Η συζήτηση για την πρόταση δυσπιστίας κατά της Κυβέρνησης, που κατέθεσε ο Πρόεδρος του ΣΥΡΙΖΑ είναι η αρχή για ένα σχέδιο πόλωσης που έχει καταστρώσει για να φτάσει μέχρι της εκλογές.
Είναι μια ευκαιρία πλήρους αποτίμησης διότι δίνει τη δυνατότητα στους πολίτες να κάνουν τη σύγκριση ανάμεσα στην τετραετία της Κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ με Πρωθυπουργό τον Αλέξη Τσίπρα και την τετραετία της Κυβέρνησης της Νέας Δημοκρατίας με Πρωθυπουργό τον Κυριάκο Μητσοτάκη, μια σύγκριση για όλα: Για την οικονομία, την απασχόληση, τη διεθνή θέση της χώρας, την εξωτερική και αμυντική πολιτική, το μεταναστευτικό και φυσικά και το κράτος δικαίου. Θα φανεί έτσι γιατί ο κ. Τσίπρας, εξαιτίας της αδυναμίας του να αντιπαρατεθεί με την Κυβέρνηση στο πεδίο της πολιτικής, στο πεδίο της αληθινής ζωής, επιλέγει το «γήπεδο» της λάσπης και της τοξικότητας.
Θα υπάρχει όμως και μια δεύτερη ευκαιρία. Θα δοθεί η δυνατότητα στον κ. Τσίπρα να δώσει απαντήσεις για μια σειρά από ζητήματα μείζονος σημασίας. Τα ερωτήματα εστιάζονται κυρίως σε 3 ενότητες:
Ενότητα 1η που αφορά το θέμα επισυνδέσεων και παράνομων λογισμικών.
Μπορεί ο κ. Τσίπρας να επιβεβαιώσει ότι δεν υπήρξαν επί των ημερών του άρσεις απορρήτου κρατικών λειτουργών και πολιτικών προσώπων; Διότι, ήδη, η πρώτη η αρνητική τοποθέτησή του το Σεπτέμβριο του 2022 έχει διαψευστεί, αφού προέκυψε το ζήτημα των παρακολουθήσεων των κυρίων Σαγιά και Πιτσιόρλα. Αλλά και γιατί λίγο πριν φύγουν από την εξουσία, το 2019, άλλαξαν τον Ποινικό Κώδικα και φρόντισαν να παραγραφούν αδικήματα σχετικά με κακόβουλα λογισμικά.
Ποια είναι ακριβώς η θέση του για τα όσα αναδείχθηκαν σχετικά με την παρακολούθηση του τηλεφωνικού κέντρου του Κ.Κ.Ε. επί ημερών της διακυβέρνησής του;
Πώς ανέφερε τα ονόματα των έξι πολιτών; Είχε άδεια εκ μέρους εκ μέρους των προσώπων για να διαρρεύσει τα προσωπικά τους δεδομένα, για να διακινεί τα προσωπικά τους τηλέφωνα; Στην επιστολή του κ. Ράμμου, την οποία κράδαινε επιδεικτικά, αναφέρονταν τα ονόματα αυτά; Ναι ή όχι;
Ο κ. Τσίπρας ανέφερε -αυτή είναι η σταθερή γραμμή εδώ και πάρα πολύ καιρό του ΣΥΡΙΖΑ- ότι ο Πρωθυπουργός είναι «αρχηγός εγκληματικού δικτύου ή εγκληματικής συμμορίας». Υπάρχει έστω και ένα στοιχείο που να συνδέει τον Πρωθυπουργό με τα όσα του καταμαρτυρεί; Υπάρχει κάποιος -κάποιος μέσα από την ΑΔΑΕ ή οποιοσδήποτε- ο οποίος έχει αναφέρει ότι ο Πρωθυπουργός γνώριζε το θέμα;
Ο κ. Τσίπρας είπε ότι «υπάρχουν δικασταί εν Αθήναις». Βεβαίως υπάρχουν, αλλά ας μην ξεχνάμε ότι αυτή τη στιγμή οι δικαστές ανάμεσα στα υπόλοιπα δικάζουν τον κ. Παππά και τον κ. Παπαγγελόπουλο. Και έπειτα τι σημαίνει η δήλωση αυτή; Τι θέλει να μας πει; Τι υπαινίσσεται; Ότι υπάρχουν δικαστές διαφόρων ταχυτήτων, ότι υπάρχουν δικαστές που είναι άξιοι και δικαστές που είναι ανάξιοι, υπάρχουν δικαστές δύο τάξεων και κατηγοριών ανάλογα με το πώς βλέπει τις αποφάσεις τους ο κ. Τσίπρας; Ισχύει ή όχι η δήλωσή του στις 5 Δεκεμβρίου έξω από τον Άρειο Πάγο ότι «εμπιστεύεται την ελληνική Δικαιοσύνη»;
Για κάποιο περίεργο λόγο, για κάποιο ύποπτο λόγο ο ΣΥΡΙΖΑ επιδιώκει και πάλι μανιωδώς να γίνει δημόσια θεσμική συζήτηση για τις επισυνδέσεις δίχως να έχουμε τα πορίσματα της Δικαιοσύνης. Το σωστό θεσμικά θα ήταν να έχει προηγηθεί η δικαστική διερεύνηση και έπειτα να επιχειρηθεί η πολιτική αποτίμηση. Η απάντηση για την αντιστροφή της κανονικότητας, της θεσμικής τάξης είναι ότι ο ΣΥΡΙΖΑ βιάζεται και εδώ να δημιουργήσει εντυπώσεις. Θεωρεί ότι θα κερδίσει πολιτικά από το σκοτάδι, πριν το απόλυτο το φως και για αυτή την υπόθεση έλθει στην επιφάνεια. Βιάζεται γιατί γνωρίζει πως ό,τι όταν τελικά θα έλθει το φως στην επιφάνεια όσα θα αποδειχθούν, θα είναι τελείως άσχετα με αυτά που ισχυρίζεται ο ΣΥΡΙΖΑ ότι συνέβησαν και σε κάθε περίπτωση θα αναδειχθεί το αδιέξοδο, το παράλογο, το αναληθές των ισχυρισμών του σε ό,τι αφορά στον Πρωθυπουργό.
Η δεύτερη ενότητα ερωτημάτων έχει να κάνει με γεγονότα, για τα οποία, πάνω από 10 ημέρες, ο κ. Τσίπρας επιδεικνύει μια εκκωφαντική σιωπή. Αφορούν τις αποκαλύψεις για σακούλες με «μαύρο» χρήμα προς την Κουμουνδούρου, τα SMS για το μοίρασμα ποσοστών μεταξύ καναλαρχών για την δημιουργία του ΣΥΡΙΖΑ Channel και τον περιβόητο «Α2».
Τι, επιτέλους, απαντά ο κ. Τσίπρας στις βαριές καταγγελίες που αφορούν στο κόμμα και την Κυβέρνησή του για τα ζητήματα αυτά;
Γιατί -αν αμφισβητεί όσα λέει ο κ. Καλογρίτσας- δεν προσφεύγει στη Δικαιοσύνη εναντίον του; Τι φοβάται; Φοβάται μήπως τον «προκαλέσει» και βγουν και άλλα στοιχεία στην επιφάνεια;
Ποιος ήταν τελικά ο καθοδηγητής πίσω από αυτό το ιδιότυπο αρχηγείο διανομής «μαύρου» χρήματος, που, όπως καταγγέλλεται, κατευθύνονταν στο κόμμα του ΣΥΡΙΖΑ, κομματικά στελέχη, κομματικά ΜΜΕ και κομματικούς μηχανισμούς προπαγάνδας;
Ποια ήταν η σχέση του ίδιου του κ. Τσίπρα με τον δικηγόρο κ. Αρτεμίου, που μπαινόβγαινε στο Μαξίμου και ζητούσε ασφάλεια για να μεταφέρει βαλίτσες, που προοριζόταν, όπως φαίνεται, για το 16% του ΣΥΡΙΖΑ Channel, έτσι ώστε μαζί με τον κ. Καλογρίτσα να υπάρχει πλειοψηφία;
Η τρίτη ενότητα αφορά τις νέες αποκαλύψεις για την πλεκτάνη που στήθηκε εναντίον της χώρας μας στον Έβρο, αλλά και δηλώσεων στελεχών του κόμματός του ότι με τον φράχτη παραβιάζεται η διεθνής νομιμότητα. Επειδή επιμένουν να σιωπούν και σε αυτά, επανερχόμαστε στα ερωτήματα και θα είναι μια ευκαιρία κατά τη διάρκεια της τοποθέτησής του στην πρόταση δυσπιστίας, να απαντήσει:
Γιατί τόσο ο ίδιος, όσο και στελέχη του κόμματός του, επέμεναν για νεκρό παιδί, ακόμη και όταν έχουν καταρρεύσει πλήρως οι σχετικοί ισχυρισμοί;
Δεν αισθάνεται καμιά ενοχή, καμιά ντροπή για το διασυρμό της χώρας μας;
Εξακολουθεί ακόμη και τώρα να μην βρίσκει κανένα λόγο για να ζητήσει συγγνώμη;
Τι λέει ο ίδιος σε σχέση με όσα δηλώνει ο στενός συνεργάτης του, κ. Τζανακόπουλος σχετικά με το θέμα νομιμότητας του φράχτη στον Έβρο; Παραβιάζει τη διεθνή νομιμότητα, η προστασία των συνόρων μας στον Έβρο, μέσω του φράχτη;
Εάν ποτέ με τον οποιονδήποτε τρόπο ξαναγίνονταν Κυβέρνηση, θα γκρέμιζαν τον φράχτη;
Ήδη οι πολίτες διαπιστώνουν ότι ο ΣΥΡΙΖΑ επιδιώκει αυτή τη σύγκρουση γιατί δεν έχει προτάσεις για το μέλλον της χώρας και γιατί ταυτόχρονα δεν μπορεί να μιλήσει για το παρελθόν της δικής του διακυβέρνησης. Επειδή δεν έχει πραγματική πρώτη ύλη για να αντιπολιτευτεί την Κυβέρνηση στην πραγματική ζωή, στα μεγάλα διακυβεύματα, φιλοτεχνεί επιμελώς μια πλαστή εικόνα. Η ακατάσχετη υποσχεσιολογία, η ατεκμηρίωτη σκανδαλολογία και η παρανοϊκή συνωμοσιολογία συνιστούν το πάζλ των προτάσεων, της τακτικής, του πολιτικού λόγου του ΣΥΡΙΖΑ στην πορεία προς τις εκλογές, αλλά και για την Ελλάδα της επόμενης μέρας. Η σύγκριση είναι χρήσιμη, σε κάθε περίπτωση, απαραίτητα και τα αποτελέσματα καταλυτικά. Όμως ο δικός μας πήχης δεν είναι σε καμία περίπτωση η ανεπάρκεια των άλλων.
Την Παρασκευή το απόγευμα η κυβέρνηση θα ξαναπάρει ψήφο εμπιστοσύνης και μέχρι να προκηρύξει ο Πρωθυπουργός τις εκλογές θα συνεχίσει κανονικά τη δουλειά της. Το διακύβευμα για την Πατρίδα και τους ανθρώπους στις εκλογές που έρχονται είναι μια ισχυρή, ασφαλής και ευημερούσα Ελλάδα. Είναι μια Δημοκρατία ισχυρή, και μια Δημοκρατία είναι ισχυρή όταν όλοι σέβονται το Σύνταγμα και τους νόμους. Το διακύβευμα είναι σημαντικό, συλλογικό και εθνικό.
