Μάρθα Βούρτση και στην Ευρώπη ο Νίκος Ανδρουλάκης για να καλύψει την ανικανότητα και την ανεπάρκεια του ως πολιτικός αρχηγός, και για να θολώσει τα νερά ώστε να μην αποκαλύψει ποτέ στον Ελληνικό λαό γιατί τον παρακολουθούσαν όταν ήταν ένας ανεπαρκής και ανίκανος ευρωβουλευτής.
Τι ακριβώς πήγε να κάνει στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο ο Νίκος Ανδρουλάκης; Πήγε να καταγγείλει, ότι τον παρακολουθούσε το Μαξίμου με το Predator.
Πάνω στην απόγνωση του για τον ίδιο, που παίζει το παιχνίδι του δεν έχει σημασία προφανώς ότι κανένα Predator δεν τον παρακολουθούσε, αλλά επισήμως και με εισαγγελική εντολή τον παρακολουθούσε η Εθνική Υπηρεσία Πληροφοριών, και θα το γράφουμε συνέχεια για πάρα πολύ σοβαρό λόγο.
Έτσι λοιπόν ο Ανδρουλάκης σέρνει Ευρωπαίους αριστερούς και σοσιαλιστές στο παιχνίδι που θέλει να κάνει κάνοντας την Μάρθα Κλάψα.
Αυτό που γνωρίζουν όλοι, είναι ότι ο Νίκος Ανδρουλάκης ήταν υπό νόμιμη, και όχι παράνομη παρακολούθηση, για πάρα πολύ σοβαρό λόγο, τον οποίο γνωρίζει ο ίδιος αλλά δεν θέλει να αποκαλύψει.
Έτσι λοιπόν για να δώσουν κάποια σανίδα σωτηρίας στον Ανδρουλάκη, αριστεροί και σοσιαλιστές του έδωσαν την ευκαιρία να πει το ποίημά του για Predator, που δεν έχει καμία σχέση, και ευχόμαστε κάποιος να κάνει ερώτηση μέσα στο Ευρωπαικό κοινοβούλιο "γιατί σας παρακολουθούσαν όσο ήσασταν ευρωβουλευτής;"
Επίσης οι ελληνικές Αρχές νόμιμα και για πάρα πολύ σοβαρό λόγο παρακολουθούσαν τον Ανδρουλάκη όταν ήταν ευρωβουλευτής και όχι πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ.
Η πρόσφατη απόφαση του πλημμελειοδικείου που την πέρασε ως μεγάλη νίκη ο Ανδρουλάκης δεν συνδέει σε καμία παράγραφο την ΕΥΠ με το Predator, και το δικαστήριο καταδίκασε ιδιώτες που δεν έχουν καμία σχέση με την κυβέρνηση.
Για να τελειώνουμε ο Νίκος Ανδρουλάκης νομίζει ότι πολεμάει το κράτος δικαίου, αλλά η αλήθεια είναι ότι θέλει να κρυφτεί πίσω από το κράτος δικαίου για να μην μάθουμε ποτέ για τον πολύ σοβαρό λόγο που τον παρακολουθούσαν ως ανίκανο και ανεπαρκή ευρωβουλευτή που μετρήθηκε στην 588η θέση, και όχι ως ανίκανο και ανεπαρκή αρχηγό του ΠΑΣΟΚ.
Ποιος θα ξεχάσει όταν ο Γεραπετρίτης έψαχνε και καλούσε τον Νίκο Ανδρουλάκη για να τον ενημερώσει επίσημα γιατί τον παρακολουθούσαν, λόγο που ήξερε ο Ανδρουλάκης και απέφευγε με γελοίες δικαιολογίες την ενημέρωση.
Η επιβεβαίωση ότι ο Μοτζτάμπα Χαμενεΐ, ο νέος ανώτατος ηγέτης του Ιράν, τραυματίστηκε στο πρώτο κύμα επιθέσεων του Ισραήλ υπογραμμίζει την αποφασιστικότητα των Φρουρών της Επανάστασης (IRGC) να προωθήσουν τον εκλεκτό τους, ακόμη και υπό ακραίες συνθήκες, αλλά και την αυτονομία της πολεμικής μηχανής της χώρας.
Σύμφωνα με ανάλυση του Guardian, οι λεπτομέρειες για την πλήρη κατάσταση της υγείας του Μοτζτάμπα Χαμενεΐ, παραμένουν ασαφείς, αν και πληροφορίες λένε πως ο νέος ηγέτης του Ιράν έχει σπάσει το πόδι και φέρει τραύματα στο πρόσωπο. Ο Αλί Λαριτζάνι, γραμματέας του Συμβουλίου Εθνικής Ασφάλειας, απέφυγε να δώσει ακριβείς πληροφορίες, λέγοντας μόνο ότι «η κατάστασή του δεν θεωρείται κρίσιμη». Η δήλωση αφήνει να εννοηθεί ότι ο Λαριτζάνι ίσως δεν τον έχει δει προσωπικά.
Παρά τον τραυματισμό, η κυβέρνηση διαβεβαιώνει ότι ο νέος ηγέτης παρέχει πλήρη καθοδήγηση και εποπτεία στις στρατιωτικές επιχειρήσεις, και ότι όλες οι ενέργειες εκτελούνται με την άμεση έγκρισή του.
Σιωπή και φημολογία -Σενάρια ότι ο Μοτζτάμπα Χαμενεΐ βρίσκεται σε κώμα
Η απουσία δημόσιων εμφανίσεων και επικοινωνίας δημιούργησε σενάρια ακόμη και για κώμα, με ορισμένες φωνές της διασποράς να υποστηρίζουν ότι ο Χαμενεΐ αγνοεί την ανύψωσή του στη θέση του ανώτατου ηγέτη, ενώ έχει υποστεί τεράστιες οικογενειακές απώλειες.
Ο ισραηλινός υπουργός Εξωτερικών προχώρησε σε μια ειρωνική κίνηση, δημοσιεύοντας φωτογραφία «χαρτοκοπτικού» του Χαμενεΐ με τη λεζάντα: «Μπορείς να τρέξεις, μπορείς να κρυφτείς, αλλά τα καθεστώτα από χαρτόνι καταρρέουν».
Η έλλειψη επίσημης φωτογραφίας, βίντεο ή ηχητικής δήλωσης δημιούργησε μια αίσθηση ανασφάλειας και υπονόμευσε την εικόνα συνέχειας του καθεστώτος που προσπαθεί να δώσει η κυβέρνηση.
Το Ιρανικό σύστημα και η ανθεκτικότητα της IRGC
Η ιστορικός Maryam Alemzadeh από το St Antony’s College της Οξφόρδης υποστηρίζει ότι το ιρανικό σύστημα έχει σχεδιαστεί για να είναι ανθεκτικό και ηγεσίες όπως αυτή του Χαμενεΐ είναι εύκολα αντικαταστάσιμες.
«Η ανθεκτικότητα βασίζεται στο ημι-επίσημο δίκτυο IRGC (Φρουροί της Ισλαμικής Επανάστασης) και άλλων κρατικών υπηρεσιών, που καλύπτουν πολλαπλούς ρόλους, από την παροχή υπηρεσιών και την επιτήρηση μέχρι την καταστολή. Η αποκοπή της ηγεσίας επηρεάζει ελάχιστα το δίκτυο», σημειώνει.
Ο αναλυτής Alex Vatanka προσθέτει ότι μπορεί να χρειαστούν έως και τέσσερα χρόνια για να εδραιώσει ο Μοτζτάμπα προσωπική εξουσία, όπως συνέβη με τον πατέρα του.
Η πολεμική στρατηγική του Ιράν συνεχίζεται «αυτόματα»
Παρά τους τραυματισμούς και τις οικογενειακές απώλειες στην ηγεσία του Ιράν, η στρατηγική του πολέμου συνεχίζεται σχεδόν «αυτόματα». Το Ιράν επιλέγει ασύμμετρες τακτικές, στόχος των οποίων είναι να αυξήσουν το οικονομικό κόστος για τους αντιπάλους του, χωρίς να απαιτείται η άμεση παρέμβαση του ηγέτη.
Οι αναλυτές επισημαίνουν ότι, για την ώρα, η χώρα διαθέτει ένα πολύ λειτουργικό σύστημα ηγεσίας και στρατηγικής, ανεξαρτήτως του τραυματισμένου ανώτατου ηγέτη.
Σιωπή και φήμες για την υγεία του Μοτζτάμπα Χαμενεΐ
Όπως αναφέρει στην ανάλυσή του ο Guardian, η σιωπή γύρω από τον Μοτζτάμπα Χαμενεΐ, οι φήμες για την υγεία του και η ταυτόχρονη λειτουργία του IRGC ως αυτονομημένου μηχανισμού δείχνουν ότι το Ιράν έχει χτίσει ένα σύστημα που μπορεί να λειτουργεί υπό ακραίες συνθήκες. Παράλληλα, η προσωπική εξουσία του νέου ηγέτη θα χρειαστεί χρόνο για να εδραιωθεί, αλλά η στρατιωτική και πολιτική μηχανή της χώρας παραμένει πλήρως ενεργή.
Στην περαιτέρω εμβάθυνση της συνεργασίας τους προχώρησαν τα Υπουργεία Ψηφιακής Διακυβέρνησης και Τεχνητής Νοημοσύνης και Εσωτερικών, το Εθνικό Κέντρο Δημόσιας Διοίκησης και Αυτοδιοίκησης (Ε.Κ.Δ.Δ.Α.) και η εταιρεία Microsoft, με την υπογραφή νέου ΜνημονίουΣυνεργασίας για το έτος 2026.
Αντικείμενο του νέου Μνημονίου αποτελεί η υλοποίηση δράσεων για την ενίσχυση των ψηφιακών δεξιοτήτων των δημοσίων υπαλλήλωνκαι την αξιοποίηση σύγχρονων τεχνολογιών στη Δημόσια Διοίκηση.
Η παραπάνω συνεργασία εντάσσεται στη συνολική στρατηγική των δύο Υπουργείων για τον ψηφιακό μετασχηματισμό του Δημοσίου.
Η συνεργασία αυτή αναπτύσσεται σε συνέχεια της ήδη υφιστάμενης συνεργασίαςτης Γενικής Γραμματείας Πληροφοριακών Συστημάτων και Ψηφιακής Διακυβέρνησης του Υπουργείου Ψηφιακής Διακυβέρνησης και ΤΝ με τη Microsoft, με μνημόνιο συνεργασίας στο πλαίσιο του Προγράμματος GR for Growth με στόχο την ανάπτυξη ψηφιακών δεξιοτήτων των δημοσίων υπαλλήλων, η οποία ευθυγραμμίζεται με τους εθνικούς στόχους για την Ψηφιακή Δεκαετία 2030 της ΕΕ.
Μέχρι σήμερα έχουν υλοποιηθεί μαζικά στοχευμένες, εκπαιδευτικές δράσεις, οι οποίες καλύπτουν βασικές και προχωρημένες ψηφιακές δεξιότητες, όπως: προγράμματα αυτο-αξιολόγησης ψηφιακών δεξιοτήτων στη χρήση λογισμικών γραφείου, εκπαίδευση σε τεχνολογίες υπολογιστικού νέφους, Τεχνητής Νοημοσύνης και κυβερνοασφάλειας, δράσεις ενίσχυσης της ψηφιακής ετοιμότητας στελεχών, καθώς και πρακτικές εκπαιδεύσεις στη χρήση εργαλείων παραγωγικής Τεχνητής Νοημοσύνης στην καθημερινή διοικητική εργασία.
Έχουν καταγραφεί περισσότερες από 9.400 συμμετοχές δημοσίων υπαλλήλων στις επιμέρους εκπαιδευτικές δράσεις,με αντικείμενο την ανάπτυξη βασικών και εξειδικευμένων ψηφιακών δεξιοτήτων, ενώ συμμετέχοντες υπάλληλοι έχουν λάβει πιστοποιήσεις Microsoft κατόπιν επιτυχούς συμμετοχής σε απαιτητικές εξετάσεις.
Σημειώνεται ότιτα εκπαιδευτικά προγράμματα που εντάσσονται στο Μνημόνιο Συνεργασίας αναμένεται να εκκινήσουν εντός Μαρτίου 2026.
Η σύμβαση αφορά την αναβάθμιση των ηλεκτρονικών συστημάτων και των συστημάτων πλοήγησης των αεροσκαφών, με την εγκατάσταση σύγχρονου εξοπλισμού αεροηλεκτρονικής που βασίζεται στη φιλοσοφία του «γυάλινου πιλοτηρίου».
Η απόφασηγια τον εκσυγχρονισμό επτά αεροσκαφών τύπου CL15 δεναφοράμόνο μια τεχνική παρέμβαση, αλλάτη συνολική επιχειρησιακή αναβάθμιση της πλατφόρμας και τη διασφάλισηότιένας σύγχρονος στόλος για τη χώραθα συνεχίσει να επιχειρεί με σύγχρονες προδιαγραφές ασφάλειας και αξιοπιστίας για πολλά επόμενα χρόνια.
Ο εκσυγχρονισμός δημιουργεί τεχνολογική συνέχεια με τη νέα γενιά αεροσκαφών τύπου 515 που η Ελλάδα θα αρχίσει να παραλαμβάνει από το 2028. Επίκειται η παραλαβή και επτά νέων αεροσκαφών ιδίου τύπου, γεγονός που καθιστά την Ελλάδα τη χώρα με τον μεγαλύτερο στόλο αυτού του τύπου παγκοσμίως, με συνολικά 14 αεροσκάφη.
Υπουργός ΕξωτερικώνΓιώργος Γεραπετρίτης, στο Athens Alitheia Forum:
Από την 1η Απριλίου θα λειτουργήσει στο Υπουργείο Εξωτερικών μια νέα πλατφόρμα, πάρα πολύ εξειδικευμένη, το Global Media Center, το οποίο θα έχει ως σκοπό τη συγκέντρωση όλων των ειδήσεων από οποιοδήποτε μέσο, από οποιονδήποτε φορέα.
Το Global Media Center θα αφορά την Ελλάδα, θα προβαίνει σε μια αποκάθαρση της είδησης αυτής, έτσι ώστε να γνωρίζουμε την προέλευση και την ακεραιότητα της είδησης, να υπάρχει επεξεργασία και μια άμεση αντίδραση, μέσω της δημόσιας διπλωματίας.
Είναι ένα έργο, το οποίο χρηματοδοτήθηκε από το Ταμείο Ανάκαμψης και Ανθεκτικότηταςκαι σε λίγες ημέρες θα δίνει τη δυνατότητα στη χώρα να γνωρίζει, πρώτον, ποιες ειδήσεις κυκλοφορούν, δεύτερον, το επίπεδο ακεραιότητας και τρίτον, τις συνιστώμενες δράσεις για την αντίδραση απέναντι σε αυτό.
Αυτή τη στιγμή (η παραπληροφόρηση)λογίζεται ως καταγεγραμμένη, ως τέταρτη παγκόσμια απειλή, σε όλες τις διεθνείς μετρήσεις. Είναι ήδη απειλή τις μέρες που ζούμε και έχει μια απολύτως ανοδική τάση στη δυνατότητα και επιδραστικότητά της, μετά από τις ένοπλες συγκρούσεις και άλλες μορφές υβριδικών απειλών. Στην τέταρτη θέση της πραγματικής απειλής και μετά από την κλιματική κρίση, στην τέταρτη θέση μεταξύ όλων των απειλών που μαστίζουν σήμερα την ανθρωπότητα, είναι η παραπληροφόρηση.
Πριν το τέλος της εβδομάδας θα ανακοινωθούν οι πρωτοβουλίες της κυβέρνησης για την αντιμετώπιση της αισχροκέρδειας,ανακοίνωσε ο αντιπρόεδρος της κυβέρνησης, Κωστής Χατζηδάκης, μιλώντας στην ΕΡΤ.
Ο κ. Χατζηδάκης ανέφερε ότι οι κυβερνητικές προτεραιότητες αυτήν την ώρα είναι κατά σειρά:
Η επάρκεια στην αγορά υγρών καυσίμων και φυσικού αερίου. «Θέλω να διαβεβαιώσω τους Έλληνες πολίτες, επειδή αρκετοί έσπευσαν στα πρατήρια καυσίμων για να εφοδιαστούν, ότι υπάρχουν αποθέματα και δεν υπάρχει κανένας λόγος ανησυχίας. Άλλωστε το ποσοστό του διεθνούς εμπορίου αργού που γίνεται από τα στενά του Ορμούζ είναι της τάξης του 25 % και κάτι παραπάνω για το φυσικό αέριο», ανέφερε.
Η αποτελεσματική αντιμετώπιση της αισχροκέρδειας. «Είναι ένα πράγμα να ανέβουν οι τιμές στην αντλία επειδή αυξήθηκαν οι διεθνείς τιμές και άλλο κάποιος «πονηρούλης» να βάλει «καπέλο» εκμεταλλευόμενος την κατάσταση. Είναι ζήτημα προτεραιότητας να ορθώσουμε τείχος αποτελεσματικής αντίδρασης απέναντι σε αυτές τις πρακτικές. Έχουμε πλήρη εικόνα της αγοράς και θα προχωρήσουμε στις αναγκαίες παρεμβάσεις. Τα μέτρα θα είναι πολύ συγκεκριμένα και η κατεύθυνση θα είναι, κάθε κατεργάρης να καθήσει στον πάγκο του. Μέχρι το τέλος της εβδομάδας η κυβέρνηση θα παρουσιάσει τις πρωτοβουλίες», τόνισε ο κ. Χατζηδάκης.
Η όποια οικονομική επίπτωση της κρίσης, πρωτογενώς ή δευτερογενώς στα νοικοκυριά. «Δεν είμαστε Ελβετία, Αυστρία ή Γερμανία, ωστόσο, δεν είμαστε και η Ελλάδα του 2019 ή της περασμένης δεκαετίας. Και δεν είμαστε, διότι υπήρξαν κάποιοι πολιτικοί και μια κυβέρνηση που είχαν το κουράγιο να πούνε όχι στο λαϊκισμό και στο δόγμα «δώστα όλα», να κρατήσουν καλό νοικοκυριό και να έχουν στην άκρη κάποιο λογικό ταμείο. Θα δούμε την έκταση και την ένταση της κρίσης και ανάλογα θα δράσουμε. Ό,τι κάνουμε, θα το κάνουμε με τη μεγαλύτερη δυνατή ταχύτητα, χωρίς προχειρότητα, λαμβάνοντας υπόψη τις αποφάσεις που θα ληφθούν στις Βρυξέλλες και έχοντας το νου μας πάντοτε στο να συνδυάζουμε τη φροντίδα για την κοινωνία με τη δημοσιονομική σταθερότητα», υπογράμμισε. Σημείωσε δε ότι η συζήτηση για τη στήριξη των νοικοκυριών γίνεται ακριβώς επειδή υπάρχει ταμείο. «Αν είχαμε ακολουθήσει άφρονα πολιτική, δεν θα υπήρχε ταμείο για να συζητούμε σήμερα».
Από τηντοποθέτηση του Πρωθυπουργού Κυριάκου Μητσοτάκηστη 2η Σύνοδο για την Πυρηνική Ενέργεια, στο Παρίσι:
Βρίσκομαι εδώ επειδή αναγνωρίζω μία βασική πραγματικότητα που επισήμανε ο Πρόεδρος Macron και άλλοι συνάδελφοι:δεν μπορούμε να επιτύχουμε όλα όσα μας ενδιαφέρουν στην Ευρώπη -στρατηγική αυτονομία, οικονομική ανταγωνιστικότητα, απανθρακοποίηση- χωρίς την πυρηνική ενέργεια.
Η Ευρώπη, δυστυχώς, τα τελευταία χρόνια απομακρύνθηκε από την πυρηνική ενέργεια. Ήταν ένα από τα μεγαλύτερα στρατηγικά μας λάθη. Να σας παραθέσω ένα εντυπωσιακό στατιστικό στοιχείο: σε διάστημα δύο δεκαετιών, η παραγωγή πυρηνικής ενέργειας στην Ευρωπαϊκή Ένωση μειώθηκε κατά 276 TWh. Το 2023, η ηλεκτροπαραγωγή από την ηλιακή ενέργεια συνολικά στην ΕΕ ήταν 254 TWh. Επομένως, όλα τα ηλιακά πάνελ που εγκαταστάθηκαν στην ΕΕ έως το 2023 δεν κατάφεραν καν να αντισταθμίσουν την απώλεια από την πυρηνική ενέργεια. Ήταν ένα αυτογκόλ.
Αλλά η κατάσταση αλλάζει. Είναι σαφές ότι η πυρηνική ενέργεια επιστρέφει. Οι χώρες που διαθέτουν πυρηνική ενέργεια θέλουν να κατασκευάσουν περισσότερους αντιδραστήρες και οι χώρες που εγκατέλειψαν την πυρηνική ενέργεια επανεξετάζουν τη θέση τους. Πρόκειται για μία ευπρόσδεκτη αλλαγή.
Ήρθα σήμερα στο Παρίσι για να ανακοινώσω ότι και η Ελλάδα γυρίζει σελίδα.Ήρθε η ώρα να διερευνήσουμε αν η πυρηνική ενέργεια, και συγκεκριμένα οι μικροί αρθρωτοί αντιδραστήρες, μπορούν να έχουν έναν ρόλο στο ελληνικό ενεργειακό σύστημα.
Θα συγκροτήσουμε μια υπουργική επιτροπή υψηλού επιπέδου, η οποία θα υποβάλει συγκεκριμένες προτάσεις στην κυβέρνηση σχετικά με το ζήτημα αυτό.
Ανεξάρτητα από το πόσο θα επεκτείνουμε τις ανανεώσιμες πηγές ενέργειας, θα χρειαστούμε μακροπρόθεσμα προβλέψιμη ενέργεια βασικού φορτίου.Καμία τεχνολογία δεν μπορεί να ανταγωνιστεί αυτό που μας προσφέρει η πυρηνική ενέργεια.
Από την Υποδιεύθυνση Αντιμετώπισης Οργανωμένου Εγκλήματος Βορείου Ελλάδος πραγματοποιήθηκε πρωινές ώρες σήμερα, Τετάρτη 11 Μαρτίου 2026, σε περιοχές της Θεσσαλονίκης και της Χαλκιδικής, συντονισμένη αστυνομική επιχείρηση για τον εντοπισμό και σύλληψη ατόμων που εμπλέκονται σε εγκληματικές δραστηριότητες στην Ελλάδα.
Προηγήθηκε κατάλληλη αξιοποίηση πληροφοριών σε συνεργασία με τη Διεύθυνση Διεθνούς Αστυνομικής Συνεργασίας και τη συνδρομή αστυνομικών των Τμημάτων Καταπολέμησης Διακίνησης και Εμπορίας Ανθρώπων και Αγαθών, Δίωξης Ναρκωτικών, Δίωξης Εγκλημάτων κατά Ζωής και Ιδιοκτησίας και Πληροφοριών και Ειδικών Δράσεων.
Στο πλαίσιο αυτό, διενεργήθηκαν έρευνες σε -5- οικίες, ενώ προσήχθησαν -9- άτομα από τα οποία το ένα (υπήκοος Τουρκίας) συνελήφθη, καθώς διωκόταν με Ερυθρά Αγγελία της INTERPOL Τουρκίας.
Όπως προέκυψε, ο ανωτέρω έχει καταδικαστεί από τουρκικές Αρχές σε ποινή κάθειρξης -10- ετών, -6- μηνών και -15- ημερών για το αδίκημα της απάτης κατ’ εξακολούθηση (με τη χρήση πληροφοριακών συστημάτων, τραπεζών ή πιστωτικών ιδρυμάτων).
Ο συλληφθείς θα οδηγηθεί στην αρμόδια εισαγγελική Αρχή.
Σε συνέχεια της από 3 Φεβρουαρίου 2026 ανακοίνωσης, με την οποία είχαν ενημερωθεί οι πολίτες για αποστολή απατηλών μηνυμάτων (SMS) σχετικά με δήθεν επιβολή προστίμων τροχαίων παραβάσεων, επισημαίνεται ότι οι επιτήδειοι επανέρχονται με νέα παραλλαγή της ίδιας μεθόδου εξαπάτησης.
Ειδικότερα, το νέο μήνυμα αναφέρει ότι «το πρόστιμο τροχαίας παραμένει ανεξόφλητο για περισσότερες από 10 ημέρες», επιχειρώντας να δημιουργήσει αίσθημα ανησυχίας και πίεσης στους πολίτες. Με τον τρόπο αυτό, οι δράστες στοχεύουν ιδίως σε όσους είχαν αγνοήσει την προηγούμενη ειδοποίηση, ώστε να θεωρήσουν εσφαλμένα ότι πρόκειται για νόμιμη και επαναλαμβανόμενη ενημέρωση και να παραπλανηθούν.
Στο μήνυμα περιλαμβάνεται σύνδεσμος (link), ο οποίος οδηγεί σε διαδικτυακό περιβάλλον που προσομοιάζει με επίσημη πλατφόρμα της Ανεξάρτητης Αρχής Δημοσίων Εσόδων (ΑΑΔΕ). Ωστόσο, πρόκειται για πλαστό ιστότοπο, ο οποίος έχει δημιουργηθεί με σκοπό την υποκλοπή προσωπικών και οικονομικών στοιχείων των πολιτών.
Ιδιαίτερη προσοχή απαιτείται, καθώς στη συγκεκριμένη περίπτωση οι επιτήδειοι έχουν βελτιώσει τη μορφή του μηνύματος, το οποίο εμφανίζεται με ορθή σύνταξη και ορθογραφία, στοιχείο που ενδέχεται να ενισχύσει την ψευδή εντύπωση γνησιότητας.
Υπενθυμίζεται ότι:
Οι Υπηρεσίες της Ελληνικής Αστυνομίας και οι Δημόσιες Αρχές δεν αποστέλλουν ειδοποιήσεις για πληρωμές προστίμων μέσω συνδέσμων σε μηνύματα SMS.
Οι επίσημες πληρωμές πραγματοποιούνται αποκλειστικά μέσω των θεσμοθετημένων κρατικών ψηφιακών πλατφορμών.
Οι πολίτες καλούνται:
να μην ανταποκρίνονται σε τέτοια μηνύματα,
να μην πατούν τους συνδέσμους,
να μην καταχωρούν προσωπικά ή τραπεζικά στοιχεία,
να αγνοούν και να διαγράφουν άμεσα το μήνυμα.
Υπενθυμίζεται ότι οι πρακτικές αυτές αποτελούν μορφή ηλεκτρονικής απάτης (phishing), με σκοπό την υποκλοπή προσωπικών δεδομένων και χρημάτων.
Σε περίπτωση που πολίτης έχει ήδη επιλέξει τον σύνδεσμο ή έχει καταχωρίσει στοιχεία:
να επικοινωνεί άμεσα με την τράπεζά του,
να ενημερώνει χωρίς καθυστέρηση τις αρμόδιες αστυνομικές Αρχές.
Για την πληρέστερη ενημέρωση των πολιτών παρατίθεται ενδεικτικό παράδειγμα του απατηλού μηνύματος και του πλαστού περιβάλλοντος στο οποίο οδηγεί ο σύνδεσμος.
Πριν συνεχίσουμε με την τοποθέτηση του προέδρου, θα κάνουμε μια κριτική σε αυτό που είπε : Πρόεδρε το "δεν έχω κάνει ποτέ αγωγή" δίνει θάρρος σε κάθε απατεώνα να συνεχίσει να εξαπατά τον κόσμο με fake news. Το "δεν έχω κάνει ποτέ αγωγή" δεν είναι υπεράνω, αντίθετα δίνει συγχωροχάρτι διογκώνοντας το έγκλημα των fake news.
Ο Πρωθυπουργός Κυριάκος Μητσοτάκης συμμετείχε σε συζήτηση με τον Γιάννη Θεοχάρη, Καθηγητή Ψηφιακής Διακυβέρνησης και κάτοχο της ομώνυμης έδρας στο Τεχνικό Πανεπιστήμιο του Μονάχου, και τον Γιάννη Πρετεντέρη, εκδότη της εφημερίδας «Το Βήμα», με θέμα «Διαλέγοντας Πραγματικότητα: Η Απειλή της Παραπληροφόρησης», στο πλαίσιο του συνεδρίου «Athens Alitheia Forum». Ακολουθούν οι τοποθετήσεις του Πρωθυπουργού:
Στην εισαγωγική του τοποθέτηση ο Πρωθυπουργός ανέφερε: Καταρχάς, επιτρέψτε μου να ξεκινήσω συγχαίροντας τον Υφυπουργό και τη Γενική Γραμματεία Ενημέρωσης για την πρωτοβουλία να διοργανωθεί αυτό το εξαιρετικά ενδιαφέρον συνέδριο, το οποίο διαπίστωσα ότι προκάλεσε μια πολύ ποιοτική συζήτηση, με σημαντική εκπροσώπηση και από άλλους πολιτικούς χώρους -κάποιοι, φυσικά, έλειπαν, αλλά αυτό ήταν δική τους επιλογή-, αλλά και με μια ουσιαστική συζήτηση η οποία προκάλεσε πρώτα και πάνω απ’ όλα το ενδιαφέρον νέων ανθρώπων.
Εγώ θα ήθελα να επιφυλάξετε ένα χειροκρότημα για τα νέα παιδιά από τα σχολεία που βρίσκονται σήμερα μαζί μας. Συνάντησα μπαίνοντας παιδιά από το Γενικό Λύκειο Γέρας, από τη Μυτιλήνη.
Διότι αν δεν μπορέσουμε, κ. Πρετεντέρη, κ. Θεοχάρη και κυρίες και κύριοι, να εκπαιδεύσουμε μια νέα γενιά ενεργών πολιτών στον τρόπο με τον οποίο λειτουργεί αυτό το εξαιρετικά σύνθετο περιβάλλον διάχυσης των ειδήσεων, τότε θα έχουμε αμελήσει το καθήκον μας απέναντι στη νέα γενιά. Τα πράγματα είναι λίγο-πολύ όπως ειπώθηκαν και όπως τα ανέλυσε ο κ. Θεοχάρης.
Πάντα, ξέρετε, υπήρχε μία προσπάθεια η πραγματικότητα να παρουσιάζεται μέσα από την οπτική γωνία αυτού ο οποίος επιχειρεί να επηρεάσει την κοινή γνώμη καθ’ οποιοδήποτε τρόπο.
Μου θύμισε ο κ. Πρόεδρος ότι στον Θουκυδίδη υπάρχει μία αναφορά, τη διαβάζω: «και τη συνηθισμένη έννοια των λέξεων μετέβαλαν προκειμένου να δικαιολογούν τις πράξεις τους». Αυτό έλεγε ο Θουκυδίδης πριν από 2.500 χρόνια. Άρα, η ανάγκη του να παρουσιάζεται μια πραγματικότητα βολική γι’ αυτόν ο οποίος θέλει με κάποιο τρόπο να επηρεάσει τη σκέψη και την κρίση άλλων είναι ένα ιστορικό φαινόμενο.
Fake news υπήρχαν πάντα. Αυτό το οποίο έχει αλλάξει τώρα είναι ακριβώς αυτός ο μηχανισμός ταχύτατης αναπαραγωγής τους, που είναι αποτέλεσμα του τρόπου με τον οποίο δουλεύει το επιχειρηματικό μοντέλο των μεγάλων πλατφορμών, που επιβραβεύουν τη συναισθηματική αντίδραση, την ακραία είδηση, αυτή που θα προκαλέσει το μεγαλύτερο αρχικό ενδιαφέρον.
Είναι, θα έλεγα, ένα επιχειρηματικό μοντέλο το οποίο στηρίζεται σε μια πολύ καλή κατανόηση του τρόπου με τον οποίο δουλεύει ο ανθρώπινος εγκέφαλος και ειδικά τα συστήματα εκείνα των νευρώνων τα οποία είναι υπεύθυνα για τον εθισμό.
Ουσιαστικά προκαλούν συνήθειες εθισμού, όχι μόνο στα παιδιά αλλά και σε ενήλικες, αυτές οι πλατφόρμες, διότι με αυτόν τον τρόπο αυξάνουν αυτό το οποίο λέγεται «engagement» και κατά συνέπεια βγάζουν περισσότερα χρήματα. Αυτή, λοιπόν, είναι μια πραγματικότητα την οποία καλούμαστε να διαχειριστούμε.
Ταυτόχρονα, τα μέσα κοινωνικής δικτύωσης έδωσαν βήμα και δυνατότητα έκφρασης σε πάρα πολλούς ανθρώπους οι οποίοι στο παραδοσιακό περιβάλλον των Μέσων δεν μπορούσαν να εκφράσουν την άποψή τους. Και αυτό, επί της αρχής, θα μπορούσε να πει κανείς ότι είναι μια θετική εξέλιξη, η οποία υποχρεώνει και τα παραδοσιακά μέσα μαζικής ενημέρωσης να αναπροσαρμόσουν το δικό τους μοντέλο και να επενδύσουν, θα έλεγα, στη δική τους αξιοπιστία.
Και ένα κομμάτι της προσπάθειας που κάνει η κυβέρνηση είναι ακριβώς να θωρακίσει το θεσμικό πλαίσιο των μέσων, διότι χρειαζόμαστε ανεξάρτητα μέσα τα οποία θα μπορούν να ελέγχουν την πληροφορία και τα οποία θα μπορούν να τη μεταφέρουν μέσα από τη δική τους οπτική γωνία.
Κάνω εδώ μια πολύ σημαντική διάκριση: υπάρχει ψευδής είδηση, δεν υπάρχει ψευδής άποψη. Η άποψη δεν ποινικοποιείται και δεν μπορεί να προσδιοριστεί ποτέ ως ψευδής. Είναι γνώμη. Η είδηση, όμως, ένα πραγματικό γεγονός, όταν αποκτά άλλο χαρακτήρα τότε μετατρέπεται πράγματι σε ψευδή είδηση.
Αν έρθετε, λοιπόν, να προσθέσετε σε αυτή την πραγματικότητα της πολύ γρήγορης αναπαραγωγής ειδήσεων που «πουλάνε», κατά κανόνα ειδήσεις που επενδύουν στην οργή, στο αρνητικό συναίσθημα, αν έρθετε να προσθέσετε σε αυτή την πραγματικότητα τις δυνατότητες της τεχνητής νοημοσύνης, δημιουργούμε ένα εντελώς εκρηκτικό κοκτέιλ, το οποίο κινδυνεύει να δηλητηριάσει πλήρως τη δημόσια σφαίρα.
Σε τι αναφέρομαι συγκεκριμένα; Αναφέρομαι, πρώτον, στο γεγονός ότι πάρα πολλοί από τους λογαριασμούς οι οποίοι σήμερα διακινούν την οποιαδήποτε είδηση δεν είναι πραγματικοί, είναι bots. Δεν είναι πραγματικά πρόσωπα.
Το να μπορέσεις να «χτίσεις» σήμερα μια εκστρατεία αναπαραγωγής μιας συγκεκριμένης είδησης με ψεύτικους λογαριασμούς είναι μια σχετικά απλή υπόθεση. Το έχουμε δει εμείς στη χώρα μας σε πολύ συγκεκριμένα ζητήματα τα οποία απασχόλησαν την κοινή γνώμη και αυτό γεννά το ερώτημα: ποιός μπορεί να θέλει να το κάνει αυτό; Οποιοσδήποτε μπορεί να θέλει να επηρεάσει τις πολιτικές εξελίξεις εντός ή εκτός Ελλάδος.
Προσθέστε, λοιπόν, σε αυτό το κοκτέιλ τις δυνατότητες της τεχνητής νοημοσύνης να δημιουργεί πειστικό, ψεύτικο περιεχόμενο. Να το πω πολύ απλά, για εσάς ή για εμένα, κ. Πρετεντέρη: εμείς είμαστε σε εξαιρετικά μειονεκτική θέση.
Γιατί είμαστε σε μειονεκτική θέση; Διότι υπάρχει πάρα πολύ υλικό το οποίο να δείχνει την εικόνα μας και να μας δείχνει να μιλάμε. Αυτό σημαίνει ότι ένας αλγόριθμος ο οποίος θέλει να βάλει στο στόμα σας λόγια τα οποία δεν έχετε πει ή να δημιουργήσει μια δική μου εικόνα να κάνω κάτι το οποίο δεν έχω κάνει και να λέω πράγματα τα οποία δεν έχω πει ποτέ, είναι πια μια πολύ απλή υπόθεση. Και, δυστυχώς, αυτά τα fake news και αυτά τα fake videos μπορεί να είναι τόσο πειστικά, που είναι πάρα πολύ δύσκολο να μπορέσουν να αποδομηθούν.
Άρα, η διάκριση μεταξύ της αλήθειας και του ψέματος σε ένα περιβάλλον τεχνητής νοημοσύνης, το οποίο δεν αναπαράγει απλά ειδήσεις, αλλά μπορεί να αναπαράγει εικόνα, λόγια, καθίσταται θα έλεγα προτεραιότητα κομβικής σημασίας, ειδικά ενόψει εθνικών εκλογών. Διότι αυτό το οποίο είπατε έχει μεγάλη σημασία, δεν είναι μόνο ποιος λέει κάτι και πώς επηρεάζονται, είναι το πότε γίνεται αυτό.
Εγώ θυμάμαι -θα το θυμάστε κι εσείς, κ. Πρετεντέρη- μια περίπτωση fake news από το 1985. Μια φωτογραφία του Κωνσταντίνου Μητσοτάκη στην «Αυριανή», «Συνεργάτης των Ναζί». Μια φωτογραφία. Η φωτογραφία ήταν πραγματική, η είδηση ήταν ψεύτικη όμως, και ο τίτλος ήταν ψεύτικος.
Χρειάστηκε τότε, με τα μέσα διάδοσης εκείνης της εποχής, πολύς χρόνος για να αποδομηθεί αυτή η πληροφορία. Και δεν υπάρχει καμία αμφιβολία ότι αυτό επηρέασε σε έναν βαθμό και μια ολόκληρη εκλογική αναμέτρηση.
Σκεφτείτε, λοιπόν, τι μπορεί να γίνει με τα σημερινά εργαλεία στις επόμενες εκλογές -και το πρόβλημα δεν είναι μόνο ελληνικό, είναι παγκόσμιο- από οποιονδήποτε θέλει να επηρεάσει μία εκλογή, από έναν πολιτικό αντίπαλο, από κάποιον εξωτερικό παράγοντα ο οποίος θέλει να παρέμβει.
Ποια είναι η απάντηση, όμως, σε αυτό; Λέμε, «πολύ ωραία κάναμε τη διάγνωση, ποια μπορεί να είναι η απάντηση σε αυτό». Θα ήθελα να θέσω διάφορους άξονες προτεραιότητας.
Η πρώτη είναι η ενίσχυση αυτών που αποκαλούμε «συστημικών», των παραδοσιακών μέσων ενημέρωσης. Το μέσο ενημέρωσης έχει μία δομή, έχει μία ευθύνη απέναντι στους αναγνώστες, στους τηλεθεατές, στους ακροατές, είναι υπόλογο για αυτά τα οποία λέει.
Άρα, αν κάποιος θέλει να κινηθεί κατά του μέσου, κατά του συντάκτη, έχει τη δυνατότητα να το κάνει. Το μέσο δεν είναι ανώνυμο. Έστω κι αν γράφει κάποιος με ψευδώνυμο, δημοσιεύει σε ένα μέσο. Αν θέλει κάποιος να κινηθεί απέναντι σε μία εφημερίδα που έχει δημοσιεύσει κάτι το οποίο θεωρεί ότι είναι συκοφαντικό, με ψευδώνυμο, μπορεί να το κάνει.
Στο διαδίκτυο αυτό είναι πρακτικά αδύνατο. Υπάρχουν σήμερα sites, τα οποία αναπαράγουν το πιο χυδαίο περιεχόμενο το οποίο μπορεί να φανταστεί κανείς. Πολύ πρόσφατα, κάποια τέτοια sites επέλεξαν να στοχοποιήσουν την κόρη μου. Είναι αδύνατον πρακτικά να κινηθεί κανείς νομικά κατά αυτών των sites, διότι θα πέσει πάνω σε μια IP διεύθυνση η οποία μπορεί να βρίσκεται στο εξωτερικό και δεν θα υπάρχει κανείς από πίσω.
Υπάρχει, λοιπόν, ένα ερώτημα: πώς προστατευόμαστε απέναντι σε αυτό το περιβάλλον, όπου νομικά κάποιος δεν μπορεί να κινηθεί; Άρα, η ενίσχυση και η προστασία του κύρους των παραδοσιακών μέσων έχει μία ξεχωριστή σημασία σε αυτό το περιβάλλον.
Το δεύτερο είναι η ίδια η τεχνολογία, το πώς μπορούμε αυτή τη στιγμή -και υπάρχουν συζητήσεις με τους τεχνολογικούς κολοσσούς- η τεχνολογία της τεχνητής νοημοσύνης να χρησιμοποιείται με τέτοιο τρόπο ώστε κάποιος να γνωρίζει εάν κάτι είναι προϊόν τεχνητής νοημοσύνης ή όχι.
Είναι τα λεγόμενα «watermarks». Σκεφτείτε το χαρτονόμισμα το οποίο αν το κοιτάξετε κάτω από ένα συγκεκριμένο φως δείχνει κάποια χαρακτηριστικά τα οποία αποδεικνύουν ότι αυτό είναι γνήσιο. Το ίδιο μπορεί να χρησιμοποιείται και για τα εργαλεία τεχνητής νοημοσύνης, ώστε κάποιος να έρθει και να πει: «α, αυτό το οποίο φαντάζει ότι είναι πραγματικό, δεν είναι πραγματικό, είναι τελικά εργαλείο τεχνητής νοημοσύνης, οπότε προσέξτε, διότι προφανώς είναι προϊόν κακόβουλης δράσης και όχι αναπαραγωγής μιας πραγματικής είδησης».
Και το τρίτο, στο οποίο πιστεύω πάρα πολύ, είναι η εκπαίδευση, ειδικά της νέας γενιάς. Πρέπει να σας πω ότι η νέα γενιά, τα παιδιά αυτά, επειδή είναι πολύ πιο εξοικειωμένα με τα εργαλεία τεχνητής νοημοσύνης, διότι φτιάχνουν μόνα τους τα δικά τους βιντεάκια, πολλές φορές για χιουμοριστικούς λόγους, έχουν πολύ μεγαλύτερη κριτική σκέψη στο να μπορούν να δουν αν κάτι είναι πραγματικό ή δεν είναι. Έχουν αυτή την ευαισθησία. Το μυαλό τους είναι ήδη προγραμματισμένο να λειτουργεί με αυτή τη λογική.
Φοβάμαι περισσότερο τη δική μας γενιά, κ. Πρετεντέρη, η οποία δεν γνωρίζει τις δυνατότητες της τεχνητής νοημοσύνης. Άρα, όταν θα δει ένα δικό σας βίντεο να μιλάτε κινέζικα -αυτό δεν το λέω τυχαία, έχω δει δικό μου βίντεο να μιλάω κινέζικα και να κινώ τα χείλη μου σε άψογη κινέζικη γλώσσα και εκεί κατάλαβα τις πραγματικές δυνατότητες-, θα πουν «μπράβο σας, καταφέρατε και μάθατε κινέζικα σε αυτή την ηλικία».
Οπότε αυτές είναι κάποιες πρώτες σκέψεις για τον τρόπο με τον οποίο πρέπει να αντιμετωπίσουμε αυτό το φαινόμενο.
Πρώτα και πάνω απ’ όλα πρέπει να μιλάμε γι’ αυτό. Το γεγονός ότι μπορούμε να κάνουμε ένα τέτοιο συνέδριο, να εξηγούμε στον κόσμο και ειδικά στα νέα παιδιά ποιες είναι οι πτυχές του προβλήματος, να αναδείξουμε τα εργαλεία τα οποία έχουν στη διάθεσή τους για να μπορούν να αντιμετωπίσουν αυτή την πραγματικότητα.
Το fact-checking το κάνουν πολλά νέα παιδιά. «Διαβάζω κάτι, για να ψάξω λίγο, είναι πραγματικό; Εάν έχω μια υποψία ότι αυτό το οποίο το οποίο διαβάζω δεν είναι αλήθεια, ίσως αξίζει να το ψάξω λίγο περισσότερο». Και υπάρχουν, πια, πολλά εργαλεία τα οποία μας επιτρέπουν σήμερα να μπορούμε να επιβεβαιώσουμε μία είδηση.
Αλλά πρέπει, επίσης, να ξέρουμε ότι σε ένα περιβάλλον κακόβουλου πολιτικού διαλόγου θα υπάρχουν πολλοί οι οποίοι θα σπεύσουν να χρησιμοποιήσουν αυτά τα εργαλεία για να προωθήσουν τους δικούς τους σκοπούς.
Σχετικά με την αντιμετώπιση της παραπληροφόρησης, την αναπαραγωγή των ψευδών ειδήσεων και την προστασία των εκλογικών διαδικασιών ο Κυριάκος Μητσοτάκης σημείωσε: Ένα σχόλιο για τα ζητήματα της ανωνυμίας. Είναι ένα ζήτημα το οποίο δεν προβληματίζει μόνο εμένα, αλλά και πολλούς Ευρωπαίους συναδέλφους μας.
Νομίζω ότι πρέπει να γίνει μία διάκριση, που δεν είναι εύκολο να γίνει… Το πρόσωπο το οποίο συμμετέχει στον δημόσιο διάλογο με ένα ψευδώνυμο, μπαίνει στο Facebook και γράφει με ένα ψευδώνυμο, εάν αυτό το πρόσωπο ξαφνικά έχει 100.000 followers, τι είναι; Εκφράζει άποψη ή είναι ένα πρόσωπο το οποίο πια έχει, ο ίδιος ή η ίδια, δημιουργήσει μια τέτοια δυναμική που ουσιαστικά είναι ένας οιονεί διαμορφωτής της κοινής γνώμης, τον οποίο δεν τον γνωρίζουμε όμως. Άρα, αν θέλουμε να αντιπαρατεθούμε μαζί του, και νομικά, δεν είναι εύκολο να το κάνουμε.
Είναι μια δύσκολη συζήτηση αυτή. Δεν νομίζω ότι πολύ εύκολα θα μπορέσουμε να βρούμε μία προφανή νομική απάντηση, όσο και αν πρέπει να αναδεικνύουμε το ζήτημα και στην εθνική και στην ευρωπαϊκή του διάσταση.
Έρχεται, θα έλεγα, και συγκρούεται και με μία φιλοσοφική διαφοροποίηση η οποία υπάρχει πια μεταξύ Ηνωμένων Πολιτειών και Ευρώπης σχετικά με τα όρια της ελευθερίας της έκφρασης. Η Αμερική, αυτή τη στιγμή, κινείται σε ένα περιβάλλον που λέει πολύ απλά ότι μπορείς να γράφεις ό,τι θέλεις. Οι πλατφόρμες δεν έχουν καμία απολύτως υποχρέωση, δεν είναι εκδότες, άρα δεν έχουν υποχρέωση. Αυτό ήταν μια πολύ κρίσιμη απόφαση που πάρθηκε στις Ηνωμένες Πολιτείες πριν από 20 χρόνια: ότι είναι απλά πλατφόρμες που δεν έχουν άποψη γι’ αυτά τα οποία δημοσιεύονται στις πλατφόρμες.
Όμως, οι ίδιες οι πλατφόρμες είχαν αντιληφθεί εδώ και καιρό ότι έχουν μια υποχρέωση να παρεμβαίνουν σε ζητήματα που αφορούν στην παιδική πορνογραφία ή τη ρητορική μίσους. Άρα, υπήρχε από τις ίδιες τις πλατφόρμες ένα λεγόμενο «moderation». Οι πλατφόρμες, δηλαδή, προσλάμβαναν ανθρώπους ή και εργαλεία τεχνητής νοημοσύνης και «έκοβαν», για να το πούμε πολύ απλά, αναρτήσεις οι οποίες ξεπερνούσαν αυτό το οποίο θεωρούμε ότι είναι αποδεκτό όριο ελευθερίας της έκφρασης. Αυτό έχει πάει περίπατο πια, αυτή τη στιγμή στην Αμερική. Άρα, η δημόσια σφαίρα γίνεται ακόμα πιο τοξική.
Εδώ υπάρχει ένας ρόλος, κατά την άποψη μου, για την Ευρώπη, να μην ακολουθήσει αυτή την προσέγγιση η οποία, νομίζω, αντιβαίνει και στις δικές μας τις αξίες, διότι η ελευθερία της έκφρασης γεννήθηκε μέσα από τον ευρωπαϊκό Διαφωτισμό, ταυτόχρονα, όμως, προσδιορίστηκαν και τα όρια στην ελευθερία της έκφρασης μέσα από φιλοσοφικές συζητήσεις αιώνων.
Άρα, εμείς δεν νομίζω ότι πρέπει να υποκύψουμε σε αυτή τη λογική, αλλά αυτό είναι βέβαιο ότι θα μας φέρει και σε μια αντιπαράθεση με τις μεγάλες πλατφόρμες, οι οποίες βγάζουν χρήματα, για να το πούμε πολύ απλά, μέσα από την δική μας προσοχή. Ουσιαστικά εκμεταλλευόμενες την προσοχή μας, κάνοντας ουσιαστικά μια «απαγωγή» της προσοχής μας μέσα από εθιστικές συμπεριφορές τις οποίες όλοι νομίζω ότι έχουμε υποστεί, βγάζουν χρήματα.
Άρα, εδώ υπάρχει ένα μεγαλύτερο ερώτημα: πώς η Ευρώπη αντιμετωπίζει τις Ηνωμένες Πολιτείες, οι οποίες αυτή τη στιγμή κινούνται σε μια διαφορετική λογική από αυτή την οποία περιγράφουμε.
Εγώ θα εστίαζα στις μάχες τις οποίες πρέπει να δώσουμε, στον τρόπο με τον οποίο θα έχουμε εκείνα τα εργαλεία τα οποία έχουν να κάνουν και με την κυβερνοασφάλεια, που να μπορούμε να εντοπίσουμε οργανωμένες επιθέσεις μέσα από παραπληροφόρηση η οποία να προέρχεται από το εξωτερικό. Αυτό είναι ζήτημα εθνικής ασφάλειας.
Επαναλαμβάνω, το έχουμε ήδη δει εμείς αυτό. Στην περίπτωση της μεγάλης έξαρσης και της μεγάλης συναισθηματικής έντασης που δημιουργήθηκε γύρω από την υπόθεση των Τεμπών, είχαν εντοπιστεί ουκ ολίγοι ψεύτικοι λογαριασμοί από το εξωτερικό, οι οποίοι αναπαρήγαγαν εμπρηστικό περιεχόμενο.
Αυτό είναι μια πραγματικότητα. Δεν έρχομαι να πω ότι δεν υπήρχε μια συναισθηματική αντίδραση της ελληνικής κοινωνίας στο ζήτημα αυτό, προφανώς και υπήρχε. Αλλά ότι το ζήτημα αυτό έτυχε αντικείμενο εκμετάλλευσης μέσα από «στρατιές» λογαριασμών, είναι επίσης αναμφισβήτητο.
Αυτό, ένα οργανωμένο κράτος δεν μπορεί να το αφήνει αδιάφορο. Και δεν νομίζω ότι συνιστά και λογοκρισία καθ’ οποιονδήποτε τρόπο να μπορεί να έχει τα εργαλεία να παρεμβαίνει και να αντιμετωπίζει τέτοιου είδους οργανωμένες υποθέσεις, ειδικά όταν προέρχονται…
Είναι ένα ζήτημα η ανωνυμία και είναι ένα μεγάλο ερώτημα το οποίο πάντα υπήρχε, αν κάποιος έχει το δικαίωμα να γράφει ανώνυμα, και άλλο το ψεύτικο. Όταν εμφανίζονται χρήστες που απλά δεν υπάρχουν, που είναι αποκυήματα των εργαλείων της τεχνητής νοημοσύνης, που μπορούν πολύ γρήγορα να δημιουργούν τέτοια accounts τα οποία να συμμετέχουν στον δημόσιο διάλογο και ουσιαστικά να ρίχνουν «κηροζίνη» στη «φωτιά» μιας είδησης.
Αυτό κάνουν αυτοί οι χρήστες, αναπαράγουν με πολύ μεγάλη ταχύτητα περιεχόμενο και το «σερβίρουν» σε όσο το δυνατόν περισσότερους χρήστες. Αυτό δεν είναι κάτι το οποίο μπορεί να μας αφήσει αδιάφορους, ειδικά όταν ξέρουμε ότι υπάρχουν χώρες οι οποίες αποδεδειγμένα έχουν προσπαθήσει να παρέμβουν σε εκλογικές διαδικασίες, και θα το ξανακάνουν.
Το 2027 είναι μια χρονιά με πάρα πολλές εκλογές στην Ευρώπη, πολύ σημαντικές εκλογές, όχι μόνο στην πατρίδα μας. Άρα, είναι ένα ζήτημα το οποίο εκ των πραγμάτων νομίζω ότι πρέπει να απασχολήσει όλες τις ευρωπαϊκές δημοκρατίες. Είναι στοιχειώδες ζήτημα αυτοπροστασίας και θα ήταν παράλογο και παράδοξο να παρουσιαστεί μια τέτοια προσπάθεια ως προσπάθεια λογοκρισίας ή φίμωσης.
Θα έλεγα ότι η δική μας κυβέρνηση έχει επιδείξει πολύ μεγάλη ανοχή στην κριτική, όπως πρέπει να κάνει.
Υπάρχει και κάτι ακόμα: Όταν εκτίθεσαι δημόσια, το επίπεδο της κριτικής που πρέπει να δέχεσαι δεν είναι το ίδιο με αυτό ενός απλού πολίτη. Εγώ δεν έχω κάνει ποτέ αγωγή σε κανέναν τόσα χρόνια και δεν το έχω κάνει συνειδητά, μολονότι έχουν ειπωθεί «τέρατα» για εμένα.
Το ίδιο δεν ισχύει για την οικογένειά μου. Η οικογένειά μου έχει την υποχρέωση να αμυνθεί. Εγώ δεν θα το κάνω. Η οικογένειά μου θα το κάνει, όμως. Γιατί, δυστυχώς, μέρος της στοχοποίησης, πια, είναι και οι οικογένειες, διότι βλέπετε ότι δυστυχώς στην τοξικότητα δεν υπάρχουν όρια.
Άρα, και το Ευρωπαϊκό Δικαστήριο των Δικαιωμάτων του Ανθρώπου έχει νομολογία ότι το «φίλτρο» του πολιτικού πρέπει να είναι πιο αυστηρό. Δεν μπορεί για ψύλλου πήδημα ο πολιτικός να έρχεται και να κυνηγά έναν δημοσιογράφο επειδή είπε τη γνώμη του ή επειδή μπορεί να χρησιμοποίησε έναν λόγο λίγο πιο εριστικό ο οποίος μας ενόχλησε.
Αλλά αυτό πάλι είναι διαφορετικό, γιατί ξέρουμε για ποιον μιλάμε, ξέρουμε ποιον μπορούμε να αντιμετωπίσουμε και απλά επιλέγουμε να μην αντιδράσουμε νομικά. Αλλά αν θέλαμε να κινηθούμε, ξέρουμε εναντίον ποιανού μπορούμε να κινηθούμε.
Εγώ περιγράφω ένα διαφορετικό φαινόμενο, όπου ουσιαστικά παλεύουμε με μία πραγματικότητα η οποία είναι εικονική, καλά οργανωμένη και με μία παραπληροφόρηση η οποία, όπως είπατε, μπορεί να έχει πολιτικό σκοπό ή και πάρα πολύ συχνά έχει σκοπό απάτες.
Δηλαδή, όλα αυτά τα οποία γίνονται, οι απάτες, οι τραπεζικές απάτες οι οποίες γίνονται, χρησιμοποιούν ακριβώς αυτά τα εργαλεία, με «έξυπνα» μηνύματα τα οποία φαίνονται πειστικά, έτσι ώστε να υποχρεώσουν τους χρήστες με κάποιο τρόπο να δώσουν πληροφορίες, τις οποίες στη συνέχεια θα μπορούν κάποιοι απατεώνες να τις εκμεταλλευτούν.
Άρα, δεν είναι μόνο η πολιτική διάσταση την οποία συζητάμε εδώ, υπάρχει και μία άλλη εξίσου σημαντική διάσταση, που αφορά απατεώνες του κοινού ποινικού δικαίου.
Αναφερόμενος στη διάδοση ψευδών ειδήσεων σχετικά με την τραγωδία των Τεμπών, ο Πρωθυπουργός δήλωσε: Μιας και μιλάμε για τα παραδοσιακά μέσα και για το «ξυλόλιο», ποιοι έδωσαν βήμα σε απίθανους εμπειρογνώμονες, οι οποίοι σχεδίαζαν βαγόνια τα οποία δεν υπήρχαν, με θεωρίες για μπιτόνια τα οποία τα κουβαλούσαν ή δεν τα κουβαλούσαν; Τα παραδοσιακά μέσα το έκαναν, έτσι δεν είναι;
Οπότε χαίρομαι ιδιαίτερα γι’ αυτή την διάθεση αυτοκριτικής, η οποία ελπίζω, όμως, να οδηγήσει και σε μια αλλαγή συμπεριφοράς. Ειδικά για τέτοια θέματα τα οποία είναι τόσο ευαίσθητα, τα οποία έχουν τόσο «τραυματίσει» την ελληνική κοινή γνώμη και στα οποία περιμένει κάποιος από το μέσο να βγει και να πει: «Συγγνώμη, αυτά τα οποία λέτε εδώ πέρα δεν βγάζουν νόημα. Δεν έχουν καμία λογική».
Και όμως, το παράλογο και το fake εδώ έγινε κεκτημένο της ελληνικής κοινωνίας, με μια συνολική προσπάθεια παραδοσιακών μέσων και διαδικτύου και την ώσμωσή τους. Γιατί, μην ξεχνάτε ότι πολλές φορές στο διαδίκτυο, το παραδοσιακό μέσο δεν είναι το παραδοσιακό μέσο το οποίο ξέραμε παλιά. Δεν είναι μόνο, κ. Πρετεντέρη, αυτό το οποίο θα πείτε εσείς. Είναι το περιεχόμενο το οποίο θα παράγετε και η αναπαραγωγή η οποία θα γίνει στη συνέχεια από τα μέσα κοινωνικής δικτύωσης.
Άρα, εάν το παραδοσιακό μέσο «μπει στο τρυπάκι» του να κάνει κανείς νούμερα, γιατί αυτό «πουλάει» σήμερα, γιατί η είδηση πρέπει να είναι, όπως είπατε σωστά, αρνητική και να εξιτάρει τα συναισθήματα, τότε ουσιαστικά το μόνο το οποίο κάνουμε είναι να μην υπάρχει κανένα «ανάχωμα» απέναντι σε αυτό το οποίο ούτως ή αλλιώς γίνεται στο διαδίκτυο. Συν όλων των άλλων να τροφοδοτείται και το διαδίκτυο με την «πρώτη ύλη» η οποία θα έρθει και θα ενισχύσει αυτές τις θεωρίες.
Μιλώντας για τις προκλήσεις που εγείρει η τεχνητή νοημοσύνη, ο Πρωθυπουργός επισήμανε: Εγώ να κλείσω με μία πιο αισιόδοξη νότα. Νομίζω ότι το γεγονός ότι αυτή η συζήτηση γίνεται, και γίνεται εκτεταμένα, έχει έναν πολύ ουσιαστικό ενημερωτικό χαρακτήρα.
Πολλοί από εσάς μπορεί να μην γνωρίζουν σήμερα τις πραγματικές, θετικές και αρνητικές, δυνατότητες της τεχνητής νοημοσύνης για να κατασκευαστεί ένα ψεύτικο βίντεο και τι μπορεί να σημαίνει αυτό για τη διασπορά ψεύτικων ειδήσεων.
Το γεγονός ότι συζητάμε γι’ αυτό μας κάνει όλους λίγο πιο «ψαγμένους», λίγο πιο υποψιασμένους γι’ αυτά τα οποία βλέπουμε, γι’ αυτά τα οποία διαβάζουμε. Και αν κάτι φαίνεται ακραίο ή παράξενο, εκεί αξίζει δύο φορές να το ψάξουμε και να το διασταυρώσουμε.
Θα διαφωνήσω λίγο μαζί σας, κ. Πρετεντέρη, για τα νέα παιδιά. Νομίζω ότι τα νέα παιδιά, όντας εξοικειωμένα με αυτά τα εργαλεία, έχουν την δυνατότητα πολύ πιο εύκολα να διακρίνουν το ψεύτικο από το πραγματικό.
Εδώ, στο ψεύτικο είμαι πολύ ξεκάθαρος: Αναφέρομαι σε περιεχόμενο το οποίο αποτυπώνει μια ψευδή πραγματικότητα, κάτι το οποίο δεν είναι αλήθεια. Είναι αποτέλεσμα, δηλαδή, της φαντασίας του δημιουργού του, το οποίο μπορεί να είναι εξαιρετικά δημιουργικό -βλέπουμε τέχνη σήμερα με εργαλεία τεχνητής νοημοσύνης-, όταν όμως αυτό γίνεται ένα εργαλείο για να επηρεαστούν απόψεις στον δημόσιο διάλογο, τότε αυτό γίνεται πολύ πιο προβληματικό.
Και μια τελευταία παρατήρηση γύρω από την τεχνητή νοημοσύνη, είναι ένα άλλης τάξης θέμα το οποίο μας απασχολεί πολύ, και ως προς τις θετικές της επιπτώσεις αλλά και ως προς τις αρνητικές της συνέπειες.
Τεχνητή νοημοσύνη στην εκπαίδευση, αναφερθήκατε σε αυτό, δείτε δύο διαφορετικές πτυχές. Εμείς αυτή τη στιγμή έχουμε κάνει μία σύμπραξη με μία μεγάλη εταιρεία τεχνητής νοημοσύνης για να βοηθήσουμε τους καθηγητές και τους δασκάλους στον περιορισμό της γραφειοκρατικής, υποστηρικτικής δουλειάς τους, ώστε να αφιερώνουν περισσότερο χρόνο στην τάξη. Αυτό θα μπορούσε κανείς να πει ότι είναι η θετική πλευρά της τεχνητής νοημοσύνης.
Θετική πλευρά της τεχνητής νοημοσύνης στην εκπαίδευση θα μπορούσε να είναι ένα ψηφιακό φροντιστήριο το οποίο να είναι πιο καλά προγραμματισμένο για τις ανάγκες του κάθε μαθητή, ώστε να τον βοηθάει εξατομικευμένα, ανάλογα με τις ανάγκες του.
Η αρνητική πλευρά είναι ακριβώς αυτό το οποίο αναφέρατε: το γεγονός ότι είναι πάρα πολύ μεγάλος ο πειρασμός να σταματήσουμε να γράφουμε και να εκχωρήσουμε τη διαδικασία της δουλειάς η οποία πρέπει να γίνει στην τεχνητή νοημοσύνη.
Υπάρχουν, όμως, και οι αυτοάμυνες. Θα επιστρέψουμε πολύ περισσότερο στα χειρόγραφα, θα επιστρέψουμε στις προφορικές εξετάσεις, στη φυσική παρουσία του μαθητή. Οι εργασίες θα αποκτούν, πια, στα πανεπιστήμια λιγότερη σημασία. Διότι το πιο εύκολο είναι να σου γράψει μια εργασία ένα εργαλείο τεχνητής νοημοσύνης. Το να έρθεις, όμως, σε μια προφορική εξέταση ή να γράψεις χειρόγραφα την απάντηση σου σε εξετάσεις, εκεί η τεχνητή νοημοσύνη δεν θα σου είναι τόσο χρήσιμη.
Οπότε, αυτή η συζήτηση γύρω από τα οφέλη και τα μειονεκτήματα της τεχνητής νοημοσύνης είναι εξαιρετικά ενδιαφέρουσα.
Και βέβαια, πρέπει να ξέρουμε ότι και ως προς την αξιοπιστία των μέσων, ας φανταστούμε ένα περιβάλλον -δεν απέχουμε πάρα πολύ από αυτό- όπου πια οι ερωτήσεις για την ενημέρωση θα γίνονται στα εργαλεία τεχνητής νοημοσύνης, τα οποία θα εκφέρουν και άποψη. Και αυτή η άποψη, κανείς μας δεν ξέρει η αλγοριθμική τους σύνθεση τι θα λέει. Όταν θα ρωτήσουν, ας πούμε, «ο κ. Πρετεντέρης είναι καλός δημοσιογράφος;», τι θα απαντήσει το εργαλείο της τεχνητής νοημοσύνης εκεί;
Και πώς μπορούμε εμείς να εξασφαλίσουμε ότι ο τρόπος με τον οποίο τα μοντέλα αυτά είναι στημένα, ότι αυτό το οποίο θα είναι προϊόν ουσιαστικά συλλογικής γνώσης, διότι η τεχνητή νοημοσύνη «ρουφάει» πάρα πολλά δεδομένα, θα είναι έτσι σταθμισμένο που με κάποιο τρόπο να είναι μια δίκαιη ή σταθμισμένη αναπαραγωγή της πρώτης ύλης πάνω στην οποία «έχτισε» την απάντηση της.
Συγγνώμη αν γίνομαι λίγο τεχνικός, αλλά τα θέματα αυτά νομίζω ότι θα μας απασχολήσουν πάρα πολύ τα επόμενα χρόνια.
Ερωτηθείς για ρυθμιστικές παρεμβάσεις της κυβέρνησης, ειδικά σε ό,τι αφορά την πρόσβαση ανηλίκων σε βλαβερό περιεχόμενο στο διαδίκτυο, ο Πρωθυπουργός απάντησε: Νομίζω ότι αυτή τη στιγμή η κυβέρνηση έχει κάνει μια πολύ σοβαρή προσπάθεια να βάλει τάξη σε ένα χαοτικό πεδίο, των μέσων μαζικής ενημέρωσης. Μίλησε γι’ αυτά ο Υφυπουργός. Νομίζω ότι αυτή είναι συνολικά μια προσπάθεια η οποία είναι καλοδεχούμενη.
Και το γεγονός, ας πούμε, ότι υπάρχει μια ενίσχυση στα περιφερειακά μέσα. Τα περιφερειακά μέσα μπορεί να φαίνονται σε κάποιους αναχρονιστικά, αλλά να έχουν μία εξαιρετικά μεγάλη αξιοπιστία, διότι είναι πιο κοντά στο τοπικό πρόβλημα, στην τοπική πηγή, και να έχουν μία μεγαλύτερη αξιοπιστία από ένα πιο «απρόσωπο» μέσο το οποίο μπορεί να μην γνωρίζει τόσο τα τοπικά ζητήματα.
Από εκεί και πέρα, αυτό που μπορώ να σας πω είναι ότι η κυβέρνηση πολύ σύντομα θα ανακοινώσει τις οριστικές της αποφάσεις για τον περιορισμό πρόσβασης σε συγκεκριμένες πλατφόρμες μέσων κοινωνικής δικτύωσης σε παιδιά κάτω των 15 ετών.
Αλλά θέλουμε να είμαστε απολύτως σίγουροι ότι αυτό το οποίο θα ανακοινώσουμε θα είναι εφαρμόσιμο και δεν θα «σκοντάφτει» πάνω σε ευρωπαϊκό κανονιστικό πλαίσιο, συγκεκριμένα στην Οδηγία για τις Ψηφιακές Υπηρεσίες, την DSA. Οπότε αναμείνετε στο ακουστικό σας, πολύ σύντομα, πιστεύω εντός του μήνα, θα υπάρχουν σημαντικές ανακοινώσεις για το ζήτημα αυτό.
Στη φυλακή οδηγεί το Πενταμελές Εφετείο Κακουργημάτων την Ελένη Ζαρούλια προκειμένου να εκτίσει τα 5 έτη κάθειρξης που της είχε επιβάλλει νωρίτερα κρίνοντας την ενοχή για ένταξη σε εγκληματική οργάνωση.
Να σημειωθεί ότι στη σύζυγο του Νίκου Μιχαλολιάκου καταδικασμένου ως αρχηγού της εγκληματικής οργάνωσης της Χρυσής Αυγής σε πρώτο βαθμό της είχε επιβληθεί κάθειρξη 6 ετών, πλην όμως της είχε χορηγηθεί αναστολή μέχρι το Εφετείο.
Έτσι τώρα σε εκτέλεση της απόφασης του Εφετείου η Ελένη Ζαρούλια οδηγείται για πρώτη φορά στη φυλακή. Το δικαστήριο οδηγεί την συζύγο του Νίκου Μιχαλολιάκου στη φυλακή καθώς απέρριψε το αίτημα της για μετατροπή της ποινής της σε χρηματική.
.webp)
