Ο Πρωθυπουργός Κυριάκος Μητσοτάκης παρέστη στην εκδήλωση του Υπουργείου Υποδομών και Μεταφορών με τίτλο «Η Ελλάδα δημιουργεί κουλτούρα οδικής ασφάλειας», όπου συμμετείχε σε συζήτηση με τη Διασώστρια του ΕΚΑΒ Νάσια Γκουβέρου, την Αστυνομικό της Διεύθυνσης Τροχαίας Ειρήνη Αλεξανδρή και τον Παραολυμπιονίκη Γιάννη Κωστάκη, στο Πάρκο Κυκλοφοριακής Αγωγής του Δήμου Γλυφάδας. Τη συζήτηση συντόνισε ο δημοσιογράφος Τάκης Πουρναράκης. Ακολουθούν οι τοποθετήσεις του Πρωθυπουργού:
Στην εισαγωγική του τοποθέτηση, αναφερόμενος στη σημαντική μείωση των θανατηφόρων τροχαίων ατυχημάτων μετά την εφαρμογή του νέου Κώδικα Οδικής Κυκλοφορίας και των λοιπών παρεμβάσεων της κυβέρνησης, ο Κυριάκος Μητσοτάκης σημείωσε:
«Καταρχάς, να ευχαριστήσω τον Δήμαρχο για την εξαιρετική του φιλοξενία σήμερα στην ηλιόλουστη Γλυφάδα. Να τον συγχαρώ για τη θαυμάσια πρωτοβουλία να κατασκευάσει αυτό το μοναδικό Πάρκο Κυκλοφοριακής Αγωγής.
Να ενθαρρύνω και άλλους Δημάρχους να ακολουθήσουν αντίστοιχες πρακτικές, διότι εδώ πραγματικά μπορούμε να συνδυάσουμε το παιχνίδι με την εκπαίδευση.
Και να αναφέρω, επίσης, ότι με τον Υπουργό δρομολογούμε μια πρωτοβουλία κινητών τέτοιων πάρκων, τα οποία θα μπορούν να μετακινούνται από Δήμο σε Δήμο, έτσι ώστε να δίνουμε την ευκαιρία στα παιδιά να εξοικειώνονται από νωρίς με τους κανόνες της σωστής οδικής συμπεριφοράς.
Σήμερα, κ. Πουρναράκη, προσωπικά για εμένα είναι μια πολύ σημαντική ημέρα, διότι όταν κάποιος στη θέση μου σκέφτεται τον απολογισμό των σημαντικών επιτυχιών που μπορεί να έχουμε πετύχει, σας διαβεβαιώνω ότι τα στατιστικά στοιχεία τα οποία είδαμε και η μείωση, η σημαντική μείωση των θανατηφόρων αλλά και των βαριών τροχαίων ατυχημάτων που προκαλούν σημαντική βλάβη στην υγεία, θα είναι πολύ ψηλά στη δική μου προσωπική αξιολόγηση γι’ αυτά τα οποία έχει πετύχει αυτή η κυβέρνηση.
Και θέλω να ευχαριστήσω όλους τους συναρμόδιους Υπουργούς, διότι αυτή είναι μια συλλογική προσπάθεια. Υλοποιήσαμε με πολύ μεγάλη επιμονή, και οι παρόντες αλλά και προκάτοχοί τους, ένα σχέδιο το οποίο ξεκίνησε από τη σωστή ανάλυση των δεδομένων, όπως είπε και ο Κωνσταντίνος, με μια σειρά από εστιασμένες παρεμβάσεις, οι οποίες πια μας οδηγούν στην πολύ ευχάριστη θέση να ξέρουμε ότι ως αποτέλεσμα των πολιτικών αυτών σώσαμε πέρυσι παραπάνω από 140 ζωές.
Δεν νομίζω ότι υπάρχει μεγαλύτερη ικανοποίηση για κάποιον πολιτικό, όταν βλέπει έμπρακτα ότι οι πολιτικές αυτές έχουν πραγματικό αποτέλεσμα.
Και νομίζω ότι αυτό το οποίο πετύχαμε, διότι αναφέρθηκε ο Κωνσταντίνος σε όλα τα επιμέρους μέτρα, είναι πραγματικά να καταστήσουμε την ίδια την κοινωνία συμμέτοχη σε αυτή τη μεγάλη προσπάθεια. Δεν πήγαμε μόνο κατασταλτικά. Εξηγήσαμε γιατί πραγματικά είναι τόσο άδικο για τη χώρα να πληρώνει αυτόν τον φόρο αίματος, γιατί δεν μας αξίζει να είμαστε πρωταγωνιστές στην Ευρώπη στα θανατηφόρα τροχαία ατυχήματα. Και πιστεύω ότι η κοινωνία συνεργάστηκε και το αντιλήφθηκε.
Να δώσω δύο παραδείγματα μόνο σε αυτό. Το πρώτο έχει να κάνει με την κατανόηση των πολιτών στους ελέγχους αλκοτέστ. Είχα και εγώ την ευκαιρία με τον Υπουργό να παρευρεθώ σε ελέγχους, ξέρω ότι μπορεί να είναι μια μικρή ταλαιπωρία για τους οδηγούς οι οποίοι επιστρέφουν από τη διασκέδασή τους τα σαββατοκύριακα, όμως τελικά η κοινωνία αντελήφθη ότι αυτή είναι μια απαραίτητη ενέργεια και το τελικό αποτέλεσμα είναι ότι έχει αλλάξει ουσιαστικά η νοοτροπία και η συμπεριφορά σε σχέση με το αλκοόλ και την οδήγηση.
Και αυτή είναι η πραγματική κατάκτηση. Διότι τα κατασταλτικά μέτρα, σας διαβεβαιώνω, δεν έχουν την ίδια αποτελεσματικότητα, αν τελικά δεν μπορούν να οδηγήσουν σε μια αλλαγή νοοτροπίας.
Και η δεύτερη μεγάλη κατάκτηση, αναφέρθηκε σε αυτή ο Υπουργός, αφορά το κράνος. Και γιατί το κράνος έχει τόσο μεγάλη σημασία; Όταν καθίσαμε με τους Υπουργούς και είδαμε τα στοιχεία, διαπιστώσαμε ότι η πραγματική απόκλιση στα θανατηφόρα ατυχήματα δεν προέρχεται τόσο από τα αυτοκινητιστικά δυστυχήματα, αυτά τα οποία εμπλέκουν οχήματα, αλλά από τα δίκυκλα και κυρίως από κρανιοεγκεφαλικές κακώσεις. Νομίζω ότι εσείς το ξέρετε, και οι αστυνομικοί μας και οι διασώστες μας μπορούν να το βεβαιώσουν.
Εκεί, λοιπόν, πήραμε μία απόφαση: μηδενική ανοχή. Και επειδή το κράνος ελέγχεται και πάρα πολύ εύκολα, είναι κάτι το οποίο πια όλοι το έχουν αντιληφθεί. Και όπως πια βάζουμε τη ζώνη μας, κάτι το οποίο στη δική μας την ηλικία ήταν περίπου πολυτέλεια, δεν ήταν αυτονόητο, τώρα όλοι καταλαβαίνουν ότι “δεν με νοιάζει αν έχει κρύο, αν έχει ζέστη, αν έχει 40 βαθμούς, ανεβαίνεις στο δίκυκλο, πρέπει να φοράς το κράνος σου”. Μηδενική ανοχή, μηδενικές εξαιρέσεις. Και βέβαια, τα απαραίτητα πρόστιμα όταν αυτό πρέπει να ελεγχθεί με τον σωστό τρόπο.
Και βέβαια, να κλείσω αυτή την εισαγωγική μου τοποθέτηση με την πολύ μεγάλη σημασία την οποία αποδίδω στην τεχνολογία και στις υποδομές. Οι ψηφιακές κάμερες θα αλλάξουν τα πάντα προειδοποιώντας τους πολίτες ότι αν επιβεβαιωθούν τα στατιστικά στοιχεία από την εικόνα την οποία βλέπουμε, θα έρχονται πάρα πολλές κλήσεις, ειδικά για κόκκινο. Αλλά έτσι πρέπει να γίνει.
Και δεν νομίζω ότι κανείς μπορεί να διαφωνήσει με την απόλυτη επιβολή του νόμου, όταν πρόκειται για μία συμπεριφορά που θέτει σε κίνδυνο όχι μόνο τον οδηγό, αλλά κυρίως κάποιον ο οποίος δεν έχει καμία απολύτως ευθύνη για την ενδεχόμενη εμπλοκή του σε ένα τροχαίο ατύχημα.
Και βέβαια, οι υποδομές. Οι καινούργιοι δρόμοι, το ξέρουμε, μειώνουν τα ατυχήματα. Και οι παρεμβάσεις -και να κλείσω με αυτό γιατί είναι ο τόπος μου και αποδίδω πολύ μεγάλη σημασία σε αυτό-, οι υφιστάμενες παρεμβάσεις σε δρόμους οι οποίοι κάποια στιγμή θα αλλάξουν, ο ΒΟΑΚ θα κατασκευαστεί σε κάποια χρόνια από τώρα, αλλά οι παρεμβάσεις οι οποίες έγιναν στην Πατρών-Πύργου πριν φτιαχτεί η νέα Πατρών-Πύργου, γίνονται τώρα στον Βόρειο Οδικό Άξονα, με κολωνάκια, με διαγραμμίσεις. Είναι ένας νέος δρόμος ουσιαστικά, ο οποίος σε περιορίζει σε τέτοιο βαθμό που πρέπει πραγματικά να κάνεις πολύ παλαβά πράγματα για να εμπλακείς σε ένα τροχαίο ατύχημα.
Ήδη βλέπουμε τα πρώτα αποτελέσματα. Θα σώσουμε ζωές στην Κρήτη σε σημεία που ξέρουμε ότι γίνονται ατυχήματα, ως αποτέλεσμα αυτών των παρεμβάσεων.
Οπότε τα επόμενα βήματα είναι οι ψηφιακές κάμερες, η πλήρης εφαρμογή τους. Και ακόμα μεγαλύτερη έμφαση, θα έλεγα, στην εκπαίδευση, ειδικά των νέων παιδιών. Οι συνήθειες αλλάζουν. Το “όχι αλκοόλ” πίσω από το τιμόνι αρχίζει να είναι απολύτως κατανοητό στη νέα γενιά ότι είναι κανόνας ο οποίος πρέπει να είναι απαράβατος.
Και βέβαια, η καλύτερη επένδυση που μπορούμε να κάνουμε είναι στα μικρά παιδάκια εδώ, τα οποία αντιλαμβάνονται ότι ο δρόμος είναι ένας χώρος σεβασμού, κατανόησης, συνεννόησης και τήρησης των κανόνων. Κανόνες οι οποίοι πρέπει να υπάρχουν και να διέπουν κάθε οργανωμένη κοινωνία.
Και βέβαια οι κλήσεις, το είπε και ο Υπουργός, είμαστε τώρα σε μια φάση που γίνεται μεγάλη κουβέντα για το πελατειακό κράτος και για τις εξυπηρετήσεις, για τα ρουσφέτια.
Πια, το να σβήσει κανείς κλήση με ένα τηλέφωνο ας το ξεχάσουμε οριστικά και αμετάκλητα. Νομίζω ότι παρέχουμε μια πολύ καλή υπηρεσία συνολικά στη χώρα με αυτή την πολιτική».
Για τη βελτίωση των παρεχόμενων υπηρεσιών περίθαλψης από το ΕΚΑΒ και τα νοσοκομεία, καθώς και τη μείωση του ορίου ταχύτητας μέσα στις πόλεις στα 30 χλμ/ώρα, ο Πρωθυπουργός επισήμανε:
«Αν μου επιτρέπετε μια σύντομη παρέμβαση σε συνέχεια των όσων ειπώθηκαν. Δύο παρατηρήσεις.
Μιλήσαμε για τα θανατηφόρα τροχαία, αλλά δεν μιλήσαμε αρκετά για τα βαριά τροχαία, τα οποία απαιτούν άμεση περίθαλψη. Και αυτή η άμεση περίθαλψη μπορεί να κάνει τη διαφορά είτε μεταξύ ζωής και θανάτου είτε μεταξύ αναπηρίας ή να μπορέσει ο συμπολίτης μας να ζήσει μια απολύτως φυσιολογική ζωή.
Έχει γίνει μια πάρα πολύ σοβαρή δουλειά στο ΕΚΑΒ και θέλω στο πρόσωπό σας να συγχαρώ όλους τους διασώστες μας, με αποτέλεσμα πια -θυμάστε παλιά στα δελτία ειδήσεων ακούγαμε συνέχεια: “Πού είναι το ΕΚΑΒ; Άργησε το ΕΚΑΒ”- αυτά να έχουν περιοριστεί πάρα πολύ. Και αυτό οφείλεται στο γεγονός ότι έχουμε προσθέσει πληρώματα, έχουμε καινούργια ασθενοφόρα, κάνουμε καλύτερη διαχείριση των περιστατικών.
Αλλά από εκεί και πέρα, άπαξ και το ΕΚΑΒ προσφέρει τις πρώτες βοήθειες, πρέπει να πάει σε κάποιο νοσοκομείο. Και εκεί θέλω να εξάρω την πάρα πολύ σημαντική δουλειά, η οποία έχει γίνει στα Τμήματα Επειγόντων Περιστατικών σε πολλά νοσοκομεία, κυρίως στα μεγάλα νοσοκομεία της Αττικής.
Να αναφερθώ ενδεικτικά στο ΚΑΤ, το οποίο είναι το μεγάλο νοσοκομείο τραύματος της χώρας και το οποίο υποδέχεται πολύ βαριά αυτοκινητιστικά δυστυχήματα, με γιατρούς οι οποίοι -και θέλω να το πω αυτό και να τους επιφυλάξετε ένα πολύ θερμό χειροκρότημα- κάνουν θαύματα. Άνθρωποι δεν θα ζούσαν και ζουν, άνθρωποι οι οποίοι θα ήταν καταδικασμένοι σε ένα αναπηρικό καροτσάκι, περπατούν.
Γιατί μπορέσαμε, όχι μόνο να ενισχύσουμε τα νοσοκομεία, όχι μόνο να ενισχύσουμε τα Τμήματα Επειγόντων Περιστατικών, να είμαστε σίγουροι ότι το βαρύ τραύμα έχει την υποδοχή που του αναλογεί. Και εσείς ξέρετε τι σημαίνει βαρύ τραύμα και πόσο δύσκολο είναι εκείνη τη στιγμή να τύχει ο ασθενής της σωστής περίθαλψης.
Στο “Αττικόν”, ας πούμε, έχουμε δημιουργήσει υπερσύγχρονα Τμήματα Επειγόντων Περιστατικών, τα οποία ανταποκρίνονται πια στα ανώτατα επίπεδα αντιμετώπισης του τραύματος, έτσι ώστε και το ΕΚΑΒ να ξέρει πού να πάει το περιστατικό, ανάλογα με τη βαρύτητά του και ανάλογα με το εφημερεύον νοσοκομείο.
Και η δεύτερη παρατήρησή μου, σε σχέση με αυτά τα πολύ ωραία που μας είπατε για τον νέο Κώδικα Οδικής Κυκλοφορίας. Αναφερθήκαμε στα αυτονόητα: κόκκινο, αλκοόλ, κράνος, ζώνη.
Ίσως η πιο σημαντική απόφαση που είχαμε πάρει τότε ως κυβέρνηση ήταν να μειώσουμε το όριο ταχύτητας στα 30 χιλιόμετρα μέσα στις πόλεις. Μας έλεγαν, “α, 30 χιλιόμετρα, είναι δυνατόν;” Και όμως, όταν είδαμε στατιστικά το αποτέλεσμα αυτής της παρέμβασης σε άλλες πόλεις, πειστήκαμε ότι αυτό είναι το σωστό μέτρο.
Και αν δείτε σε ένα μικρό βιντεάκι -έχει πολύ ενδιαφέρον να το αναζητήσετε- τον χρόνο αντίδρασης μέσα στην πόλη σε ένα συμβάν, η διαφορά μεταξύ 30 και 50 χιλιομέτρων είναι πραγματικά μέρα με τη νύχτα. Και φυσικά, επειδή καταλαβαίνουμε πάντα ότι μπορεί να υπάρχει μία μικρή ανοχή στην ταχύτητα, ξέρουμε ότι όσο πέφτει το όριο τόσο η πραγματική ταχύτητα, τελικά, των οχημάτων θα είναι χαμηλότερη.
Άρα, ας μην υποτιμάμε τη σημασία της ταχύτητας. Ο Υπουργός ξέρει πολύ καλά και ο Δήμαρχος ότι εδώ, στα νότια οι δρόμοι μετατρέπονται σε πίστες αγώνων. Δείχνουμε μηδενική ανοχή σε τέτοιες συμπεριφορές. Όποιος αισθάνεται ότι θέλει να δοκιμάσει τις αγωνιστικές του δυνατότητες, να πάει σε μία πίστα αγώνων να το κάνει.
Προσπαθούμε να δημιουργήσουμε και περισσότερες πίστες, γιατί πιστεύουμε στον οργανωμένο μηχανοκίνητο αθλητισμό και χαιρόμαστε όταν και τα νέα παιδιά πηγαίνουν και κάνουν καρτ. Αυτοί είναι και οι καλύτεροι οδηγοί, διότι καταλαβαίνουν απόλυτα ότι είναι άλλο ο δρόμος και άλλο η πίστα.
Αλλά και στα ζητήματα της ταχύτητας πρέπει να είμαστε πάρα πολύ αυστηροί διότι είναι πολύ σημαντικός παράγοντας επιβαρυντικός για τα τροχαία ατυχήματα».
Ερωτηθείς σχετικά με τους επόμενους στόχους της κυβέρνησης όσον αφορά στην ενίσχυση της οδικής ασφάλειας, ο Κυριάκος Μητσοτάκης τόνισε:
«Κοιτάξτε, δεν μας αρκεί αυτό το οποίο έχουμε πετύχει. Πρώτον, πρέπει να είμαστε σίγουροι ότι κάτι άλλαξε και ότι η πορεία αυτή θα είναι διατηρήσιμη. Οι πρώτοι τρεις μήνες είναι πολύ ενθαρρυντικοί, αλλά προφανώς αυτή η πολιτική χρειάζεται υπομονή και επιμονή προκειμένου να “ριζώσει” στην κοινωνία.
Ο στόχος μας, ο πρώτος, είναι να φτάσουμε στον ευρωπαϊκό μέσο όρο. Δεν μας αρκεί ότι έχουμε τη μεγαλύτερη μείωση, όταν ακόμα είμαστε από τους “πρωταθλητές” στην Ευρώπη.
Άρα, είναι σαφές εδώ ότι ο στόχος της Ευρωπαϊκής Επιτροπής να μειώσουμε κατά 50% μέχρι το 2030 είναι εφικτός. Τώρα μπορούμε να το πούμε πια με πραγματικά στοιχεία και να παίρνουμε δύναμη και θάρρος από τις πολιτικές μας και από την εφαρμογή τους.
Επαναλαμβάνω αυτά που είπα πριν: η μεγάλη διαφορά θα είναι οι κάμερες και η εμπέδωση της ανάγκης να τηρούμε τον Κώδικα Οδικής Κυκλοφορίας με έναν τρόπο ο οποίος, ναι, στην αρχή πρέπει να είναι κατασταλτικός. Ας μην έχουμε καμία αμφιβολία, πρέπει να ξέρει ο οδηγός ότι αν παρανομήσει κάποιος θα τον εντοπίσει. Και με ψηφιακό τρόπο, χωρίς να μεσολαβήσει ανθρώπινο χέρι, θα γίνουν τα δέοντα.
Ο σκοπός μας δεν είναι να βγάλουμε χρήματα από αυτή την υπόθεση. Ο σκοπός μας είναι να βοηθήσουμε τους πολίτες να έχουμε λιγότερες παρανομίες. Το είπε καλά ο Υπουργός. Μακάρι να είναι ένα μεγάλο μηδέν ευρώ και ας έρθει να τα βάλει ο κρατικός προϋπολογισμός. Σίγουρα, μακροπρόθεσμα το κόστος από τα θανατηφόρα και από τα βαριά ατυχήματα είναι πολλαπλάσιο για το σύστημα υγείας.
Να συνεχίσουμε τις μεγάλες επενδύσεις στις υποδομές. Αναφερθήκατε στους δρόμους. Ε65, βόρειο τμήμα, τεράστιας σημασίας για τέσσερις περιφέρειες: για τη Θεσσαλία, τη Δυτική Μακεδονία, την Κεντρική Μακεδονία, την Ήπειρο. Το Flyover, αναφέρομαι σε αυτό διότι πολλά ατυχήματα στη Θεσσαλονίκη γίνονται από οδηγούς οι οποίοι τρέχουν σε μεγαλύτερους δρόμους εντός πόλεων. Και η συνέχιση του προγράμματος των μεγάλων δρόμων, με σημαντικότερο νέο δρόμο τον Βόρειο Οδικό Άξονα Κρήτης. Η συνέχιση της εκπαίδευσης.
Και βέβαια να πω και κάτι: αν κοιτάξουμε και λίγο πιο μακροσκοπικά, η αντικατάσταση του στόλου των αυτοκινήτων μας. Η αλήθεια είναι ότι τα παλιά αυτοκίνητα είναι λιγότερο ασφαλή από τα καινούργια, είτε μιλάμε για ενεργητική ασφάλεια είτε μιλάμε για παθητική ασφάλεια. Έχουμε έναν γερασμένο στόλο αυτοκινήτων ακόμα στην χώρα μας. Αυτό, προϊόντος του χρόνου, θα διορθώνεται. Θέλουμε πάντα, και στα πλαίσια των δημοσιονομικών δυνατοτήτων, να δίνουμε στους πολίτες τη δυνατότητα να αλλάζουν το αυτοκίνητό τους και να μην απενεργοποιούν -και αυτό δεν θα είναι εφικτό- τα καινούργια συστήματα ασφάλειας. Υπάρχουν για κάποιο λόγο εκεί.
Και είναι βέβαιον ότι αν κοιτάξει κανείς 15-20 χρόνια στο μέλλον, σε ένα μέλλον το οποίο θα έχει και αυτοκινούμενα αυτοκίνητα πια, ότι διαρκώς θα μειώνονται τα τροχαία.
Το θέμα είναι πόσο γρήγορα θα πάμε. Το θέμα είναι πόσες παραπάνω ζωές θα σώσουμε εάν επιμείνουμε σε αυτή την πολιτική. Για μένα είναι ένα προσωπικό στοίχημα.
Θέλω να κάνω μια ειδική μνεία -αναφέρθηκαν και οι Υπουργοί- στον Άκη Σκέρτσο, ο οποίος έχοντας προσωπικό βίωμα ο ίδιος, αγκάλιασε αυτή την προσπάθεια σε επίπεδο κυβερνητικού συντονισμού. Αλλά δεν πρέπει να φτάνουμε στο σημείο να χάνουμε έναν δικό μας άνθρωπο για να ευαισθητοποιούμαστε για κάτι το οποίο μπορεί να συμβεί στον καθένα από εμάς.
Θα επιμείνουμε στις “σκληρές” καμπάνιες επικοινωνίας. Μπορεί να σοκάρουν μερικές φορές τους πολίτες, αλλά δεν τους δείχνουμε τίποτα άλλο από αυτό το οποίο βλέπετε εσείς κάθε μέρα.
Και βέβαια, να κλείσω με αυτό το οποίο είπα πριν. Τα παιδιά μας, τα προγράμματα τα οποία γίνονται στα σχολεία, πολλές φορές είναι τα παιδιά τα οποία επιβάλλουν αλλαγή συμπεριφοράς στους γονείς. Το θυμάστε το “μπαμπά, μην τρέχεις”. Αυτό ας πάμε να το δούμε τι σημαίνει, το “μπαμπά, μην τρέχεις” στον 21ο αιώνα. Με παιδιά τα οποία τα ίδια θα είναι ευαισθητοποιημένα, θα φοράμε ζώνες πίσω.
Έχουμε κατακτήσει τη ζώνη μπροστά, δεν την έχουμε κατακτήσει ακόμα τη ζώνη πίσω. Είναι υποχρεωτική, θέλω να θυμίσω, και τα παιδιά έχουν τη δυνατότητα να επιβάλλουν στους γονείς στο τιμόνι διαφορετικές συμπεριφορές».
Απευθυνόμενος ειδικότερα σε όλους όσοι εργάζονται τις ημέρες των εορτών με στόχο την ασφάλεια των πολιτών, ο Πρωθυπουργός σημείωσε:
«Να ευχαριστήσω καταρχάς για την εξαιρετική αυτή εκδήλωση και πάλι να συγχαρώ και να πω σε όλους τους συναρμόδιους να πάρουμε δύναμη από αυτά τα στοιχεία, γιατί πραγματικά μας δίνουν αισιοδοξία, μας οπλίζουν με αισιοδοξία για να συνεχίσουμε.
Πάντα στις μέρες γιορτών θέλω να θυμίζω ότι για να μπορούμε εμείς να περνάμε καλά, να διασκεδάζουμε, να κοιμόμαστε ασφαλείς, κάποιοι ξαγρυπνούν και δουλεύουν. Και πρώτα απ΄ όλα αυτοί που φυλάνε τα σύνορά μας, αυτοί που προσέχουν για την ασφάλειά μας, οι γιατροί των εφημεριών, οι λιμενικοί μας, η Τροχαία η οποία θα είναι στον δρόμο, οι διασώστες μας. Αυτοί δουλεύουν, για να είμαστε όλες και όλοι ασφαλείς. Τους είμαστε βαθιά υποχρεωμένοι.
Γνωρίζουν και οι ένστολοί μας και τα Σώματα Ασφαλείας ότι έχουμε μεριμνήσει γι’ αυτούς και το εννοώ αυτό στην πράξη, και με βελτίωση σημαντική των οικονομικών τους απολαβών.
Όμως, ξέρετε, μερικές φορές αυτά είναι σημαντικά, αλλά ακόμα πιο σημαντικά είναι το “μπράβο”, το “ευχαριστώ”, το χαμόγελο, η ευγένεια με την οποία κάποιος θα υποδεχθεί το όργανο της τάξης, το οποίο πρέπει και αυτό να κάνει τη δουλειά του. Οπότε η παράκλησή μου είναι: βοηθήστε τους ανθρώπους αυτούς να κάνουν καλά τη δουλειά τους.
Δεν νομίζω ότι υπάρχει τίποτα πιο ενοχλητικό από τους διάφορους τσαμπουκάδες του τύπου “ξέρεις ποιος είμαι εγώ;” όταν βρίσκονται αντιμέτωποι με ένα όργανο της τάξης και πάντα χαιρετίζω τον επαγγελματισμό με τον οποίο αντιμετωπίζονται τέτοιες συμπεριφορές.
Οπότε να ευχηθώ σε όλες και σε όλους καλή Ανάσταση, καλό Πάσχα, και πρωτίστως με ασφάλεια στους δρόμους».
