«Πρέπει να το θέλεις πάρα πολύ, γιατί ειδικά η εκπαίδευση, τόσο στη σχολή, όσο και στη συνέχεια, είναι πολύ απαιτητική και επίπονη. Οπότε το πρώτο στάδιο που χρειάζεται είναι να το θες πραγματικά πάρα πολύ, ενώ το επόμενο προφανώς είναι να κοπιάσεις όσο περισσότερο γίνεται, να θυσιάσεις πράγματα, μέχρι και προσωπικό χρόνο με την οικογένεια ή οτιδήποτε άλλο αυτό συνεπάγεται...».
Αυτός είναι ο Σμηναγός (Ι) Κοσμάς Χάλαρης, πιλότος της 331 Μοίρας, της 114 Πτέρυγας Μάχης, ο οποίος ανακηρύχθηκε «Best Warrior», κατά τη διάρκεια του Tactical Leadership Programme (TLP) 18-3 του ΝΑΤΟ.
Ο πιλότος της ελληνικής Πολεμικής Αεροπορίας που μίλησε στο ΑΠΕ- ΜΠΕ και στον ραδιοφωνικό του σταθμό, «Πρακτορείο 104,9 FM», αναφέρθηκε στην εμπειρία του, όπως και των συναδέλφων του, που συμμετείχαν στην απαιτητική διαδικασία δίπλα αλλά και «απέναντι» σε πιλότους κορυφαίων Πολεμικών Αεροποριών του ΝΑΤΟ και παρουσίασε την επιτυχημένη δραστηριότητα των στελεχών της ελληνικής Πολεμικής Αεροπορίας (ΠΑ) ως προϊόν επαγγελματισμού.
«Δεν πάμε δηλαδή με σκοπό να βγούμε πρώτοι, πηγαίνουμε απλά να είμαστε ο εαυτός μας, να κάνουμε αυτό που κάνουμε κάθε ημέρα και τα υπόλοιπα έρχονται μόνα τους», επισήμανε ο κ. Χάλαρης, ο οποίος εξήγησε πως για έναν πιλότο μαχητικού αεροσκάφους της ελληνικής ΠΑ ισχύουν οι ίδιες παράμετροι, ανεξάρτητα από τις περιστάσεις: Εκπαίδευση και επιχειρησιακή δράση και λειτουργία. «Ίσως είναι το πάθος που δείχνουμε για τη δουλειά, το ότι πέρα από τον επαγγελματισμό, που πρέπει να κάνουμε συγκεκριμένα πράγματα, συγκεκριμένες ενέργειες, βάζουμε μέσα το μεράκι, όπως το λέμε στην Ελλάδα» σημείωσε.
Ακολουθεί η συνέντευξη του σμηναγού Κοσμά Χάλαρη στο ΑΠΕ-ΜΠΕ και στον Σωτήρη Κυριακίδη:
Ερ.: Τι είναι αυτό που χρειάζεται για να πετύχει κάποιος αυτή την επίδοση; Δηλαδή να βρεθείτε εσείς, όπως και συνάδελφοί σας στο παρελθόν, σε μια τέτοια θέση; Επαγγελματισμός; Ολοκληρωμένο «πακέτο» πάθους και επαγγελματισμού; Εμπειρία; Τι από όλα αυτά;
Απ.: Είναι ένας συνδυασμός των ανωτέρω, ξεκινάει από την εκπαίδευση η οποία γίνεται από πολύ μικρή ηλικία, από τη είσοδο στη Σχολή Ικάρων και έχει να κάνει με όλους τους τομείς που αναφέρατε. Το πιο βασικό είναι ότι υπάρχει διαρκής επιδίωξη να δίνουμε πάνω από το 100%, όσο αυτό είναι δυνατό να γίνει στο πλαίσιο των δυνατοτήτων, με αποτέλεσμα οι επιδόσεις οι οποίες έρχονται στη συνέχεια να έρχονται ως φυσικό επακόλουθο και για αυτό, όχι μόνο στη δική μας Μοίρα αλλά γενικά στην ελληνική Πολεμική Αεροπορία, το επίπεδο φαίνεται πως είναι υψηλό. Η συνεχής προσπάθεια είναι αυτό που μας έχει φέρει στο σημείο που βρισκόμαστε...
Ερ.: Σμηναγέ πόσες ώρες έχετε στον αέρα; Ήταν αυτό που πάντα θέλατε να κάνετε;
Απ.: Περί τις 900. Προφανώς, πρέπει να το θέλεις πάρα πολύ, γιατί ειδικά η εκπαίδευση, και στη σχολή αλλά και στη συνέχεια, είναι πολύ απαιτητική και επίπονη, οπότε το πρώτο στάδιο που χρειάζεται είναι να το θες πραγματικά πάρα πολύ, ενώ το επόμενο προφανώς είναι να κοπιάσεις όσο περισσότερο γίνεται, να θυσιάσεις πράγματα, μέχρι και προσωπικό χρόνο με την οικογένεια ή οτιδήποτε άλλο αυτό συνεπάγεται, με σκοπό να προχωρήσεις.
Ερ.: Ας πάμε όμως στις ημέρες του TLP 18-3 και τα αποτελέσματα. Τι συμβαίνει όταν έχουμε τη διεξαγωγή ασκήσεων- σχολείων όπως η συγκεκριμένη, με πιλότους και προσωπικό από το ΝΑΤΟ, και τι χρειάζεται να συμβεί ώστε να έρθει ένας πιλότος στη συγκεκριμένη θέση, αυτή του Best Warrior;
Απ.: Καθώς η ψηφοφορία γίνεται από κάθε συμμετέχοντα (participant) εκεί στο Σχολείο, δεν μπορώ να σας πω τι ακριβώς σκέφτονταν όλοι οι υπόλοιποι. Αυτό που προσπαθούμε εμείς ως Πολεμική Αεροπορία, όλοι οι χειριστές, είναι να προσπαθούμε να κάνουμε αυτό που κάνουμε καθημερινά, να δείξουμε δηλαδή επαγγελματισμό, να είμαστε διαβασμένοι, να πατάμε γερά στα πόδια μας και το υπόλοιπο έρχεται ως φυσικό επακόλουθο. Δεν πάμε δηλαδή με σκοπό να βγούμε πρώτοι, πηγαίνουμε απλά να είμαστε ο εαυτός μας, να κάνουμε αυτό που κάνουμε κάθε ημέρα και τα υπόλοιπα έρχονται μόνα τους.
Ερ.: Ποιο είναι το «επιπλέον υλικό» που χρειάζεται για να πετύχει κάποιος κάτι τέτοιο; Θα πει κάποιος πως επαγγελματισμό έχουν όλοι οι συνάδελφοί σας, για όλους είναι μια εργασία, όσο διαφορετική κι αν είναι από τις πιο κοινές. Όταν πετυχαίνουν Έλληνες μια τέτοια διάκριση, ποιο είναι το ιδιαίτερο στοιχείο της «συνταγής» που διαθέτουν;
Απ.: Ίσως είναι το πάθος που δείχνουμε για τη δουλειά, το ότι πέρα από τον επαγγελματισμό, που πρέπει να κάνουμε συγκεκριμένα πράγματα, συγκεκριμένες ενέργειες, βάζουμε μέσα το μεράκι, όπως το λέμε στην Ελλάδα. Ίσως σε άλλες ξένες χώρες βλέπουν τα πράγματα πιο ψυχρά, πιο επαγγελματικά, οπότε πιστεύω πως για εμάς αυτό είναι που κάνει τη διαφορά...
Ερ.: Κλείνετε την καλύπτρα, και είστε έτοιμος για απογείωση. Πως νιώθετε εκείνη τη στιγμή;
Απ.: Σε εκείνη τη φάση της δουλειάς πρέπει να πάμε «στο ψυχρό», όπως λέμε, πρέπει κάθε φορά που κλείνει η καλύπτρα να αφήνουμε έξω όλα τα προβλήματα, έγνοιες, σκέψεις, οικογένειες, τα πάντα, για να δίνουμε το 100%. Είναι ο μόνος τρόπος για να είμαστε ασφαλείς, να αποδώσουμε στο 100% αυτό για το οποίο έχουμε εκπαιδευτεί, ό,τι έχουμε σχεδιάσει από πριν, ό,τι έχουμε προσπαθήσει να πετύχουμε. Αν δεν τα αφήσουμε όλα έξω από το αεροπλάνο, είναι πολύ πιθανό να μην πάνε όλα καλά, όπως θα θέλαμε.
Ερ.: Είναι αυτό εφικτό;
Απ.: Προφανώς στο 100% δεν μπορούμε να εγγυηθούμε ότι είναι, αλλά αυτό είναι που προσπαθούμε κάθε φορά. Να το κάνουμε εμείς να είναι εφικτό. Είναι δύσκολο, αυτό είναι όμως εκείνο για το οποίο προσπαθούμε σε κάθε πτήση.
Ερ.: Τι είναι αυτό που κάνει μια πτήση και μια προσγείωση να ξεχωρίζει από μια άλλη;
Απ.: Δεν μπορώ να σας απαντήσω ακριβώς. Δεν ξέρω τι είναι, δεν το έχω σκεφτεί, το να διαχωρίζω τις πτήσεις, γενικά όμως κάθε πτήση είναι διαφορετική, σε όλα τα κομμάτια. Είναι πάρα πολύ δυναμικό το περιβάλλον, είναι άπειροι οι παράγοντες που μπορούν να επηρεάσουν μια πτήση θετικά ή αρνητικά, οπότε είναι δύσκολο να σας πω έναν παράγοντα που να διαφοροποιεί μια πτήση από την προηγούμενη ή την επόμενη. Γενικά όλες έχουν θετικά και αρνητικά κομμάτια, για τα οποία γίνεται λεπτομερής απενημέρωση μετά, ώστε να δούμε αυτό που σχεδιάσαμε για ποιον λόγο πήγε καλά ή δεν πήγε καλά. Να δούμε τι μπορούμε να διορθώσουμε. Είναι τόσοι οι παράγοντες, ίσως να μην υπάρχει η τέλεια πτήση, να μην είναι δυνατό να υπάρξει...
Ερ.: Το έχετε πάντως νιώσει ποτέ αυτό; Να έχετε προσγειωθεί και να σκεφτείτε πως ήταν η «τέλεια» πτήση; Και επιπλέον, συμβαίνει ποτέ, δεδομένου ότι είσαστε εκεί ψηλά μέρα και νύχτα, σε καλοκαιρία και σε δύσκολες συνθήκες, να πει ένας πιλότος, «εντάξει πρέπει να πετάξω» με μειωμένο ενδιαφέρον; Ή κάθε φορά μέσα σας σκέφτεστε «τι τυχερός είμαι που το κάνω αυτό!»;
Απ.: Πολλές φορές έχουμε νιώσει μετά την προσγείωση ότι έχουμε πάει πολύ καλά, αλλά όμως αυτό, η απολύτως τέλεια πτήση, είναι κάτι ουτοπικό. Κατά τη διάρκεια της απενημέρωσης οποιοδήποτε σφάλμα έχει υποπέσει στην αντίληψή μας προσπαθούμε να δούμε τι θα κάνουμε και πώς θα το διορθώσουμε στην επόμενη πτήση.
Όσο για τις πτήσεις, το βλέπουμε σαν ευκαιρία κάθε φορά που πετάμε. Αν φτάσεις σε σημείο να πεις «βαρέθηκα, τα είδα πλέον όλα», μάλλον είναι ένα καλό σημείο να σταματήσεις. Είναι τόσο δυναμικό το περιβάλλον, τόσο ωραία αυτά που βλέπουμε κάθε ημέρα, είναι πάρα πολύ δύσκολο να συγκρίνεις ακόμη και στο μυαλό σου δύο πτήσεις. Οπότε έτσι και φτάσεις στο σημείο να πεις «βαρέθηκα, τα έχω δει όλα», καλύτερα να σταματήσεις. Κάθε ημέρα είναι κίνητρο, υπάρχει επιθυμία για πτήση περισσότερο από την προηγούμενη. Οι αεροπόροι λίγο διψάμε για αυτό το κομμάτι, όσο και να πετάμε θέλουμε παραπάνω...
Ερ.: Κλείνοντας, έχετε ένα αγαπημένο σημείο της Ελλάδας; Ένα σημείο πάνω από το οποίο όταν πετάτε νιώθετε, σε προσωπικό επίπεδο, κάτι διαφορετικό με όσα βλέπετε; Μια γωνιά του Αιγαίου...
Μια γωνιά του Αιγαίου... Γενικά το Αιγαίο είναι πανέμορφο, το γαλάζιο είναι ανεπανάληπτο, αλλά μια γωνία στην οποία νιώθουμε διαφορετικά όλοι οι αεροπόροι είναι στον Αη Στράτη, καθώς, όταν περνάμε, προφανώς έχουμε στη μνήμη τον Νικόλα τον Σιαλμά. Από εκεί και πέρα οι της Μοίρας έχουμε πλέον και τη Σκύρο, λόγω του Γιώργου του Μπαλταδόρου...
Έντονες συζητήσεις προκαλεί στην Ιταλία η αποκάλυψη της εφημερίδας Il Giornale ότι δύο βουλευτές του κόμματος των Πέντε Αστέρων και της Λέγκα δεν διατηρούν μόνον... κυβερνητικές σχέσεις, αλλά επιδίδονται και σε ερωτικές επαφές τρίτου τύπου και μάλιστα εντός κυβερνητικού κτιρίου.
Η εφημερίδα αποκάλυψε ότι οι δύο βουλευτές έχουν βιντεοσκοπηθεί, ωστόσο αρνήθηκε να αποκαλύψει τα ονόματα των εμπλεκομένων.
«Προφανώς ξέρουμε τα ονόματά τους. Δεν θα δημοσιεύουμε, καθώς η ιδιωτικότητα είναι δικαίωμα», έγραψε η εφημερίδα. Ωστόσο, δεν δίνει πληροφορίες για το ποιος είναι ο υπεύθυνος της βιντεοσκόπησης των ερωτικών περιπτύξεων.
Ο διευθυντής της εφημερίδας Il Tempo, Franco Bechis, προχώρησε ένα βήμα παραπέρα. Αν και δεν αποκάλυψε επίσης τα ονόματα των δύο ανδρών βουλευτών, υποστήριξε ότι είναι «ψηλοί και όμορφοι» και ότι όλοι γνωρίζουν τα ονόματά τους.
Την ίδια ώρα που ορισμένοι καταδικάζουν την πράξη ως... ανάρμοστη, ιδίως όταν συμβαίνει σε χώρους που πληρώνει ο Ιταλός φορολογούμενος, ο αντιπρόεδρος της Βουλής των Αντιπροσώπων, ο Ετόρε Ροζάτο του Δημοκρατικού Κόμματος δεν φαινόταν να έχει πρόβλημα με τα όσα συνέβησαν στις τουαλέτες, λέγοντας ότι οι (πολιτικοί του) αντίπαλοι αξιοποιούν τον χρόνο τους στην τουαλέτα πιο σοφά από το συνηθισμένο. «Επιτέλους, ένας καλός τρόπος να αξιοποιήσετε τον χρόνο σας εδώ», είπε.
Την ανάγκη η ΝΔ «να είναι έτοιμη για να δώσει τη μάχη για τη μεγάλη νίκη στις εθνικές εκλογές» υπογράμμισε ο πρώην πρόεδρος του κόμματος, Βαγγέλης Μεϊμαράκης, μετά την πρώτη ενημερωτική συνάντηση της Οργανωτικής Επιτροπής του 12ου Τακτικού Συνεδρίου της ΝΔ.
Ο κ. Μεϊμαράκης, ο οποίος έχει οριστεί πρόεδρος του Συνεδρίου, επισήμανε ότι το 2019 είναι έτος πολλαπλών εκλογών και πρόσθεσε: «Το μήνυμα που θα εκπέμψουμε από το συνέδριο θα είναι ότι το πρόγραμμά μας, οι αρχές μας, οι αξίες μας, μπορούν να πάνε την Ελλάδα πιο μπροστά και ενωμένοι όλοι με τον Κυριάκο Μητσοτάκη μπροστά θα πάμε προς τη νίκη».
Συνεχάρη, δε, τον γενικό διευθυντή και τον γραμματέα του κόμματος για την οργανωτική πορεία προς το Συνέδριο.
Είναι τραγικό αυτό που συμβαίνει στην Ελλάδα με τέτοιο καραγκιοζιλίκι κυβέρνηση και στελέχη.
Δεν είναι η πρώτη φορά που η Θεανώ Φωτίου εκπλήσσει με τις ξεφτίλα δηλώσεις της που της κάνει όχι αθέλητα αλλά ηθελημένα γιατί απλά έτσι το αντιλαμβάνεται και αυτή είναι η ικανότητα της.
Αυτή την φορά η Θεανώ Φωτίου, φαίνεται πως δεν μπορεί να ξεχωρίσει τη διαφορά ανάμεσα σε ΦΠΑ και φόρο επιχειρήσεων και δείχνει το πόσο ακατάλληλη είναι.
Έπρεπε να διευκρινίσουν στην Φωτίου ότι άλλο ΦΠΑ και άλλο φόρος επιχειρήσεων, εκείνη με πολύ φυσικό τρόπο απάντησε πως «με συγχωρείτε αυτός τι είναι (σ.σ. φόρος επιχειρήσεων), δεν είναι ΦΠΑ των επιχειρήσεων;»
Η ανατομία της ανθρώπινης καρδιάς αναπαρίσταται στο ρόδι που κρατά ο Ιησούς σε διάσημο πίνακα του Μποτιτσέλι, αποφαίνεται Ιταλός ερευνητής.
Μόνο πριν λίγους μήνες και συγκεκριμένα τον Μάρτιο, ο δρ Ντάβιντε Λατσέρι, ειδικός σε θέματα Ιατρικής στην Τέχνη, αποκάλυπτε μία ιδιαίτερη ανατομική λεπτομέρεια να βρίσκεται «κρυμμένη» στις πτυχώσεις του μανδύα που κρατά η «Αλληγορία της Χλωρίδας» (Flora) προσπαθώντας να καλύψει το γυμνό σώμα της Θεάς του Έρωτα στον διάσημο πίνακα «Η Αφροδίτη που γεννιέται από τα νερά» του Σάντρο Μποτιτσέλι, ο οποίος εκτίθεται στην Γκαλερί Ουφίτσι στη Φλωρεντία.
O περίφημος πίνακας του Μποτιτσέλι «Η Αφροδίτη που γεννιέται από τα νερά» στην Γκαλερί Ουφίτσι στη Φλωρεντία (Φωτογραφία: Wikipedia)
Οι πτυχώσεις όπως διαμορφώνονται και το χρώμα τους στο ύφασμα, σύμφωνα με τον ίδιον, στην πραγματικότητα αναπαράγουν ένα ανθρώπινο ανατομικό χαρακτηριστικό, συγκεκριμένα έναν πνεύμονα, με τα νεύρα, τα αιμοφόρα αγγεία και τις κοιλότητες που διαιρούνται από τους βρόγχους.
«Η Άνοιξη» του Μποτιτσέλι (Φωτογραφία: Wikipedia)
Μια αλληγορία που πιθανότατα είχε χρησιμοποιηθεί από τον ίδιον τον φλωρεντινό καλλιτέχνη και στον άλλο διάσημο πίνακά του, την «Άνοιξη» («Primavera»). Το 2009, δύο Αμερικανοί επιστήμονες, οι Nenjamin Blehe και Roy Doliner, είχαν ήδη εντοπίσει το περίγραμμα των δύο πνευμόνων επιμελώς μεταμφιεσμένους στη βλάστηση και τις διακλαδώσεις των δένδρων πίσω από την εικόνα της Αφροδίτης.
Είναι ακριβώς αυτές οι προηγούμενες μελέτες που ενέπνευσαν τον Ιταλό χειρουργό να διενεργήσει περαιτέρω έρευνες για πιθανές κρυμμένες ανατομικές λεπτομέρειες στο έργο του Μποτιτσέλι και όντως πρόσφατα δημοσίευσε ένα άρθρο για μία νέα ανακάλυψη, που τώρα αφορά ένα άλλο αριστούργημα του διαλεχτού ζωγράφου της Αναγέννησης: Τη «Μαντόνα του Ροδιού» (1487), πίνακα που επίσης εκτίθεται στην Πινακοθήκη Ουφίτσι.
H «Μαντόνα του Ροδιού» του Μποτιτσέλι (Φωτογραφία: Wikipedia)
Σύμφωνα με τη μελέτη του Λατσέρι και της ομάδας του, που δημοσιεύθηκε στο Interactive CardioVasckular and Thoracic Surgery, στον καρπό του ροδιού που κρατά στο χέρι του ο Ιησούς βρέφος, μπορεί κάποιος κάλλιστα να αναγνωρίσει μία τέλεια ανατομική αναπαράσταση της ανθρώπινης καρδιάς. Όπως δήλωσε ο χειρουργός στο ιταλικό πρακτορείο ANSA «η διάταξη των σπόρων και των νευρώσεων στο ξεφλουδισμένο ρόδι αντιστοιχούν επακριβώς στη διάταξη των αντλιών και των δύο κόλπων στην καρδιά, τις δύο κοιλίες και την κύρια πνευμονική αορτή. Ακόμη και το στέμμα του ροδιού χωρίζεται σε δύο μέρη που μιμούνται την ανώτερη κοίλη φλέβα και το αορτικό τόξο με τις τρεις διακλαδώσεις του».
Αυτές οι εντυπωσιακές ομοιότητες με την καρδιακή ανατομία, αλλά και η θέση του καρπού, που ο Ιησούς κρατά ακριβώς μπροστά από το αριστερό του στήθος στο ύψος της καρδιάς, ενισχύει την πιθανότητα η υπόθεση του Λατσέρι να είναι βάσιμη.
Λεπτομέρεια του αριστουργήματος του Μποτιτσέλι «Η Μαντόνα του Ροδιού» (Φωτογραφία: Wikipedia)
Αλλά γεννάται το ερώτημα: γιατί ο καλλιτέχνης να θέλει να κρύψει αυτές τις ανατομικές λεπτομέρειες στα έργα του; Η μελέτη διευκρινίζει ότι την περίοδο εκείνη οι εικαστικοί καλλιτέχνες συχνά παρακολούθησαν μαθήματα ανατομίας, αναζητώντας μια πιο ρεαλιστική και πλαστική αναπαράσταση του ανθρώπινου σώματος. Ο Μποτιτσέλι όχι μόνον παρακολούθησε μαθήματα ανατομίας στη Μπολόνια, αλλά μετά βεβαιότητος γνώριζε και την εκτενή συλλογή ανατομικών σχεδίων του Λεονάρντο Ντα Βίντσι.
Είναι βέβαια προφανές πως τόσο η αναπαράσταση των πνευμόνων, όσο και της καρδιάς, αντιπροσωπεύουν αλληγορίες. Το ρόδι είναι μια έντονα συμβολική εικόνα, που μπορεί να περιέχει διάφορες ερμηνείες, ιδίως σε έργα με χριστιανικό περιεχόμενο και μήνυμα. Σύμφωνα με τη μελέτη της ομάδας του Δρος Λατσέρι, ενδέχεται να συμβολίζει το σύνολο των Παθών και την Ανάσταση του Ιησού: τους άλικους σπόρους, που αντιστοιχούν στο αίμα που έχυσε ο Θεάνθρωπος για να λυτρώσει την ανθρωπότητα.
Ο Μποτιτσέλι σαφώς και δεν ήταν ο μόνος καλλιτέχνης που περιελάμβανε κεκαλυμμένες ανατομικές λεπτομέρειες στα έργα του. Αρχής γενομένης από τον Μιχαήλ Άγγελο, οι καλλιτέχνες αρέσκονταν και τολμούσαν να ενοφθαλμίζουν αινίγματα στις αυτοπροσωπογραφίες τους, αλλά και άλλους διάφορους συμβολισμούς, που μεθερμηνεύτηκαν πολύ αργότερα, εάν όχι μετά πολλούς αιώνες. Πολλές διαγνωστικές έρευνες, με προηγμένα τεχνολογικά μέσα, έχουν αποκαλύψει πάμπολλες και περίπλοκες εξεζητημένες και κρυμμένες εικόνες στα αριστουργήματα καλλιτεχνών, ακόμη –ακόμη έχουν αποκαλύψει προηγούμενες αναπαραστάσεις στα κατώτερα στρώματα του πίνακα.
Τώρα πια, η σκυτάλη της ερμηνείας περνά στους ιστορικούς Τέχνης, που αναμένεται να εισφέρουν και νέες γνώσεις και απόψεις στον διάλογο για τις συνθήκες δημιουργίας και το αληθινό —πέρα από το φαινομενικό—μήνυμα του έργου τέχνης. Ένας διάλογος που αναμένεται να είναι λίαν διαφωτιστικός και συναρπαστικός.
Σας ευχαριστώ από καρδιάς για αυτήν την πραγματικά εντυπωσιακή συγκέντρωση, σήμερα εδώ, στην Τρίπολη. Με συγκινείτε βαθιά με την αγάπη, με τη ζεστασιά, με την αφοσίωσή σας στη μεγάλη μας Παράταξη, τη Νέα Δημοκρατία. Ξέρετε, κάθε φορά που έρχομαι στην Αρκαδία -θυμήθηκε ο Πρόεδρος την προηγούμενή μου ομιλία σε αυτό το χώρο όταν ήμουν υποψήφιος τότε πρόεδρος της Νέας Δημοκρατίας- χαίρομαι διπλά. Και χαίρομαι διπλά διότι ίσως κάποιοι από εσάς δεν γνωρίζετε ότι έχω μια ρίζα από την Αρκαδία στην οικογένειά μου. Ο παππούς μου, Αγαμέμνων Γιαννούκος, έμπορος δερμάτων, κατάγεται από τη Στεμνίτσα. Οπότε δικαιολογούμαι και εγώ να λέω ότι έχω ρίζες από την Αρκαδία, το κέντρο της Πελοποννήσου, σε έναν τόπο που αγαπώ ιδιαίτερα και τον οποίον επισκέπτομαι πάντα με πολύ μεγάλη χαρά, είτε για πολιτικούς, είτε για προσωπικούς λόγους. Και χαίρομαι ιδιαίτερα που σήμερα σε αυτόν εδώ το χώρο μπορέσατε και φτάσατε άνετα χωρίς να περάσετε από κλούβες ΜΑΤ που συνόδευαν τον Πρωθυπουργό όταν ήρθε και μίλησε ακριβώς σε αυτόν τον χώρο, πριν από κάποιους μήνες.
Είμαι εδώ για να υποστηρίξω και εγώ την υποψηφιότητα ενός σπουδαίου αυτοδιοικητικού, ενός καλού φίλου, του Παναγιώτη Νίκα για την Περιφέρεια Πελοποννήσου. Μπορώ να σας πω τέσσερις λόγους γιατί πιστεύω ότι η Πελοπόννησος πρέπει να στηρίξει τον Παναγιώτη ασχέτως κομματικων προτιμήσεων και ασχέτως της κομματικής επιλογής που κάναμε εμείς να στηρίξουμε την υποψηφιότητά του. Ο πρώτος λόγος είναι ότι ο Παναγιώτης Νίκας είναι ένας άνθρωπος με ήθος και ακεραιότητα. Και αυτο για μένα είναι χαρακτηριστικό αδιαπραγμάτευτο όταν κάποιος ασκεί δημόσιο λειτούργημα και διαχειρίζεται δημόσιο χρήμα. Ο δεύτερος λόγος είναι ότι είναι ένας εξαιρετικά επιτυχημένος αυτοδιοικητικός. Το έργο του στην Καλαμάτα μιλάει μόνο του. Η Καλαμάτα σήμερα -πρωτίστως λόγω της παρουσίας του Παναγιώτη Νίκα και της ομάδας του- είναι μια από τις πιο δυναμικά αναπτυσσόμενες πόλεις στην Ελλάδα. Ίσως η πιο δυναμικά αναπτυσσόμενη περιφερειακή πόλη στη χώρα. Αυτά τα οποία έκανε στην Καλαμάτα μπορεί να τα κάνει και στην Περιφέρεια Πελοποννήσου. Ο τρίτος λόγος είναι ότι έχει σχέδιο για την Πελοπόννησο. Έχει όραμα, έχει πάθος για την Περιφέρεια. Βλέπει τις προκλήσεις, βλέπει τις δυσκολίες, αλλά βλέπει και τα μεγάλα συγκριτικά πλεονεκτήματα της Πελοποννήσου. Ξέρει να τοποθετεί την Περιφέρεια στο επίκεντρο των εξελίξεων και θα χαρώ πολύ να συνεργαστώ μαζί του, ελπίζω με τη στήριξή σας, ως ο επόμενος Πρωθυπουργός της χώρας. Υπάρχει και ένας τέταρτος λόγος, όμως, ο οποίος δεν αναφέρθηκε από τους προλαλήσαντες, τον θεωρώ όμως σημαντικό. Μου αρέσουν οι άνθρωποι που στη ζωή δεν επιλέγουν τον σίγουρο, τον εύκολο δρόμο. Μου αρέσουν οι άνθρωποι που παίρνουν ρίσκα. Ο Παναγιώτης Νίκας θα επανεκλεγόταν μετα βεβαιότητος Δήμαρχος Καλαμάτας. Επέλεξε, όμως, να πάρει το ρίσκο να εκπροσωπήσει όλη την Περιφέρεια Πελοποννήσου και είμαι σίγουρος ότι θα τον ανταμείψετε για αυτό εκλέγοντας τον Περιφερειάρχη Πελοποννήσου, στις επερχόμενες περιφερειακές εκλογές.
Κάναμε πολιτικές επιλογές, φίλες και φίλοι, και θέλουμε να δώσουμε στις Περιφερειακές εκλογές ένα έντονο πολιτικό στίγμα. Και θέλουμε να κερδίσουμε και τις 13 Περιφέρειες και ο χάρτης των Περιφερειακών εκλογών να βαφτεί γαλάζιος. Γιατί οι Περιφερειάρχες είναι αρωγοί στην υλοποίηση της αξιακής μας πολιτικής. Θέλουμε να είναι άνθρωποι όχι απλά που να προέρχονται από την Παράταξή μας, αλλά άνθρωποι με τους οποίους να μπορούμε να μιλάμε την ίδια γλώσσα. Άνθρωποι με τους οποίους να μπορούμε να συνεργαστούμε για να πετύχουμε τελικά τον στόχο μας, που δεν είναι άλλος από το να αλλάξουμε την Ελλάδα και να κάνουμε τη δική σας ζωή καλύτερη.
Φίλες και φίλοι, καθώς το 2018 πλησιάζει προς το τέλος του, θα μπούμε σε λίγες εβδομάδες σε μια εξαιρετικά κρίσιμη χρονιά για τη χώρα το 2019 που είναι εκλογικό έτος. Είναι έτος στο οποίο θα γίνουν Εθνικές εκλογές, Ευρωεκλογές, Περιφερειακές εκλογές, Δημοτικές εκλογές. Είναι το έτος που θα σηματοδοτήσει την μεγάλη πολιτική αλλαγή για τη χώρα. Δεν ξέρω πότε θα γίνουν οι Εθνικές εκλογές. Εύχομαι να γίνουν μια ώρα αρχύτερα. Όμως, πρέπει να είμαστε έτοιμοι για όλα τα ενδεχόμενα. Σε κάθε περίπτωση, στην κάλπη των Εθνικών εκλογών, θα πρέπει να έρθει η ώρα να κάνουν όλοι τον απολογισμό τους. Ο κ. Τσίπρας σε μια ομιλία του στη Βουλή, πριν από κάποιες μέρες, μας είπε ότι επί της ουσίας κυβερνά τη χώρα μόλις 100 μέρες. Ότι το ρολόι του χρόνου για τον ίδιο αρχίζει να τρέχει από τότε που δήθεν η χώρα βγήκε από το τρίτο Μνημόνιο. Κυβερνά όμως τη χώρα 1.414 ημέρες. 1.414 ημέρες που η χώρα, δυστυχώς, πήγε πίσω, οι Έλληνες έγιναν φτωχότεροι, η αξιοπρέπεια της χώρας καταρρακώθηκε, η οικονομία επέστρεψε σε βαθιά κρίση. Δεν χρειάζεται να σας περιγράψω την σκληρή πραγματικότητα την οποία ζείτε καθημερινά, η οποία συγκρούεται με το φαντασιακό success story της κυβέρνησης. Δεν χρειάζεται να σας μιλήσω για την ανεργία, ειδικά εδώ στην περιφέρεια, για τα ρημαγμένα χωριά, για το γεγονός ότι 2 εκατ. Έλληνες χρωστούν σήμερα στην εφορία μικρά ποσά κάτω των 500 ευρώ. Δεν χρειάζεται να σας μιλήσω για το γεγονός ότι και στον ιδιωτικό τομέα οι δουλειές που δημιουργούνται είναι δουλειές μερικής απασχόλησης και οι μισθοί μειώνονται.
Φίλες και φίλοι, όλα αυτά τα γνωρίζετε και ο απολογισμός για αυτήν την κυβέρνηση γίνεται από τους πολίτες κάθε μέρα. Και δυστυχώς η κυβέρνηση αυτή όσο μένει στην εξουσία τόσο προκαλεί μεγαλύτερη ζημιά. Είχαμε προειδοποιήσει φίλες και φίλοι την κυβέρνηση για τους μεγάλους κινδύνους που εγκυμονούσε η υπογραφή της άκρως προβληματικής Συμφωνίας των Πρεσπών. Δυστυχώς δικαιονόμαστε κάθε μέρα στην κριτική μας. Είχαμε πει ότι η αναγνώριση “μακεδονικής” γλώσσας και “μακεδονικής” εθνότητας συνιστά μια εθνική υποχώρηση την οποία καμία προηγούμενη κυβέρνηση δεν είχε κάνει. Με απλά λόγια, ο κ. Τσίπρας είπε “ναι” εκεί που όλοι οι προηγούμενοι είχαν πει “όχι”. Εκεί που είχε πει “όχι” ο Κωνσταντίνος Μητσοτάκης, εκεί που είχε πει “όχι” ο Κώστας Καραμανλής, εκεί που είχε πει “όχι” ο Αντώνης Σαμαράς, ο κ. Τσίπρας είπε “ναι”. Επιτρέποντας με αυτόν τον τρόπο στον κ. Ζάεφ να έρχεται τώρα να μας κουνά το δάχτυλο. Να μας λέει: “Ποια Βόρεια Μακεδονία. Εμείς “Μακεδόνες” είμαστε, τη “μακεδονική” γλώσσα μιλάμε και θα διεκδικήσουμε αύριο να διδάσκεται και αυτή η “μακεδονική” γλώσσα επίσημα και στην πατρίδα μας”. Του λέμε λοιπόν εδώ, από αυτόν τον τόπο που έχει τόσο βαρύ ιστορικό συμβολισμό, απο την κοιτίδα της ελεύθερης Ελλάδος, ότι η Νέα Δημοκρατία ήταν, είναι και θα είναι απέναντι στη Συμφωνία των Πρεσπών και θα αγωνιστούμε αυτή η συμφωνία να μην περάσει διότι υπονομεύει τα συμφέροντα της χώρας.
Τα συμφέροντα, δυστυχώς της χώρας, τα οποία υπονομεύονται κάθε μέρα από μια κυβέρνηση η οποία ακόμα και σήμερα χρησιμοποιεί το δικό σας υστέρημα για να έρθει να παιξει ένα ξεπερασμένο παιχνίδι προεκλογικών παροχών. Αφού σας πήρε 10, έρχεται τώρα να μοιράσει το 1 και να περιμένει ότι θα την ευχαριστήσετε κιόλας γιατί -δήθεν- σας γύρισε πίσω ελάχιστα από τα πολλά που σας πήρε. Θα έρθει ο κ. Τσίπρας την Τρίτη στη Βουλή να μας πει ότι τελικά κατάφερε να μην κόψει τις συντάξεις τις οποίες ο ίδιος έκοψε και των οποίων η περικοπή θα ήταν αχρείαστη αν δεν είχε μεσολαβήσει ο κ. Τσίπρας. Και θα του θυμίσουμε ότι εμείς ήμασταν απέναντι σε αυτήν την περικοπή των συντάξεων, θα του θυμίσουμε ότι πριν από 6 μήνες είχαμε καταθέσει τροπολογία για να μην περικοπούν οι συντάξεις, την οποία τότε είχε απορρίψει και θα του εξηγήσουμε γιατί ενδεχομένως τότε δεν μπορούσε να δεχτεί την τροπολογία μας. Ίσως δεν είχε ρυθμίσει ακόμα τις υπόλοιπες διευθετήσεις του στο παζάρι στο οποίο έκανε. Οι Έλληνες πολίτες, φίλες και φίλοι της Αρκαδίας, της Πελοποννήσου, δεν εξαπατώνται άλλο από τις κούφιες υποσχέσεις του κ. Τσίπρα. Γνωρίζουν ότι αυτά τα 4 χρόνια η χώρα πήγε πίσω. Δεν έγινε απλά η δική σας ζωή χειρότερη. Υπονομεύτηκε το κύρος και η αξιοπρέπεια της χώρας. Έβλεπα τις εικόνες από τα καμένα Εξάρχεια και νόμιζα ότι έβλεπα εικόνες από τη Συρία. Κάποιοι αντιμετωπίζουν αυτήν την πραγματικότητα ως τη νέα κανονικότητα. Τους λέμε ξεκάθαρα αυτά τα φαινόμενα με τη Νέα Δημοκρατία δεν πρόκειται να γίνουν ανεκτά. Να τα ξεχάσουν. Η ανομία και η παραβατικότητα τελειώνει την επόμενη μέρα των εκλογών.
Φίλες και φίλοι θα έχουμε μπροστά μας μια σκληρή εκλογική μάχη. Μην έχετε καμία αμφιβολία για αυτό. Και δεν μου αρκεί μόνο να καβαλήσουμε αυτό το ισχυρό κύμα το οποίο υπάρχει στην ελληνική κοινωνία. Αυτό το κύμα το οποίο λέει: “Φύγετε επιτέλους να τελειώνουμε μαζί σας”. Είναι υπαρκτό αυτό το κύμα, όπως και η εντονότατη αντίδραση πολιτών που δεν στηρίζουν -κατ΄ανάγκη τη Νέα Δημοκρατία- απέναντι σε αυτήν την κυβέρνηση. Αλλά δεν μου αρκεί μόνο αυτό. Διότι θέλω την επόμενη μέρα όχι απλά να πάρουμε μια ισχυρή λαϊκή εντολή, αλλά να είμαστε και μια καλή κυβέρνηση. Και για να είμαστε καλή κυβέρνηση θα πρέπει να εξηγήσουμε στους πολίτες γιατί το δικό μας σχέδιο για την Ελλάδα είναι το μόνο σχέδιο σήμερα το οποίο μπορεί να βγάλει τη χώρα από την κρίση. Να σας μιλήσουμε για τα ζητήματα που σας απασχολούν πραγματικά. Να σας εξηγήσουμε πως θα σας βελτιώσουμε το διαθέσιμο εισόδημα, μειώνοντας τους φόρους. Γιατί Νέα Δημοκρατία σημαίνει λιγότεροι φόροι και εισφορές, περισσότερες επενδύσεις και περισσότερες δουλειές. Αυτό είναι το κεντρικό μήνυμα το οποίο θέλω να συγκρατήσετε. Δεν αντέχει άλλο η μέση ελληνική οικογένεια, η μεσαία τάξη η οποία αφανίζεται σήμερα, αυτήν την υπερφορολόγηση, ώστε να παίρνει ο κ. Τσίπρας τα χρήματα των φορολογούμενων και να τα μοιράζει μετά στοχευμένα σε επιδόματα, σε παροχές και σε ρουσφέτια.
Εμείς θέλουμε να βάλουμε μπροστά τη μηχανή της πραγματικής οικονομίας. Ξέρουμε πως να φέρουμε επενδύσεις στον τόπο. Ξέρουμε πως να συνεργαστούμε με περιφερειακές διοικήσεις, με τοπικές αυτοδιοικήσεις για να μπορέσουμε να κινητοποιήσουμε την ιδιωτική οικονομία, να γίνουν επενδύσεις στον τόπο μας, να δημιουργηθούν πολλές καλές θέσεις απασχόλησης, να μείνουν τα νέα παιδιά εδώ στον τόπο τους, να είναι υπερήφανα που θα έρθουν, θα εργαστούν και θα δουλέψουν στον τόπο τους: Στην Αρκαδία, τη Μεσσηνία, την Αργολίδα, τη Λακωνία, την Κορινθία.
Δείτε λίγο πόσο άλλαξε η όψη της Μεσσηνίας από μια μεγάλη τουριστική επένδυση η οποία έγινε από έναν άνθρωπο ο οποίος είχε όραμα για τον τόπο του και υπομονή μεγάλη να ξεπεράσει δεκαετίες γραφειοκρατικών εμποδίων και δυσκολιών. Δεν θέλω φίλες και φίλοι να χρειαστεί να περάσει ό,τι πέρασε ο μακαρίτης, ο καπετάν Βασίλης Κωνσταντακόπουλος για να κάνει αυτή τη σημαντική επένδυση που τόση πνοή έδωσε στη Μεσσηνία και σε ολόκληρη την Πελοπόννησο. Θέλω να κάνουμε τη ζωή των επενδυτών πιο εύκολη. Αλλά θέλουμε να σκύψουμε, φίλες και φίλοι, και πάνω στα προβλήματα των συμπολιτών μας που σήμερα έχουν τη μεγαλύτερη ανάγκη. Ξέρω ότι ανάμεσα σας υπάρχουν πολλοί συμπολίτες μας που χρωστούν μικρά ποσά στην εφορία, στα ασφαλιστικά ταμεία. Κάποιοι επιχειρηματίες μεγαλύτερα ποσά στις τράπεζες. Γι’ αυτό και επιμένουμε στην ανάγκη να υπάρχει μία οριζόντια ρύθμιση 120 δόσεων, με ελάχιστη καταβολή τα 20 ευρώ για αυτούς που χρωστούν μικρά ποσά. Για να μπορέσουν να ξεφύγουν από αυτόν τον βραχνά των χρεών προς την εφορία και τα ασφαλιστικά ταμεία που τους κρατά πίσω, που δεν τους επιτρέπει να αντιμετωπίσουν τη ζωή πάλι με αισιοδοξία.
Θα έχουμε την ευκαιρία από τώρα μέχρι τις εκλογές να ξεδιπλώσουμε και να επαναλάβουμε όλον τον πρόγραμματικό μας λόγο. Να μιλήσουμε για τη σημασία που αποδίδουμε στην ασφάλεια. Γιατί η ασφάλεια είναι προϋπόθεση Δημοκρατίας. Να μιλήσουμε για το πόσο σημαντική είναι για εμάς η παιδεία, η δημόσια παιδεία, το δημόσιο πανεπιστήμιο, το δημόσιο σχολείο. Γιατί ξέρω πολύ καλά ότι το τελευταίο το οποίο θέλετε εσείς που στηρίζετε τα παιδιά και τα εγγόνια σας, είναι να πληρώνετε από την τσέπη σας, γιατί η δωρεάν παιδεία δεν είναι ακριβώς δωρεάν στη χώρα μας. Το γνωρίζετε πολύ καλά αυτό. Πληρώνετε από την τσέπη σας για να πετύχει το παιδί ή το εγγόνι σας σε ένα δημόσιο πανεπιστήμιο. Το τελευταίο που θέλετε είναι όταν το στείλετε στην Αθήνα, τη Θεσσαλονίκη, την Πάτρα, να αντικρίσει αυτό το απαράδεκτο αχούρι το οποίο αντιμετωπίζουν σήμερα οι φοιτητές και οι καθηγητές μας στα δημόσια πανεπιστήμια. Το άσυλο καταργείται από την πρώτη μέρα της διακυβέρνησης της Νέας Δημοκρατίας. Το πανεπιστήμιο είναι δημόσιος χώρος και έτσι θα αντιμετωπίζεται από την αστυνομία, από τη Δικαιοσύνη και από όσους είναι επιφορτισμένοι για να τηρούν τον νόμο και την τάξη σε αυτόν τον τόπο.
Θα έχουμε πολλά να πούμε από τώρα μέχρι τις εκλογές. Και να θέσουμε και κάποια σκληρά διλήμματα για την επόμενη μέρα της χώρας. Για το πού θέλουμε να πάμε: Αν θέλουμε να πάμε μπροστά ή αν θέλουμε να πάμε πίσω. Αν θέλουμε να είμαστε με τον λαϊκισμό και τα εύκολα λόγια ή με τον συγκροτημένο πολιτικό λόγο και τις τεκμηριωμένες προτάσεις. Αν θέλουμε να είμαστε με τις ευκαιρίες για τους πολλούς ή με τα επιδόματα και τα ρουσφέτια για λίγους. Αν τελικά θέλουμε να δώσουμε τρίτη ευκαιρία στον κ. Τσίπρα ή πρώτη ευκαιρία στον Κυριάκο Μητσοτάκη. Αυτό είναι το τελικό δίλημμα των εκλογών. Και σε αυτήν την πορεία θα συναντηθούμε πολλοί. Θα συναντηθούμε ξανά με παλιούς αγωνιστές αυτής της Παράταξης που κράτησαν όρθια τη Νέα Δημοκρατία σε δύσκολες στιγμές. Σας ευχαριστώ την καθεμία και τον καθέναν ξεχωριστά. Εσείς είστε οι αγωνιστές της Νέας Δημοκρατίας, τα μέλη της Νέας Δημοκρατίας που δεν υπέστειλαν ποτέ τη σημαία της μεγάλης μας Παράταξης.
Θα συναντηθούμε με παλιούς φίλους οι οποίοι στήριξαν τη Νέα Δημοκρατία σε εκλογές και βλέπω εδώ παλιούς αγωνιστές. Θυμόμαστε Ανδρέα όταν 3,3 εκατ. συμπολίτες μας στήριξαν. Στην πορεία, όμως, κάποιοι απομακρύνθηκαν, κάποιοι μας γύρισαν την πλάτη, κάποιοι πικράθηκαν, κάποιοι στενοχωρήθηκαν. Τους καλούμε να γυρίσουν σπίτι τους, στη Νέα Δημοκρατία, τη μεγάλη δημοκρατική Παράταξη. Γιατί η Νέα Δημοκρατία αλλάζει. Κρατάει τις αξίες της, το βασικό πλαίσιο της ιδρυτικής μας διακήρυξης: την ελευθερία και την αλληλεγγύη. Αλλά ταυτόχρονα εξελίσσεται, γίνεται ένα ανοιχτό σύγχρονο Κόμμα. Ανταποκρίνεται στα ερεθίσματα των καιρών και μπορεί και δίνει με ουσιαστικό τρόπο αυτή την συνέχεια μεταξύ της παράδοσης και των νέων ιδεών που τόσο χρειάζεται η Παράταξη μας.
Θα συναντηθούμε, όμως, σε αυτή τη διαδρομή και με ανθρώπους που δεν μας στήριξαν ποτέ. Με απογοητευμένους συμπολίτες μας που πίστεψαν τον κ. Τσίπρα. Και ειδικά με νέα παιδιά που πίστεψαν πως πραγματικά ο κ. Τσίπρας κόμιζε κάτι καινούριο. Που πίστεψαν ότι μπορούμε την επόμενη μέρα να σκίσουμε τα Μνημόνια, να καταργήσουμε τον ΕΝΦΙΑ, να δώσουμε 13η και 14η σύνταξη. Τον πίστεψαν, απογοητεύτηκαν, προδόθηκαν και τώρα είναι έτοιμοι να έρθουν να συμπορευθούν με τη Νέα Δημοκρατία για μία μεγάλη πολιτική αλλαγή που τόσο έχει ανάγκη ο τόπος μας. Και θα τους αγκαλιάσουμε γιατί υπάρχουν στιγμές στην ιστορία μας όπου οι ιδεολογικές διαφορές γίνονται πιο θολές μπροστά στο μεγάλο διακύβευμα. Και το μεγάλο διακύβευμα σήμερα, φίλες και φίλοι, ξεπερνά την πολιτική νίκη της Νέας Δημοκρατίας στις επόμενες εκλογές. Είναι το στοίχημα για την ανόρθωση της χώρας. Αυτό είναι το στοίχημα που πρέπει να κερδίσουμε για εμάς και τα παιδιά μας. Και αυτή είναι η βαριά αποστολή που καλούμαστε όλοι εμείς -χρησιμοποιώ πάντα α’ πληθυντικό διότι η δουλειά μας είναι μία ομαδική δουλειά- να επιτελέσουμε. Τα κεντρικά στελέχη της Νέας Δημοκρατίας, με πρώτο εμένα, τα αυτοδιοικητικά στελέχη στον 2ο και τον 1ο βαθμό και οι απλοί Νεοδημοκράτες θα δώσουν τον αγώνα τους πόρτα πόρτα για να κερδίσουμε και την τελευταία ψήφο.
Φίλες και φίλοι, κλείνω με μία υπενθύμιση. Και νομίζω ότι έχει ιδιαίτερη σημασία ότι την κάνω εδώ στην καρδιά της Πελοποννήσου, την Τρίπολη. Σε δύο χρόνια από τώρα, το 2021, θα συμπληρωθούν 200 χρόνια από την Ελληνική Επανάσταση. Την Ελληνική Επανάσταση η οποία ξεπήδησε σαν σπίθα από τον Μοριά, έγινε πρόταγμα ελευθερίας και κόντρα στις προβλέψεις -ξεπερνώντας αξεπέραστα δυσκολίες- έκανε την Ελλάδα αυτό που είναι: ελεύθερο Κράτος με ελεύθερους πολίτες. Ένα Κράτος το οποίο διεκδικεί τη θέση που του αξίζει σε έναν κόσμο που αλλάζει. Αναρωτηθείτε μαζί μου πως θέλετε να είναι η Ελλάδα του 2021, πως θέλετε να είναι η Ελλάδα του 2025, πως θέλετε να είναι η Ελλάδα του 2030. Και συγκρίνετε την πρόταση της Νέας Δημοκρατίας με την μη πρόταση, ουσιαστικά, του ΣΥΡΙΖΑ που δεν είναι τίποτε άλλο από μία μεγάλη επιστροφή στο παρελθόν. Και νομίζω ότι αβίαστα -αν στρέψετε το βλέμμα σας στο μέλλον, στις μεγάλες προκλήσεις που αντιμετωπίζει η χώρα- θα καταλήξετε στο συμπέρασμα ότι, ναι, αξίζει να στηρίξετε τη Νέα Δημοκρατία για να μπορέσουμε να κάνουμε πράξη τη μεγάλη πολιτική αλλαγή για την πραγματική ανόρθωση της χώρας. Για να έρθει και πάλι η αισιοδοξία και το χαμόγελο στα χείλη όλων των Ελλήνων.
«Λένε ότι δεν θα βγούμε στις αγορές. Ας έρθουν σε 2-3-4 μήνες να μου το πουν ξανά αυτό».
Με τον τρόπο του ο Ευκλείδης Τσακαλώτος έβαλε στοίχημα με τους… κακούς του αντικυβερνητικού μπλοκ που βλέπουν ότι η οικονομία δεν είναι αυτή που θέλει να περάσει η κυβέρνηση. Ότι το κυβερνητικό αφήγημα του στυλ «Αλέξη δώστα όλα» δεν συνεπάγεται και οικονομική ευημερία, αλλά το αντίθετο: Σαμποτάρει την προσπάθεια της χώρας να σταθεί στα πόδια της τα επόμενα χρόνια. Αιχμαλωτίζει και τις επόμενες κυβερνήσεις οι οποίες ενδεχομένως θα βρεθούν ενώπιες πολύ δύσκολων αποφάσεων που θα κρίνουν το μέλλον της Ελλάδας τις επόμενες δεκαετίες.
Οσο το Μέγαρο Μαξίμου πολιτεύεται με όρους Μαυρογυαλούρου, όπου τάζει τα πάντα, δίνει επιδόματα και υπόσχεται προσλήψεις, οι διεθνείς εξελίξεις είναι εξαιρετικά επικίνδυνες. Μια ευρωπαϊκή ή και παγκόσμια κρίση θεωρείται από πολλούς πιθανή, ήδη τα πρώιμα σημάδια στην Ευρώπη έχουν αρχίσει να εμφανίζονται.
Και την ίδια ώρα η εξέγερση των αποκλεισμών στη Γαλλία και αλλού πιθανότατα να οδηγήσει σε πολιτικές εξελίξεις που θα ταράξουν συνθέμελα το ευρωπαϊκό οικοδόμημα.
Κι όμως, η ελληνική κυβέρνηση αντί να παίρνει μέτρα για να ενισχύσει την οικονομία, για να μπορέσει να αντέξει ενδεχόμενες εσωτερικές ή εξωτερικές αναταράξεις, επιλέγει τη λογική της μοιρασιάς των αιματηρών πλεονασμάτων. Και δείχνει να αδιαφορεί για το αν μπορεί και πότε να βγει στις αγορές.
Και μεγάλο μερίδιο ευθύνης γι’ αυτό έχει και ο ίδιος ο οικονομολόγος Ευκλείδης Τσακαλώτος ο οποίος αν και γνωρίζει (και κατ’ ιδίαν το λέει) ότι η κατάσταση είναι οριακή, επιλέγει να παίξει το παιχνίδι του Τσίπρα.
Καμπανάκια ηχούν
Κορυφαίοι τραπεζικοί και οικονομικοί παράγοντες προειδοποιούν ότι οι αντοχές της οικονομίας δεν είναι πολλές και ότι μια μακροχρόνια αδυναμία εξόδου στις αγορές, λόγω υψηλών επιτοκίων, θα προκαλέσει πρόβλημα όταν το «μαξιλάρι» θα φαγωθεί στα επιδόματα και τις δαπάνες για προσλήψεις.
Βεβαίως οι φήμες λένε ότι η κυβέρνηση σχεδιάζει δοκιμαστική έξοδο στις αγορές με εξασφαλισμένη την κάλυψη αλλά με επιτόκιο πάνω από 4% που δείχνει ότι οι αγορές δεν μας εμπιστεύονται. Και θα το κάνει αυτό προεκλογικά για να δείξει ότι μπορεί η χώρα να βγει και να δανειστεί, παρ’ ότι μιλάμε για απαγορευτικά επιτόκια.
Επίσης, τα ίδια στελέχη, μιλώντας στα ΝΕΑ τονίζουν ότι το εγχώριο πολιτικό σκηνικό δεν δημιουργεί περιβάλλον βεβαιότητας στην επενδυτική κοινότητα ικανό να οδηγήσει σε δραστική αποκλιμάκωση των αποδόσεων. «Η κυβέρνηση εστιάζει στις παροχές, η αξιωματική αντιπολίτευση ακολουθεί, τα κόμματα εξουσίας δεν εστιάζουν στις αναγκαίες μεταρρυθμίσεις» τονίζει και εκτιμά πως η αγορά περιμένει να ξεκαθαρίσει το τοπίο μετά τις εκλογές του 2019 και τα πρώτα δείγματα γραφής της κυβέρνησης που θα προκύψει από τις κάλπες. Επιπρόσθετα, κατά την εκτίμησή τους, η υποτίμηση του προβλήματος των κόκκινων δανείων και η πρακτική αδυναμία διαγραφής του προβλήματος πριν από το 2021 θα συνεχίσουν να επιδρούν αρνητικά στις αποδόσεις των ομολόγων και στην αβεβαιότητα που περιβάλλει τις προοπτικές της ελληνικής οικονομίας.
Πληροφορίες επίσης αναφέρουν ότι ο Πρωθυπουργός επιχείρησε τεχνητή αποκλιμάκωση των αποδόσεων ζητώντας από τον Μάριο Ντράγκι να αυξηθεί το όριο των κρατικών ομολόγων που μπορούν να αγοράσουν οι ελληνικές τράπεζες, με τις πληροφορίες να αναφέρουν ότι κατά την εκτίμηση της ΕΚΤ δεν είναι η κατάλληλη ώρα. Εφαγε επί της ουσίας… πόρτα ο Τσίπρας γι’ αυτό το κόλπο που δείχνει ότι επικοινωνιακά διαχειρίζονται ένα μείζον ζήτημα.
Το 2019 το ελληνικό Δημόσιο έρχεται αντιμέτωπο με λήξεις ομολόγων 11 δισ. ευρώ και ήδη μέσω του προϋπολογισμού το οικονομικό επιτελείο έχει προαναγγείλει «μερική χρήση» κεφαλαίων από το μαξιλάρι ασφαλείας των 24 δισ. ευρώ.
Παράθυρο ευκαιρίας
Ο Οργανισμός Διαχείρισης Δημοσίου Χρέους δεν υπάρχει αμφιβολία πως θα αναζητήσει από τον Ιανουάριο του 2019 «παράθυρο ευκαιρίας» για έκδοση τουλάχιστον τριετών ή πενταετών τίτλων, εφόσον οι συνθήκες το επιτρέψουν. Μόνο που κανείς δεν μπορεί να προβλέψει με ασφάλεια τι ακριβώς θα συμβαίνει στις αγορές τον Ιανουάριο. Η αντιπρόεδρος της Moody’s Kathrin Muehlbronner, με δηλώσεις της στα «ΝΕΑ» χαρακτηρίζει αναμενόμενη μερική χρήση του cash buffer το 2019. Προσθέτει όμως με νόημα πως «θα ήταν σίγουρα μια παράμετρος ανησυχίας εάν η κυβέρνηση διαρκώς χρησιμοποιούσε αυτά τα κεφάλαια για την αποπληρωμή χρέους που ωριμάζει, καθώς αυτό θα ήταν ένα σημάδι ότι το ελληνικό Δημόσιο δεν έχει ασφαλή πρόσβαση στις αγορές».
Μετά τις 20 Αυγούστου, οι αποδόσεις των δεκαετών ελληνικών ομολόγων άγγιξαν έως και το 4,7% καθιστώντας εξαιρετικά ακριβή ενδεχόμενη έκδοση νέων τίτλων. Τις τελευταίες ημέρες καταγράφεται αποκλιμάκωση (4,264% χθες) με οδηγό τις προσδοκίες εξεύρεσης συμβιβαστικής λύσης ανάμεσα στη Ρώμη και τις Βρυξέλλες για τον ιταλικό προϋπολογισμό.
Το άτυχο παιδί βρισκόταν μαζί με μέλος της οικογενείας του στο σπίτι του στα Χανιά, όταν υπέστη έντονη δυσφορία και υπέστη ανακοπή με αποτέλεσμα να ειδοποιηθεί το ΕΚΑΒ, που τον παρέλαβε και τον μετέφερε στο νοσοκομείο Χανίων.
Οι γιατροί από την πρώτη στιγμή βρέθηκαν στο πλευρό του και του παρείχαν τις πρώτες βοήθειες ενώ στη συνέχεια έκριναν πως είναι απαραίτητη η μεταφορά του στο Ηράκλειο και συγκεκριμένα στο ΠΑΓΝΗ.
Το άτυχο παιδί άφησε την τελευταία του πνοή σήμερα 08:00 το πρωί της Κυριακής, 09.12.2018, βυθίζοντας στο πένθος την οικογένειά του.
Αναμένεται η ιατροδικαστική εξέταση για την ακριβή αίτια θανάτου του οκτάχρονου, που έφυγε τόσο ξαφνικά από τη ζωή.
Ένα έγκλημα της ακροαριστεράς και του ίδιου του Αλέξη Τσίπρα που θα έχει άσχημες συνέπειες στην Ελλάδα. Οι αυτουργοί αυτού του εγκλήματος δεν πρέπει να μείνουν ατιμώρητοι όχι μόνο στις εκλογές αλλά και στα ποινικά δικαστήρια.
Για «Μακεδόνες του Αιγαίου» μίλησε ξεκάθαρα ο Ζόραν Ζάεφ και οι δηλώσεις του, ανατρίχισαν τους Έλληνες και τους έκαναν να ανησυχούν περισσότερο για τις επιπτώσεις του ξεπουλήματος Τσίπρα ΣΥΡΙΖΑΝΕΛ.
Ο Ζόραν Ζάεφ είπε προκαλώντας : «Μιλάτε για τους Μακεδόνες στην Ελλάδα με τόσο πάθος και αυτό είναι θαυμάσιο. Ας αναρωτηθούμε τι κάνουμε για αυτούς. Ας είμαστε ειλικρινείς, κάναμε κάτι γι αυτούς; Η επίλυση αυτού του προβλήματος που είχαμε για 27 χρόνια, αυτό ήταν ένα βάρος στους ώμους μας. Τώρα έχουμε καλύτερες πιθανότητες, τώρα έχουμε ευκαιρίες για τα παιδιά στην Ελλάδα να μάθουν τη μακεδονική γλώσσα – μέχρι τώρα αυτό απαγορευόταν, ήταν ένα θέμα ταμπού. Η ελληνική γλώσσα ήδη διδάσκεται στη Μακεδονία. Έχουμε μια ευκαιρία να τους βοηθήσουμε αληθινά, να απομακρύνουμε τα σύνορα».
Μετά τις νέες προκλητικές δηλώσεις Ζάεφ ανοίγει δυστυχώς θέμα των δήθεν «μακεδονικών μειονοτήτων» και αυτό θα το παλέψουν τα Σκόπια σε βάρος της Ελλάδας γιατί ένας ακροαριστερός που κάνει τον πρωθυπουργό της Ελλάδας ξεπούλησε εύκολα χωρίς να αναλογιστεί τις συνέπειες την Μακεδονία μας και την ιστορία μας.
Το κυβερνητικό αφήγημα της καθαρής εξόδου δοκιμάζεται άγρια από την καθημερινότητα, με τους πολίτες να βιώνουν κάθε μέρα τα μνημονιακά μέτρα και τους περισσότερους από αυτούς να εξακολουθούν να στενάζουν κάτω από τον ζυγό της υπερφορολόγησης και της πιστωτικής ασφυξίας.
Αυτό αποδεικνύουν και τα αποκαλυπτικά στοιχεία που έρχονται στην δημοσιότητα, τα οποία κόντρα στις αισιόδοξες κυβερνητικές προβλέψεις, η έρευνα του ΙΟΒΕ, για τον Νοέμβριο, αποδομεί το success story του Αλέξη Τσίπρα και του Ευκλείδη Τσακαλώτου για την «καθαρή έξοδο» από το Μνημόνιο.
Συγκεκριμένα, σύμφωνα με την έρευνα του ΙΟΒΕ, το 57% των καταναλωτών «μόλις τα βγάζει πέρα», το 45% προβλέπει επιδείνωση της οικονομικής του κατάστασης το επόμενο 12μηνο, ενώ το 82% των νοικοκυριών δεν θα καταφέρει να αποταμιεύσει ούτε ένα ευρώ την ίδια περίοδο.
Η έρευνα που πραγματοποιήθηκε σε αντιπροσωπευτικό δείγμα 1.500 καταναλωτών, δείχνει ότι μόλις το 13% των ερωτηθέντων θεωρεί αρκετά πιθανή την αποταμίευση το προσεχές 12μηνο και 2% τη θεωρεί πολύ πιθανή. Αντιθέτως, για το 15% δεν είναι πιθανή και για το 67% αδύνατη. Επιπλέον, από το 57% που οριακά τα βγάζει πέρα, το 14% έχει αναγκαστεί να καταφύγει στις αποταμιεύσεις του.
Καθόλου ενθαρρυντικά δεν είναι τα ποσοστά των καταναλωτών που δηλώνουν πρόθεση για λίγο περισσότερες μείζονες αγορές (επίπλων, ηλεκτρικών συσκευών κ.λπ.): ο αριθμός αυτός αντιστοιχεί μόλις στο 7% του συνόλου. Η πλειοψηφία, και συγκεκριμένα το 49%, δηλώνει ότι οι προοπτικές για μείζονες αγορές θα παραμείνουν σχεδόν αμετάβλητες.
Πολύ λιγότερες αγορές προτίθεται να κάνει το 26% και ελαφρώς λιγότερες το 16%.
Σύμφωνα με την Τράπεζα της Ελλάδος, οι αποταμιεύσεις του ιδιωτικού τομέα στα εγχώρια πιστωτικά ιδρύματα μειώθηκαν τον Οκτώβριο στα 131,484 δισ. ευρώ, από 131,712 δισ. ευρώ τον Σεπτέμβριο και ενώ τον Νοέμβριο του 2014 έφθαναν τα 164 δισ. ευρώ.
Οι καταναλωτές που αναφέρουν ότι αποταμιεύουν λίγο ή πολύ αυξήθηκαν οριακά τον Νοέμβριο στο 16% του συνόλου, έναντι 14% τον Οκτώβριο. Ωστόσο, το ποσοστό εκείνων που ανέφεραν ότι έχουν χρεωθεί αυξήθηκε από το 11% στο 13%.
Ο δείκτης της πρόθεσης για αποταμίευση τους προσεχείς 12 μήνες διαμορφώθηκε τον Νοέμβριο στις -66,2 μονάδες (από -69,3 τον προηγούμενο μήνα).
Παρά την ενίσχυση του δείκτη καταναλωτικής εμπιστοσύνης, οι Έλληνες καταναλωτές είναι για άλλον ένα μήνα οι πιο απαισιόδοξοι στην Ευρωπαϊκή Ένωση. Ακολουθούν οι Βούλγαροι (-31,1 μονάδες τον Νοέμβριο από -26,4 τον Οκτώβριο), οι Ρουμάνοι (-21,5 από -20,2), οι Ούγγροι (-11,3 από -9,2) και οι Γάλλοι (-17,2 από -11,3). Ο μέσος δείκτης υποχώρησε στις -3,7 μονάδες (από -2,7) στην Ευρωπαϊκή Ένωση και στις -3,9 (από -2,7) στην ευρωζώνη.
Ανεξέλεγκτη η εγκληματικότητα στους χώρους των πανεπιστημίων με την ανοχή της κυβέρνησης και του ακατάλληλου υπουργού παιδείας.
Κακοποιοί μαχαίρωσαν τα ξημερώματα φύλακα στην Πανεπιστημιούπολη, στην περιοχή του Ζωγράφου, όταν βρισκόταν σε εξέλιξη εκδήλωση φοιτητών του Τμήματος Γεωλογίας και Γεωπεριβάλλοντος και άγνωστα άτομα προσπάθησαν να μπουν στον χώρο.
Φύλακες της Πανεπιστημιούπολης τους εμπόδισαν να εισέλθουν και τότε κάποιος μαχαίρωσε τον έναν φύλακα, ενώ αμέσως μετά τα άγνωστα άτομα τράπηκαν σε φυγή. Ο φύλακας διακομίστηκε στον «Ερυθρό Σταυρό» για την παροχή πρώτων βοηθειών, ενώ, όπως διαπίστωσαν οι γιατροί, τα τραύματά του δεν ήταν σοβαρά.
Οι αστυνομικοί, προσήγαγαν 13 άτομα που εντόπισαν περιμετρικά του χώρου της πανεπιστημιούπολης και από αυτούς συνελήφθησαν τα 2 άτομα, για κατοχή ναρκωτικών.
«Ξεσπάθωσε» το Αριστοτέλειο κατά της Αστυνομίας. Με μια οργίλη ανακοίνωση η ηγεσία του Ιδρύματος διαψεύδει το Αρχηγείο της Ελληνικής Αστυνομίας, το οποίο σε χθεσινή ανακοίνωσή του ανέφερε ότι «δεν είχε προηγηθεί σχετική ενημέρωση από τις αρμόδιες Πρυτανικές Αρχές, μέχρι που ολοκληρώθηκαν οι πορείες στην πόλη, για τα αδικήματα που διαπράττονταν εντός του χώρου του Α.Π.Θ.».
Το Αριστοτέλειο βρίσκεται σε συνεννόηση με την Αστυνομία για να παρεμβαίνει στο μη προστατευόμενο campus το οποίο είναι μέσα στην πόλη της Θεσσαλονίκης.
Είναι η πρώτη φορά που η ηγεσία του Ιδρύματος με ένα τόσο ξεκάθαρο και κοφτό τρόπο δηλώνει ότι υπεύθυνη για την προστασία του Ιδρύματος και άρα έπρεπε να αναλάβει δράση.
Ειδικότερα, στην ανακοίνωση το Αριστοτέλειο τονίζει πως «πέραν των σχετικών τηλεφωνικών επικοινωνιών με αρμόδιους Εισαγγελικούς και Αστυνομικούς λειτουργούς, στάλθηκε έγκαιρα και έγγραφη ενημέρωση για την κατάληψη της Θεολογικής Σχολής Α.Π.Θ. και πρόσκληση για παρέμβαση για την προστασία της».
Το ΑΠΘ καταλήγει παρατηρώντας ότι «είναι πράγματι σοβαρό θέμα όταν θεσμικοί φορείς της ελληνικής κοινωνίας, όπως το Αρχηγείο της Ελληνικής Αστυνομίας, εκδίδουν ανακοινώσεις ενημέρωσης της κοινής γνώμης, που διαψεύδονται με αδιαμφισβήτητο τρόπο από τα γεγονότα που έχουν συμβεί».
Ακολουθεί αναλυτικά η ανακοίνωση:
Η Πρυτανεία του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης είναι, δυστυχώς, υποχρεωμένη να διαψεύσει την ανακοίνωση του Αρχηγείου της Ελληνικής Αστυνομίας που αναφέρει ότι: "δεν είχε προηγηθεί σχετική ενημέρωση από τις αρμόδιες Πρυτανικές Αρχές, μέχρι που ολοκληρώθηκαν οι πορείες στην πόλη, για τα αδικήματα που διαπράττονταν εντός του χώρου του Α.Π.Θ.".
Πέραν των σχετικών τηλεφωνικών επικοινωνιών με αρμόδιους Εισαγγελικούς και Αστυνομικούς λειτουργούς, στάλθηκε έγκαιρα και έγγραφη ενημέρωση για την κατάληψη της Θεολογικής Σχολής Α.Π.Θ. και πρόσκληση για παρέμβαση για την προστασία της.
Συγκεκριμένα, με το υπ. Αριθμ. Πρωτ. 11333/6-12-18 έγγραφο, που στάλθηκε ηλεκτρονικά στις 11:16 το πρωί της 6/12/2018, ενημερώθηκαν η Εισαγγελία Πρωτοδικών και η Αστυνομική Διεύθυνση Θεσσαλονίκης για την κατάληψη του κτιρίου της Θεολογικής από αναρχικούς, την αδυναμία εισόδου μελών του ΑΠΘ, και την αδυναμία λειτουργίας της Σχολής. Το έγγραφο καταλήγει με πρόσκληση για ενέργειες, αναφέροντας επί λέξει: «Παρακαλούμε για τις ενέργειες σας για την προστασία των δημοσίων κτιρίων του ΑΠΘ».
Είναι πράγματι σοβαρό θέμα όταν θεσμικοί φορείς της Ελληνικής κοινωνίας, όπως το Αρχηγείο της Ελληνικής Αστυνομίας, εκδίδουν ανακοινώσεις ενημέρωσης της κοινής γνώμης, που διαψεύδονται με αδιαμφισβήτητο τρόπο από τα γεγονότα που έχουν συμβεί.
Από το Γραφείο Τύπου της Νέας Δημοκρατίας, εκδόθηκε η ακόλουθη ανακοίνωση:
«Το υπουργείο Προστασίας του Πολίτη, στην απάντησή του στη ΝΔ, υπερηφανεύεται ότι τα χθεσινά επεισόδια ήταν “περιορισμένης και ελεγχόμενης έκτασης” και ότι “με σχέδιο και αποφασιστικότητα περιφρούρησε το δημοκρατικό δικαίωμα των πολιτών να διαδηλώσουν, αποκαθιστώντας γρήγορα την ομαλότητα στην Αθήνα”.
.Αντί άλλης απάντησης επιστρέφουμε στις κ. Παπακώστα και Γεροβασίλη λίγες μόνον σημερινές φωτογραφίες για να τις προσθέσουν στο άλμπουμ των επιτυχιών τους».
Όπως και σχεδόν κάθε χρόνο, είμαι και φέτος πάλι εδώ μαζί σας στο ετήσιο συνέδριό σας. Δεν το κάνω μόνο για να τιμήσω με αυτόν τον τρόπο το εξαιρετικά σημαντικό έργο σας, αλλά γιατί συμμερίζομαι απόλυτα τους σκοπούς της Διεθνούς Διαφάνειας.
Θεωρώ πραγματικά σημαντική -τολμώ να πω καθοριστική- τη συνδρομή της στη διαχρονική, επίπονη, κουραστική, δύσκολη προσπάθειά για την αναβάθμιση των θεσμών μας αλλά και για την κάθαρση της δημόσιας ζωής. Αυτά είναι πεδία κρίσιμα για την Ελλάδα. Ξέρετε καλά πως όλα αυτά για μένα δεν είναι μόνο λόγια. Είναι η συνέχεια και η συνέπεια λόγων και πράξεων.
Ξέρετε ότι από το ξεκίνημα της πολιτικής μου διαδρομής, νέος Βουλευτής τότε το 2006, είχα πάρει τη πρωτοβουλία να προτείνω την αλλαγή του άρθρου 86 του Συντάγματος περί ευθύνης Υπουργών. Θα θυμάται καλά και ο κ. Σούρλας, ο οποίος έχει διαχρονικά επιδείξει ένα πολύ σπουδαίο έργο στην προσπάθεια ενίσχυσης των θεσμών. Θυμάμαι ότι είχα στείλει μια επιστολή σε όλους τους βουλευτές τους ελληνικού Κοινοβουλίου, ζητώντας τους να συνυπογράψουν την πρόταση μου να κριθεί αναθεωρητέο το άρθρο 86, το οποίο δεν είχε κριθεί αναθεωρητέο ούτε από τη Νέα Δημοκρατία τότε ούτε από το ΠΑΣΟΚ. Δυστυχώς τότε δεν είχα βρει την απαραίτητη ανταπόκριση από τους συναδέλφους μου Βουλευτές. Ήταν η εποχή εκείνη που τα θέματα της διαφάνειας δεν ήταν ακόμη πολύ ψηλά στην ατζέντα του δημόσιου διαλόγου. Πίστευα πάντα και εξακολουθώ να πιστεύω, -και αυτή είναι και η πρόταση που έχουμε καταθέσει τώρα- ότι το άρθρο 86 πρέπει να αλλάξει διότι δεν δικαιολογείται οι πολιτικοί να έχουν μια σκανδαλωδώς προνομιακή νομική μεταχείριση σε σχέση με τους απλούς πολίτες. Είναι ζήτημα δημόσιας ηθικής τάξης. Ήμασταν από τότε με τη Διεθνή διαφάνεια μαζί, στην ίδια όχθη. Και από τότε το ποτάμι κύλησε πολύ. Όμως οι μάχες που καλούμαστε να δώσουμε παραμένουν οι ίδιες. Απλώς αυτοί που κάποτε παρίσταναν ότι είναι εναντίον της ασυλίας βουλευτών και υπουργών, σήμερα κρύβονται πίσω ακριβώς από αυτή την ασυλία. Μάλλον αισθάνονται ανακούφιση που υπάρχει -ίσως τη νιώθουν ως μια ασπίδα. Την ίδια ώρα έχουν το θράσος να διαρρηγνύουν τα ιμάτια τους για να γίνει πιο χαλαρό το πλαίσιο που διέπει τη βουλευτική ασυλία.
Έτσι όμως ούτε η ελληνική πολιτική ούτε, βέβαια, η Ελλάδα, θα πάει ποτέ μπροστά. Ασφαλώς και φορτίζει αυτόν τον γόνιμο προβληματισμό που αναπτύχθηκε στο πλαίσιο του συνεδρίου σας μια πολύ δυσμενής επικαιρότητα η οποία δυστυχώς μας περιβάλλει: Γύρω μας, η κυβερνητική προπαγάνδα περί δήθεν τέλους των μνημονίων προσκρούει στη σκληρή πραγματικότητα μιας χώρας που είναι εκτός αγορών, μιας χώρα η οποία παραμένει πολιορκημένη από φόρους και εισφορές. Η εικονική πραγματικότητα ενός σοβαρού και αξιόπιστου κράτους πότε προσκρούει στους κατεστραμμένους servers του Υπουργείου των Εξωτερικών, πότε χάνεται στην καθημερινή ανασφάλεια του πολίτη, πότε βυθίζεται στα θολά νερά των κομματικών διορισμών.
Όλα αυτά, ενώ η κοινή γνώμη ασφυκτιά ανάμεσα σε εθνικές ταπεινώσεις και οικονομικά αδιέξοδα. Όλα αυτά, όταν η ίδια η κοινωνία απογοητεύεται, βλέποντας τη Δικαιοσύνη να πλαγιοκοπείται, τους θεσμούς -το ίδιο το Σύνταγμα, την Εκκλησία- να αντιμετωπίζονται ως πολυ-εργαλεία για πελατειακές μεθοδεύσεις. Δυστυχώς στη χώρα του ΣΥΡΙΖΑ αγνοούνται θεμελιώδεις αρχές της Ευρωπαϊκής Σύμβασης Δικαιωμάτων του Ανθρώπου: Το τεκμήριο της αθωότητας, το κράτος Δικαίου, η έγκαιρη απονομή της Δικαιοσύνης, τείνουν να γίνουν, δυστυχώς, άγνωστες λέξεις.
Ένα σύγχρονο ελληνικό κράτος -επιτρέψτε μου εδώ αυτήν την παρέμβαση που σχετίζεται με τα θέματα της επικαιρότητας, αλλά σχετίζεται, με τον τρόπο της και με το αντικείμενο του Συνεδρίου σας- έχει ανάγκη από μια ριζική και τολμηρή συνταγματική αναθεώρηση που θα οδηγήσει στο νέο Καταστατικό Χάρτη της χώρας. Έχουμε καταθέσει μια ολοκληρωμένη πρόταση η οποία αναφέρεται εκτενώς και στα ζητήματα της διαφάνειας και της λογοδοσίας. Αλλά δυστυχώς η κυβερνητική πλειοψηφία αρνείται να προσυπογράψει την πρόταση μας, για μια σειρά από άρθρα τα οποία πρέπει -επιβάλλεται- να κριθούν αναθεωρητέα. Με σημαντικότερο την αναθεώρηση του Άρθρου 16. Η Ελλάδα παραμένει η μοναδική χώρα στην οποία δεν επιτρέπεται η ίδρυση μη κρατικών - μη κερδοσκοπικών και ιδιωτικών Πανεπιστημίων. Επιτρέπεται ακόμη και στην Κούβα, επιτρέπεται και στη Βόρειο Κορέα.
Θα ήθελα από το συνέδριο σας να απευθυνθώ στην κυβερνητική πλειοψηφία. Η Ελλάδα δεν έχει τη πολυτέλεια να παραπέμψει στις συνταγματικές καλένδες την αλλαγή αυτού του κρίσιμου άρθρου. Δεν αντέχουμε να περιμένουμε άλλα 10 χρόνια εγκλωβισμένοι σε ιδεοληψίες όταν ο κόσμος γύρω μας αλλάζει με τόσο γρήγορους ρυθμούς. Ας κριθεί λοιπόν αναθεωρητέο το άρθρο 16 έστω και με 151 βουλευτές σε αυτήν τη Βουλή ώστε να έρθει η επόμενη βουλή, με αυξημένη πλειοψηφία 180 βουλευτών, να προσδιορίσει το περιεχόμενο της. Και απευθύνομαι προσωπικά στον κ. Τσίπρα. Σε αυτό το κρίσιμο ζήτημα ας βάλει επιτέλους το καλό της χώρας πάνω από τις ιδεολογικές αγκυλώσεις του κόμματός του.
Κυρίες και κύριοι,
Σε μία τέτοια ατμόσφαιρα καλούμαστε, λοιπόν, σήμερα να συζητήσουμε το θέμα του 11ου συνεδρίου σας. Διαβάζω τον τίτλο, ο οποίος πράγματι είναι αρκετά τεχνικός: «Οι καθαρές δημόσιες συμβάσεις όχημα βιώσιμης ανάπτυξης και ανταγωνιστικής οικονομίας». Σύμφωνοι. Αλλά, σε ποια χώρα και με ποιες προϋποθέσεις; Μιλάμε για «όχημα ανάπτυξης» στην Ελλάδα του 2018. Στο κράτος, δηλαδή, το οποίο μόλις πρόσφατα η Έκθεση της Παγκόσμιας Τράπεζας «Doing Business» κατέταξε μόλις στην 72η θέση –πέντε επίπεδα κάτω από πέρσι και έντεκα θέσεις πιο πίσω από εκεί που είχε υποχωρήσει το 2016. Μιλάμε, για «όχημα ανταγωνιστικής οικονομίας» με μια διακυβέρνηση που μας υποβίβασε, φέτος, στην 57η θέση του Δείκτη Ανταγωνιστικότητας του Παγκόσμιου Οικονομικού Φόρουμ. Τέσσερις βαθμίδες ακόμη πιο κάτω από εκεί που είχαμε κατρακυλήσει το 2017. Τέλος, μιλάμε για «καθαρές δημόσιες συμβάσεις», αλλά ποιο είναι το πλαίσιο μέσα στο οποίο μιλάμε γι’ αυτές τις «καθαρές δημόσιες συμβάσεις»; Με την Ευρωπαϊκή Επιτροπή Ανταγωνισμού να παρεμβαίνει και να σώζει 800 εκατομμύρια του Δημοσίου, -επαναλαμβάνω, 800 εκατομμύρια του Δημοσίου- που η κυβέρνηση στην ουσία χάριζε στους παραχωρησιούχους του «Ελ. Βενιζέλος»; Με τον αρμόδιο υπουργό να αλλάζει, εκ των υστέρων, όρους διαγωνισμού για το Θριάσιο ώστε να ευνοηθούν συγκεκριμένα οικονομικά συμφέροντα; Αυτές είναι πολιτικές πράξεις τις οποίες έχουμε στηλιτεύσει στη Βουλή. Και με μια Κυβέρνηση, βέβαια, -μιας και και μιλάμε για ανταγωνιστικές δημόσιες συμβάσεις- που τις απευθείας αναθέσεις, που θα έπρεπε να είναι η εξαίρεση, στο προσφυγικό τουλάχιστον τις έχει ανάγει σε κανόνα;
Συνεπώς, το ίδιο το αντικείμενο του προβληματισμού μας σήμερα παραπέμπει σε μία ευρύτερη ανταλλαγή απόψεων η οποία πρέπει να έχει θεσμικό προσανατολισμό, πρέπει να έχει τεχνοκρατικές όψεις αλλά πρέπει να έχει και μια βαθύτερη πολιτική και ιδεολογική ουσία. Αυτό επιτάσσει, άλλωστε, και η ίδια η πραγματικότητα διότι δεν γίνεται να έχουμε υγιείς δημόσιες συμβάσεις από ένα γραφειοκρατικό-κομματικό κράτος το οποίο δεν αξιολογείται, δεν λογοδοτεί και δεν λειτουργεί με κανόνες διαφάνειας. Όπως είναι αδιανόητη η «βιώσιμη ανάπτυξη» σε μία χώρα-ουραγό στις επενδύσεις, σε μια χώρα όπου ακόμη και οι δημόσιες επενδύσεις του προγράμματος Δημοσίων επενδύσεων υπολείπεται κατά πολύ τους στόχους.
Μπορεί όλες οι πτυχές του θέματος που εξετάζουμε σήμερα να φέρουν το στίγμα μιας συγκεκριμένης αντίληψης για τη διαχείριση της εξουσίας. Είμαι, ωστόσο, ο τελευταίος που θα αρνηθεί τα διαχρονικά οργανωτικά προβλήματα του ελληνικού κράτους. Τις παθογένειες μιας γερά δομημένης γραφειοκρατίας. Όπως και τις ευθύνες του πολιτικού συστήματος. Γι’ αυτό και όταν μιλώ για «κανονικότητα», δεν εννοώ την προ κρίσης κατάσταση. Αρνούμαι το κακό παρόν, αλλά δεν υπερασπίζομαι το προβληματικό παρελθόν. Το μέτριο δεν χωρά, πλέον, στις αποσκευές του ταξιδιού που καλείται να κάνει η χώρα. Αυτό που ονομάζουμε «παλαιοκομματισμός» αποτελεί, δυστυχώς ένα οριζόντιο νήμα που διαπερνά-επηρεάζει όλες τις πολιτικές δυνάμεις. Κι αν ασκώ αυστηρή κριτική στην κυβέρνηση είναι διότι ανέσυρε, αναβίωσε, επέβαλε αυτόν τον «παλαιοκομματισμό» στη χειρότερη μορφή του. Όπως συμβαίνει, δυστυχώς, και με τα φαινόμενα διαφθοράς στο Δημόσιο -τα οποία, ασφαλώς, έχουν το δικό τους παρελθόν. Γιατί ξέρετε όταν μιλάμε για διαφθορά δεν θέλω να αναφέρομαι μόνο σε σκάνδαλα. Διότι η διαφθορά απλώνεται τελικά και στην «ευνοιοκορατία» η οποία βολεύει ημετέρους, στερώντας ευκαιρίες δουλειάς σε νέους αξιους πτυχιούχους. Και η διαφθορά κλιμακώνεται με αυταρχικές βολές εναντίον των θεσμών και επιθέσεις λάσπης κατά των πολιτικών αντιπάλων. Με άλλα λόγια, αυτό το οποίο ονομάζουμε ηθικό πλεονέκτημα δεν είναι κάτι το οποίο προκύπτει από αυτάρεσκους αυτοπροσδιορισμούς, αλλά από ένα σύνολο στάσεων. Δεν είναι ένα εύκολο σύνθημα, είναι μια δύσκολη πράξη, που παράγει παράδειγμα. Είναι, δηλαδή αυτό το οποίο θα αποκαλούσαμε το «ευ πολιτεύεσθαι» της αρχαίας Αθήνας. Γι’ αυτό και η αποκατάσταση του κύρους της πολιτικής σε όλες τις εκφάνσεις του δημόσιου βίου θα είναι πρώτη προτεραιότητα μου.
Στους δύο πρώτους κύκλους του συνεδρίου σας, είμαι σίγουρος ότι μεταφέρθηκαν πολλές εμπειρίες, ακούστηκαν σοβαροί προβληματισμοί διατυπώθηκαν ενδιαφέρουσες προτάσεις. Έγιναν αναφορές σε βέλτιστα παραδείγματα, χρησιμοποιήθηκε η τεχνογνωσία της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Παρουσιάστηκαν οι προσπάθειες των Ανεξάρτητων Αρχών, αλλά και της Δικαιοσύνης. Και, θα ήταν λάθος να υποτιμηθούν τα πολύ σημαντικά βήματα που έγιναν με την συμβολή τους. Όμως η απόσταση από το σημείο στο οποίο οφείλει να φτάσει η χώρα είναι, δυστυχώς, ακόμα πολύ μεγάλη. Απαιτούνται πολύ πιο τολμηρές προσεγγίσεις, γρηγορότεροι ρυθμοί και πιο σύγχρονα εργαλεία. Διότι, αλλιώς,, οι «καθαρές δημόσιες συμβάσεις» του συνεδρίου σας θα μείνουν θολές συμφωνίες καχυποψίας. Και αντί για «οχήματα ανάπτυξης» θα γίνουν εργαλεία στασιμότητας και οπισθοδρόμησης. Σε μία χώρα όχι «ανταγωνιστικής οικονομίας», αλλά καθηλωμένης εσωστρέφειας και αποεπένδυσης.
Θα έχουμε, δηλαδή, πρακτικά, ό,τι ισχύει σε ένα βαθμό και τώρα: προβληματικές συμβάσεις που θα ακροβατούν για καιρό, θα αφορούν όλο και λιγότερα παραγωγικά έργα. Απέναντι σε αυτήν την ζοφερή πραγματικότητα των 400 και πλέον νομοθετημάτων που κυκλώνουν και πνίγουν τις δημόσιες συμβάσεις, απέναντι σε έναν κεντρικό νόμο, τον 4412/2016 ο οποίος έχει ήδη τροποποιηθεί πάρα πολλές φορές, πάνω από 200 -εντυπωσιακό, μέσα σε μόλις 2 χρόνια. Ας δώσουμε λοιπόν πέντε σαφείς απαντήσεις για το ποιοι πρέπει να είναι οι στόχοι μας, στο πλαίσιο αυτό:
1. Ενοποίηση και απλοποίηση του νομικού πλαισίου. Καλύτερη αξιοποίηση της διεθνούς εμπειρίας.
2. Απόλυτη ψηφιοποίηση των διαγωνιστικών διαδικασιών. Να γίνονται αποκλειστικά ηλεκτρονικά ώστε να μειωθεί ή να αποκλειστεί κάθε ανθρώπινη παρέμβαση.
3. Περαιτέρω ενίσχυση και εξοπλισμός με τεχνικά μέσα των Ανεξάρτητων Αρχών και του ελεγκτικού μηχανισμού.
Ανοίγω μια παρένθεση εδώ. Όταν ήμουν Υπουργός Διοικητικής Μεταρρύθμισης για πρώτη φορά κάναμε έναν ετήσιο προγραμματισμό προσλήψεων για το ελληνικό δημόσιο. Είχαμε θέσει τότε σε απόλυτη προτεραιότητα την στοχευμένη ενίσχυση των Ανεξάρτητων Αρχών με καλά καταρτισμένο προσωπικό ώστε να μπορούν να επιτελούν πραγματικά το καθήκον τους όπως ορίζει το Σύνταγμα. Αυτός ο προγραμματισμός, δυστυχώς, παραδόθηκε στην Κυβέρνηση του ΣΥΡΙΖΑ, ουδέποτε όμως υλοποιήθηκε. Αντ΄ αυτού σήμερα το ελληνικό δημόσιο αντί να προσλαμβάνει καταρτισμένους επιστήμονες, προσλαμβάνει κατά πλειοψηφία υπαλλήλους υποχρεωτικής εκπαίδευσης. Αν δείτε την ετήσια έκθεση του ΑΣΕΠ για τις προσλήψεις του περασμένου έτους θα διαπιστώσετε ότι το προσωπικό με υψηλά προσόντα το οποίο προσελήφθη τον περασμένο χρόνο είναι μόλις το 11% των προσλήψεων. Αυτό λοιπόν οριοθετεί με τον καλύτερο τρόπο ποιες είναι οι πραγματικές προτεραιότητες της σημερινής Κυβέρνησης για την αναβάθμιση του προσωπικού της Δημόσιας Διοίκησης, ειδικά εκεί που χρειάζεται υψηλή κατάρτιση και εξειδικευμένες γνώσεις. Ποιοι υπηρετούν πελατειακές λογικές και ποιοι θέλουν να βλέπουν πραγματικά μια δημόσια διοίκηση η οποία θα μπορεί να δίνει στις Ανεξάρτητες Αρχές και στους ευαίσθητους φορείς που διαχειρίζονται ειδικά κρίσιμα χαρτοφυλάκια τη δυνατότητα να επιτελούν το έργο τους.
4. Αυτό συνδέεται βέβαια και με την αναβάθμιση των δημοσίων υπαλλήλων και την πριμοδότησή τους με βάση στοχοθεσίες και χρονοδιαγράμματα.
5. Επιμένω πολύ στη σύσταση ενός κυβερνητικού χαρτοφυλακίου το οποίο θα έχει την ευθύνη οριζόντιας ψηφιακής πολιτικής. Ώστε να μπορεί να παρακολουθούνται όλες οι διαδικασίες που αφορούν επενδύσεις και σε περίπτωση γραφειοκρατικής εμπλοκής η υπόθεση να μπορεί να επιλύεται αμέσως σε υψηλότερο πολιτικό επίπεδο.
Έχω πει πολλές φορές ότι αντιμετωπίζω την πολιτική ως ένα σύνολο πράξεων που πρέπει να φέρουν αποτελέσματα αλλά θα πρέπει και να προβάλλουν και ένα πρότυπο δράσης. Είμαι σίγουρος, λοιπόν, ότι και σε αυτόν τον εξαιρετικά κρίσιμο τομέα τον οποίο πραγματεύεστε σήμερα στο Συνέδριο σας θα μπορούν οι πρωτοβουλίες μας να ενεργοποιήσουν πολύτιμες δυνάμεις και να αφυπνίσουν αξίες της ελληνικής κοινωνίας: Θα μπορέσουμε να κινητοποιήσουμε άξιους επιχειρηματίες οι οποίοι, είναι μακριά από κρατικές «διασυνδέσεις» και μακριά από τη λογική του εύκολου κέρδους. Θα επενδύσουν στη μεγάλη ευκαιρία της ίδιας της πατρίδας μας. Με σχέδιο, με αισιοδοξία θα ανταγωνιστούν, αλλά θα ανταγωνιστούν με κανόνες. Να αναπτυχθούν οι εταιρείες τους, και φυσικά να κερδίσουν και οι εργαζόμενοι σε αυτές. Θα μπορέσουμε να κινητοποιήσουμε ικανά και ταλαντούχα στελέχη της Δημόσιας Διοίκησης που θα αξιοποιήσουν με παραγωγικό τρόπο τις ικανότητές τους. Οι λειτουργοί αυτοί θα αναλάβουν τις δικές τους ευθύνες χωρίς να υπόκεινται σε πιέσεις -ενδοϋπηρεσιακές ή άλλες. Θα είναι υπερήφανοι, για την προσφορά στον τόπο τους.
Και βέβαια, το πολιτικό παράδειγμα αυτό θα κινητοποιήσει ολόκληρη την κοινωνία. Διότι, ο πολίτης θα εμπιστευθεί ξανά το κράτος μόνο όταν αντιληφθεί ότι αυτό τίθεται, τελικά, στη δική του υπηρεσία, όταν παράγει έργο προς όφελος όλων. Θα ανακτήσει τη χαμένη εμπιστοσύνη του στους θεσμούς, όταν θα πάρει ο ίδιος τη θέση που του αξίζει στη νέα, αισιόδοξη πραγματικότητα. Μην έχετε καμία αμφιβολία ότι, απέναντι σε αυτή την προσπάθεια, τη δική μας, τη δική σας, ως Διεθνής Διαφάνεια θα υψωθούν τείχη. Το ξέρετε εξάλλου καλά, έχετε αντιμετωπίσει πολλές δυσκολίες στο παρελθόν. Παλιές συνήθειες, παθογένειες, αλλά και συμφέροντα κάθε είδους θα προσπαθήσουν να την υπονομεύσουν. Και οι δυνάμεις που τρέφονται από την καθήλωση θα αντιδράσουν σε κάθε απόπειρα προοδευτικής κινητικότητας. Όμως δεν έχουμε άλλα περιθώρια. Πρέπει να βαδίσουμε μπροστά με καθαρή ματιά στις αδυναμίες μας, με ανοιχτό μυαλό στις λύσεις. Χωρίς να κρύβουμε τα προβλήματα, αλλά επιμένοντας στην υπέρβασή τους. Χωρίς να φοβόμαστε τις συγκρούσεις, όπου αυτές μπορεί να είναι αναγκαίες.
Πέρσι, το αντίστοιχο συνέδριό σας για την εμπιστοσύνη και την αναβάθμιση των θεσμών, προσέφερε εξαιρετικά χρήσιμα συμπεράσματα και έναν ευρύ προβληματισμό. Η Νέα Δημοκρατία ενσωμάτωσε πολλά από τα συμπεράσματα σας στην δική μας πολιτική πρόταση. Το ίδιο ευελπιστώ να γίνει και φέτος σε ένα πιο τεχνικό, πιο εξειδικευμένο θέμα. Γι’ αυτό και περιμένω με πολύ ενδιαφέρον τα τελικά σας συμπεράσματα. Γιατί εμείς στη Νέα Δημοκρατία είμαστε ένα κόμμα ανοιχτό, έτοιμο να ενσωματώσει κάθε γόνιμη ιδέα, χωρίς να μας νοιάζει, κατ’ ανάγκη, από πού προέρχεται. Γιατί πιστεύουμε -πιστεύω- ότι η ένταση των προβλημάτων, η βαθιά κρίση που αντιμετωπίζει η χώρα, έχει ξεθωριάσει τις διαχωριστικές γραμμές του παρελθόντος.
Διαμορφώνεται σήμερα ένα σαφές δίπολο: ο ρεαλισμός της αλήθειας απέναντι στη δημαγωγία του ψέματος. Οι ουσιαστικές αλλαγές απέναντι στην παλαιοκομματική καθυστέρηση. Η προοδευτική σύνθεση -επιμένω πολύ σε αυτό- απέναντι σε έναν παρωχημένο διχασμό. Για όλους λοιπόν αυτούς τους λόγους προσέρχομαι και φέτος στο Συνέδριο σας, όχι απλώς, ως αρχηγός μιας μεγάλης δημοκρατικής παράταξης. Αλλά -θέλω να ελπίζω- και ως εκφραστής ενός ευρύτερου ρεύματος αναγέννησης της χώρας στο οποίο να συγκλίνουν όλες οι υγιείς δυνάμεις αυτού του τόπου. Ελπίζω ότι αυτό το κίνημα για την Ελλάδα του 21ου αιώνα θα έρθει σύντομα στα πράγματα. Και ιδέες όπως αυτές της Διεθνούς Διαφάνειας, θα είναι πάντα πυξίδα για την πορείας μας. Γι’ αυτό είμαι εδώ, εξάλλου, όπως ήμουν μαζί σας και σε πολλά προηγούμενα Συνέδρια σας.
Εννοείται ότι θα συνεχίσω, προσωπικά, αλλά και με την ιδιότητα μου να είμαι αρωγός στο έργο σας. Και εύχομαι του χρόνου να σας παρουσιάσω εδώ και τα πρώτα δείγματα γραφής της δουλειάς μας.
