Ότι και να κάνει ο μεγαλύτερος πολιτικός απατεώνας στην ιστορία της Ελλάδας, ότι ντοκιμαντέρ και να φτιάξει για να έχει μονόλογο, έχει γράψει ιστορία στην χώρα, και το όνομα τους έχει γραφτεί στις μελανές σελίδες της ιστορίας, μιας ιστορίας που δεν παραγράφεται, και αυτή είναι η ωμή αλήθεια που θυμούνται πολύ καλά οι πολίτες.
Ξέροντας ότι είναι απαξιωμένος και σε κάθε του εμφάνιση εξοργίζει τον κόσμο που τον ακούει, επιστρατεύει κινηματογραφική τριλογία για τη γέννηση του νέου φορέα, της Ελληνικής Αριστερής Συμπαράταξης (ΕΛΑ.), ώστε να έχει μονόλογο να λέει ότι θέλει εξαπατώντας και πάλι τον κόσμο.
Το σκηνικό μια υποτιθέμενη ομάδα εθελοντών, στην προσπάθεια να πλασαριστεί μια εικόνα στοχαστικότητας και «αυτοκριτικής» του πολιτικού απατεώνα, και είναι ξεκάθαρο, ότι προσπαθεί και πάλι να παραπλανήσει τον κόσμο.
Είναι τέτοιο το θράσος του απατεώνα που και μόνο η απόπειρα του να παρουσιαστεί ως ένας εκφραστής της «δημόσιας ευθύνης» στο πρώτο επεισόδιο, με τίτλο «Το πρόσημο της πολιτικής», προσκρούει κατευθείαν στη σκληρή μνήμη των πεπραγμένων του και εξοργίζει περισσότερο τον κόσμο που τον βλέπει και τον ακούει.
Η ιστορία έχει ήδη καταγράψει το καταστροφικό πρώτο εξάμηνο του 2015, το αμφιλεγόμενο δημοψήφισμα που μετέτρεψε το «Οχι» σε «Ναι» μέσα σε μια νύχτα, την επιβολή των capital controls και την υπογραφή του τρίτου και σκληρότερου Μνημονίου, και μέσα σε αυτά τα στημένα ντοκυμαντέρ δεν τολμάει ο πολιτικός απατεώνας να κάνει απολογισμό γιατί δεν τον συμφέρει.
Η επίκληση στη νέα γενιά στο δεύτερο επεισόδιο («Η ελπίδα της ανατροπής») αγγίζει τα όρια της πρόκλησης προς τους νέους που ευτυχώς στην πλειοψηφία τους δεν θέλει ούτε να τον ακούει.
Η συνταγή εξαπάτησης με το αφήγημα για την δήθεν εργασιακή αβεβαιότητα και τη στέγη αποσιωπά τεχνηέντως το γεγονός ότι η δική του διακυβέρνηση ήταν εκείνη που υπερφορολόγησε ανελέητα τη μεσαία τάξη, εκτίναξε την αβεβαιότητα και υποθήκευσε τη δημόσια περιουσία για 99 χρόνια μέσω του Υπερταμείου, όπως και το ότι τότε οι νέοι δεν είχαν καν μέλλον με κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ. Είναι ακατάλληλος να εμφανίζεται ότι αφουγκράζεται τις αγωνίες των νέων, αυτός που με τις αδιέξοδες πολιτικές του, δεν φρόντισε για κανένα μέλλον των νέων παιδιών.
Τι να πούμε για το τρίτο μέρος, την «Ωρα της ευθύνης» από έναν αποδεδειγμένα ανεύθυνο και επικίνδυνο, η προσπάθεια να παρουσιαστεί ο δεύτερος θίασος ΕΛΑΣ ως προϊόν μιας αυθεντικής, «handmade» εθελοντικής πρωτοβουλίας, μακριά από επαγγελματίες της επικοινωνίας; Τον ενημερώνουμε ότι κανένας σοβαρός άνθρωπος δεν πείθεται.
Και τα τρία ντοκιμαντέρ είναι ένα καλοστημένο πολιτικό μάρκετινγκ, σχεδιασμένο να αναβαπτίσει ένα φθαρμένο απαξιωμένο πολιτικό απατεώνα, και τον ενημερώνουμε ότι το πολιτικό αποτύπωμα του παρελθόντος παραμένει ανεξίτηλο και καμία κινηματογραφική παραγωγή, κανένα στημένο βίντεο δεν μπορεί να παραποιήσει τα πεπραγμένα μιας ολόκληρης αποτυχημένης κυβερνητικής θητείας, που οδηγούσε την χώρα και την κοινωνία στα βράχια.
0 σχόλια :
Δημοσίευση σχολίου