Το πρώτο και σημαντικότερο πολιτικό πλεονέκτημα της Αριστεράς διαχρονικά είναι ότι πουλάει ελπίδα στα χαμηλότερα οικονομικά και κοινωνικά στρώματα.
Σε ορισμένους χώρους, όπως τα πανεπιστήμια, η Αριστερά έχει εδραιώσει μια παρουσία που εκμεταλλεύεται την έλλειψη αυστηρής φύλαξης, και έχει κάνει τους χώρους τσιφλίκι και γιάφκα τους.
Η Αριστερά κακός και το απέδειξε ο ΣΥΡΙΖΑ, έχει καταφέρει να συνδέσει τις αξίες της με το «ηθικό πλεονέκτημα», καθιστώντας παλαιότερα γιατί δεν τους είχαν δοκιμάσει ακόμα, δυσκολότερη την κριτική απέναντί της, καθώς συχνά ταυτίζεται με τις «ευγενείς» αξίες της ισότητας και της δικαιοσύνης.
Το προκλητικό είναι ότι σε περιπτώσεις ακραίων συμπεριφορών (π.χ. στα ΑΕΙ), η ανοχή πηγάζει από την ατολμία των αρχών ή από πολιτικές σκοπιμότητες, και αυτό είναι προκλητικό για την κοινωνία.
Αν κοιτάξουμε πίσω στο 2015 και προσπαθήσουμε να αναγνωρίσουμε ποιος ήταν ο σημαντικότερος παράγοντας που οδήγησε στην εκλογή του εγκληματικού και καταστροφικού ΣΥΡΙΖΑ τον Ιανουάριο και στην επανεκλογή του το Σεπτέμβριο, θα καταλήξουμε αναμφίβολα σε ένα συμπέρασμα, ότι ήταν η επιτυχία του ΣΥΡΙΖΑ να εξαπατήσει ένα μεγάλο μέρος του ελληνικού λαού, ότι δεν είχε καμία συμμετοχή στη φαύλη οικονομική διαχείριση, στη διαφθορά και στον εκμαυλισμό του δημόσιου βίου που κυριάρχησαν στη χώρα για πολλά χρόνια με ευθύνη των μεταπολιτευτικών Κυβερνήσεων του ΠΑΣΟΚ και της ΝΔ, και είχαν ως αποτέλεσμα την κρατική χρεοκοπία.
Ήταν αυτό που με περισσή αυταρέσκεια και έπαρση τα ίδια τα στελέχη του ΣΥΡΙΖΑ ονόμασαν το "ηθικό πλεονέκτημα της Αριστεράς", και μέσα σε αυτή την απάτη έταζαν ασύστολα χωρίς ίχνος ηθικής στον κόσμο πράγματα που δεν μπορούσαν να κάνουν, και αυτοί του πίστευαν.
Την εκλογή τότε του ΣΥΡΙΖΑ, εκτός το ότι οι τύποι είναι αποδεδειγμένα και με ντοκουμέντα πλέον απατεώνες, είχαν προηγηθεί δεκαετίες συντονισμένης και μεθοδικής προσπάθειας και εργασίας στον τομέα της προπαγάνδας από την ευρύτερη Αριστερά. Υπήρξαν χιλιάδες "στρατευμένοι" διανοούμενοι, καλλιτέχνες, δημιουργοί του λόγου, δημοσιογράφοι, μέλη της ακαδημαϊκής κοινότητας που φρόντισαν να εμποτίσουν αυτήν την αντίληψη περί "ενάρετης" Αριστεράς στο συλλογικό υποσυνείδητο της ελληνικής κοινωνίας.
Σε αυτήν την αντίληψη περί δήθεν αγνότητας της Αριστεράς πάτησε ο ΣΥΡΙΖΑ για να κάνει την υπέρβαση και να προσεταιριστεί το σύνολο σχεδόν των εξαπατημένων ψηφοφόρων, μάλιστα, η παρουσία στο τιμόνι του ΣΥΡΙΖΑ ενός νεότατου σε ηλικία πολιτικού αδίστακτου πολιτικού απατεώνα που είχε αριστερές "αγωνιστικές" περγαμηνές από τα μαθητικά του χρόνια, αλλά δεν είχε λάβει ποτέ κανένα δημόσιο αξίωμα και άρα ήταν υπεράνω υποψίας, τη στιγμή που όλοι του οι πολιτικοί αντίπαλοι είχαν διατελέσει σημαίνοντα στελέχη του "σάπιου" συστήματος, επιβεβαίωνε τον ισχυρισμό περί "καθαρότητας" και "ηθικού πλεονεκτήματος" που διακήρυττε ο ΣΥΡΙΖΑ, και τελικά όπως αποδείχθηκε ήταν ότι χειρότερο πέρασε ποτέ στην πολιτική ιστορία της Ελλάδας.
Αυτό που πρέπει να επισημανθεί είναι ότι πολλοί ψηφοφόροι που, αν και ιδεολογικά δεν ανήκαν σε αυτόν το χώρο, πίστεψαν το 2015 τον μεγαλύτερο πολιτικό απατεώνα στην ιστορία της Ελλάδας και το αφήγημα περί "ηθικού πλεονεκτήματος της Αριστεράς" και παρέβλεψαν εντελώς το γεγονός ότι στην πραγματικότητα ο πυρήνας του ΣΥΡΙΖΑ στελεχωνόταν και διοικούταν από ανθρώπους μαρξιστικών πεποιθήσεων, ακροαριστερούς που στην πλειονότητά τους είχαν μείνει για πολλά χρόνια στο περιθώριο της ελληνικής πολιτικής σκηνής, περιμένοντας να έρθει η ώρα να εφαρμόσουν τις παρωχημένες ιδέες τους.
Όπως αποδείχθηκε πολύ γρήγορα, μετά τους ερασιτεχνισμούς και τους καταστροφικούς χειρισμούς 2015-2019, πέρα από το υποτιθέμενο ηθικό πλεονέκτημα η "πρώτη φορά Αριστερά" δεν είχε να επιδείξει ως Κυβέρνηση κανένα άλλο πλεονέκτημα. Απεναντίας, αποδείχθηκε τραγικά κατώτερη των περιστάσεων και δημιούργησε για τη χώρα μία κατάσταση ακόμη χειρότερη από αυτήν που παρέλαβε, και ένα λαό που εξαπατήθηκε φωνάζοντας πλέον ο λαός δεν ξεχνά τη σημαίνει αριστερά.
Αυτό που μας κάνει εντύπωση είναι ότι ο αποδεδειγμένα εγκληματικά μεγαλύτερος πολιτικός απατεώνας στην ιστορία της Ελλάδας Αλέξης Τσίπρας, καταφέρνει να διατηρεί την επιρροή του σε μεγάλο μέρος των ψηφοφόρων ευτυχώς μόνο της αριστεράς, γιατί έχει απαξιωθεί από το σύνολο του Ελληνικού λαού, γιατί χρησιμοποιούσε και συνεχίζει να χρησιμοποιεί τα ανήθικα πλεονεκτήματα που είχαν και έχουν όλες οι γνήσιες μαρξιστικές, λαϊκιστικές "Αριστερές" και τον ακούν ακόμα.
Η αριστερά, όπως ο πολιτικός απατεώνας Αλέξης Τσίπρας και σήμερα το ΠΑΣΟΚ σε απόγνωση, πουλάνε ελπίδα στα χαμηλότερα οικονομικά και κοινωνικά στρώματα, η Αριστερά τάζει ότι θα τους αποκαταστήσει δίνοντάς τους περισσότερα, και μάλιστα όχι με κάποιο αναπτυξιακό σχέδιο ή με αύξηση του γενικότερου βιοτικού επιπέδου, αλλά με κούφια λόγια χωρίς βάση εξαπατώντας συνέχεια τον κόσμο, δεν τάζει τίποτα ηθικά σωστό.
Αυτό έπιασε το 2014 όσο αυξάνονταν το πλήθος των αναξιοπαθούντων και όσο χαμήλωνε το βιοτικό επίπεδο, σε μία φτωχοποιημένη κοινωνία, κάτι που δεν συμβαίνει σήμερα, όσο και εάν θέλουν τα κόμματα της αντιπολίτευσης να το παρουσιάσουν έτσι.
Η φανατική Αριστερά, τύπου ΣΥΡΙΖΑ, Νέα Αριστερά και το σημερινό ΠΑΣΟΚ δεν πουλάει στις κοινωνικά και οικονομικά ανεπτυγμένες χώρες, διότι εκεί το Κράτος φροντίζει να δημιουργούνται θέσεις εργασίας ώστε να μην πέσουν στη φτώχεια και την απελπισία οι πολίτες του, ενώ τα κοινωνικά επιδόματα δίνονται σε αυτούς που έχουν ανάγκη κατόπιν πρόβλεψης και σχεδιασμού και όχι με γιούρια στις περιουσίες των νοικοκυραίων, ούτε με το θα κάνουμε 4ωρη εργασία, πώς θα το κάνετε, δεν έχει σημασία θα το κάνουμε.
Στην ελληνική εκδοχή του το ανήθικο πλεονέκτημα της υπόσχεσης έχει γίνει συνήθεια στην αριστερά, που απευθύνεται στη δεξαμενή των αναξιοπαθούντων χωράνε και όσοι έχουν σύμφωνα με δικό τους κριτήριο ανάγκη ενίσχυσης από το Κράτος-πατερούλη.
Η ανηθικότητα του πλεονεκτήματος που περιεγράφηκε πιο πάνω έγκειται στο ότι η απουσία κριτικής και αμφισβήτησης πηγάζει από τον περιορισμό της ελεύθερης σκέψης και έκφρασης που επιβάλλεται στα μέλη και τα στελέχη των αριστερών κομμάτων, κάτι που κάνει σήμερα και το ΠΑΣΟΚ του Ανδρουλάκη. Πολλές φορές μάλιστα, ο περιορισμός αυτός δεν επιβάλλεται μόνο δια της πειθούς, αλλά και δια της τρομοκράτησης αυτών που θα τολμήσουν να αναπτύξουν διαφορετικές απόψεις., ακόμα και της διαγραφής όπως κάνει σήμερα το κόμμα Ανδρουλάκη.
Χωρίς τις ηθικές αναστολές που έχει ένας τυπικός "αστός" πολιτικός, τουλάχιστον σε ό,τι αφορά την ιδεολογία του και τις πράξεις που την εκφράζουν, ο γνήσιος αριστερός ηγέτης δεν έχει κανένα πρόβλημα να συμμαχήσει με τον οποιονδήποτε, για να εξασφαλίσει την ανέλιξη και την παραμονή του στην εξουσία. Με την ίδια λογική, αν το απαιτεί το συμφέρον της, δηλαδή η παραμονή στην καρέκλα της εξουσίας, το ΠΑΣΟΚ μπορεί να συμμαχήσει με ένα αποδεδειγμένα πολιτικό απατεώνα, ακόμα και με ένα παρακμιακό ακροαριστερό κόμμα όπως την Πλεύση, τον ΣΥΡΙΖΑ ότι έχει απομείνει, και την Νέα Αριστερά.
Ένα τελευταίο ανήθικο πλεονέκτημα που με συνέπεια χρησιμοποιεί η Αριστερά είναι οι οργανωμένοι μηχανισμοί προπαγάνδας τους οποίους στήνει με θαυμαστή μεθοδικότητα, και αυτό ζήσαμε στην χειρότερη του μορφή με την τραγωδία των Τεμπών, τις θεωρίες συνωμοσίας και τα ψέματα που λέγόντουσαν ώστε να εξαπατηθεί μερίδα των ψηφοφόρων.
Θα πει όμως κάποιος, μόνο η Αριστερά το κάνει αυτό; Η απάντηση είναι ναι, μόνο η Αριστερά το κάνει τόσο καλά και οργανωμένα, με τρολ που γεμίζουν το διαδύκτιο. Με ένα δίκτυο ανθρώπων της σε θέσεις σε νευραλγικούς χώρους διαμόρφωσης της κοινής γνώμης, όπως τα Πανεπιστήμια, τα Σχολεία, το Θέατρο, η Τηλεόραση, οι Συνδικαλιστικές Οργανώσεις κλπ, καταφέρνει να διαμορφώνει απόψεις στον πολύ κόσμο ή να κατευθύνει προς όφελός της κινητοποιήσεις και το κοινωνικό κλίμα.
Παράδειγμα τα στρατευμένα στρατιωτάκια (βλέπε Λαζόπουλο)συγκεκριμένοι δήθεν σατιρικοί καλλιτέχνες που προσπαθούν μέσα από την Τηλεόραση και το Ραδιόφωνο πετύχουν λαική οργή, να πετάξουν λάσπη για να βλάψουν πολιτικούς αντιπάλους της αριστεράς.
Το ότι η Αριστερά προσπαθεί να μπολιάσει στην ελληνική κοινωνία την αντίληψη ότι αυτή και μόνο εκπροσωπεί στην πολιτική σκηνή την ηθική και τον ανθρωπισμό, δεν πιάνει πλέον και όποιος το υποστηρίζει αυτό γελάει ο κόσμος μαζί του. Με τις ίδιες μεθόδους συνεχίζει να εργάζεται και να σκάβει μέσα στα μυαλά των ανθρώπων, και όποιος τσιμπήσει, τσίμπησε.
Παράδειγμα τα στρατευμένα στρατιωτάκια (βλέπε Λαζόπουλο)συγκεκριμένοι δήθεν σατιρικοί καλλιτέχνες που προσπαθούν μέσα από την Τηλεόραση και το Ραδιόφωνο πετύχουν λαική οργή, να πετάξουν λάσπη για να βλάψουν πολιτικούς αντιπάλους της αριστεράς.
Για την αριστερά και όσους την υπηρετούν ο Κυριάκος Μητσοτάκης αποκαλείται "Κούλης", ο Κωνσταντίνος Μητσοτάκης "γκαντέμης", ενώ ο αποδεδειγμένα μεγαλύτερος πολιτικός απατεώνας στην ιστορία της Ελλάδας και ψεύτης Τσίπρας παραμένει πάντα ο "Αλέξης".
Ας μην απορεί κανείς πώς συμβαίνει ακόμα και σήμερα ο Τσίπρας να παραμένει σταθερός και αμετανόητος στη θέση του, ενώ τα πάντα και οι πάντες γύρω απο την αριστερά και το δήθεν "Ηθικό πλεονέκτημα "τους γκρεμίζονται. Να μην αναρωτιόμαστε πώς μετά από τόσα εγκλήματα και αποκαλύψεις για τα αίσχη της κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ πλέκουν κάποιοι ακόμα το εγκώμιο του πολιτικού απατεώνα.
Απλά είναι αμετανόητοι αριστεροί χωρίς ίχνος ηθικής!!!
