Όλοι τους ξέρουν και σίγουρα κάποιοι τους καλύπτουν με αποτέλεσμα να γίνονται ποιο αισχροί και περισσότερο επικίνδυνοι για την δημόσια ασφάλεια.
Δεν είναι δυνατόν να τους γνωρίζουν έναν έναν και μετά από τέτοιες ανακοινώσεις να μην έχουν γίνει συλλήψεις για κακούργημα και για τρομοκρατία.
Ο Ρουβίκωνας δρα εδώ και αρκετά χρόνια αλλά ευρέως γνωστός έγινε όταν τα μέλη του έφτασαν στην είσοδο της Βουλής και λίγο έλειψε να... μπουν και μέσα, με την τότε πρόεδρο της Βουλής Ζωή Κωνσταντοπούλου να παρέχει... κάλυψη, δηλώνοντας πως επρόκειτο για ομάδα πολιτών που ήθελε να διαμαρτυρηθεί. Ακολούθησε συγκέντρωση διαμαρτυρίας έξω από το Μέγαρο Μαξίμου, η εισβολή στο ΤΑΙΠΕΔ, στο Χίλτον, στο ραδιομέγαρο της ΕΡΤ και στα γραφεία της εφημερίδας Πρώτο Θέμα.
Το θέμα των δράσεων του Ρουβίκωνα έφτασε μέχρι τη Βουλή, με βουλευτές της Νέας Δημοκρατίας να καταθέτουν επίκαιρη ερώτηση και τον αρχηγό της αξιωματικής αντιπολίτευσης Κυριάκο Μητσοτάκη να αναφέρεται στα μέλη της ομάδας σε ομιλία του στη Βουλή, λέγοντας στην κυβέρνηση πως τους αφήνει να «αλωνίζουν».
Ο Ρουβίκωνας έρχεται να προκαλέσει ξανά με μια συνέντευξη ιδρυτικού στελέχους του στο Hit & Run. Ο Γιώργος Καλαϊτζίδης δηλώνει πως ο Ρουβίκωνας δεν έχει σκοπό «να είμαστε μια παρέα 20-30 ατόμων οι οποίοι θα βγάζουν το πολιτικό τους μεροκάματο, θέλουμε να γίνουμε πολλοί περισσότεροι και θέλουμε να γίνουμε πολύ πιο επικίνδυνοι», ούτε να είναι «απλά μια πολιτική ομάδα η οποία θα λειτουργεί και θα κάνει τα πραγματάκια της».
Όπως λέει, ο Ρουβίκωνας «θέλει να γίνει ένα είδος αντιπολίτευσης στο δρόμο η οποία θα αντιμάχεται τις κρατικές δυνάμεις και τις κατασταλτικές αρχές», ενώ τονίζει πως «το ένοπλο κομμάτι είναι κομμάτι του κινήματος». Σημειώνει πως γι’ αυτό «υπάρχουν ένα εκατομμύριο προϋποθέσεις. Που σημαίνει ότι όποιο κομμάτι, όποια επαναστατική διαδικασία κάνει ένοπλες επιλογές πρέπει να είναι σε μια αρμονία, σε μια επικοινωνία με το υπόλοιπο μαζικό κίνημα».
Παράλληλα, δεν αποκλείει να υπάρξει αντίδραση στη δράση του Ρουβίκωνα ακόμη και από την κυβέρνηση του ΣΥΡΙΖΑ. «Θεωρούμε ότι μια κυβέρνηση, όταν αρχίζει να πιέζεται γιατί της δημιουργείς πρόβλημα, είτε είναι αριστερή, δεξιά ή κεντρώα, θα πάρει τα μέτρα της ως κράτος για να αντιμετωπίσει το φαινόμενο που της δημιουργεί το πρόβλημα. Δεν ξέρουμε αν θα είναι αυτή η κυβέρνηση που θα δρομολογήσει τις διαδικασίες ή θα είναι η επόμενη, μπορούμε με σιγουριά να πούμε ότι θα είναι η επόμενη, είτε είναι οικουμενική είτε είναι κυβέρνηση Μητσοτάκη, δεν γνωρίζουμε αν θα το κάνει ο Σύριζα, έχουν μια συγκεκριμένη στρατηγική να κινούν τα πράγματα, αλλά δεν το θεωρούμε και απίθανο, όλα τα ενδεχόμενα είναι ανοιχτά».
Ερωτηθείς για την κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ, απαντά: «Την κυβέρνηση Σύριζα την βλέπουμε όπως τη βλέπει και ο περισσότερος κόσμος. Είναι μια κυβέρνηση που έταξε λαγούς με πετραχήλια, έδωσε φρούδες ελπίδες σε ένα μεγάλο κομμάτι του κόσμου, είχε λειτουργήσει ως αντιπολίτευση με έναν εισοδισμό στα κινήματα και παρέσυρε αρκετούς, που θεώρησαν ότι όταν κυβερνήσουν θα καταφέρουν να ικανοποιήσουν πάγια αιτήματα διαφόρων κοινωνικών κομματιών. Βλέπουμε για άλλη μια φορά ότι στα πλαίσια του καπιταλισμού και του κεφαλαίου δεν μπορεί να υπάρχει κάποιου είδους «καλύτερη διαχείριση των πραγμάτων», ούτε υπάρχει «διαχείριση με ανθρώπινο πρόσωπο». Σοσιαλδημοκρατία είναι, οι πολιτικές της σοσιαλδημοκρατίας (όπως τις έχουμε δει να συμβαίνουν και στην Ευρώπη σε πολλές περιπτώσεις), δεν μπορούν να φέρουν αλλαγές ούτως ή άλλως. Μόνο με την κατάργηση του κράτους, του κεφαλαίου, μπορούν να δοθούν λύσεις σε μια σειρά από ζητήματα».
Η συνέντευξη όπως δημοσιεύτηκε στο Hit & Run
Πως προέκυψε η ανάγκη για τη δημιουργία του Ρουβίκωνα;
Ο Ρουβίκωνας προέκυψε από έναν κόσμο που είχε δημιουργήσει τη «συνέλευση αλληλεγγύης στους πολιτικούς κρατούμενους και διωκόμενους αγωνιστές». Ήταν μια μονοθεματική κινηματική δομή η οποία είχε ως αντικείμενο την αλληλεγγύη στους πολιτικούς κρατούμενους και σε όσους διώκονται, λειτούργησε περισσότερο από 2 χρόνια με μια μεγάλη σειρά δράσεων…άνθρωποι από εκεί δρομολόγησαν και έφτιαξαν στη συνέχεια το κατειλημμένο κοινωνικό κέντρο Βοξ, και μέσα από τη δομή του Βοξ δημιουργήθηκε η πολιτική ομάδα. Η αναγκαιότητα είχε να κάνει με το ότι αρκετός κόσμος από το περιβάλλον το δικό μας είχε ανάγκη να φτιάξει το πολιτικό πλαίσιο μιας ομάδας, μέσα από την οποία θα μπορούσε να μιλήσει για μια σειρά ζητήματα.
Είχαμε αντιληφθεί ότι μια μονοθεματική συνέλευση που αφορά μόνο τους πολιτικούς κρατούμενους , ή ένα κατειλημμένο κοινωνικό κέντρο το οποίο έχει πιο χαλαρές συμφωνίες, εμπόδιζαν στο να δρομολογήσουμε μια σειρά από άλλες κινήσεις ή πολιτικά προτάγματα τα οποία γίνονται ευκολότερα μέσα από μια πολιτική συλλογικότητα που έχει και πιο αυστηρές συμφωνίες, και μια μεγαλύτερη βεντάλια θεμάτων που μπορεί να ασχοληθεί. Επί της ουσίας ήταν μια αναγκαιότητα να δημιουργηθεί μια πολιτική οργάνωση η οποία θα δρομολογήσει, θα βάλει μια στρατηγική και τακτικές όσον αφορά τον αντιεξουσιαστικό αγώνα.
Οι δράσεις σας έχουν έντονο το στοιχείο του ακτιβισμού, και του συμβολισμού….ο λόγος που επιλέγετε αυτές τις κινήσεις (καταλήψεις για μικρό χρονικό διάστημα, συμβολικές ενέργειες στη Βουλή, στο Χίλτον) είναι θέμα επιχειρησιακό, ή πολιτικό;
Ο Ρουβίκωνας έχει επιλέξει να έχει έναν πολύμορφο αγώνα. Είναι μέσα στη λογική μας, ότι θα χρησιμοποιήσουμε μορφές αγώνα όπως οι καταλήψεις, οι αφισσοκολήσεις, συναυλίες, συγκεντρώσεις, πορείες, αλλά και συμβολικές επιθέσεις σε στόχους. Δεν έχουμε αποκλείσει κανένα μέσο αγώνα, και προφανώς δεν θέλουμε να είμαστε μια συλλογικότητα που θα περιορίζει τα μέσα της μόνο σε πολύ συγκεκριμένες δράσεις οι οποίες γίνονται, αλλά ούτε από την άλλη να είμαστε και μια ομάδα που θα την αφορούν μόνο οι επιθετικές κινήσεις σε διάφορους στόχους. Οπότε επιλέξαμε να έχουμε μια πολυμορφία, η οποία όπως και να εκδηλώνεται να έχει πάντα την υπογραφή της συλλογικότητας. Διαφωνούμε στο να μπαίνει μια γενική υπογραφή τύπου «αναρχικοί/αναρχικές» γιατί θεωρούμε ότι είναι πιο τίμιο να πούμε «εμείς το κάναμε», και να χρεωθούμε είτε το καλό είτε το κακό αποτέλεσμα μιας ενέργειας, και για να μην καπελώνεται ένας ολόκληρος χώρος, και για να φαίνεται ποιος κάνει τι…θέλουμε να ξέρει ο κόσμος ότι αυτή η κίνηση έγινε από εμάς συγκεκριμένα έτσι είτε στην περίπτωση που η δράση έχει είτε αρνητικές προεκτάσεις είτε θετικές, να είμαστε εμείς που θα δεχτούμε την όποια κριτική, την όποια πίεση, και την όποια μεθόδευση.
Έχουμε τη λογική ότι πρέπει να αναλαμβάνονται οι ευθύνες…Προφανώς από τα ΜΜΕ, αυτό που αναβαθμίζεται και βγαίνει περισσότερο προς τα έξω, είναι οι πιο επιθετικές κινήσεις του Ρουβίκωνα. Αυτό φυσικά δεν είναι κάτι καινούριο, γνωρίζουμε πολύ καλά ότι τα συστημικά ΜΜΕ έτσι λειτουργούν, από τις 100 δράσεις μιας συλλογικότητας θα πάρουν αυτή με τα πιο επιθετικά χαρακτηριστικά, και ενδεχομένως θα τα διογκώσουν και θα παραπληροφορήσουν με βάση αυτό. Αυτό όμως δεν σημαίνει ότι ο Ρουβίκωνας περιορίζεται μόνο σε αυτές τις κινήσεις. Είχαμε κάνει μια μεγάλη καμπάνια και μια μεγάλη πορεία προς την Γερμανική Πρεσβεία μαζί με άλλες συλλογικότητες και οργανώσεις, έχουν γίνει και άλλες κινήσεις…αυτό όμως που απασχόλησε περισσότερο, που δημιούργησε περισσότερους κραδασμούς κοινωνικά, και γι αυτό έτσι έχει βγει, ότι στον Ρουβίκωνας πλειοψηφούν οι πιο επιθετικές και ακτιβιστικές δράσεις του.
Είναι όμως επιλογή μας κάποια πράγματα να έχουν πιο επιθετικό προσδιορισμό, έτσι ώστε να γίνουν και με έναν τρόπο δημόσια, και να πιέσουμε προς μια συγκεκριμένη κατεύθυνση. Θεωρούμε ότι το να καταλάβουμε έναν χώρο έστω και για λίγο έχει το πολιτικό του νόημα και την ουσία, καθώς καταφέρνει και δείχνει ότι το κράτος, το υπουργείο, το κομματικό γραφείο δεν είναι απροσπέλαστο, και ότι ο οποιοσδήποτε με μια στοιχειώδη οργάνωση και μια στοιχειώδη σοβαρότητα μπορεί να καταλάβει έναν χώρο και να περάσει το πολιτικό του μήνυμα δείχνοντας ότι δεν υπάρχουν απροσπέλαστες κρατικές δομές, να σπάσει ο φόβος της καταστολής, ότι δηλαδή υπάρχει τέτοια αστυνόμευση που κάνει απαγορευτικό, σε κομμάτια του κινήματος να προβούν σε επιθετικές κινήσεις. Νομίζουμε ότι αυτό το πράγμα έχει κατακτηθεί, έχει δημιουργήσει κενά, τριγμούς, έχει δημιουργήσει ένα μεγάλο πολιτικό ζήτημα και στο αρμόδιο υπουργείο και γενικά, ότι μια συλλογικότητα μπορεί να επιφέρει ένα πολιτικό πλήγμα σε ένα κομμάτι του συστήματος ή να καταλάβει χώρους από τη στιγμή που θα το πάρει απόφαση να το κάνει. Αυτό για μας είναι μια μικρή νίκη.
Κατά τη γνώμη μου, ένα από τα ενδιαφέροντα στοιχεία του Ρουβίκωνα, είναι ότι οι στόχοι που επιλέγει να επιτεθεί συμβολικά, είναι σημεία, θεσμοί, που γονατίζουν ολόκληρη σχεδόν την κοινωνία. Είναι σαν να είστε σε ένα ανοιχτό διάλογο με την κοινωνία, παρόλο που η εικόνα που τα ΜΜΕ βγάζουν προς τα έξω για εσάς είναι άλλη. Είναι αυτό κάτι που είναι ζητούμενο για εσάς; Η απεύθυνση σε ευρύτερα κοινωνικά κομμάτια;
Η επιλογή, και ο τρόπος με τον οποίο ο Ρουβίκωνας αποφασίζει να ασχοληθεί, και ουσιαστικά να στοχοποιήσει με οποιαδήποτε κινηματική δράση κάτι, έχει προφανώς και μια λογική επικαιρότητας, της αναγκαιότητας στο να γίνει κάτι τη συγκεκριμένη χρονική περίοδο, αλλά και του ιδεολογικοπολιτικού περιβλήματος το οποίο υπάρχει στη συλλογικότητα. Δεν καθορίζει τις δράσεις του Ρουβίκωνα, το να είναι αρεστές οι κινήσεις του σε ευρύτερα κοινωνικά κομμάτια, αλλά προφανώς υπάρχει μια θετική όσμωση σε σχέση με αυτό που επιλέγουμε να κάνουμε και το πως το εισπράττει ένα κομμάτι της κοινωνίας. Υπήρχαν περιπτώσεις που επιλέξαμε να κάνουμε κινήσεις οι οποίες απασχολούσαν περισσότερο τα του οίκου μας όπως η απεργία πείνας των πολιτικών κρατουμένων, χωρίς φυσικά να λέμε ότι αυτή η απεργία πείνας δεν είχε ευρύτερα κοινωνικά χαρακτηριστικά και πρέπει να απασχολεί ένα μεγάλο κομμάτι της κοινωνίας. Απλά σε σχέση με τις υπόλοιπες μπορείς να πεις ότι εντάσσεται περισσότερο μέσα στο κίνημα. Γι αυτό και επιλέξαμε να εισβάλουμε μέσα στη Βουλή, γι αυτό επιλέξαμε να επισκεφτούμε γιατρούς που είχαν πολύ άσχημη συμπεριφορά απέναντι στους πολιτικούς κρατουμένους όπως πχ. Στο Τζάνειο, γι αυτό καταλάβαμε τα γραφεία του κυβερνώντος κόμματος, όπως επισκεφθήκαμε και το σπίτι του Αθανασίου ο οποίος ήταν αυτός που έχει βάλει τον κύριο κορμό των αντιτρομοκρατικών νόμων.
Από την άλλη, και επειδή εμείς το θέλαμε γιατί θεωρούμε οτι έχει πολύ μεγάλο αντίκτυπο σε μεγάλα κοινωνικά στρώματα, κάνουμε και επιλογές σε στόχους που πλήττουν την κοινωνία, άρα και εμάς. Δεν είμαστε εκτός κοινωνίας, είμαστε κομμάτι της. Γι αυτό πήγαμε στον Τειρεσία, έναν θεσμό που καταγράφει όλους όσους χρωστούν σε τράπεζες και παίζει μεγάλο ρόλο στις κατασχέσεις σπιτιών, γι αυτό πήγαμε στο ΤΑΙΠΕΔ, που ξεπουλά τη δημόσια περιουσία την οποία στο τέλος θα κληθούν να πληρώσουν τα φτωχά στρώματα της κοινωνίας…Στόχοι είναι, μετά από μια δολοφονία εργατών όπως εκείνη στα ΕΛΠΕ το σπίτι του Λάτση και τα γραφεία τους στο Μαρούσι, είναι στόχοι που προφανώς εμείς πιστεύουμε ότι πρέπει να χτυπηθούν και το δρομολογούμε όχι μόνο ως αναρχικοί, αλλά ως κομμάτια της κοινωνίας που αντιλαμβανόμαστε ποιος μας χτυπά, γιατί μας χτυπά, και πότε πρέπει να επιστρέψουμε έστω και σε συμβολικό επίπεδο κάποια από αυτή τη βία και την καταστολή την οποία δεχόμαστε.
Εάν λειτουργούσαμε με μια εσωστρέφεια και μας απασχολούσαν μόνο όσα πράγματα υπάρχουν στα ιδεολογικά μας κεφάλια, προφανώς οι στόχοι μας θα ήταν πιο περιορισμένοι. Επειδή όμως είμαστε κομμάτι της κοινωνίας, βλέπουμε, αντιλαμβανόμαστε, κρίνουμε, θέλουμε να επιστρέψουμε αυτή την επιθετικότητα που δεχόμαστε, προφανώς υπάρχει ένα είδος «σύμπνοιας» με ένα κομμάτι την κοινωνίας σχετικά με τις κινήσεις που κάνουμε. Δεν υπάρχει άνθρωπος που θα σταματήσεις στο δρόμο και θα έχει στεναχωρηθεί επειδή κάποιος επιτέθηκε στον Λάτση, επειδή κάποιοι μπήκαν στο Χίλτον ψάχνοντας τους τροϊκανούς, ή επειδή κάνανε γυαλιά καρφιά το ΤΑΙΠΕΔ ή τον ΤΕΙΡΕΣΙΑ. Έτσι θεωρούμε ότι θα πρέπει να λειτουργεί και το ευρύτερο κίνημα…
Πως βλέπει ο Ρουβίκωνας το υπόλοιπο κίνημα; Βλέπουμε ένα μεγάλο κομμάτι του να δραστηριοποιείται έμπρακτα στο προσφυγικό, αλλά πολλοί λένε ότι σε αντίθεση με παλιότερες περιόδους, δεν είναι τόσο «ενεργό» αυτή την περίοδο.
Εμείς δεν κοιτάμε τι κάνουν οι υπόλοιποι, θεωρούμε ότι ο,τι γίνεται καλό είναι, εκτός ίσως από κάποιες κινήσεις που μπορεί να έχουμε ιδεολογικές διαφωνίες, ή διαφωνίες τακτικής και στρατηγικής αντίληψης, ή κινήσεις που μπορεί να βλάπτουν το κίνημα ευρύτερα. Γενικώς, κοιτάμε εμείς τι θέλουμε να κάνουμε και προσπαθούμε να λειτουργήσουμε και παραδειγματικά. Αν δηλαδή θεωρούμε ότι πρέπει το ευρύτερο κίνημα να οδηγηθεί προς μια συγκεκριμένη κατεύθυνση, δεν υπάρχει καλύτερος τρόπος να το δείξεις αυτό από το να κάνεις τις κινήσεις που θες και να λειτουργείς και παραδειγματικά προς τους υπόλοιπους. Κάποιοι μπορεί να διαφωνούν, κάποιοι μπορεί να είναι εκ διαμέτρου αντίθετοι, κάποιοι μπορεί να συμφωνούν σε κάποια και να διαφωνούν σε άλλα, αλλά με τις πράξεις και με τις κινήσεις σου δείχνεις αυτό που θέλεις και αυτό που είσαι. Και αν κάποιος διαφωνεί με το Ρουβίκωνα, είτε σε επίπεδο πρακτικής είτε σε επίπεδο λόγου, το καλύτερο που έχει να κάνει είναι να κάνει τις κινήσεις που ο ίδιος επιθυμεί και ενδεχομένως να είναι και πιο αποτελεσματικός από το Ρουβίκωνα.
Οι κριτικές που γίνονται ενθεν κι ένθεν, θεωρούμε ότι είναι βλαπτικές προς το κίνημα και δεν αφορούν κανέναν…ο καθένας με τις δυνάμεις του θα πρέπει να κάνει αυτό που θεωρεί σωστό και από εκεί και πέρα ο χρόνος και οι ευρύτερες συνθήκες θα δείξουν ποιος προχωράει σε μια σωστή κατεύθυνση και ποιος όχι. Το προσφυγικό είναι ένα μεγάλο ζήτημα όπως αναφέρθηκε, εμείς επιλέξαμε να εισβάλουμε στο σπίτι του Γερμανού πρέσβη, κάτι που δεν έχει ξαναγίνει, με έναν αρκετά μεγάλο κίνδυνο καθώς υπήρχαν ένοπλοι φρουροί εντός του σπιτιού, κάναμε και μια διαδήλωση στο πλαίσιο της Ομοσπονδίας, θεωρούμε τις δομές που έχουν γίνει πάρα πολύ θετικές, είναι ένα ζήτημα που μας απασχολεί.
Είναι κλειστή ομάδα ο Ρουβίκωνας;
Όχι, ο Ρουβίκωνας δεν είναι μια κλειστή ομάδα, η επιθυμία μας είναι να μην είναι καν ομάδα, αλλά να γίνει τάση. Θα κάνουμε ένα μεγάλο άνοιγμα της συλλογικότητας προς ευρύτερο κόσμο και θα αποσαφηνιστεί περισσότερο το ιδεολογικοπολιτικό μας πλαίσιο έτσι ώστε να γνωρίζει απόλυτα ο άλλος τι ακριβώς λέμε και κάνουμε, γιατί έχουμε κάποια ελλείμματα σε σχέση με αυτό, αλλά είναι μια ομάδα που πραγματικά θέλει πάρα πολύ κόσμο στις τάξεις της για να μπορεί να κάνει καλύτερες κινήσεις, μεγαλύτερες κινήσεις, συχνότερες κινήσεις και να δημιουργήσει ακόμα μεγαλύτερο πρόβλημα από αυτό που θεωρούμε ότι ήδη έχουμε δημιουργήσει στις κρατικές αρχές, αλλά και να μπορέσουμε να διεισδύσουμε περισσότερο στο κοινωνικό σώμα.
Δεν έχουμε σκοπό να είμαστε μια παρέα 20-30 ατόμων οι οποίοι θα βγάζουν το πολιτικό τους μεροκάματο, θέλουμε να γίνουμε πολλοί περισσότεροι και θέλουμε να γίνουμε πολύ πιο επικίνδυνοι . Αυτό μπορεί να γίνει από τη στιγμή που ο άλλος θα ξέρει απόλυτα που ακριβώς πηγαίνει και τι ακριβώς κάνει το πολιτικό σώμα στο οποίο θα ενταχθεί και αυτό θα ξεκαθαρίσουμε στο αμέσως επόμενο διάστημα, τόσο πολιτικά όσο και σε επίπεδο πράξης. Είμαστε όμως γενικότερα της λογικής όσοι περισσότεροι τόσο το καλύτερο, για να μπορέσουμε και να δημιουργήσουμε μεγαλύτερες και περισσότερες καταστάσεις από αυτές που κάνουμε τώρα και να οδηγήσουμε την κατάσταση εκεί που θέλουμε να την οδηγήσουμε.
Που θέλετε να την οδηγήσετε;
Ο Ρουβίκωνας δεν θέλει να είναι απλά μια πολιτική ομάδα η οποία θα λειτουργεί και θα κάνει τα πραγματάκια της, θέλει να γίνει ένα είδος αντιπολίτευσης στο δρόμο η οποία θα αντιμάχεται τις κρατικές δυνάμεις και τις κατασταλτικές αρχές και ουσιαστικά έχοντας πλέον κατακτημένη αυτή την εικόνα, να μπορεί να μιλήσει σοβαρά, έχοντας ένα ειδικό βάρος, προς την κοινωνία για ζητήματα ευρύτερα. Θεωρούμε ότι οι πολιτικές ομάδες, όταν δεν προσπαθούν να προωθήσουν περισσότερο την κατάσταση, δεν έχουν συγκεκριμένη τακτική και πολιτικό στόχο, πρόγραμμα και πρόταγμα (και δεν το λέω για να χαρακτηρίσω κάποια συγκεκριμένα), δεν μπορούν να πείσουν και δεν μπορούν να έρθουν σε επικοινωνία και όσμωση με το κοινωνικό σώμα. Δεν μπορεί δηλαδή να σε πάρει στα σοβαρά ο άλλος. Μια πολιτική ομάδα που θα καταφέρει να έχει μια σοβαρή εικόνα, να έχει πρόγραμμα και στρατηγική, και έχει αποκτήσει μια εικόνα που ο άλλος θα πει ότι όντως αντιπολιτεύεται στο δρόμο, θα έχει μετά και το ειδικό βάρος να μπορεί να πείσει, ή να ακουστεί από ένα κομμάτι της κοινωνίας. Αυτό είναι κάτι που εμείς θεωρούμε ότι δεν το έχουμε καταφέρει ακόμα, αλλά το προσπαθούμε, και κάποιοι άνθρωποι νομίζουμε ότι θέλουν να ακούσουν τι έχει να πει αυτή η πολιτική ομάδα.
Σας κατηγόρησαν για μια πορεία που έγινε στα Εξάρχεια ενάντια στις μαφίες των ναρκωτικών, η οποία είχε ένοπλη περιφρούρηση. Επειδή μίλησες πριν για μαζικό κίνημα, θεωρείτε ότι το ένοπλο κομμάτι είναι μέρος του κινήματος;
Εμάς είναι πάγια θέση μας, ότι το ένοπλο κομμάτι είναι κομμάτι του κινήματος. Βέβαια, υπάρχουν ένα εκατομμύριο προϋποθέσεις γι αυτό το πράγμα. Που σημαίνει ότι όποιο κομμάτι, όποια επαναστατική διαδικασία κάνει ένοπλες επιλογές πρέπει να είναι σε μια αρμονία, σε μια επικοινωνία με το υπόλοιπο μαζικό κίνημα.
Θεωρούμε ότι δεν πρέπει να υπάρχουν λογικές πρωτοπορίας, ότι αυτά τα μέσα πρέπει να χρησιμοποιούνται με ιδιαίτερη προσοχή, οι στόχοι και το ευρύτερο πολιτικό πλαίσιο το οποίο εμπεριέχει τέτοιες διαδικασίες να είναι αρκετά προσεκτικά έτσι ώστε να μην αποδειχτούν ζημιογόνα για το υπόλοιπο κίνημα. Θεωρητικά μιλώντας, έχουν υπάρξει κινήσεις ένοπλης διαδικασίας που θεωρούμε ότι ήταν πετυχημένες και στρατηγικά και σε επίπεδο λόγου και σε επίπεδο στόχου, έχουν γίνει και κινήσεις που θεωρούμε αποτυχημένες οι οποίες κάνανε ζημιά. Αυτό το πράγμα, δεν είναι ούτως ή άλλως, είτε καλό είτε κακό, είναι ανάλογα τη χρήση των μέσων, τους στόχους που βάζεις, στο τάιμινγκ που βάζεις αυτούς τους στόχους και κατά πόσο λειτουργούν θετικά ή αρνητικά με το υπόλοιπο κίνημα. Οπότε με αυτές τις προϋποθέσεις, μπορεί να είναι μέρος του κινήματος και να έχει θετικό πρόσημο και να βοηθήσει γενικότερα την υπόθεση του αγώνα.
Γι αυτό κι εμείς δεν είχαμε κανένα πρόβλημα να συνδιοργανώσουμε και να έχουμε παρουσία και συμμετοχή σε μια πορεία στην οποία γνωρίζαμε από πριν ότι κάποιοι άνθρωποι θα επιλέξουν να έχουν αυτά τα μέσα. Είναι στη λογική μας, και θεωρούσαμε ότι όλες αυτές οι προϋποθέσεις οι οποίες προανέφερα εκείνη τη στιγμη, σε αυτή τη διαδήλωση υπήρχαν και δεν θα δημιουργούσαν ζημιά στον οποιονδήποτε. Ίσα ίσα θα βοηθούσαν περισσότερο τον συγκεκριμένο αγώνα ενάντια στις μαφίες και την κρατική καταστολή στην πλατεία Εξαρχείων και την ευρύτερη περιοχή.
Σχετικά με την καταστολή, βλέπουμε ότι το τελευταίο διάστημα κομμάτια της κυβέρνησης αλλά και της αξιωματικής αντιπολίτευσης σας έχουν στοχοποιήσει, και έχουν πει κιόλας ότι πρέπει να συλληφθείτε ως μέλη τρομοκρατικής οργάνωσης. Εσείς πως το βλέπετε αυτό; Τι έχετε να πείτε;
Είναι προφανές ότι οι κινήσεις του Ρουβίκωνα, για να έχουμε αυτή την εξέλιξη έτσι όπως εκφράζεται από την αξιωματική αντιπολίτευση είτε με επερωτήσεις βουλευτών, είτε με ανακοινώσεις του κόμματος, είτε με το τελευταίο παράδειγμα στη Βουλή με τον Μητσοτάκη που είπε ότι αλωνίζει η συλλογικότητα, ενοχλούν, τουλάχιστον το πιο συντηρητικό κομμάτι του πολιτικού συστήματος, το δεξιό, το οποίο έχει ψηλά στην αντζέντα του τα ζητήματα νόμου και τάξης, και το αναφέρει και γιατί πλειοδοτεί στο ζήτημα της ασφάλειας, και για να συσπειρώσει στο εσωτερικό του τις συντηρητικές ψήφους ειδικά της ακροδεξιάς. Το κάνει δηλαδή και για δικούς του λόγους αλλά και γενικότερα, γιατί ουσιαστικά ως πολιτικός φορέας το συγκεκριμένο τμήμα της ΝΔ είναι κάτι που έχουμε δει και στο παρελθόν να το έχει ψηλά στην ατζέντα του και να καταστέλλει αρκετά πιο άγρια αυτού του είδους τις κινηματικές κινήσεις.
Προφανώς μας θέλουν στη φυλακή, προφανώς θα έρθουν δύσκολες στιγμές όταν υπάρξει μια τέτοιου είδους κυβέρνηση, αυτό που θα κάνουμε εμείς είναι να προσπαθήσουμε να γυρίσουμε μπούμερανγκ την όποια κατασταλτική κίνηση γίνει από την όποια κυβέρνηση. Θεωρούμε ότι θα γίνει, είναι πάρα πολύ πιθανόν να πάρει πρωτοβουλία κάποιος εισαγγελέας και να πει μια μέρα ότι η συγκεκριμένη οργάνωση είναι τρομοκρατική με τον 187Α, αλλά θεωρώ ότι υπάρχουν και οι τρόποι και ο λόγος αυτό το πράγμα να γυρίσει εναντίον τους. Έχουν δώσει το στίγμα τους, το έχουν πει καθαρά, και από εκεί και πέρα θα πάρουμε κι εμείς τα μέτρα μας και θα προσπαθήσουμε να το αντιμετωπίσουμε.
Πιστεύετε ότι και η κυβέρνηση σύριζα μπορεί να σας ποινικοποιήσει;
Θεωρούμε ότι μια κυβέρνηση, όταν αρχίζει να πιέζεται γιατί της δημιουργείς πρόβλημα, είτε είναι αριστερή, δεξιά ή κεντρώα, θα πάρει τα μέτρα της ως κράτος για να αντιμετωπίσει το φαινόμενο που της δημιουργεί το πρόβλημα. Δεν ξέρουμε αν θα είναι αυτή η κυβέρνηση που θα δρομολογήσει τις διαδικασίες ή θα είναι η επόμενη, μπορούμε με σιγουριά να πούμε ότι θα είναι η επόμενη, είτε είναι οικουμενική είτε είναι κυβέρνηση Μητσοτάκη, δεν γνωρίζουμε αν θα το κάνει ο σύριζα, έχουν μια συγκεκριμένη στρατηγική να κινούν τα πράγματα, αλλά δεν το θεωρούμε και απίθανο, όλα τα ενδεχόμενα είναι ανοιχτά.
Την κυβέρνηση Σύριζα πως τη βλέπετε;
Την κυβέρνηση Σύριζα την βλέπουμε όπως τη βλέπει και ο περισσότερος κόσμος. Είναι μια κυβέρνηση που έταξε λαγούς με πετραχήλια , έδωσε φρούδες ελπίδες σε ένα μεγάλο κομμάτι του κόσμου, είχε λειτουργήσει ως αντιπολίτευση με έναν εισοδισμό στα κινήματα και παρέσυρε αρκετούς, που θεώρησαν ότι όταν κυβερνήσουν θα καταφέρουν να ικανοποιήσουν πάγια αιτήματα διαφόρων κοινωνικών κομματιών. Βλέπουμε για άλλη μια φορά ότι στα πλαίσια του καπιταλισμού και του κεφαλαίου δεν μπορεί να υπάρχει κάποιου είδους «καλύτερη διαχείριση των πραγμάτων», ούτε υπάρχει «διαχείριση με ανθρώπινο πρόσωπο». Σοσιαλδημοκρατία είναι, οι πολιτικές της σοσιαλδημοκρατίας (όπως τις έχουμε δει να συμβαίνουν και στην Ευρώπη σε πολλές περιπτώσεις), δεν μπορούν να φέρουν αλλαγές ούτως ή άλλως. Μόνο με την κατάργηση του κράτους, του κεφαλαίου, μπορούν να δοθούν λύσεις σε μια σειρά από ζητήματα.
Πολλοί από εσάς, και μέσω του Κ* ΒΟΞ και μαζί και με άλλες συλλογικότητες, κάνετε έναν αγώνα ενάντια στις μαφίες των ναρκωτικών στα Εξάρχεια, και έχετε δεχτεί και επιθέσεις από μαφιόζους. Πως βλέπετε αυτόν τον αγώνα και πως θα τον συνεχίσετε;
Η ιστορία με τις μαφίες στα Εξάρχεια έχει ξεκινήσει εδώ και αρκετά χρόνια, έχουν γίνει πάρα πολλά σε σχέση με αυτό, εμείς και όσοι συμμετέχουμε στο ΒΟΞ, και ως Ρουβίκωνας, και πλέον και μαζί με άλλους συντρόφους, έχουμε επιλέξει την άμεση αντιπαράθεση με τις μαφίες. Δεν έχει περάσει πολύς καιρός από τότε που οι μαφιόζοι πυροβόλησαν το Κ*ΒΟΞ, δεν έχει περάσει πολύς καιρός από τότε που υπήρξαν απειλές, τις οποίες μάλιστα εγώ ο ίδιος κατήγγειλα για απειλές για δολοφονία κάποιων συντρόφων, δεν έχει περάσει πολύς καιρός από τότε που στα πλαίσια μιας άλλης συνέλευσης, είχαμε επιτεθεί σε εμπόρους ναρκωτικών, είχαμε μπει σε στέκια που πουλάνε, είχαμε συγκρουστεί ευθέως μαζί τους. Η κορυφή του παγόβουνου, ήταν μια ένοπλη παρέμβαση συντρόφων που είχε γίνει στις 22 Μαρτίου το 2014. Για άλλη μια φορά, αυτό που είδαμε είναι τις αρχές να «αλληθωρίζουν» προς το μέρος το δικό μας, γιατί ούτως ή άλλως είναι σε άμεση συνεργασία με τις μαφίες, και είχαμε κατηγορηθεί και κληθεί ενώπιον ανακριτή, για απαγωγή μελών της μαφίας που πουλάει ναρκωτικά.
Καταλάβαμε ότι έχουμε να κάνουμε έναν πολυμέτωπο αγώνα, ταυτόχρονα ενάντια στις μαφίες, αλλά και ενάντια στο κράτος και στην αστυνομία, αφού η αστυνομία στοχοποίει τους αναρχικούς, και αφήνει τα ναρκωτικά να πουλιούνται ελεύθερα για να γκετοποιήσει την περιοχή. Αυτό το πράγμα συνεχίζεται, είδαμε και τη λύσσα με την οποία μετέδωσαν τα ΜΜΕ την ένοπλη περιφρούρηση στις 5 Μάρτη, με ελάχιστες αναφορές στο γιατί έγινε αυτή η πορεία, και είδαμε πάλι τις αρχές να κοιτάνε προς τα εδώ. Όλες οι παρακολουθήσεις που γίνονται τελευταία, ατόμων, χώρων, οι διακηρύξεις για ποινικοποίηση του Ρουβίκωνα δείχνουν ότι για άλλη μια φορά οι αρχές αυτό που θα κάνουνε είναι να καταστείλουν το κίνημα που αγωνίζεται ενάντια στις μαφίες, και σε καμία των περιπτώσεων δεν θα επιτεθούν σε αυτές.
Οπότε εμείς είμαστε αναγκασμένοι να δίνουμε έναν αγώνα ενάντια στις μαφίες, και να προφυλασσόμαστε τόσο από αυτές και τις απειλές που δεχόμαστε, όσο και από την αστυνομία που ανά πάσα στιγμή μπορεί να μας στοχοποιήσει. Φυσικά δεν πρόκειται να σταματήσουμε, είναι ένας αγώνας που γίνεται σε βάθος και θέλει τεράστια υπομονή και επιμονή, και ό,τι άλλο και να κάνουμε παράλληλα, το ζήτημα με τις μαφίες είναι πολύ ψηλά στις προτεραιότητές μας και δεν θα το αφήσουμε ποτέ.
Με αφορμή την επίθεση στο «Πρώτο Θέμα»…πιστεύεις ότι τελικά, δημοσιογράφοι και ΜΜΕ που επιλέγουν να προβάλουν μια πολύ συγκεκριμένη, αντικοινωνική εικόνα για το κίνημα, τον αναρχικό χώρο, αλλά και τον Ρουβίκωνα κάνουν ζημιά;
Θεωρούμε ότι ο κόσμος έχει την ωριμότητα να καταλάβει μέσα από τη λάσπη ενός μέσου, είτε είναι κανάλι, ηλεκτρονικός τύπος ή εφημερίδα, τι από αυτό που ακούει είναι αλήθεια και τι όχι. Θεωρούμε ότι υπάρχει ένας κόσμος, ένα συγκεκριμένο κοινωνικό κομμάτι που είναι ούτως ή άλλως απέναντί μας και δεν περιμένει την πληροφόρηση αυτή για να είναι εναντίoν μας, αλλά θεωρούμε ότι υπάρχει κι ένα κομμάτι που ό,τι και να ακούσει, όποια λασπολογία ή παραπληροφόρηση, είναι θετικά διακείμενοι προς εμάς. Εν έτει 2016, το ίντερνετ ή τα κανάλια δεν διαμορφώνουν, τουλάχιστον έτσι όπως διαμόρφωναν παλιότερα, αυτό που λέμε «κοινή γνώμη.
Ο κόσμος ξέρει πολύ καλά τι συμβαίνει, και να το πω κι αλλιώς… όταν βλέπει ο άλλος να σκυλιάζει το MEGA εναντίoν σου, ο Μπογδάνος, ο Θέμος Αναστασιάδης, μπορεί να είναι και κριτήριο για τον κόσμο ότι τελικά κάτι καλό κάνεις…όταν όλη η σαβούρα είναι εναντίον σου, όταν είναι εναντίον σου ο Κυριάκος Μητσοτάκης, όταν είναι εναντίον σου τηλεοπτικά κανάλια –βόθροι και συγκεκριμένες εφημερίδες –βόθροι, επιχειρηματίες, φασίστες και όλος αυτός ο εσμός, θεωρούμε ότι ένας κόσμος, σε αντίδραση σε αυτό το πράγμα οδηγείται προς το μέρος μας. Αυτό που οφείλουμε όμως να κάνουμε, είναι να βγάζουμε τον δικό μας πολιτικό λόγο για να του δείξουμε με επάρκεια και σαφήνεια γιατί κάνουμε ο,τι κάνουμε.
