεων θα αποτελέσουν προτεραιότητα της επόμενης Κυβέρνησης.
Υπάρχει ένα οριζόντιο πλαίσιο το οποίο αφορά συνολικά την επενδυτική δραστηριότητα στη χώρα. Αυτό αφορά κατ’ αρχάς, την ίδια τη συγκρότηση της Κυβέρνησης. Αφορά οριζόντια φορολογικά μέτρα. Αφορά οριζόντια αδειοδοτικά μέτρα. Αφορά την επιτάχυνση της Δικαιοσύνης. Αφορά και το πλαίσιο των δεξιοτήτων και των δυνατοτήτων αναπροσαρμογής της ίδιας της αγοράς εργασίας. Αυτές είναι οριζόντιες πολιτικές, οι οποίες αφορούν συνολικά τις επενδύσεις, ανεξαρτήτως κλάδου. Από εκεί και πέρα, προφανώς και έχουμε ένα συγκροτημένο σχέδιο για συγκεκριμένες και στοχευμένες κλαδικές δράσεις σε τομείς οι οποίοι είναι ιδιαιτέρως σημαντικοί. Αναφερθήκατε, παραδείγματος χάρη, στη μεταποίηση και στη βιομηχανία. Ναι, πρέπει να το λέμε και να το λέμε ανοιχτά: Η Ελλάδα δεν είναι μόνο μία χώρα παροχής υπηρεσιών. Είναι μία χώρα η οποία εξακολουθεί να έχει μία ενεργή μεταποιητική βάση, η οποία συνεισφέρει σημαντικά στο Α.Ε.Π., με επιχειρήσεις πολλές από τις οποίες κατάφεραν και επιβίωσαν της κρίσης, έγιναν πιο ανταγωνιστικές και είναι και εξαγωγικές. Άρα, εντάσσονται στην κατηγορία των επιχειρήσεων που θέλουμε να στηρίξουμε. Τι χρειάζεται περισσότερο σήμερα η βιομηχανία στοχευμένα; Χρειάζεται φορολογικά κίνητρα για επενδύσεις σε πάγια κεφάλαια. Αναφερθήκατε και εσείς σε κάποια. Είναι ήδη ενταγμένα στο πρόγραμμα της Νέας Δημοκρατίας. Χρειάζεται μεγαλύτερη διευκόλυνση ως προς την αδειοδότηση, ειδικά την περιβαλλοντική αδειοδότηση. Έχουμε ήδη δεσμευτεί ότι θα καταργήσουμε την κατηγοριοποίηση της όχλησης, η οποία είναι παντελώς περιττή όταν υπάρχει ήδη περιβαλλοντική αδειοδότηση. Χρειάζεται συγκέντρωση της μεταποιητικής δραστηριότητας σε οργανωμένους χώρους, βιομηχανικές περιοχές, επιχειρηματικά πάρκα, στα οποία θα πρέπει να υπάρχει προ έγκριση, προ χωροθέτηση, ώστε ο επιχειρηματίας να γνωρίζει ότι, πηγαίνοντας σε ένα επιχειρηματικό πάρκο, δεν έχει να περάσει από όλη τη βαριά αδειοδοτική διαδικασία. Και χρειάζονται βέβαια και παρεμβάσεις. Το θέμα είναι και εξαιρετικά επίκαιρο. Θα μας απασχολήσει αυτές τις μέρες και στη Βουλή, στην αγορά ενέργειας, έτσι ώστε να μειωθεί το ενεργειακό κόστος, το οποίο είναι εξαιρετικά σημαντικό, ειδικά για τις μεταποιήσεις, ειδικά για τις βιομηχανίες, πόσο μάλλον τη βαριά βιομηχανία.
Για εμάς, λοιπόν, η μεταποίηση και η βιομηχανία οριζόντια, είναι κλάδος αιχμής και θεωρούμε ότι οι πολιτικές προτάσεις που έχουμε καταθέσει θα βοηθήσουν σημαντικά σε παραγωγικές επενδύσεις που θα γίνουν στον κλάδο της βιομηχανίας.
Για το παράδειγμα της Κύπρου ως χώρας με σταθερότητα φιλική στις επενδύσεις και τις υποχρεώσεις των επενδυτών.
Η Κύπρος το απέδειξε πολιτικά. Το απέδειξε μέσα από τη συμφωνία των πολιτικών δυνάμεων και τη στήριξη την ομόθυμη σε ένα μεταρρυθμιστικό σχέδιο, το οποίο ήταν εμπροσθοβαρές. Δέχθηκαν την ανάγκη να υπάρχει δημοσιονομική προσαρμογή, αλλά προχώρησαν και σε σημαντικές μεταρρυθμίσεις, χωρίς να αυξήσουν τους φόρους και δίνοντας έμφαση σε διαρθρωτικές αλλαγές.
Εδώ χάσαμε 3 χρόνια για να συζητάμε για τα αυτονόητα. Και πράγματι -μην κοροϊδευόμαστε- πολλά από αυτά τα οποία ειπώθηκαν σήμερα, είναι πράγματα τα οποία έχουν ειπωθεί πάρα πολλές φορές στη χώρα μας. Δεν ανακαλύπτουμε την πυρίτιδα και δεν είναι πράγματα τα οποία γίνονται μόνο στην Ελλάδα ή μόνο στην Κύπρο. Διάβαζα τις προάλλες μία συνέντευξη του νέου Προέδρου της Νοτίου Αφρικής. Και αυτός βάζει στόχο 100 δις ευρώ για επενδύσεις.
Δεν είμαστε, λοιπόν, ο ομφαλός της γης, ούτε εμείς, ούτε η Κύπρος. Αυτό σημαίνει ότι πρέπει να είμαστε, αν μη τι άλλο, όσο καλοί είναι όλοι οι άλλοι, οι οποίοι προσελκύουν το διεθνές κεφάλαιο. Και σήμερα δυστυχώς σε όλους τους δείκτες απέχουμε πάρα πολύ. Το μήνυμα το οποίο κρατάω από την Κύπρο, είναι το γεγονός ότι δεν επιδόθηκαν οι Κύπριοι αδερφοί μας σε έναν ανέξοδο διχασμό και σε ένα φτηνό λαϊκισμό. Βεβαίως υπάρχουν πολιτικές διαφοροποιήσεις και μάλιστα μεγάλες και μάλιστα έντονες. Αλλά υπήρξε και μία σύμπνοια ως προς την κεντρική κατεύθυνση της χώρας. Και αυτό το οποίο τελικά εγγυάται τη μακροχρόνια εφαρμογή των μεταρρυθμίσεων, δεν είναι μόνο οι συνταγματικές αλλαγές ή μόνο οι νόμοι. Είναι η πολιτική σταθερότητα η οποία απορρέει από την επιλογή του εκλογικού σώματος. Και σήμερα η μόνη πολιτική δύναμη στην Ελλάδα η οποία έχει ένα ξεκάθαρο μεταρρυθμιστικό σχέδιο το οποίο κινείται στην κατεύθυνση προσέλκυσης επενδύσεων είναι η Νέα Δημοκρατία. Για αυτό και εμείς αρθρώνουμε το πολιτικό επιχείρημα ότι ισχυρή Νέα Δημοκρατία ισοδυναμεί με πολιτική σταθερότητα. Ισοδυναμεί με ένα περιβάλλον το οποίο θα δώσει μακροχρόνια -το τονίζω- σταθερότητα στους επενδυτές, οι οποίοι θα έρθουν να επενδύσουν τα χρήματά τους, με σκοπό φυσικά πάντα το κέρδος, αλλά και ένα πλαίσιο εταιρικής κοινωνικής ευθύνης, το οποίο αφορά ολόκληρη την επιχειρηματική κοινότητα. Προστασία του περιβάλλοντος, προστασία του καταναλωτή, προστασία των εργαζομένων. Αυτοί είναι όροι οι οποίοι για εμάς είναι απαράβατοι. Και στη δική μας συμφωνία αλήθειας με την επιχειρηματική κοινότητα είμαστε πάρα πολύ ανοιχτοί και ξεκάθαροι. Θα μειώσουμε τη φορολογία, θα σας δώσουμε φορολογικά κίνητρα για επενδύσεις, θα απλοποιήσουμε τη διοικητική γραφειοκρατία. Περιμένουμε από εσάς να επενδύσετε, να πληρώνετε τους φόρους σας, να σέβεστε τους εργαζόμενους και να φροντίζετε το περιβάλλον. Θεωρώ ότι είναι μια δίκαιη συμφωνία αυτή που προτείνουμε…
Τα έχω ξαναπεί, αλλά η επανάληψη μερικές φορές έχει την αξία της. Και επειδή υπάρχει αυτή η αίσθηση μερικές φορές μιας στείρας ή συντεχνιακής αντιπαράθεσης μεταξύ της πολιτικής ηγεσίας και των συνδικαλιστικών εκπροσώπων, καλό είναι αυτά να τα αποσαφηνίζουμε. Γιατί οι καλοί λογαριασμοί κάνουν τους καλούς φίλους.
Για την αξιοποίηση των συγκριτικών πλεονεκτημάτων της χώρας.
Καταρχάς, η Ελλάδα είναι μια χώρα η οποία σήμερα είναι φτηνή. Είναι φτηνή ως προς τις αξίες της γης, είναι φτηνή ως προς τις αξίες των επιχειρήσεων, είναι φτηνή -δυστυχώς ή ευτυχώς, ανάλογα από ποια πλευρά θα το δει κανείς- και ως προς το εργατικό δυναμικό. Εξαιρώ τις εργοδοτικές εισφορές. Είναι μια χώρα η οποία είναι έτοιμη για έναν μεγάλο παραγωγικό μετασχηματισμό. Μια χώρα η οποία έχει μια σειρά από φυσικά συγκριτικά πλεονεκτήματα τα οποία είναι μοναδικά.
Ναι, είμαστε η πιο όμορφη χώρα στον κόσμο, να μη διστάσουμε να το πούμε. Αυτό σημαίνει ότι κλάδοι οι οποίοι συνδέονται με αυτό το οποίο αποκαλούμε «οικόπεδο Ελλάδα» είτε μιλάμε για τον τουρισμό και τον πολιτισμό, είτε μιλάμε για τις Ανανεώσιμες Πηγές Ενέργειας, είτε μιλάμε για την Ελλάδα ως διαμετακομιστικό κόμβο, ό,τι έχει να κάνει με logistics, είναι κλάδοι στους οποίους έχουμε φυσικά συγκριτικά πλεονεκτήματα.
Είμαστε μια χώρα, παρά τις αναταραχές στην περιοχή, όαση σταθερότητας σε μια περιοχή η οποία γίνεται ολοένα και πιο δύσκολη. Είμαστε μέλος της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Είμαστε μια χώρα η οποία μπορεί να κοιτάξει προς τις μεγάλες αγορές της Ανατολής, πρώτη πύλη εισόδου για την Κίνα, για την Ινδία, πρώτη πύλη εισόδου αύριο για τις ανερχόμενες αγορές της Αφρικής.
Θα έλεγα, λοιπόν, ότι είμαστε μια χώρα η οποία, συν όλα τα άλλα, έχει και ένα εξαιρετικό και φιλότιμο λαό, ένα εργατικό δυναμικό το οποίο θέλει να ξεφύγει από την κρίση. Και το οποίο, μετά από 8 χρόνια καχεξίας, μιζέριας και μαυρίλας, ψάχνει να δει επιτέλους φως στον ορίζοντα. Δηλαδή, η απώλεια του 25% του Α.Ε.Π. είναι ταυτόχρονα μια μεγάλη ευκαιρία για μια αναπτυξιακή εκτίναξη της χώρας. Αλλά αυτό φυσικά δεν πρόκειται να γίνει από μόνο του. Δεν υπάρχουν αυτόματα ελατήρια στην οικονομία. Το αυτόματο ελατήριο το οποίο βλέπουμε σήμερα είναι μια ανεμική ανάκαμψη από μια Κυβέρνηση η οποία συνειδητά υπερφορολογεί τη μεσαία τάξη, βγάζει μεγαλύτερα πλεονάσματα από αυτά που της ζητάνε για να μπορεί να μοιράζει στη συνέχεια ψίχουλα και επιδόματα σε ομάδες πολιτών που θεωρεί εκλογική πελατεία. Αυτό δεν είναι διατηρήσιμη πολιτική.
Για την αποκομματικοποίηση της δημόσιας διοίκησης και την εξασφάλιση συνθηκών αξιοκρατίας.
Κοιτάξτε, οι κεντρικές αυτές επιλογές εξαρτώνται από την εκάστοτε πολιτική ηγεσία. Εγώ έχω δεσμευτεί ότι θέλω μια Κυβέρνηση των καλύτερων. Μια Κυβέρνηση πραγματικά αρίστων. Και σε αυτό δεν πρόκειται να υπάρχει καμία οπισθοχώρηση και καμία έκπτωση.
Από εκεί και πέρα η αποκομματικοποίηση της δημόσιας διοίκησης είναι μια άλλη υπόθεση. Είχα κάνει πολύ σημαντικές παρεμβάσεις στο ζήτημα αυτό με αντικειμενικές επιλογές γενικών διευθυντών, διευθυντών, τμηματαρχών, έχουμε όλα τα εργαλεία για να μπορέσουμε να αφήσουμε τη δημόσια διοίκηση να λειτουργεί ακομμάτιστα και, κυρίως, να δώσουμε τη δυνατότητα στους άξιους νέους δημόσιους υπαλλήλους οι οποίοι είναι φιλότιμοι, εργατικοί, να αναδειχθούν και να ανέβουν γρηγορότερα τη βαθμίδα της δημόσιας διοίκησης στην ιεραρχία με βάση την πραγματική τους αξία.
Για εμένα η ακομμάτιστη δημόσια διοίκηση είναι κεντρική πολιτική προτεραιότητα την οποία υπηρέτησα όταν ήμουν Υπουργός Διοικητικής Μεταρρύθμισης αλλά φυσικά όλα ξεκινούν από πάνω, από την ίδια τη συγκρότηση της Κυβέρνησης και της κορυφής της διοικητικής πυραμίδας από την οποία στη συνέχεια εξαρτώνται όλα τα υπόλοιπα. Σας διαβεβαιώνω ότι οι επενδυτές θα δουν με πολύ μεγάλη προσοχή τη σύνθεση της επόμενης Κυβέρνησης και θα βγάλουν αμέσως τα συμπεράσματά τους. Εάν αυτά τα οποία λέμε πραγματικά τα εννοούμε, αν μιλάμε για πραγματική αξιοκρατία στις επιλογές των υπουργών, των ανθρώπων που θα διαχειριστούν σημαντικές δημόσιες θέσεις ή αν πάλι επαναλαμβάνουμε με την ίδια λογική μιας ποσόστωσης ή κατανομής θέσεων σε κολλητούς και φίλους.
Δεν έχω πρόθεση να το κάνω. Δεν θα δείτε στη δική μου την Κυβέρνηση παραδείγματος χάρη αποτυχημένους πολιτευτές ως διοικητές νοσοκομείων. Αυτά δεν πρόκειται να επαναληφθούν. Και δεν πρόκειται να επαναληφθούν διότι τα πλήρωσε η χώρα, τα πληρώνει και σήμερα η χώρα διότι μια Κυβέρνηση η οποία ήρθε στην εξουσία επικαλούμενη το νέο, στην ουσία αναπαράγει τις χειρότερες παθογένειες της μεταπολίτευσης. Για τις οποίες και εμείς έχουμε ευθύνη αλλά εμείς, αν μη τι άλλο, έχουμε το θάρρος να πούμε ότι ως εδώ, τέλος αυτές οι πρακτικές, πρέπει να κοιτάξουμε μπροστά.
Για το αν θα πρέπει ο εκάστοτε Πρωθυπουργός να αναλάβει την πρωτοβουλία της εκστρατείας προσέλκυσης επενδύσεων.
Ναι, ο Πρωθυπουργός είναι ταυτόχρονα εκφραστής της εκτελεστικής εξουσίας αλλά, ναι, είναι και ο ιεραπόστολος των επενδύσεων στο εξωτερικό. Και συμφωνώ επίσης, απόλυτα, με την πρότασή σας για ένα Εθνικό Συμβούλιο Επενδύσεων την έχω ήδη υιοθετήσει και την έχω ανακοινώσει στην τελευταία ομιλία την οποία έκανα στη Διεθνή Έκθεση Θεσσαλονίκης.
Δεν αρκεί όμως μόνο ο ρόλος του Πρωθυπουργού. Χρειάζεται μια δομή από πίσω η οποία πρέπει να τον υποστηρίξει, χρειάζεται ένας κρατικός φορέας εξωστρέφειας, αυτό το οποίο αποκαλούμε Ιnvest in Greece ή Εnterprise Greece, ο οποίος θα ασχολείται και με την υποδοχή επενδύσεων αλλά και με την εξωστρέφεια των ελληνικών επιχειρήσεων.
Χρειαζόμαστε διαφορετική προσέγγιση για τον τρόπο με τον οποίο οι διπλωμάτες μας αντιμετωπίζουν το ρόλο τους όχι απλά ως πρέσβεις της γεωπολιτικής θέσης της χώρας αλλά ως εκφραστές της ελληνικής οικονομικής εξωστρέφειας. Αλλά έχετε δίκιο, πολλά ξεκινούν από τον ίδιο τον Πρωθυπουργό και προσωπικά αυτός είναι ένας ρόλος τον οποίο εγώ σπεύδω να σας πω ότι είμαι διατεθειμένος να τον αναλάβω.
Για το αν μπορεί η Ελλάδα να προσεγγίσει το καθεστώς της Κύπρου στα επίπεδα συνολικής φορολογικής και ασφαλιστικής επιβάρυνσης.
Δεν μπορούμε να φτάσουμε εκεί πολύ σύντομα αλλά μπορούμε να μειώσουμε τη φορολογία στο 20% εντός 2 ετών και το φόρο στα μερίσματα στο 5% αμέσως. Αυτά μπορούν να γίνουν χωρίς ουσιαστική δημοσιονομική επιβάρυνση, και να χρησιμοποιήσουμε επίσης τη φορολογία, όπως προτείνεται από τη μελέτη της Deloitte, ως επενδυτικό εργαλείο για αποσβέσεις, για επενδύσεις σε έρευνα και ανάπτυξη και χαμηλότερη φορολογία για τα προϊόντα πνευματικής ιδιοκτησίας.
Αυτά είναι πράγματα που μπορούν να γίνουν πολύ γρήγορα, πολύ εύκολα. Δεν θα έχουν ουσιαστική δημοσιονομική επίπτωση διότι αφορούν μελλοντικές επενδύσεις και θα είναι ένα σημαντικό κίνητρο για να προσελκύσουμε όχι μόνο κεφάλαια τα οποία έχουν να κάνουν με την ίδια την παραγωγική διαδικασία αλλά κεφάλαια και σε τομείς έντασης γνώσης που τόσο χρειάζεται σήμερα η χώρα μας. Ξέρετε, έχουμε ένα καταπληκτικό καινούργιο οικοσύστημα start-ups, το οποίο αναπτύχθηκε κόντρα στην κρίση και κόντρα στο ρεύμα. Νέα παιδιά, τα οποία κάποτε ερχόντουσαν και μας έβρισκαν και μας έλεγαν θέλουμε μια δουλειά στο δημόσιο και τώρα έρχονται και μας λένε ότι θέλουμε να φτιάξουμε τη δική μας επιχείρηση.
Αυτό γίνεται ήδη, πρέπει να το ενισχύουμε. Δεν μας στοιχίζει τίποτα να δώσουμε κάποια φορολογικά κίνητρα σε μια νέα επιχείρηση η οποία ούτως ή αλλιώς δεν πρόκειται να παράγει κέρδη για τα επόμενα δυο ή τρία έτη. Είναι εύκολα πράγματα. Είναι πράγματα που γίνονται σχεδόν σε όλες τις χώρες του κόσμου, και αδικούμε το δυναμισμό της νέας ελληνικής επιχειρηματικής κοινότητας αν δεν τα κάνουμε στη χώρα μας.
Για τη συνολική (φορολογική και ασφαλιστική) επιβάρυνση της εργασίας.
Τα σημερινά επίπεδα επιβαρύνσεων οποίο είναι τελείως παράλογα. Έχουμε μιλήσει για ένα νέο ασφαλιστικό τριών πυλώνων και έχουμε μιλήσει επίσης για την ανάγκη να υπάρχει ένα ανώτατο όριο φορολογικών και ασφαλιστικών εισφορών το οποίο δεν μπορεί να ξεπερνάει ένα συντελεστή κοντά στο 50% διότι αλλιώς οι ασφαλιστικές εισφορές γίνονται ουσιαστικά διπλή φορολογία χωρίς πραγματική ανταπόδοση.
Για αυτό και έχουμε δεσμευτεί και για τους ελεύθερους επαγγελματίες να κατεβάσουμε τα πλαφόν της φορολόγησης, αλλά αυτό χρειάζεται μια συνολική νέα φρέσκια ματιά στο ασφαλιστικό μας σύστημα. Την οποία δυστυχώς συζήτηση δεν την έχουμε κάνει ακόμα.
Ένα υγιές ασφαλιστικό σύστημα τριών πυλώνων με μεγαλύτερη συμμετοχή του ιδιωτικού τομέα, όχι μόνο στον τρίτο πυλώνα, αλλά και στον δεύτερο, θα δημιουργήσει και τα κεφάλαια τα οποία χρειαζόμαστε για να μπορέσουμε να επανεπενδύσουμε στη χώρα μας. Διότι μιλάμε μονίμως για ξένες επενδύσεις. Αλλά δεν πρέπει να ξεχνάμε και την ίδια τη δυναμική της εγχώριας οικονομίας. Αποταμιεύσεις οι οποίες σήμερα υπάρχουν στα σεντούκια, που δεν επενδύονται, που πρέπει να επιστρέψουν στις τράπεζες. Εταιρικές καταθέσεις οι οποίες ακόμα είναι στο εξωτερικό και οι οποίες πρέπει να γυρίσουν στην πατρίδα μας όταν θα υπάρχει η κατάλληλη πολιτική σταθερότητα.
Υπάρχουν δηλαδή δυνατότητες και εργαλεία να προσελκύσουμε κεφάλαια προς επένδυση και στην ίδια την πατρίδα μας και το ασφαλιστικό σύστημα είναι ένα εργαλείο για να το πετύχουμε αυτό.
Για το αν στην Ελλάδα θα υπάρξει η απαιτούμενη πολιτική σταθερότητα.
Δεν μπορώ να μιλήσω για λογαριασμό άλλων κομμάτων. Μπορώ να πω όμως ότι έχουμε σίγουρα γίνει σοφότεροι μετά από την τραγική μας εμπειρία μιας τριετίας η οποία πήγε την οικονομία πάρα πολύ πίσω και η οποία μας στοίχισε ένα ιλιγγιώδες ποσό ως αποτέλεσα των τραγικών χειρισμών που έγιναν το πρώτο εξάμηνο και της οποιασδήποτε αδυναμίας εφαρμογής μιας σοβαρής πολιτικής από το Σεπτέμβριο του 2015 και μετά.
Θεωρώ, δηλαδή, ότι η Ελλάδα, σε μια εποχή που ο λαϊκισμός εξακολουθεί να είναι ελκυστικός στην υπόλοιπη Ευρώπη, είναι ενδεχομένως μπροστά από τις εξελίξεις. Εμείς πειραματιστήκαμε με το λαϊκισμό και τις εύκολες απαντήσεις σε περίπλοκα προβλήματα και ως χώρα φάγαμε τα μούτρα μας. Για αυτό και εκτιμώ ότι η ελληνική κοινωνία έχει ωριμάσει, αναζητεί σοβαρότητα, υπευθυνότητα, σχέδιο και όραμα. Διότι μέσα σε αυτά τα οποία λέμε, υπάρχει ένας λόγος ο οποίος είναι βαθιά οραματικός και ο οποίος πιστεύει στις δυνατότητες της πατρίδας μας, των ανθρώπων της και της ίδιας της ιστορικής μας κληρονομιάς.
Αλλά από εκεί και πέρα εάν με ρωτάτε αν πιστεύω ότι ο ΣΥΡΙΖΑ έχει μετεξελιχθεί σε ένα κανονικό κόμμα της Ευρωπαϊκής δημοκρατίας θα σας πω ανοιχτά όχι δεν το πιστεύω. Είναι ένας κυνικός μηχανισμός παραμονής στην εξουσία. Διότι αν το είχαν κάνει κάποιες τουλάχιστον από τις πολιτικές τις οποίες εσείς εισηγείστε, που είναι αυτονόητα αποδεκτές, θα τις είχαν υλοποιήσει.
Αλλά η μόνη προτεραιότητα την οποία βλέπω σήμερα από τον ΣΥΡΙΖΑ είναι το πώς θα μείνει στην εξουσία λίγο ακόμα και το πώς θα αξιοποιήσει την εξουσία προς ίδιο όφελος ή προς όφελος των συγγενών και φίλων που διορίζει δεξιά και αριστερά στη δημόσια διοίκηση. Αυτό το οποίο συμβαίνει σήμερα, αν δει κανείς τα στοιχεία της δημόσιας διοίκησης, είναι απαράδεκτο. Οι δικοί σας φόροι, οι φόροι της παραγωγικής Ελλάδος, χρησιμοποιούνται για να μεγαλώσει και πάλι το πελατειακό κράτος.
Άρα, για να υπάρχει μη αντιστρεψιμότητα των μεταρρυθμίσεων θα πρέπει να υπάρχει μια ελάχιστη συμφωνία μεταξύ των κύριων πολιτικών δυνάμεων ότι αυτά τα οποία λέμε είναι τα σωστά. Δεν είμαι καθόλου βέβαιος ότι αυτό ισχύει σήμερα για τον ΣΥΡΙΖΑ. Όπως σας είπα, μπορεί μερικές φορές να ακούω από τον κ. Τσίπρα έναν λόγο ο οποίος είναι στα χαρτιά φιλοεπενδυτικός, στην πράξη όμως αυτό δεν υποστηρίζεται από πολιτικές οι οποίες να είναι φιλικές προς τις επενδύσεις και προς την ιδιωτική επιχειρηματικότητα.
Για αυτό και εξακολουθώ να πιστεύω ότι η λύση στο πολιτικό πρόβλημα της χώρας είναι ισχυρή Νέα Δημοκρατία στις επόμενες εκλογές και δυνατότητα μετά σε εμάς να σχηματίσουμε την ευρύτερη δυνατή πλειοψηφία για να έχουμε κοινωνικές και πολιτικές αναφορές ώστε να υλοποιήσουμε το πρόγραμμά μας. Αλλά είμαι βέβαιος ότι στην πλειοψηφία της κοινής γνώμης οι βασικές θέσεις που έχουν να κάνουν με το ρόλο του κράτους και της ιδιωτικής οικονομίας, μικρότερο και καλύτερο κράτος και ταυτόχρονα σημασία στην ιδιωτική οικονομία ως μοχλό ανάπτυξης, αυτό το βασικό δίπτυχο είναι αξιακά πλειοψηφικό σήμερα στη χώρα μας.
Και αυτό είναι πολύ σημαντικό διότι δεν ήταν πάντα έτσι.
Για τη μελλοντική δυνατότητα συνεννόησης των πολιτικών δυνάμεων στην Ελλάδα σε ορισμένους βασικούς άξονες (ανοιχτή αγορά, ανοιχτή οικονομία, ανοιχτή κοινωνία, εξωστρεφής δραστηριότητα).
Εμείς για αυτές τις αρχές αγωνιζόμαστε, είναι η προτεραιότητά μας. Υπερασπιζόμαστε τις αξίες της ελευθερίας και της αλληλεγγύης. Πιστεύουμε σε μια ανοιχτή οικονομία, σε μια ελεύθερη οικονομία και σε ένα ρόλο του κράτους ο οποίος θα είναι ρυθμιστικός, εποπτικός με μικρότερο αποτύπωμα από αυτό το οποία έχει σήμερα.
Από εκεί και πέρα το ζήτημα δεν νομίζω ότι είναι μόνο ιδεολογικό όμως, διότι η διαχωριστική γραμμή σήμερα και στην Ελλάδα αλλά και στην Ευρώπη είναι μεταξύ αυτών που αγκαλιάζουν τις προκλήσεις της εποχής και τις βλέπουν ως μια ευκαιρία και αυτών που θέλουν κλειστές, περιχαρακωμένες χώρες, οι οποίες με έναν αταβισμό δεν βλέπουν τις προκλήσεις τις οποίες έχουμε μπροστά μας. Και η διαχωριστική γραμμή μεταξύ των πιο ανοιχτών δυνάμεων και των δυνάμεων του λαϊκισμού -αυτό που αποκαλούμε του εθνολαϊκισμού- εξακολουθεί να υπάρχει και σήμερα στην Ελλάδα. Θα ήταν πραγματικά ευχής έργον αν μπορούσε να διαμορφωθεί και μια ευρεία πολιτική και κομματική πλειοψηφία γύρω από τις αρχές και τις αξίες στις οποίες αναφερθήκατε.
Όπως σας είπα δεν πιστεύω ότι το σημερινό κόμμα εξουσίας έχει ασπαστεί αυτές τις αρχές ούτε ότι μπορεί να υλοποιήσει μια τέτοια πολιτική γιατί, αν το ήθελε ή αν μπορούσε, φαντάζομαι ότι θα το είχε ήδη κάνει. Δεν πρέπει να ξεχνάμε ότι ο ΣΥΡΙΖΑ κυβερνά τρία χρόνια. Ήδη είναι τρία χρόνια στην εξουσία δεν είναι νέο κόμμα πια. Παλιώνει με πολύ μεγάλη ταχύτητα. Και όπως σας είπα δυστυχώς ανακυκλώνει τις χειρότερες συνήθειες του παλιού πελατειακού κράτους.
Για τη σχέση της σημερινής Κυβέρνησης με την αγορά και την αντίληψη που θα έχει η μελλοντική Κυβέρνηση της Νέας Δημοκρατίας.
Υποτίθεται ότι η χώρα συζητά για την περίοδο μετά την τυπική λήξη του τρίτου προγράμματος και για ένα καινούργιο αναπτυξιακό σχέδιο, το οποίο δρομολογεί η Κυβέρνηση και το οποίο γράφεται σε κάποια γραφεία χωρίς καμία διαβούλευση με τα υπόλοιπα κόμματα, χωρίς καμία συζήτηση με την αγορά -όχι μόνο με το ΣΕΒ αλλά και με τους υπόλοιπους κοινωνικούς εταίρους. Αυτό κάτι μας λέει για τον τρόπο με τον οποίο αντιλαμβάνεται η σημερινή Κυβέρνηση τις σχέσεις με την αγορά και όσους την εκφράζουν: δεν είναι μόνο οι εργοδότες, είναι και οι εργαζόμενοι και οι υπόλοιποι κοινωνικοί εταίροι.
Προφανώς και ο διάλογος πρέπει να είναι ανοιχτός. Δεν θα συμφωνήσουμε σε όλα, αλλά υπάρχει, πιστεύω, ένα κοινό πλαίσιο συναντίληψης συνολικά με τους κοινωνικούς εταίρους για το τι χρειάζεται η χώρα για να προχωρήσει μπροστά. Και έχω επίσης δεσμευτεί, το είδα μάλιστα και με ενδιαφέρον σε μια από τις προτάσεις που παρουσίασε ο κ. Μασουράκης, ότι ένας υφυπουργός στο Υπουργείο Ανάπτυξης θα έχει για τις μεγάλες επενδύσεις την κεντρική αδειοδοτική αρμοδιότητα, δηλαδή σε περίπτωση που υπάρχουν καθυστερήσεις στη διοίκηση να αναλαμβάνει ο ίδιος και το επιτελείο του την αδειοδότηση μεγάλων επιχειρήσεων.
Ο διάλογος πρέπει να είναι συνεχής αλλά δεν αφορά μόνο έναν Υπουργό. Θέλω να το τονίσω αυτό. Αφορά συνολικά την Κυβέρνηση και το κλίμα το οποίο πρέπει να αποπνέει. Μπορεί ο Υπουργός Ανάπτυξης να είναι ο φιλικότερος προς την αγορά και ο Υπουργός Περιβάλλοντος να διακατέχεται από άλλες αντιλήψεις με αποτέλεσμα τελικά να μην υπογράφεται καμία άδεια περιβαλλοντικών όρων.
Σας διαβεβαιώνω, επειδή πολλές φορές ασκούμε κριτική στη διοίκηση, ότι πολλές φορές η διοίκηση κάνει τη δουλειά της και έγγραφα βρίσκονται προς υπογραφή στα γραφεία των υπουργών και οι υπουργοί είναι αυτοί οι οποίοι δεν υπογράφουν και αυτό γίνεται κατά κόρον στο Υπουργείο Περιβάλλοντος. Δεν αρκεί ένας υπουργός, δεν αρκεί ένας πρεσβευτής. Χρειάζεται να εμποτίσουμε την Κυβέρνηση αλλά και τη διοίκηση με μια άλλη νοοτροπία. Τον τόνο τον δίνουμε εμείς τα πολιτικά στελέχη και πιστεύω ότι θα βρούμε συμμάχους παντού.
Και θα βρούμε συμμάχους στη διοίκηση. Θα βρούμε συμμάχους στους ίδιους τους εργαζόμενους και στους εκπροσώπους τους οι οποίοι αντιλαμβάνονται ότι πρέπει τα πράγματα πια σήμερα να αλλάξουν.
Θα βρούμε συμμάχους στην ακαδημαϊκή κοινότητα, διότι δεν είναι δυνατόν να συνεχίζεται αυτό το παραμύθι να παράγουμε πτυχιούχους οι οποίοι κατ΄ όνομα είναι πτυχιούχοι στην πράξη όμως έχουν πτυχία τα οποία δεν έχουν κανένα αντίκρισμα στην αγορά εργασίας.
Θα βρούμε συμμάχους και στη γενιά των 500 ευρώ. Διότι, να κλείσω με ένα παράδειγμα, είχα μπει σε ένα κατάστημα και βρήκα ένα νέο παιδί πωλητή ο οποίος δούλευε με καθεστώς μερικής απασχόλησης και ο οποίος είχε τελειώσει το μαθηματικό. Οι δυνατότητες που έχουμε σήμερα να επανεκπαιδεύσουμε ανθρώπους που έχουν τελειώσει θετικές επιστήμες σε προγραμματισμό είναι πάρα πολύ σημαντικές. Και όταν μιλάμε για καινούργιες δεξιότητες στην αγορά της κατάρτισης ακριβώς σε αυτό αναφερόμαστε. Να πάρουμε ανθρώπους οι οποίοι έχουν ένα πλαίσιο γνώσεων και να προσαρμόσουμε τις γνώσεις που έχουν σε μια αγορά εργασίας η οποία αλλάζει. Διότι υπάρχει ένας κίνδυνος η αγορά να φύγει προς τα πάνω και οι επιχειρήσεις να μην βρίσκουν τους εργαζόμενους οι οποίοι είναι απαραίτητοι για να υποστηρίξουν την ανάπτυξη η οποία θα δρομολογηθεί.
Άρα δίνω πολύ μεγάλη έμφαση στο κομμάτι της κατάρτισης, των δεξιοτήτων και του ανθρώπινου δυναμικού και αυτό είναι κάτι το οποίο αφορά όλους. Από τον Πρόεδρο του Σ.Ε.Β. μέχρι τον τελευταίο εργαζόμενο των 400 ευρώ.
