Το ενδεχόμενο κατάθεσης νομοθετικής ρύθμισης για την απαγόρευση της μπούρκας εξετάζει η κυβέρνηση σύμφωνα με τον Θάνο Πλεύρη, και θεωρούμε ότι είναι ένα πολύ σωστό μέτρο.
Ο υπουργός Μετανάστευσης και Ασύλου μιλώντας στην Ολομέλεια της Βουλής εξήγησε πως «είμαστε ακόμα στο στάδιο εξέτασης. Δεν μπορώ να σας δώσω ακριβές χρονοδιάγραμμα ούτε το εύρος της ρύθμισης. Θα είμαι έτοιμος να σας το πω το προσεχές διάστημα. Σε αυτό το στάδιο εξετάζουμε το ρυθμιστικό πλαίσιο που εφαρμόζουν άλλες χώρες και την σχετική νομολογία» για να προσθέσει σε άλλο σημείο «Υπάρχουν χώρες που το απαγορεύουν σε σχολεία, άλλες το επεκτείνουν σε δημόσιους χώρους ή Μέσα Μαζικής Μεταφοράς. Εξετάζουμε συνολικά τα διάφορα πλαίσια και το επόμενο διάστημα θα έχουμε σαφή τοποθέτηση». Ο κ. Πλεύρης απαντώντας σε επίκαιρη ερώτηση του κ. Στ. Φωτόπουλου (Ελλ. Λύση) σημείωσε πως έρευνα που πραγματοποίησε το προηγούμενο διάστημα η Υφυπουργός Μετανάστευσης και Ασύλου Σέβη Βολουδάκη έδειξε πως το φαινόμενο της μπούρκας δεν είναι έντονο στον μουσουλμανικό πληθυσμό που μένει στην Ελλάδα. “Λίγα κορίτσια που μένουν σε δομές ανηλίκων ή σε ημιαυτόνομες δομές φορούν μπούρκα αλλά πολλά από αυτά υποχρεώνονται σε αυτές τις επιλογές γιατί σε διαφορετική περίπτωση στοχοποιούνται από άντρες» είπε σε άλλο σημείο για να επισημάνει ωστόσο πως σε ζητήματα δικαιωμάτων δεν χωρούν ποσοτικές προσεγγίσεις.
Τι ισχύει σε άλλες χώρες
Στο πλαίσιο αυτό, εξετάζονται «τα δεδομένα και οι πρακτικές» άλλων ευρωπαϊκών χωρών, καθώς και η σχετική ευρωπαϊκή νομολογία, προκειμένου να διαμορφωθεί συνολική προσέγγιση.
Ο ίδιος ο Θάνος Πλεύρης εμφανίστηκε προσεκτικός ως προς το εύρος και την τελική μορφή πιθανής ρύθμισης, επισημαίνοντας ότι υπάρχουν διαφορετικά «μοντέλα» χωρίς να προεξοφλείται ποιο θα υιοθετηθεί στην ελληνική περίπτωση.
Το ευρωπαϊκό τοπίο χαρακτηρίζεται από διαφορετικές «αρχιτεκτονικές» ρυθμίσεων: από καθολικές απαγορεύσεις σε δημόσιο χώρο, μέχρι μερικές απαγορεύσεις σε συγκεκριμένα περιβάλλοντα (όπως σχολεία, δημόσιες υπηρεσίες ή δημόσιες συγκοινωνίες).
Γαλλία: Με τον νόμο του 2010, απαγορεύτηκε η χρήση ενδύματος «που προορίζεται να αποκρύπτει το πρόσωπο» στον δημόσιο χώρο (δημόσιες οδούς, χώρους ανοικτούς στο κοινό ή χώρους υπηρεσίας προς το κοινό), με ρητές εξαιρέσεις (π.χ. λόγοι υγείας, επαγγελματικοί λόγοι, αθλητισμός, εορτές/παραδόσεις).
Παράλληλα, η γαλλική διοίκηση περιγράφει ως ξεχωριστό αδίκημα τη «βίαιη/εξαναγκαστική επιβολή» κάλυψης προσώπου λόγω φύλου, με αυστηρότερες κυρώσεις και ειδική πρόβλεψη όταν το θύμα είναι ανήλικο.
Βέλγιο: Η απαγόρευση αφορά ενδύματα που καλύπτουν «εν όλω ή εν μέρει» το πρόσωπο σε δημόσιους χώρους, με ποινές που προβλέπονται στο εθνικό πλαίσιο και αποτέλεσαν αντικείμενο προσφυγών στο ευρωπαϊκό σύστημα προστασίας δικαιωμάτων.
Δανία: Το 2018 θεσπίστηκε το λεγόμενο «tildækningsforbud» (απαγόρευση κάλυψης), που —όπως αποτυπώνεται στο νομοθετικό κείμενο—προέβλεψε πρόστιμο για όποιον σε δημόσιο χώρο φορά ένδυμα που κρύβει το πρόσωπο.
Ολλανδία: Εφαρμόζεται «μερική» απαγόρευση (partial ban). Η ολλανδική κυβέρνηση διευκρινίζει ότι από 1 Αυγούστου 2019 απαγορεύτηκαν καλύμματα προσώπου σε δημόσιες συγκοινωνίες και σε/γύρω από κτίρια εκπαίδευσης, υγείας και δημόσιες υπηρεσίες.
Αυστρία: Από 1 Οκτωβρίου 2017 έχει τεθεί σε ισχύ απαγόρευση κάλυψης προσώπου, με την αυστριακή διοίκηση να αναφέρει ότι αφορά όλους όσοι βρίσκονται στη χώρα και ότι γενικά είναι παράνομο να καλύπτονται τα χαρακτηριστικά του προσώπου σε δημόσιους χώρους/κτίρια, με προβλεπόμενες εξαιρέσεις.
Βουλγαρία: Το 2016 ψηφίστηκε νόμος που απαγορεύει την πλήρη κάλυψη προσώπου σε δημόσιους χώρους, με πλαίσιο εφαρμογής σε δημόσιους θεσμούς/υπηρεσίες και σχολεία, και με χρηματικές ποινές.
0 σχόλια :
Δημοσίευση σχολίου