Της παπάτζας το κάγκελο θα γίνει στην ΔΕΘ από τον μεγαλύτερο ψεύτη πολιτικό απατεώνα και μπροστινό οικονομικών συμφερόντων Αλέξη Τσίπρα.
Το νέο κόλπο της απάτης που έχει στήσει ο πολιτικός απατεώνας ενόψει της Διεθνούς Έκθεσης Θεσσαλονίκης περιλαμβάνει ένα πολιτικό ντοκιμαντέρ, αλλά και ταυτόχρονα μια νέα πρόταση πολιτικής επικοινωνίας σε τρείς συνέχειες για να παραμυθιάζουμε τον κόσμο σε βάθος.
Ειδικότερα, «Το πρόσημο της πολιτικής», «Η ελπίδα της ανατροπής» και «Η ώρα της ευθύνης» είναι τα τρία επεισόδια κωμωδίας μιας ενιαίας αφήγησης που ξεκινά από τον αποδεδειγμένα αδίστακτο πολιτικό απατεώνα, περνά στις αγωνίες της νέας γενιάς και ολοκληρώνεται στη συλλογική στιγμή της δημιουργίας του νέου πολιτικού φορέα, σύμφωνα με τους εμπνευστές της.
Η τριλογία που ψάχνει νέα θύματα του εθνικού απατεώνα επιχειρεί να απαντήσει σε ένα ερώτημα που υπερβαίνει τη συγκυρία: «τι σημαίνει πολιτική σήμερα και πώς μπορεί να ξανασυνδεθεί με τις πραγματικές εμπειρίες και τις προσδοκίες των ανθρώπων;».
Προσωπικά για εμάς το ερώτημα αυτό δεν χρειάζεται τρία ντοκιμαντέρ αλλά την φάτσα του πολιτικού απατεώνα, για να δεί ο κόσμος τι σημαίνει πολιτική, τι εμπειρία τους έδωσε η διακυβέρνηση ενός απατεώνα, και τι πραγματικά προσδοκά ο άνθρωπος έχοντας ζήσει τα έργα και της ημέρες ενός πολιτικού απατεώνα που οδήγησε την χώρα στα βράχια και μέχρι σήμερα είναι αμετανόητος.
Ο πολιτικός απατεώνας εγκαινιάζει μία μορφή κινηματογραφικής πολιτικής αφήγησης, η οποία δεν οργανώνεται πρωτίστως γύρω από την εκλογική αντιπαράθεση και την άμεση πειθώ, αλλά γύρω από μια εξελικτική διαδρομή: από το πρόσωπο στην κοινωνία και από εκεί στη συλλογικότητα. Από το βίωμα στην ελπίδα και από την ελπίδα στην ευθύνη, με εκπρόσωπο ένα ακατάλληλο πολιτικό απατεώνα.
Στην κατεύθυνση αυτή, σε μια περίοδο κατά την οποία η πολιτική επικοινωνία κυριαρχείται συχνά από την ταχύτητα, τα συνθήματα, την τηλεοπτική αντιπαράθεση και τον αδιάκοπο ρυθμό των κοινωνικών δικτύων, η συγκεκριμένη παραγωγή μιας ομάδας εθελοντών/τριών δοκιμάζει μια διαφορετική αφηγηματική γλώσσα.
Αξιοποιεί κινηματογραφικές τεχνικές, στοιχεία ντοκιμαντερίστικης παρατήρησης και προσωπική προφορική αφήγηση, δίνοντας χώρο στη μνήμη, στη στοχαστικότητα, στην αυτοκριτική και στην ανθρώπινη εμπειρία, όπως επισημαίνεται.
Φυσικά στην μνήμη δεν θα συμπεριλαμβάνονται τα όσα εγκληματικά έχει κάνει για την χώρα και τους πολίτες ο πολιτικός απατεώνας.
Τα επεισόδια
1. «Το πρόσημο της πολιτικής»
Στο πρώτο επεισόδιο, ο Αλέξης Τσίπρας βρίσκεται στο επίκεντρο ενός διαφορετικού πολιτικού πορτρέτου. Μέσα από προσωπικές σκέψεις, μνήμες και έναν εσωτερικό μονόλογο, η αφήγηση δεν επιχειρεί μια συμβατική βιογραφική αναδρομή ούτε έναν απολογισμό της πολιτικής του πορείας. Αναζητά κάτι βαθύτερο: ποιο είναι σήμερα το πρόσημο της πολιτικής και τι σημαίνει δημόσια ευθύνη; Το πρόσωπο γίνεται έτσι η αφετηρία και όχι ο τελικός προορισμός της αφήγησης.
2. «Η ελπίδα της ανατροπής»
Το δεύτερο επεισόδιο μεταφέρει το βλέμμα στη νέα γενιά. Νέοι άνθρωποι μιλούν για την εργασία, τη στέγη, την αβεβαιότητα, τις προσδοκίες και τα σχέδια ζωής που συχνά αναβάλλονται. Μέσα από τις δικές τους φωνές, η ελπίδα αποκτά συγκεκριμένο κοινωνικό περιεχόμενο: συνδέεται με τη δυνατότητα να σχεδιάζει κανείς το μέλλον του, να δημιουργεί και να αισθάνεται ότι μπορεί να συμμετέχει στη διαμόρφωση της κοινωνίας στην οποία ζει.
3. «Η ώρα της ευθύνης»
Στο τρίτο επεισόδιο, η ατομική και κοινωνική διαδρομή συναντά τη συλλογική πολιτική πράξη. Η αφήγηση κορυφώνεται στη δημιουργία της Ελληνικής Αριστερής Συμπαράταξης. Άνθρωποι διαφορετικών ηλικιών και διαδρομών μιλούν για το στοίχημα της συμμετοχής στα κοινά, για την ευθύνη και για την ανάγκη μιας νέας πολιτικής και κοινωνικής αρχής. Ο νέος φορέας προσεγγίζεται μέσα από τους ανθρώπους που συμμετέχουν σε αυτόν και όχι μόνο μέσα από την οργανωτική του συγκρότηση.
Όσο για τους συντελεστές της κινηματογραφικής παραγωγής, σημαντικό σημείο αυτής της μη συμβατικής καμπάνιας που περιγράφει τη γέννηση της ΕΛ.Α.Σ, είναι ότι η πρωτοβουλία σχεδιάστηκε και έγινε πράξη από εθελοντές και εθελόντριες.
Νέοι καλλιτέχνες, σκηνοθέτες, κινηματογραφιστές και σπουδαστές, ανέλαβαν να δομήσουν, να καταγράψουν με την ξεχωριστή ματιά τους, να μας μεταφέρουν προβληματισμούς και αδιέξοδα. Να μας μεταφέρουν ελπίδα και ένα νέο πολιτικό μήνυμα. Με καθαρότητα, αμεσότητα, χωρίς κλισέ.
Μια πρωτοβουλία που από την σύλληψη έως την εκτέλεση έγινε όχι από επαγγελματίες της επικοινωνίας αλλά από νέους και νέες με άποψη για την πολιτική και όχι για την επικοινωνιακή διαχείρισή της. Μια πρωτοβουλία με χαρακτηριστικά handmade που σχεδιάστηκε και αναπτύχθηκε υπό την επιστημονική επιμέλεια και τον δημιουργικό συντονισμό της Φανής Κουντούρη, Aναπλ. Καθ. Πολιτικής Επιστήμης και Επικοινωνίας.
