Ο Θανάσης Τζήλος έπεσε θύμα άγριου ξυλοδαρμού -το πρωί της Τετάρτης (19.12.2018)- έξω από το σπίτι του στη Λάρισα, γεγονός που… προκάλεσε την αποχή των διαιτητών από τις υποχρεώσεις τους στην Superleague και την αναβολή της 15ης αγωνιστικής του πρωταθλήματος.
Το “Open TV” έφερε στο φως της δημοσιότητας ένα συγκλονιστικό βίντεο με τη στιγμή του ξυλοδαρμού του διαιτητή, από τρεις κουκουλοφόρους κακοποιούς άνδρες.
Ωστόσο, υπάρχουν περιπτώσεις που μια καρδιακή προσβολή (έμφραγμα) επηρεάζει ακόμα και νεότερους ανθρώπους, που είναι υγιείς. Σε αυτές τις περιπτώσεις λέμε ότι πρόκειται για μια καρδιακή προσβολή τύπου SCAD (spontaneous coronary artery dissection). Είναι η "αυθόρμητη διάσπαση της στεφανιαίας αρτηρίας". Συμβαίνει όταν ένα ή περισσότερα από τα εσωτερικά στρώματα μιας στεφανιαίας αρτηρίας αποκόπτονται από το εξωτερικό στρώμα.
Τότε, το αίμα διαρρέει στο κενό διάστημα μεταξύ των δύο στρωμάτων και αυτό προκαλεί θρόμβο αίματος. Αυτό με την σειρά του μειώνει τη ροή του αίματος μέσω της αρτηρίας και οδηγεί σε μια πιθανώς θανατηφόρα καρδιακή προσβολή.
Καρδιακή προσβολή και άγχος
Η καρδιακή προσβολή τύπου SCAD έχει συνδεθεί με σοβαρό συναισθηματικό άγχος που μπορεί να προκληθεί από σημαντικά γεγονότα της ζωής.
Η πάθηση είναι ασυνήθιστη, επειδή συμβαίνει ακόμα και σε άτομα που είναι υγιή και δεν κινδυνεύουν από καρδιαγγειακές παθήσεις.
Το Βρετανικό Ίδρυμα Καρδιάς αναφέρει: «Τα συμπτώματα είναι πολύ παρόμοια με αυτά της στηθάγχης ή μιας καρδιακής προσβολής. Μπορεί να αισθανθείτε βάρος, ή σφίξιμο στο στήθος σας. Αυτό μπορεί να εξαπλωθεί στα χέρια, τον λαιμό, τη γνάθο, την πλάτη ή το στομάχι σας. Μπορεί επίσης να αισθανθείτε δύσπνοια, εφίδρωση και ζαλάδα. Εάν η αρτηρία μπλοκαριστεί εντελώς, μπορεί να πάθετε καρδιακή προσβολή».
Και προσθέτει ότι η καρδιακή προσβολή τύπου SCAD δεν φαίνεται να μπορεί να προληφθεί.
«Χρειάζονται περαιτέρω έρευνες για να κατανοήσουμε αυτήν την σπάνια κατάσταση. Γνωρίζουμε, όμως, ότι το SCAD συνήθως 'χτυπάει' μεταξύ των ηλικιών 19 και 64 ετών. Οι περισσότεροι άνθρωποι με SCAD θα έχουν λίγους ή καθόλου παράγοντες κινδύνου για καρδιακή νόσο ή κάποια ασθένεια στο κυκλοφορικό σύστημα. Πάνω από το 80% των ατόμων με SCAD είναι γυναίκες».
Τι ρόλο παίζει η... εγκυμοσύνη
Το SCAD πιστεύεται ότι εμφανίζεται κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης.
Η έρευνα για την καρδιακή προσβολή τύπου SCAD βρίσκεται σε εξέλιξη και το Βρετανικό Ίδρυμα Καρδιάς αναφέρει ότι προσπαθεί να βρει ενδείξεις σχετικά με το τι προκαλεί την κατάσταση και τον καλύτερο τρόπο αντιμετώπισής της.
Οι ειδικοί ανέφεραν ότι η θεραπεία μεταβάλλεται από άτομο σε άτομο ανάλογα με την κατάστασή του και πόσο σοβαρά είναι τα συμπτώματά του.
Σε μερικούς ανθρώπους, η καρδιακή πάθηση τύπου SCAD μπορεί να αντιμετωπιστεί μόνο με φαρμακευτική αγωγή. Ωστόσο, μερικές περιπτώσεις απαιτούν στεντ για την πληγείσα αρτηρία και μερικές φορές θεραπεία με χειρουργική επέμβαση παράκαμψης στεφανιαίας αρτηρίας.
Σε δεινή θέση βρέθηκε ένας φτωχός 20χρονος άνδρας από την Ταϊβάν, ο οποίος λόγω υπερκόπωσης έπεσε με το όχημά του σε τέσσερις πανάκριβες Φεράρι. Πρόκειται για τον Λιν Τσιν Χσιάνγκ, ο οποίος εργάζεται νυχτερινός σε εστιατόριο-ψησταριά. Το κόστος της κάλυψης των ζημιών τους ανέρχεται σε 326.000 ευρώ, ενώ συνολικά τα προαναφερθέντα τέσσερα αυτοκίνητα τιμώνται σχεδόν 1,4 εκατ. ευρώ.
Το μίνι-βαν, με το οποίο προκλήθηκε το ατύχημα, ανήκει στη μητέρα του, η οποία και αυτή έχει περιορισμένα οικονομικά – οπότε, θα πρέπει να καλύψει μόνος το κόστος, καθώς το όχημά του είναι ανασφάλιστο. Βέβαια, με τα πενιχρά του εισοδήματα αυτό είναι αδύνατον. Για να καλύψει τη ζημιά, πρέπει να δουλεύει 28 ολόκληρα χρόνια. Η ιστορία του δεν άφησε τους ανθρώπους ασυγκίνητους, οι οποίοι με δωρεές προσπαθούν να συγκεντρώσουν το ποσόν. Προς το παρόν έχουν μαζέψει περίπου 21.000 ευρώ, και όπως αναφέρει το BBC, η προσφορά των πολιτών δείχνει την ολοένα και εντονότερη δυσαρέσκειά τους για το διευρυνόμενο χάσμα μεταξύ πλουσίων και φτωχών στην Ταϊβάν.
Το συμβάν
Ο Λιν Τσιν Χσιάνγκ, παιδί μονογονεϊκής οικογένειας, διέκοψε φέτος τη φοίτησή του στο πανεπιστήμιο. Ετσι θα μπορούσε να βοηθήσει τη μητέρα του στο οικογενειακό κατάστημα στο οποίο πωλούνται λατρευτικά είδη, όπως χρυσόχαρτα και λιβάνι. Εχασε τον πατέρα του προ λίγων ετών από ασθένεια.
Την Κυριακή που μας πέρασε, τελείωσε από τη βραδινή του βάρδια στο εστιατόριο στις 3 τα ξημερώματα. Επέστρεψε στο σπίτι και βρήκε τη μητέρα του να μην αισθάνεται καλά και ανέλαβε εκείνος τις παραδόσεις που έπρεπε να γίνουν. Εξαντλημένος από την πολύωρη εργασία μέσα στη νύχτα και μέχρι το ξημέρωμα, τον πήρε ο ύπνος στο τιμόνι. Ετσι χτύπησε με το αυτοκίνητο στις έξι παρά είκοσι το πρωί τις τέσσερις Φεράρι (μία κόκκινη, μία μπλε, μία κίτρινη και μία άσπρη). Βρίσκονταν όλες μαζί επειδή οι οδηγοί τους είχαν οργανώσει από κοινού ταξίδι. Το όχημα έπεσε στην κίτρινη Φεράρι και μετά στην άσπρη, η οποία χτύπησε την μπλε και μετά την κόκκινη, αλλά η τελευταία είχε ελάχιστες ζημιές.
«Οταν αντιλήφθηκα τι είχε συμβεί, σκέφθηκα πόσο άσχημα είχα μπλέξει και πόσο θα επιβάρυνα τη μητέρα μου», είπε ο κ. Λιν στο BBC. Πάντως, σύμφωνα με την αστυνομία, ο ίδιος ποτέ άλλοτε δεν είχε δημιουργήσει πρόβλημα με την οδική του συμπεριφορά ούτε είχε κάνει πριν από το ατύχημα χρήση αλκοόλ.
Μετά το συμβάν οι ταϊβανέζικες εφημερίδες υπολόγισαν το κόστος αποκατάστασης των ζημιών – και πολλοί από όσους διάβασαν για το ατύχημα αυτό έσπευσαν να κάνουν δωρεές από 3,5 μέχρι σχεδόν 5.700 ευρώ. Ο υπαίτιος εξέφρασε την ευγνωμοσύνη του, ενώ πολλοί στα κοινωνικά δίκτυα ζήτησαν από τους ιδιοκτήτες των Φεράρι να συγχωρήσουν τον κ. Λιν. Ενας από τους τέσσερις, όμως, δήλωσε δημοσίως ότι είχε δουλέψει πολύ σκληρά για να αγοράσει το όχημα και ήθελε να αποζημιωθεί. Εν κατακλείδι, και ο ίδιος ο Λιν Τσιν Χσιάνγκ θεωρεί πως το σωστό είναι να αποζημιώσει τους οδηγούς των Φεράρι.
«Να συμπεριληφθεί το άρθρο 24 στην αναθεώρηση του Συντάγματος, έστω και με 151 ψήφους».
Σας ευχαριστώ πολύ για την πρόσκληση σε αυτήν την εξαιρετικά ενδιαφέρουσα ημερίδα. Συγχαρητήρια στον Πρόεδρο, τον κ. Στασινό και για την ανάληψη της πρωτοβουλίας, αλλά και για τις πολύ ενδιαφέρουσες προτάσεις, τις οποίες κατέθεσε με την εισαγωγική του ομιλία σε αυτόν τον δημόσιο διάλογο, ο οποίος πραγματικά γίνεται -τολμώ να πω- κεκλεισμένων των θυρών, λες και το Σύνταγμα είναι ένα ζήτημα που αφορά λίγους ειδικούς και όχι την ευρύτερη κοινωνία. Και αυτό, βέβαια, οφείλεται και στο γεγονός ότι η κυβέρνηση επέλεξε μια αναθεωρητική διαδικασία-εξπρές, χωρίς να δοθεί επαρκής χρόνος στη Βουλή να διαβουλευτεί τα ζητήματα αυτά. Και σε μια πολιτική συγκυρία πολιτικά άκυρη, καθώς η χώρα έχει εισέλθει ουσιαστικά σε μια προεκλογική περίοδο ενώ η αναθεώρηση του Συντάγματος απαιτεί ευρύτερες συναινέσεις που είναι δύσκολο να εξευρεθούν μέσα σε ένα πολωμένο κλίμα.
Προσωπικά, έχω εμπειρία από συμμετοχή σε επιτροπή αναθεώρησης του Συντάγματος, ως νέος βουλευτής στην αναθεωρητική διαδικασία του 2005-2006. Και ήταν πολύ ουσιαστική η συζήτηση που έγινε τότε και είχε ακουμπήσει μια σειρά από ζητήματα, τα οποία θίγονται και στη σημερινή ημερίδα. Είχε συζητηθεί και τότε, με πρόταση της ΝΔ, να κριθεί το άρθρο 24 αναθεωρητέο για να αντιμετωπιστούν ορισμένοι από τους συνταγματικούς περιορισμούς, οι οποίοι δεν μας επιτρέπουν σήμερα μια περιβαλλοντική πολιτική, η οποία να είναι πιο σύγχρονη και πιο εναρμονισμένη με τις προκλήσεις τις οποίες καλούμαστε να αντιμετωπίσουμε.
Το πρώτο ερώτημα που θέτετε στο δημόσιο διάλογο, αγαπητέ πρόεδρε, είναι το ζήτημα της κλιματικής αλλαγής και της ισόρροπης προστασίας του περιβάλλοντος. Χαίρομαι πολύ που το θέτετε με αυτόν τον επιτακτικό τρόπο, γιατί η κλιματική αλλαγή, συνολικά, είναι το μεγαλύτερο -κατά την άποψη μου- μέσο-μακροπρόθεσμο πρόβλημα που θα αντιμετωπίσει η χώρα. Και δεν συζητείται επαρκώς στον δημόσιο διάλογο.
Όταν ήμουν πρόεδρος της επιτροπής περιβάλλοντος, την περίοδο 2007-2009, είχαμε κάνει τότε πολλές συζητήσεις για τα θέματα της κλιματικής αλλαγής, την εποχή που ο Sir Nicholas Stern είχε βγάλει την έκθεση του και για πρώτη φορά είχε βάλει έναν συγκεκριμένο οικονομικό αριθμό στις επιπτώσεις της κλιματικής αλλαγής. Ήταν η εποχή που είχε ακολουθήσει τις μεγάλες καταστροφικές φωτιές της Ηλείας και για πρώτη φορά βιώναμε ως κοινωνία της τραγικές επιπτώσεις της κλιματικής αλλαγής. Φοβάμαι, όμως, ότι από τότε κύλησε πολύ νερό στο αυλάκι ως προς την παγκόσμια συζήτηση, αλλά στην Ελλάδα η συζήτηση εξακολουθεί, δυστυχώς, να γίνεται στο περιθώριο.
Είχαμε τη μεγάλη επιτυχία της διάσκεψης του Παρισιού, στην οποία συμφωνήθηκε να κρατηθεί η αύξηση της θερμοκρασίας του πλανήτη κάτω από τους 2 βαθμούς. Έχουν από τότε εκπονηθεί πολλά σχέδια δράσης με την Ε.Ε. να βρίσκεται στην πρώτη γραμμή της προσπάθειας αυτής, με μια πολύ επιθετική υποστήριξη των ανανεώσιμων πηγών ενέργειας. Στη χώρα μας έχουμε ένα εθνικό σχέδιο για την ενέργεια και για το κλίμα, πολύ φοβάμαι, όμως, ότι παραμένει ένα γενικό ευχολόγιο.
Για εμένα η υποστήριξη των ανανεώσιμων πηγών ενέργειας αποτελεί απόλυτη προτεραιότητα για την επόμενη κυβέρνηση της ΝΔ. Όπως αποτελεί προτεραιότητα και μια συγκεκριμένη πολιτική που αφορά την ηλεκτροκίνηση. Είχαμε πρόσφατα την ευκαιρία να παρουσιάσουμε ένα αναλυτικό σχέδιο για βιώσιμες μεταφορές, δίνοντας μεγάλη έμφαση στα ζητήματα της ηλεκτροκίνησης.
Παραταύτα, υπάρχουν και συγκεκριμένες συνταγματικές προβλέψεις οι οποίες κατά την άποψή μας πρέπει να αλλάξουν προκειμένου να μπορέσει και το Σύνταγμα να συμβάλλει μαζί με το κατάλληλο υποστηρικτικό πλαίσιο ώστε να μπορούμε να υλοποιούμε πιο αποτελεσματικά πολιτικές προστασίας του περιβάλλοντος. Δεν είχα την ευκαιρία να ακούσω τις τοποθετήσεις των εκπροσώπων της κυβέρνησης αλλά βρίσκω ενδιαφέρον το γεγονός ότι η κυβέρνηση έχει επιλέξει να μην κρίνει αναθεωρητέο το άρθρο 24 για λόγους τους οποίους προσωπικά δεν καταλαβαίνω. Μπορούμε να συζητήσουμε, ενδεχομένως, το περιεχόμενο μιας συγκεκριμένης αναθεώρησης του άρθρου 24 αλλά θεωρώ πια ότι είναι σχεδόν κοινός τόπος ότι το άρθρο 24 πρέπει να προταθεί στην επόμενη Βουλή ως άρθρο αναθεωρητέο. Και δεν θα ήθελα σε καμία περίπτωση να χάσουμε αυτήν την μεγάλη ευκαιρία, να μην συμπεριλαμβάνεται το 24 στα άρθρα τα οποία θα πρέπει να αναθεωρηθούν. Επαναλαμβάνω, λοιπόν, και σήμερα προς την κυβέρνηση, την ίδια έκκληση την οποία έκανα από άλλο βήμα σε σχέση με το άρθρο 16 του Συντάγματος. Το άρθρο 16 και το άρθρο 24 κατ’ ελάχιστον, να είναι δύο άρθρα τα οποία θα κριθούν αναθεωρητέα έστω και με 151 βουλευτές. Ώστε η επόμενη Βουλή, σε αυτήν την περίπτωση με αυξημένη πλειοψηφία 180 βουλευτών να μπορεί να κρίνει το περιεχόμενο της αναθεώρησης των σχετικών άρθρων.
Εάν προχωρούσαμε σε μια αναθεώρηση του άρθρου 24 ποιες προβλέψεις θα έπρεπε να συμπεριλαμβάνονται σε μια τέτοια πρόταση;
Πρώτον, να αναγνωριστεί ως συνταγματική υποχρέωση του κράτους η βιώσιμη ανάπτυξη, αλλά και η αντιμετώπιση της κλιματικής αλλαγής, η διαφύλαξη των υδάτινων πόρων και η ενίσχυση των ανανεώσιμων πηγών ενέργειας.
Να καταστεί ρητή η υποχρέωση να κηρύσσονται αναδασωτέες και να μην διατίθενται για άλλον προορισμό δημόσια και ιδιωτικά δάση που καταστράφηκαν από πυρκαγιά. Και να προβλέπονται και κυρώσεις για τους τυχόν παραβάτες.
Να απαγορεύεται προφανώς η μεταβολή του προορισμού των δασών, εκτός αν προκύπτει άλλη χρήση, την οποία να επιβάλει «επιτακτικό δημόσιο συμφέρον».
Και βέβαια η χωροταξική και πολεοδομική πολιτική να σέβεται και να προάγει την έννοια του περιβαλλοντικού ισοζυγίου.
Και βέβαια, περιβαλλοντικές τομές όπως αυτές, θα πρέπει να συνδυάζονται και με άλλες διατάξεις που θα εκκαθαρίσουν θέματα τα οποία τώρα δεσμεύουν πολύ και χωρίς ουσιαστικό λόγο την ατομική ιδιοκτησία. Η άποψή μας είναι ότι πρέπει να λογίζεται ως δάσος έκταση η οποία θα φέρει τα χαρακτηριστικά του δάσους την 11η Ιουνίου 1975. Δηλ. την ημερομηνία αφετηρίας του ισχύοντος Συντάγματος. Έτσι πιστεύουμε ότι θα υπάρχει μια σαφής χρονική αναγωγή και θα αποφεύγεται η παραπιστική χρήση αποδείξεων για τις ιδιοκτησίες.
Διάβασα με πολύ προσοχή την πρότασή σας αγαπητέ Πρόεδρε για τη συνταγματική κατοχύρωση της έννοιας της θεσμικής γραμμής, δηλαδή της δυνατότητας να μπορούμε σε ένα σημείο να βρίσκουμε με σαφή προσδιορισμό όλες τις γραμμές που καθορίζουν την χρήση γης και που άπτονται δασικών χαρακτηριστικών, αρχαιολογίας, αλλά και γενικότερων ζητημάτων χρήσεως γης. Δεν ξέρω εάν αυτό είναι κάτι το οποίο χρήζει συνταγματικής κατοχύρωσης πάντως θυμάστε ότι είχα προσέλθει στην ημερίδα για να υποστηρίξω την πρότασή σας. Κρίνω ότι είναι μία ιδέα πάρα πολύ σημαντική, η οποία θα ξεκαθαρίσει πολλά και σίγουρα θα διευκολύνει το επενδυτικό περιβάλλον στη χώρα. Όπως θα διευκολύνει σίγουρα και το να μην επιτρέπεται πλέον το συχνό φαινόμενο να μπλοκάρονται για δεκαετίες, χωρίς αποζημίωση, ιδιοκτησίες κατ’ εφαρμογή της πολεοδομικής, χωροταξικής ή αρχαιολογικής νομοθεσίας. Γιατί αυτό στην πράξη, οδηγεί με πλάγιο τρόπο στην στέρηση της ιδιοκτησίας των πολιτών.
Έρχομαι τώρα στο δεύτερο ζήτημα που έχετε θέσει προς συζήτηση στην ημερίδα σας, αυτό της δημοσιονομικής πειθαρχίας ως πυλώνα της πολιτικής για το περιβάλλον, με βάση και την εμπειρία της κρίσης. Θέλω να σας θυμίσω ότι η δική μας παράταξη, η Νέα Δημοκρατία, ήταν η πρώτη η οποία με νόμο, τον ν. 4270/2014, θέσπισε συγκεκριμένους δημοσιονομικούς κανόνες. Αυτοί είναι π.χ. ο κανόνας της ισοσκελισμένης ή πλεονασματικής δημοσιονομικής θέσης και ο κανόνας της μείωσης του δημοσίου χρέους. Αυτοί οι κανόνες ενσωματώθηκαν τελικά στο εθνικό δίκαιο σε συνέχεια κύρωσης της Ευρωπαϊκής Συνθήκης για τη Σταθερότητα, το Συντονισμό και τη Διακυβέρνηση, η οποία μάλιστα αναφερόταν στην ενσωμάτωση διατάξεων δεσμευτικού και μόνιμου χαρακτήρα, κατά προτίμηση συνταγματικού.
Μάλιστα συζητούνται σήμερα τα σχετικά άρθρα, στην αρμόδια επιτροπής της Βουλής για τη συνταγματική αναθεώρηση. Ανοίγω μια παρένθεση για να αναφέρω ως παράδειγμα της διαδικασίας εξπρές στην οποία αναφέρθηκα και πριν: σήμερα στην αρμόδια επιτροπή συζητούνται μαζί 16 άρθρα, για να καταλάβετε τη σπουδή με την οποία η κυβερνητική πλειοψηφία αντιμετωπίζει το σοβαρό αυτό θέμα. Εμείς σε κάθε περίπτωση, πάντως, θεωρούμε ότι χρήζουν αναθεώρησης και τα άρθρα 78 και 79 του Συντάγματος. Διότι, αν η χώρα μας κινηθεί τελικά στην κατεύθυνση συνταγματικά κατοχυρωμένων δημοσιονομικών κανόνων, με άμεση ενσωμάτωση και μεταγενέστερη εφαρμογή, προφανώς αυτό θα βοηθήσει πάρα πολύ να αποκατασταθεί η εμπιστοσύνη στη χώρα. Διότι η αξιοπιστία μας μόνο να ενισχυθεί μπορεί μέσα από την αποφασιστικότητα για τήρηση της δημοσιονομικής πειθαρχίας την οποία θα αποδείξει η εισαγωγή πρόβλεψης τήρησης αυτής της πειθαρχίας στο ίδιο το Σύνταγμά μας.
Επιπλέον, σε ένα πλαίσιο συνταγματικά κατοχυρωμένων δημοσιονομικών κανόνων, ακόμη και αν υπάρχουν αμετάκλητες δικαστικές αποφάσεις, αυτές προφανώς και θα γίνονται σεβαστές, όπως μέχρι σήμερα έχουμε αποδείξει, στο πλαίσιο όμως των δημοσιονομικών δυνατοτήτων της χώρας. Χωρίς να ανατρέπεται η δημοσιονομική ισορροπία και χωρίς να τίθενται υπό αμφισβήτηση κεντρικές πολιτικές επιλογές που έχουν επικρατήσει στις εκλογές και έχουν επικυρωθεί από τους πολίτες.
Κατά συνέπεια, πιστεύω ότι η συνταγματική κατοχύρωση δημοσιονομικών κανόνων μπορεί να συμβάλλει σήμερα σε ένα κεντρικό στόχο της οικονομικής πολιτικής που δεν είναι άλλος από την αποκλιμάκωση του κόστους δανεισμού κάτι το οποίο θα έχει θετικό αντίκτυπο συνολικά σε ολόκληρη την οικονομία, θα βοηθήσει την ανάπτυξη, θα βοηθήσει τις ιδιωτικές επιχειρήσεις να μπορούν να δανείζονται με πολύ χαμηλότερο επιτόκιο από αυτό με το οποίο δανείζονται σήμερα. Θα ήθελα να πω μια κουβέντα ακόμα για ένα εργαλείο το οποίο είχε θεσπιστεί και επί των δικών μας ημερών και το οποίο θεωρώ εξαιρετικά χρήσιμο στην αποκατάσταση της έννοιας του περιβαλλοντικού ισοζυγίου. Και αναφέρομαι συγκεκριμένα στο Πράσινο Ταμείο.
Το Πράσινο Ταμείο δημιουργήθηκε προκειμένου να διαχειριστεί εισπράξεις από πρόστιμα για αυθαιρεσίες του παρελθόντος. H βασική λογική δημιουργίας του Πράσινου Ταμείου ήταν ότι με αυτό τον τρόπο, μπορούμε να προβαίνουμε σε άλλες παρεμβάσεις, πάντα στην έννοια του περιβαλλοντικού ισοζυγίου, οι οποίες θα μπορούν να εξισορροπήσουν τις αρνητικές περιβαλλοντικές επιβαρύνσεις από προηγούμενες αυθαιρεσίες. Αναπλάσεις, παρεμβάσεις συνολικές στην αντιμετώπιση των επιπτώσεων της κλιματικής αλλαγής και όχι μόνο. Σήμερα όμως, το Πράσινο Ταμείο έχει καταλήξει να χρησιμοποιεί μόλις το 2,5% των πόρων του για τέτοιες δράσεις. Ένα λίγο μεγαλύτερο ποσοστό από αυτό θα μπορούσε να έχει πραγματικά θεαματικά αποτελέσματα για μια ουσιαστική βιώσιμη ανάπτυξη και πολύ καλύτερες συνθήκες ζωής στην πόλη και στην ύπαιθρο.
Από την άλλη, τα ζητήματα που αφορούν την περιβαλλοντική πολιτική και τα κίνητρα τα οποία μπορούμε να δώσουμε για να μειώσουμε το ενεργειακό μας αποτύπωμα και να συμβάλλουμε κι εμείς στην προσπάθεια μας για την αντιμετώπιση της κλιματικής αλλαγής, εκ των πραγμάτων δεν είναι μόνο ένα πλαίσιο το οποίο αφορά το ίδιο το Σύνταγμα. Να σας δώσω ένα παράδειγμα μόνο μίας πολιτικής που έχουμε προτείνει και η οποία θεωρούμε ότι θα έχει θετικά οφέλη και για την οικονομία και για την προστασία του περιβάλλοντος. Θέλουμε να δώσουμε πολύ ισχυρά κίνητρα για την ενεργειακή και λειτουργική αναβάθμιση του κτιριακού αποθέματος της χώρας. Επενδύσεις οι οποίες θα βελτιώσουν το ενεργειακό αποτύπωμα των υφιστάμενων κτιρίων είναι επενδύσεις που εκ των πραγμάτων θα κινήσουν την αγορά ακινήτων όλων των επαγγελμάτων που συνδέονται με αυτήν. Θα είναι όμως ταυτόχρονα επενδύσεις που θα μειώσουν την πολύ σημαντική ενεργειακή κατανάλωση ενός πολύ παλιού αποθέματος κτιρίων και φυσικά θα αυξήσουν και την ίδια την αξία τους.
Σε αντίστοιχη λογική κινούνται και προτάσεις που έχουμε συζητήσει με τους φορείς και τους εκπροσώπους των ξενοδόχων, να μπορούμε να δώσουμε παραδείγματος χάρη αυξημένο συντελεστή δόμησης για κοινόχρηστους χώρους ξενοδοχείων υπό την προϋπόθεση ότι τα ξενοδοχεία αυτά θα προβούν σε μια γενναία, τολμηρή ενεργειακή αναβάθμιση. Πιστεύω ότι αυτές είναι λύσεις οι οποίες τελικά μπορούν να είναι προς το συμφέρον όλων -και της αγοράς και του δημοσίου- και μπορούν να συμβάλλουν στην προσπάθεια την οποία κάνουμε για την αντιμετώπιση της κλιματικής αλλαγής.
Τέλος, να συμπληρώσω ότι ο όρος βιώσιμη ανάπτυξη εμπεριέχει ως δεύτερο συστατικό του την ίδια την έννοια της ανάπτυξης. Μόνο ένα κράτος με μία ισχυρή και αναπτυσσόμενη οικονομία μπορεί τελικά να υλοποιεί και μια πολιτική η οποία είναι φιλική προς το περιβάλλον. Γιατί δεν πρέπει να ξεχνάμε ότι ορισμένες, όχι όλες, από τις παρεμβάσεις που έχουν να κάνουν με την βελτίωση του περιβαλλοντικού αποτυπώματος της χώρας, μπορεί να έχουν ένα βραχυπρόθεσμο κόστος. Είναι βέβαιο όμως ότι θα έχουν ένα σημαντικό μεσοπρόθεσμο και μακροπρόθεσμο όφελος.
Σε κάθε περίπτωση, η προστασία του περιβάλλοντος εν τη ευρεία έννοια, όχι απλά η αντιμετώπιση των συνεπειών της κλιματικής αλλαγής, αποτελεί μονόδρομο για την χώρα μας γιατί το ίδιο το συγκριτικό μας πλεονέκτημα ως χώρα, συνδέεται με την ομορφιά του φυσικού μας τόπου. Κατά συνέπεια το όποιο αναπτυξιακό μοντέλο προτείνουμε για το μέλλον, δε μπορεί παρά να έχει την προστασία του περιβάλλοντος σε απόλυτη προτεραιότητα. Σε συνδυασμό με βιώσιμη αγροτική παραγωγή, με ανάδειξη του πολιτισμικού μας πλούτου, μπορούν να συνθέσουν για τη χώρα μας μια αναπτυξιακή πρόταση με πραγματικά μοναδικά χαρακτηριστικά.
Ας χρησιμοποιήσουμε λοιπόν όλα τα εργαλεία που έχουμε στη διάθεση μας για να μπορέσουμε να πετύχουμε το στόχο. Και βέβαια, το Σύνταγμα, ως ο καταστατικός χάρτης της χώρας, έχει και αυτό να παίξει τον πολύ σημαντικό ρόλο προκειμένου να κινηθούμε σε αυτή την κατεύθυνση. Ας μην χάσουμε λοιπόν την ευκαιρία λοιπόν. Αντί να κάνουμε μια Συνταγματική Αναθεώρηση εξαιρετικά λάιτ -επιτρέψτε μου την έκφραση- ας τολμήσουμε να κρίνουμε αναθεωρητέα άρθρα που πρέπει να αναθεωρηθούν και ας αφήσουμε στην επόμενη Βουλή, έστω και με αυξημένη πλειοψηφία, την αρμοδιότητα να επιλέξει την κατεύθυνση στην οποία θα πρέπει να κινηθεί ώστε αυτά τα άρθρα να αναθεωρηθούν. Και να μην περιμένουμε άλλα δέκα χρόνια δέσμιοι αγκυλώσεων που μας κρατάνε στο παρελθόν.
Ανακοίνωση του Γραφείου Τύπου της Ν.Δ. για την τοποθέτηση της κ. Θάνου στην Επιτροπή Ανταγωνισμού.
«Διορίστηκε νύχτα Πρόεδρος του Αρείου Πάγου παρακάμπτοντας την επετηρίδα. Προσπάθησε να παρατείνει τη θητεία της αντισυνταγματικά. Απέτυχε, αλλά ο Πρωθυπουργός την τακτοποίησε στο Μαξίμου. Τώρα φροντίζει και για το μέλλον της και την διόρισε Πρόεδρο της Επιτροπής Ανταγωνισμού.
Την λένε Βασιλική Θάνου και δηλώνει ότι δεν θα την κουνήσει κανείς από τη νέα της θέση.
Την ενημερώνουμε απλά ότι η Κυβέρνηση της Νέας Δημοκρατίας θα αποκαταστήσει την αμερόληπτη λειτουργία των Ανεξάρτητων Αρχών που ο ΣΥΡΙΖΑ επιδιώκει να μετατρέψει σε τσιφλίκι του».
Οι ομοσπονδίες, έχοντας προαναγγείλει εδώ και ημέρες την κινητοποίησή τους έξω από το κτίριο του υπουργείου σήμερα στις 13:00, αρνήθηκαν να παρευρεθούν στην πρωινή συνάντηση με τον Υπουργό. «Καταδικάζουμε την παρελκυστική στάση της πολιτικής ηγεσίας του Υπουργείου Παιδείας και της κυβέρνησης, που μετά τα επικοινωνιακά παιχνίδια με τον αριθμό των διορισμών, έπαιξε και παίζει με την ελπίδα των αδιόριστων εκπαιδευτικών, προσπαθώντας παράλληλα να υπονομεύσει τους αγώνες του εκπαιδευτικού κινήματος», αναφέρουν οι ομοσπονδίες. Και σχολιάζουν ότι η κίνηση αυτή αποσκοπεί στο να «»διευκολύνει» την πολιτική ηγεσία του Υπουργείου να αποφύγει την ισχυρή αντίδραση του κλάδου». «Δεν γινόμαστε συνεργοί στα σχέδιά τους. Η συνάντηση της Πέμπτης μπορεί να πραγματοποιηθεί μόνο στο Υπουργείο Παιδείας υπό την δυναμική αντίδραση του κλάδου» επισημαίνουν.
Η εκπνοή του 2018 επεφύλασσε μία από τις πιο θεαματικές εξελίξεις όλης της χρονιάς, καθώς, όπως αρχικά έγινε γνωστό από διαρροές στον Τύπο και κατόπιν επιβεβαιώθηκε από τον ίδιο τον Ντόναλντ Τραμπ μέσω Twitter, ο πρόεδρος των ΗΠΑ αιφνιδιαστικά διέταξε την άμεση αποχώρηση των αμερικανικών δυνάμεων που βρίσκονται στις κουρδοκρατούμενες περιοχές της βορειοανατολικής Συρίας και υπολογίζονται σε τουλάχιστον 2.000 πεζοναύτες.
"Έχουμε νικήσει τον ISIS στη Συρία, πράγμα που αποτελούσε τον μόνο λόγο για να είμαστε εκεί κατά τη διάρκεια της Προεδρίας Τραμπ” ανέφερε χαρακτηριστικά στην ανάρτησή του ο ένοικος του Λευκού Οίκου, που ως γνωστόν αρέσκεται στην εμφάνιση "επιτυχιών".
Λίγα πράγματα είναι προς το παρόν γνωστά ως προς τον τρόπο υλοποίησης αυτής της απόφασης, η οποία απηχεί μεν τις προτιμήσεις που έχει εκφράσει ο Τραμπ προ πολλού, όμως έρχεται σε ευθεία σύγκρουση με τους σχεδιασμούς του Πενταγώνου, που έμοιαζε το προηγούμενο διάστημα να έχει επικρατήσει.
Όμως οι αντιφάσεις της αμερικανικής πολιτικής (στη Μέση Ανατολή και όχι μόνο) έρχονται να επιλυθούν με εκρηκτικό τρόπο, ιδίως μετά την αποφασιστική παρεμβολή του Ταγίπ Ερντογάν.
Για τους Αμερικανούς στρατηγούς και τους νεοσυντηρητικούς κύκλους, η κατοχύρωση στρατιωτικής παρουσίας στο κουρδοκρατούμενο ανατολικό τρίτο της Συρίας (περιοχή ίση σε έκταση λ.χ. με την Κροατία) και η παγίωση της απόσχισης της περιοχής από την εξουσία της Δαμασκού ήταν ένα χρήσιμο διαπραγματευτικό χαρτί στις διαβουλεύσεις για την "επόμενη μέρα” της συριακής κρίσης, ένα απαραίτητο αντίβαρο στο ισχυρό στρατιωτικό αποτύπωμα που βρέθηκε να έχει για πρώτη φορά στην περιοχή η Ρωσία και κυρίως ένας εναλλακτικός τρόπος (μετά και την αποτυχία του αυτοανακηρυχθέντος "χαλιφάτου” του ISIS) για να διακοπεί η εδαφική συνέχεια του "άξονα” Τεχεράνης-Βαγδάτης-Δαμασκού-Βηρυτού, που βρίσκεται στην φυσική κατάληξη του κινεζικού "νέου δρόμου του μεταξιού”, αλλά και απειλεί το Ισραήλ.
Στο φόντο αυτό θα πρέπει να ερμηνευθούν οι κινήσεις δημιουργίας οιονεί κρατικών υποδομών στην επίμαχη περιοχή, καθώς και οι πρόσφατες εξαγγελίες του υπουργού Άμυνας των ΗΠΑ Τζέιμς Μάττις για συγκρότηση μόνιμης δύναμης αποτελούμενης από 40.000 Κούρδους μαχητές του YPG (δηλ. της αδελφής οργάνωσης του ΡΚΚ στη Συρία) και για τοποθέτηση αμερικανικών παρατηρητηρίων στη μεθόριο με την Τουρκία.
Για την Άγκυρα, που παλεύει διαχρονικά με το δικό της κουρδικό πρόβλημα, η προοπτική δημιουργίας μιας δεύτερης (μετά από αυτήν του Ιρακινού Κουρδιστάν) αυτόνομης οντότητας στα νότια σύνορά της, με αμερικανική μάλιστα στρατιωτική προστασία, αποτελούσε πραγματικό εφιάλτη. Εξ ού και ο Ταγίπ Ερντογάν έσπευσε να ανακοινώσει ότι μια στρατιωτική επέμβαση της Τουρκίας στα ανατολικά του Ευφράτη είναι υπόθεση 24ώρων. Για τον σκοπό αυτό, μάλιστα, συγκεντρώθηκαν από την τουρκική πλευρά των συνόρων δυνάμεις τεθωρακισμένων και πυροβολικού, αλλά και ισλαμιστές αντάρτες, σύμμαχοι της Τουρκίας, προερχόμενοι από τον συριακό θύλακα της Ίντλιμπ.
Είναι προφανές ότι η τηλεφωνική επικοινωνία Τραμπ-Ερντογάν την προηγούμενη εβδομάδα, εν μέσω αυτών των εντάσεων, κατέληξε σε κάποιου είδους συναλλαγή. Άλλωστε το ίδιο διάστημα ο Αμερικανός πρόεδρος με αμφίσημες δηλώσεις του κρατούσε ανοικτό το ζήτημα της έκδοσης του εγκατεστημένου στην Πενσιλβάνια μεγάλου αντιπάλου του Ερντογάν, Φετουλάχ Γκιουλέν, ενώ μόλις την Τρίτη οι ΗΠΑ εμφανίσθηκαν έτοιμες να προσφέρουν στην Τουρκία αντιαεροπορικά συστήματα Patriot, προκειμένου να ακυρωθεί η τουρκική παραγγελία των ρωσικών συστοιχιών S-400.
Όμως τα συμφραζόμενα της πιθανολογούμενης συμφωνίας δίνει κατεξοχήν η υπόθεση της εξαφάνισης στην Κωνσταντινούπολη του εξόριστου Σαουδάραβα δημοσιογράφου Τζαμάλ Κασόγκι, η οποία διατηρείται μονίμως στον αφρό από την πλευρά της Τουρκίας και απέληξε ήδη σε μια μεγάλη ήττα για τον πρόεδρο των ΗΠΑ: ψήφισμα της αμερικανικής Γερουσίας κατονομάζει ως "υπεύθυνο” της δολοφονίας τον Σαουδάραβα πρίγκηπα διάδοχο Μοχάμαντ μπιν Σαλμάν, εκλεκτό της προεδρικής οικογένειας και "πυλώνα” της μεσανατολικής πολιτικής Τραμπ.
Είναι τέτοιος ο βαθμός στον οποίο το ζήτημα της Σαουδικής Αραβίας έχει συνυφανθεί με τις εσωτερικές αντιπαραθέσεις της Ουάσιγκτον (δεδομένου άλλωστε του ότι η CIA δεν θα επέτρεπε τη συγκάλυψη της εξόντωσης ενός συνεργάτη της, όπως ο Κασόγκι), που δεν εισακούσθηκε από το Καπιτώλιο ούτε η συνήθως πολύ επιδραστική ισραηλινή κυβέρνηση, η οποία ποικιλοτρόπως προσβλέπει στον Μοχάμαντ μπιν Σαλμάν.
Επαναβεβαιώνοντας, αυτή τη φορά έναντι του Πενταγώνου, την πρωτοκαθεδρία του σε θέματα εξωτερικής και αμυντικής πολιτικής, την οποία η Γερουσία μόλις είχε αμφισβητήσει, ο Τραμπ αποδεικνύει ότι δεν παραδίδεται εύκολα. Και κυρίως ότι δεν βάζει στο ίδιο επίπεδο την δεύτερη μεγαλύτερη χώρα του ΝΑΤΟ με τους Κούρδους, οι οποίοι, όσο και αν υπήρξαν οι πιο αξιόπιστοι συμπολεμιστές των ΗΠΑ κατά του ISIS, τώρα εγκαταλείπονται και έχουν σημάνει συναγερμό.
Θα όφειλαν όμως να έχουν διακρίνει το προφανές ήδη από τότε που η Τουρκία καταλάμβανε αβρόχοις ποσί τον κουρδικό θύλακα του Αφρίν στην βορειοδυτική Συρία (ή όταν η Βαγδάτη και οι σύμμαχοί της εξίσου εύκολα ανακαταλάμβαναν το Κιρκούκ και ακύρωναν το δημοψήφισμα για ανεξαρτητοποίηση του Ιρακινού Κουρδιστάν).
Στην πραγματικότητα, η κίνηση του Τραμπ, εφόσον ολοκληρωθεί, δίνει στην αμερικανική πλευρά την ευκαιρία να διεμβολίσει τη συμμαχία Τουρκίας-Ρωσίας-Ιράν, χωρίς τα ρίσκα της αυτοπρόσωπης παρουσίας σε μια περίκλειστη και μη υπερασπίσιμη περιοχή.
Το κενό που πρόκειται να ανοίξει προσκαλεί σε αγώνα δρόμου, τόσο την Άγκυρα, η οποία πιθανότητα θα υλοποιήσει τα σχέδιά της για επέμβαση, όσο και την Δαμασκό, που προφανώς επείγεται να ανακαταλάβει αυτό το κρίσιμο για τη μεταπολεμική ανοικοδόμηση (λόγω των πετρελαιοπηγών του και των εύφορων εδαφών πέριξ του φράγματος του Ευφράτη) τμήμα της επικράτειάς της. Αδιευκρίνιστο παραμένει το αν θα μπορέσουν να επωφεληθούν και τα υπολείμματα του ISIS.
Την ώρα που ο Τραμπ αίφνης εισακούει μια πάγια απαίτησή της, η Μόσχα βρίσκεται φορτωμένη με έναν διπλωματικό (ίσως και επιχειρησιακό) πονοκέφαλο.
Το Ευρωπαϊκό Δικαστήριο Δικαιωμάτων του Ανθρώπου καταδίκασε τη χώρα μας για διακρίσεις σε βάρος των μουσουλμάνων της Θράκης, όπου το ειδικό ισλαμικό δίκαιο υπερισχύει του ελληνικού αστικού Δικαίου.
Ομόφωνα το Ευρωπαϊκό Δικαστήριο Δικαιωμάτων του Ανθρώπου, στην υπόθεση Molla Sali κατά Ελλάδας, καταδίκασε την χώρα μας για παραβίαση της αρχής της μη διάκρισης καθώς και για προσβολή του δικαιώματος ιδιοκτησίας.
Το δικαστήριο έκρινε ότι η Ελλάδα παραβίασε τον νόμο σε υπόθεση κληρονομικής διαμάχης μεταξύ μελών της μουσουλμανικής μειονότητας. Ο Άρειος Πάγος αποφάσισε ότι είναι άκυρη η διαθήκη Έλληνα μουσουλμάνου συζύγου της Molla Sali που είχε γίνει σε συμβολαιογράφο και όχι μέσω του μουφτή.
Την διαθήκη προσέβαλαν οι δύο αδελφές του που επικαλέστηκαν τις Συνθήκες των Σεβρών και της Λωζάνης, με τις οποίες τα ισλαμικά έθιμα και το θρησκευτικό δίκαιο εφαρμόζονται για τους Έλληνες μουσουλμάνους. Τα ελληνικά δικαστήρια σε πρώτο βαθμό αλλά και στην έφεση δεν τις δικαίωσαν. Τις αποφάσεις ανέτρεψε ο Άρειος Πάγος και η χήρα του εκλιπόντος προσέφυγε στο Ευρωπαϊκό Δικαστήριο Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων, το οποίο τελικά την δικαίωσε.
«Το συνταγματικό δικαίωμα της πρόσβασης σε έννομη προστασία από το φυσικό δικαστή και όχι από τον ιεροδίκη για τους συμπολίτες μας που ανήκουν στη μειονότητα δεν ήταν καθόλου αυτονόητο για τις ελληνικές κυβερνήσεις επί δεκαετίες. Αλλά και οι δικαστές, μάλιστα του Αρείου Πάγου, ακολουθούσαν μια πατερναλιστική λογική: Προέκριναν δυστυχώς συστηματικά την επιβολή της Σαρία, την εφαρμογή δηλαδή του θρησκευτικού δικαίου, «για το καλό» των μελών της μειονότητας, ακόμα και ενάντια στη θέλησή τους. Το ερώτημα είναι γιατί τέτοια εμμονή;», ανέφερε η Ελληνική Ένωση για τα Δικαιώματα του Ανθρώπου.
«Ο νόμος για τις αρμοδιότητες του μουφτή τροποποιήθηκε μόλις πρόσφατα ξεκαθαρίζοντας πολλά ζητήματα. Υπάρχει όμως ακόμα μια ιδιαίτερα σημαντική εκκρεμότητα, η οποία είναι βέβαιο ότι θα μας απασχολήσει ξανά: η συμβατότητα του ίδιου του ιερού μουσουλμανικού δικαίου όπως τον εφαρμόζει ο δικαστής-μουφτής με την αρχή της ισότητας, ιδιαίτερα της ισότητας των φύλων και με το συμφέρον του παιδιού», κατέληξε η Ελληνική Ένωση για τα Δικαιώματα του Ανθρώπου.
Ανάρτηση σοκ από τον ανεξέλεγκτο και επικίνδυνο Παύλο Πολάκη που έχει σοκάρει όλη την ελληνική κοινωνία.
Ο ακροαριστερός επικίνδυνος Παύλο Πολάκης γίνεται ηθικός αυτουργός με ανάρτηση του ξεκαθαρίζοντας ότι όποια τρομοκρατική ενέργεια γίνει κατά του Άδωνι Γεωργιάδη θα είναι ο Πολάκης υπεύθυνος.
Η νέα ακροαριστερή αθλιότητα Πολάκη γράφει : «Αν σε πυροβολήσουν ΕΓΩ θα φταίω, εγώ σε έχω αναφέρει πολύ περισσότερες φορές από τον Τσίπρα και έχω πάει κάτι χιλιάδες έγγραφα στους εισαγγελείς για τα έργα και τις ημέρες σου», γράφει μεταξύ άλλων ο αναπληρωτής υπουργός Υγείας.
ΟΧΙ ΒΡΕ ΑΚΡΟΔΕΞΙΟ ΓΚΡΟΥΠΟΥΣΚΟΥΛΟ!!! Αν σε πυροβολήσουν ΕΓΩ θα φταίω ,εγω σε εχω αναφέρει πολύ περισσότερες φορές απο τον Τσιπρα και εχω παει κάτι χιλιάδες έγγραφα στους εισαγγελείς για τα έργα και τις ημέρες σου .... Υ.γ.μαλλον εχεις κόψει αλυσίδα πλέον.....
Την ώρα που σύσσωμη η Νέα Δημοκρατία κατηγορεί την κυβέρνηση ως ηθική αυτουργό της βομβιστικής επίθεσης στον ΣΚΑΪ, ο Άδωνις Γεωργιάδης πάει, ως συνήθως,
Δεν είναι η πρώτη φορά που η ακροδεξιά Χρυσή Αυγή βοηθάει τους ακροαριστερούς του ΣΥΡΙΖΑ για να περάσουν αυτά που θέλουν στην βουλή και αυτό δείχνει ότι τα επικίνδυνα άκρα συνεργάζονται.
Η Επιτροπή Θεσμών και Διαφάνειας της Βουλής ενέκρινε τον διορισμό της Βασιλικής Θάνου ως επικεφαλής της Επιτροπής Ανταγωνισμού με ψήφους του ΣΥΡΙΖΑ των ΑΝΕΛ της Χρυσής Αυγής και της Ένωσης Κεντρώων του Λεβέντη.
Το ΚΚΕ ψήφισε ΠΑΡΩΝ και αρνητικά ψήφισαν η ΝΔ, το ΚΙΝΑΛ και το Ποτάμι.
Η κύριά Θάνου μετά τις επικρίσεις των βουλευτών της αντιπολίτευσης είπε μέσα σε άλλα ότι Δεν μπορείτε να με βγάλει κανείς από τη θέση μου, δείχνοντας έτσι στην ερχόμενη κυβέρνηση της Νέας Δημοκρατίας ότι δεν θα παραιτηθεί σε λίγους μήνες που θα τελειώσει η κυβέρνηση Τσίπρα.
Οργισμένη είναι η απάντηση του Αττικού Ζωολογικού Πάρκου στην Πανελλήνια Φιλοζωική και Περιβαλλοντική Ομοσπονδία (ΠΦΠΟ) αναφορικά με την αντίδρασή της για τα δύο τζάγκουαρ που θανατώθηκαν από εργαζομένους, αφού το είχαν σκάσει την ώρα που το πάρκο ήταν ανοιχτό για το κοινό.
Αναλυτικά η ανακοίνωση:
«Αιδώς υποκριτές Π.Φ.Π.Ο.
Οι επαγγελματίες «φιλόζωοι» και οι ακτιβιστές του πληκτρολογίου δεν μπορούσαν να αφήσουν ανεκμετάλλευτο το τραγικό γεγονός της απώλειας των δύο μας τζάγκουαρ, εκμεταλλευόμενοι την ειλικρινή λύπη χιλιάδων συμπολιτών μας, για να προωθήσουν την ατζέντα τους κατά της ίδιας της ύπαρξης ζωολογικών πάρκων. Και αν αυτό ήταν αναμενόμενο η ΥΠΟΚΡΙΣΙΑ τους αυτή την φορά ξεπέρασε κάθε προηγούμενο.
Για αυτούς στο βωμό του να πληγεί το Αττικό Ζωολογικό Πάρκο δεν έχει σημασία να κινδυνέψουν ακόμη και να χαθούν ανθρώπινες ζωές.
Προφανώς για αυτούς σημασία έχει να πληγεί το Πάρκο και αν υπάρχουν θύματα ΑΚΟΜΑ ΚΑΛΥΤΕΡΑ θα τρομοκρατηθεί περισσότερο ο κόσμος. Το διαπιστώσαμε από τα σχόλια πολλών «φιλόζωων» του διαδικτύου που ευθαρσώς υποστήριζαν ότι η ζωή του προσωπικού του Πάρκου δεν έχει και τόσο σημασία.
Προφανώς για αυτούς σημασία έχει να τρομοκρατήσουν τον κόσμο ότι δήθεν το Πάρκο δεν είναι ασφαλές και ότι κινδυνεύει άμεσα και ανά πάσα στιγμή. Στην προσπάθεια τους αυτή ο σκοπός αγιάζει τα μέσα και δεν φείδονται ψεμάτων με την ίδια την Πρόεδρο της ΠΦΠΟ να υποστηρίζει ανερυθρίαστα σε τηλεοπτικό κανάλι ότι τα τζάγκουαρ μας δήθεν «…τα έχουμε πάρει από το φυσικό τους περιβάλλον και ..κυνήγησαν την ελευθερία τους» ενώ γνωρίζει πολύ καλά ότι είναι γεννημένα σε άλλα ζωολογικά πάρκα, όταν μιλούν για πανικό του κόσμου εκείνη την ημέρα (παγκόσμια πρωτοτυπία ο πανικός να αποκαλύπτεται 20 ημέρες μετά), για απόκρυψη της είδησης (παγκόσμια πρωτοτυπία η είδηση να αποκρύπτεται μέσω ανάρτησης στα ΝΕΑ της επίσημης σελίδας του Πάρκου, να έχει ενημερωθεί στους αρμόδιους ευρωπαϊκούς φορείς ο υπεύθυνος για τη διατήρηση του είδους, όπως γίνεται για κάθε γέννηση, μεταφορά και θάνατο απειλούμενου είδους και όταν η ‘αποκάλυψη’ γίνεται σε τηλεφώνημα της ίδιας της Προέδρου της ΠΦΠΟ στον ιδρυτή του Πάρκου που την παραπέμπει στην εν λόγω «κρυμμένη» ανακοίνωση).
Αλλά η υποκρισία έχει και τα όρια της.
Τους ενοχλεί το γεγονός ότι σε ένα τέτοιο ακραίο περιστατικό το δυσκολότερο που μπορεί να συμβεί σε ένα ζωολογικό πάρκο – διαφυγή ζώου πρώτου βαθμού επικινδυνότητας – το προσωπικό του Πάρκου λειτούργησε άψογα και εφάρμοσε κατά γράμμα το πρωτόκολλο ασφαλείας που προβλέπεται σε ανάλογες περιπτώσεις, απομονώνοντας τον χώρο και εφαρμόζοντας το πλάνο μετάβασης των επισκεπτών σε ασφαλή περιοχή. Αυτό έγινε γιατί υπάρχει εκπαίδευση, ασκήσεις, επαναληψιμότητα οργάνωση και αντανακλαστικά στην αντιμετώπιση έκτακτων περιστατικών όπως σε όλα τα σοβαρά ζωολογικά πάρκα του κόσμου πόσο μάλλον σε αυτά όπως το Αττικό Ζωολογικό Πάρκο που είναι μέλη της ΕΑΖΑ (Ευρωπαϊκής Ένωσης Ζωολογικών Πάρκων & Ενυδρείων) που ακολουθούν συγκεκριμένα πρωτόκολλα και κατευθυντήριες γραμμές για έκτακτα περιστατικά.
Για αυτό τον λόγο δεν υπήρξαν ανθρώπινες απώλειες. Για αυτό το λόγο εδώ και 18 χρόνια το Πάρκο με πάνω από 5 εκατομμύρια επισκέπτες έχει μηδενικά περιστατικά σοβαρού τραυματισμού πόσο μάλλον απώλειας ανθρώπινης ζωής.
Τα κροκοδείλια δάκρυα τους αφορούσαν και στο γεγονός ότι τα τζάγκουαρ είναι επαπειλούμενο είδος στην φύση. Αμέλησαν όμως να αναφέρουν ότι τα δύο αυτά τζάγκουαρ έχουν φέρει στον κόσμο 8 μικρά συμβάλλοντας στη διατήρηση του είδους. Είναι σημαντικός ο ρόλος των ζωολογικών πάρκων παγκοσμίως σε αυτό το ζήτημα αλλά δεν ταιριάζει στην προπαγάνδα τους.
Αντιθέτως, τα προγράμματα αναπαραγωγής απειλούμενων και μη ειδών, έχουν πολύ υψηλά ποσοστά επιτυχίας και έχουν οδηγήσει ακόμη και στη διατήρηση ειδών τα οποία έχουν εξαφανιστεί στην φύση. Το Αττικό Ζωολογικό Πάρκο συμμετέχει με αξιοσημείωτη επιτυχία σε περισσότερα από 60 τέτοια ευρωπαϊκά και διεθνή προγράμματα με εντυπωσιακά αποτελέσματα.
Και φυσικά ως ειδήμονες επί παντός επιστητού αποφάσισαν ότι τα τζάγκουαρ έπρεπε να αναισθητοποιηθούν και μάλιστα ακαριαία. Αγνόησαν φυσικά ότι δεν υπάρχει ΑΚΑΡΙΑΙΑ αναισθησία -δεν είμαστε σε περιβάλλον καρτούν ή ταινίας του Χόλυγουντ. Αγνόησαν το γεγονός ότι η νάρκωση θέλει τουλάχιστον 5 λεπτά για να ξεκινήσει να δρα διάστημα το οποίο για τέτοιου είδους ζώα ενέχει άμεσο κίνδυνο για την ζωή του παρευρισκομένου εκεί προσωπικού που είναι επιφορτισμένο να αντιμετωπίσει αυτό το ζήτημα.
Και αν για εσάς ΥΠΟΚΡΙΤΕΣ της Π.Φ.Π.Ο. οι ανθρώπινες ζωές του κτηνιάτρου των δύο φροντιστών μας και του ιδρυτή του Πάρκου που ήταν εκεί είναι ασήμαντες για εμάς δεν είναι.
Το βάρος της τραγικής αλλά απόλυτα σωστής απόφασης που πήραμε βάσει των όσων προβλέπει το πρωτόκολλο ασφαλείας βαραίνει εμάς. Το πόσο εύκολη ήταν μια τέτοια απόφαση το γνωρίζουν οι άνθρωποι που τα μεγάλωσαν για πάνω από μια δεκαετία και βρέθηκαν σε αυτήν τη πολύ δυσάρεστη θέση.
Η Τζένη και ο Σπόττυ ήταν από τους πιο παλιούς και αγαπητούς κατοίκους του Πάρκου μας. Εμείς θα τους θυμόμαστε με αγάπη. Είχαν πολύ από αυτή στην ζωή τους.
Όσο για την αναγκαιότητα της ύπαρξης ζωολογικών πάρκων είμαστε υπερήφανοι για το έργο μας και θα συνεχίσουμε να το επιτελούμε με παρρησία ως ένας από τους σημαντικότερους φορείς περιβαλλοντικής ευαισθητοποίησης στην Ελλάδα όσο και αν αυτό ενοχλεί την ΠΦΠΟ και τους υπόλοιπους «επαγγελματίες» φιλόζωους.
Το προσωπικό και η διοίκηση του Αττικού Ζωολογικού Πάρκου
ΥΓ. Θα περίμενε κανείς από ένα βουλευτή του Ελληνικού Κοινοβουλίου πριν κάνει μια ερώτηση να ασχοληθεί λίγο παραπάνω, να μελετήσει υπεύθυνα ένα ζήτημα, να απευθυνθεί σε ειδικούς και να ρωτήσει τους άμεσα εμπλεκόμενους. Φαίνεται όμως ότι στο βωμό της ικανοποίησης μιας μερίδας του εκλογικού του ακροατηρίου (έρχονται και εκλογές) αυτά είναι ασήμαντες λεπτομέρειες. Σημασία έχει να φανούμε «φιλόζωοι».
Ο κ. Αμυράς έχει κάθε δικαίωμα προφανώς εκ του θεσμικού του ρόλου να ρωτήσει ότι θέλει τους αρμόδιους φορείς που εποπτεύουν το Πάρκο. Για το τρίτο σκέλος της ερώτησης του όμως «Για ποιο λόγο δεν προτιμήθηκε η τακτική της αναισθησίας για την εξουδετέρωση των ζώων;» τον καλούμε να έρθει στο Πάρκο και να την κάνει κοιτώντας στα μάτια τους 4 ανθρώπους που βρίσκονταν εκεί και των οποίων η ζωή είναι μάλλον δευτερεύουσας σημασίας για αυτόν.
Προς ενημέρωση του ωστόσο όμως του κοινοποιούμε την επιστολή της ΕΑΖΑ (Ευρωπαϊκή Ένωση Ζωολογικών Πάρκων & Ενυδρείων) σε σχέση με το περιστατικό με τα τζάγκουαρ μας».
Ο πανικός των βουλευτών του ΣΥΡΙΖΑ γίνεται μεγαλύτερος καθημερινά και ο Βούτσης δείχνει ότι έχει χάσει την ψυχραιμία του βγάζοντας τον ακροαριστερό αναρχικό από μέσα του.
Όλα ξεκίνησαν όταν ο Κυριάκος Μητσοτάκης απευθυνόμενος σε κάποια βουλευτή του ΣΥΡΙΖΑ της είπε «αν είστε κουρασμένη περάστε έξω».
Εκεί παρενέβη ο Νίκος Βούτσης με τον κ. Μητσοτάκη να του λέει «φέρεστε ως πρόεδρος του ΣΥΡΙΖΑ και όχι της Βουλής. Αν δεν μπορείτε να κάνετε τη δουλειά σας κατεβείτε κάτω».
Ο διάλογος Μητσοτάκη - Βούτση:
Μητσοτάκης: Κατεβάστε τον τόνο της φωνής σας αλλιώς κατεβείτε κάτω. Δεν μπορείτε να επιβάλλετε την τάξη ή δεν θέλετε να επιβάλλετε την τάξη. Μεροληπτείτε συστηματικά εις βάρος της Νέας Δημοκρατίας είστε κομματικός πρόεδρος. Είστε πρόεδρος της Βουλής όχι πρόεδρος του ΣΥΡΙΖΑ».
Βούτσης : « Τον αυταρχισμό και την αλαζονεία αλλού, Έχετε άδικο δεν μπορείτε να συμπεριφέρεστε με τέτοιο τρόπο διά του προέδρου της Βουλής θα συζητάτε τον λόγο δεν μπορείτε να κάνετε ό,τι θέλετε. Γιατί το κάνετε αυτό;»
Μητσοτάκης : «Δεν θα μου υψώνετε εμένα την φωνή σας. Κατεβάστε τον τόνο της φωνής σας τώρα. Κατεβάστε τον τόνο της φωνής σας. Οταν οι συνάδελφοι του ΣΥΡΙΖΑ συνεχώς ασχημονούν και δεν λέτε κουβέντα θα επιβάλλω εγώ την τάξη εάν δε μπορείτε να την επιβάλλετε εσείς»
Βούτσης: «Δεν βρίσκεστε σε τάξη σχολείου, ούτε στο συνέδριο της Νέας Δημοκρατίας παρακαλώ πολύ. Σιγά να μην επιβάλλετε και την τάξη εδώ μέσα»
Μητσοτάκης : «Είμαστε στη Βουλή με έναν πρόεδρο ο όποιος εδώ και πολύ καιρό έχει αποποιηθεί το ρόλο του. Άλλωστε όπως είπατε κι εσείς είμαστε σε προεκλογική περίοδο και ο καθένας παίρνει το ρόλο του
Βούτσης: Ο καθένας το ρόλο του αλλά εσείς είστε τέσσερα χρόνια τώρα σε προεκλογική περίοδο»
Ακούω πάντα με πολύ προσοχή τον Αναπληρωτή Υπουργό, τον κ. Χουλιαράκη. Αλλά καθώς τον παρακολουθούσα, σκεφτόμουν, κ. Χουλιαράκη: εσείς δεν ήσασταν Υπουργός και το πρώτο εξάμηνο του 2015; Δεν ήσασταν. Έκανα λάθος. Το αποκηρύσσετε λοιπόν. Δεν πειράζει, ήταν πρωθυπουργός ο κ. Τσίπρας, ο έχων τη βασική ευθύνη. Εν πάση περιπτώσει, το να υπεραμύνεται σήμερα, κ. Χουλιαράκη, ένα στέλεχος του ΣΥΡΙΖΑ, την υπευθυνότητα, την πειθαρχία και τη δημοσιονομική σοβαρότητα όταν η δική σας Κυβέρνηση ήταν αυτή η οποία ανατίναξε τη χώρα το πρώτο εξάμηνο του 2015 -και τα αποτελέσματα της πολιτικής αυτής τα πληρώνουμε σήμερα- είναι τουλάχιστον οξύμωρο.
Στη σημερινή συζήτηση η οποία κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, όπως κάθε χρόνο, αποτελεί μια κορυφαία στιγμή της οικονομικής και πολιτικής ζωής καταψηφίζουμε τον προϋπολογισμό. Καταψηφίζουμε όχι μόνο τις επιμέρους προβλέψεις του, αλλά μέσω αυτού, συνολικά την Κυβέρνηση σας, κ. Τσίπρα. Καταψηφίζουμε την Κυβέρνηση του ψεύδους, της εξαπάτησης, της αλαζονείας και του κυνισμού. Καταψηφίζουμε την Κυβέρνηση που έκανε χειρότερη τη ζωή των Ελλήνων και ειδικά των πιο αδύναμων. Καταψηφίζουμε την κυβέρνηση των φόρων, της βαριάς και μακροχρόνιας λιτότητας. Καταψηφίζουμε την κυβέρνηση των απαράδεκτων εθνικών υποχωρήσεων. Καταψηφίζουμε την Κυβέρνηση των σκανδάλων και της διαπλοκής. Καταψηφίζουμε τον ΣΥΡΙΖΑ και τους ΑΝΕΛ για ό,τι αυτοί συμβολίζουν: Τον λαϊκισμό. Τη δημαγωγία. Την πολιτική χωρίς αρχές. Καταψηφίζουμε τους κομματικούς διορισμούς σας. Την αλαζονεία σας. Την ανικανότητα σας. Την πολιτική για το κόμμα και όχι για την πατρίδα. Και δεν σας καταψηφίζουμε μόνο εμείς, αλλά και η συντριπτική πλειοψηφία των Ελλήνων. Στις εκλογές που έρχονται, θα κλείσει οριστικά ο κύκλος της χειρότερης κυβέρνησης της μεταπολίτευσης.
Είναι ο τελευταίος προϋπολογισμός που φέρνετε σε αυτή τη Βουλή, το ξέρετε και εσείς οι ίδιοι. Γι’ αυτό, όσα θα ακουστούν σήμερα θα έχουν πολύ μεγάλη σημασία. Αλλά είμαι υποχρεωμένος, να ξεκινήσω την τοποθέτησή μου, από την επικαιρότητα. Η χθεσινή τρομοκρατική επίθεση κατά του ΣΚΑΪ και της Καθημερινής είναι ένα ακόμη αποτέλεσμα της στρατηγικής της έντασης που ακολουθείτε εδώ και πολλά χρόνια. Από την εποχή που ήσασταν στην αντιπολίτευση. Μια στρατηγική η οποία είναι αντίθετη στις αντιλήψεις και τις ανάγκες της κοινωνίας, αλλά και του μεγαλύτερου μέρους των πολιτών που σας είχαν ψηφίσει. Μέρος αυτής της στρατηγικής είναι και η συστηματική στοχοποίηση των ΜΜΕ. Το κάνετε με συνέπεια σχεδόν όλοι σας. Στοχοποιείτε, με ύφος και επίθετα παντελώς ξένα προς το δημοκρατικό διάλογο, έντυπα και σταθμούς, εκδότες και δημοσιογράφους με τρόπο που δεν έχει γίνει ποτέ τα χρόνια της Μεταπολίτευσης. Έχετε καταγγείλει πρόσωπα και πρωτοσέλιδα, έχετε προεξοφλήσει δικαστικές αποφάσεις, έχετε αποκαλύψει μέχρι και στοιχεία πόθεν έσχες δημοσιογράφων που δεν σας αρέσουν τα γραπτά τους. Ξέρετε, η τρομοκρατία μπορεί να οργανώνεται σε κάποιες γιάφκες που συνωμοτούν κατά της δημοκρατίας, γεννιέται όμως στα λόγια του ακραίου διχασμού και του κηρύγματος του μίσους. Η τρομοκρατία θρέφεται μέσα σε μια κοινωνία που δυστυχώς -ένα τμήμα της τουλάχιστον- έχει αποκτήσει ένα αίσθημα ανοχής στη βία. Και για αυτά φέρετε προσωπικά ευθύνη, κ. Τσίπρα. Δεν χρειάζεται να ξαναμιλήσω εδώ για το καθεστώς ασυδοσίας και ανομίας που έχει διαμορφωθεί στη χώρα, με την δική σας ανοχή και πολύ συχνά με την δική σας ενθάρρυνση. Για τους Ρουβίκωνες και τους τραμπούκους στα πανεπιστήμια. Γιατί, κύριοι της συμπολίτευσης, από καιρό σας έχω προειδοποιήσει: Οι καταλήψεις και οι γροθιές γίνονται πολύ εύκολα ρόπαλα και μολότοφ για να μετατραπούν, μετά, σε καλάσνικοφ και βόμβες. Όταν δικαιολογούνται οι αφετηρίες της βίας, τότε εισπράττεται οδυνηρά και η εξέλιξή της. Όταν οι εξτρεμιστές χαρακτηρίζονται «αγωνιστές» ή, απλώς, «παιδιά», τότε αποκτούν άλλοθι οι ενέργειές τους. Όταν από επίσημα χείλη στοχοποιούνται πρόσωπα και αντιλήψεις, τότε γίνεται πιο εύκολη η δουλειά των κουκουλοφόρων. Και όταν τα κρούσματα ολοένα και αυξάνονται, όταν οι συλλήψεις ολοένα και μειώνονται, τότε η ανομία γιγαντώνεται. Από την πλευρά μου, ένα πράγμα μόνο έχω να πω: Όσο ανοιχτή είναι η δημοκρατία μας στις διαφορετικές απόψεις, τόσο αμείλικτη θα είναι με εκείνους που θα θελήσουν να τις φιμώσουν με τη βία. Και όσοι φαντασιώνονται ένοπλους αγώνες, επαναστάσεις σε βάρος της Δημοκρατίας και των θεσμών, να ξέρουν πολύ απλά ότι επί των ημερών μας θα οδηγηθούν στη Δικαιοσύνη. Τελεία και παύλα.
Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι,
Έρχομαι τώρα στον τελευταίο προϋπολογισμό σας. Δεν είναι μόνο ο καθρέφτης της αποτυχίας σας. Είναι και μια ευκαιρία να ακουστούν κάποιες αλήθειες. Γιατί ο τελευταίος προϋπολογισμός σας, κ. Τσίπρα, είναι και ο απολογισμός σας. Είναι ο απολογισμός του μακροβιότερου μνημονιακού πρωθυπουργού. Κανονικά, ο κύκλος της κρίσης θα έπρεπε να είχε κλείσει πριν από τέσσερα χρόνια, αν εσείς κ. Τσίπρα μαζί με τον κ. Καμμένο δεν προκαλούσατε εκλογές με τη σύμπραξη του κ. Κουβέλη και της Χρυσής Αυγής. Σας βλέπω στα υπουργικά έδρανα κ. Κουβέλη, κανείς καλός δεν χάνεται σε αυτή τη χώρα. Εμποδίσατε την έξοδο της χώρας από το 2o Πρόγραμμα, τινάξατε στον αέρα τις προσπάθειες του ελληνικού λαού με ένα αχρείαστο 3o Μνημόνιο και παγιδεύσατε τη χώρα σε έναν νέο κύκλο λιτότητας, ζημιώνοντάς την με πάνω από 100 δισ. ευρώ. Και επειδή -ναι, περίμενα την αντίδραση σας- ισχυρίζεστε ότι αυτά τα λέμε μόνο εμείς, καταθέτω στα πρακτικά τις δηλώσεις του κ. Ρέγκλινγκ και του κ. Βίζερ. Αυτοί είπαν ότι μας ζημιώσατε με πάνω από 100 δισ. Τους αμφισβητείτε και αυτούς φαντάζομαι. Το λέω λοιπόν πολύ απλά: κ. Τσίπρα αν δεν είχατε έρθει στην εξουσία η κρίση θα είχε τελειώσει εδώ και 4 χρόνια. Η χώρα πλήρωσε ακριβά την πολιτική σας απάτη την οποία τώρα βαφτίσατε αυταπάτη.
Το 2014 η χώρα είχε ήδη θετικούς ρυθμούς ανάπτυξης, παρήγαγε ήδη πλεονάσματα, Όλες οι εκθέσεις τότε, κ. Τσίπρα, προέβλεπαν ρυθμούς ανάπτυξης που ξεπερνούσαν το 3%. Μέσα σε 2,5 χρόνια η Κυβέρνηση της Νέας Δημοκρατία πήρε μια ύφεση 9%, και την πήγε στο 0,7% ανάπτυξη. Είχαμε μια μεταβολή της τάξης σχεδόν 10% του ΑΕΠ. Εσείς τι κάνατε ακριβώς μέσα σε 4 χρόνια κ. Τσίπρα; Πήγατε στο 1,5%, αυτό είναι το κατόρθωμα σας. Καταθέτω στα πρακτικά το σχετικό πίνακα. Και επειδή σας ακούω συνέχεια και εσάς και τους βουλευτές σας να τσουβαλιάζετε όλη την περίοδο μετά το 2010, να μιλήσω για λογαριασμό της Νέας Δημοκρατίας: Το τι έκαναν ως υπουργοί η κ. Κατσέλη, η κ. Ξενογιαννακοπούλου, ο κ. Μπόλαρης, η κ. Τζάκρη γι’ αυτά εσείς πρέπει να απολογηθείτε. Όχι εμείς. Εσείς τους πήρατε στο κόμμα σας. Τι άλλο, λοιπόν, συνέβαινε το 2014; Είχαν δρομολογηθεί μια σειρά από μεγάλες επενδύσεις, σας θυμίζω την παραχώρηση των 14 περιφερειακών αεροδρομίων, την οποία, βέβαια, πολεμήσατε λυσσαλέα, για να έρθετε μετά να την αποδεχθείτε, ως δική σας πολιτική. Οι φόροι μειώνονταν κ. Τσίπρα το 2014, και προχωρούσαν οι αποπληρωμές των οφειλών του Δημοσίου. Το χρέος, τότε κ. Τσίπρα, σύμφωνα με την έκθεση του ΔΝΤ κρινόταν βιώσιμο. Το ίδιο το ΔΝΤ, το οποίο 6 μήνες μετά έκρινε το χρέος δραματικά μη βιώσιμο, διότι τι μεσολάβησε; Το καταστροφικό πρώτο εξάμηνο με τον κ. Βαρουφάκη, τον κ. Τσίπρα, και όλη την παρέα που οδήγησε τη χώρα στο χείλος του γκρεμού. Και το οποίο τώρα θέλετε να ξεχάσετε. Τότε ναι, κ. Τσίπρα, η χώρα θωρακιζόταν. Με πιστωτική γραμμή στήριξης κι από τον Μάρτιο του ‘15 ήταν διαθέσιμη για την Ελλάδα η ποσοτική χαλάρωση, το γνωστό QE. To QE που τότε, δεν σας πολυενδιέφερε. Πρόπερσι το θέτατε ως μεγάλο στόχο, πέρυσι το είχατε ως μια «εναλλακτική λύση». Και τώρα τι έγινε κ. Τσίπρα; Απλά το χάσατε. Έχω εδώ 9 διαφορετικές δηλώσεις σε σημαντικές ομιλίες, στις οποίες είχατε εξαγγείλει κ. Τσίπρα ότι θα μπούμε στο πρόγραμμα ποσοτικής χαλάρωσης. Ούτε μία, ούτε δύο, ούτε τρεις, 9 φορές το είχατε εξαγγείλει. 2,6 τρισεκατομμύρια ευρώ, επαναλαμβάνω, 2,6 τρισεκατομμύρια ευρώ πήραν άλλες ευρωπαϊκές χώρες από το πρόγραμμα ποσοτικής χαλάρωσης. Και η Ελλάδα που το είχε περισσότερο ανάγκη, τι πήρε; κ. Τσίπρα; Ούτε ένα ευρώ.
Αντί των ευρωπαϊκών εγγυήσεων, προτιμήσατε τις τσέπες των Ελλήνων. Τους φορολογήσατε αλύπητα. Διαλύσατε τη μεσαία τάξη, αυτή τη μεσαία τάξη, η οποία κρατάει ενωμένη την ελληνική κοινωνία. Ο κύκλος της παρακμής σας κλείνει αλλά οι Έλληνες θα σας θυμούνται για πέντε λέξεις:
Λέξη πρώτη: Ψέμα. Εξαπατήσατε συνειδητά τους πολίτες. Από την κατάργηση του μνημονίου, με έναν νόμο και ένα άρθρο, και την κατάργηση του ΕΝΦΙΑ, μέχρι το παράλληλο πρόγραμμα του Σεπτεμβρίου του 2015. Και συνεχίζετε και σήμερα να ψεύδεσθε.
Λέξη δεύτερη: Φτώχεια. Κάνατε τους φτωχούς φτωχότερους. Από την μείωση των κατώτατων συντάξεων μέχρι την κατάργηση του ΕΚΑΣ, και τη δημιουργία μιας νέας γενιάς ανασφάλιστης εργασίας, της γενιάς των 360 ευρώ.
Λέξη τρίτη: Φόροι. Γονατίσατε τους πολίτες με την υπερφορολόγηση, κυρίως τη μεσαία τάξη. Την αύξηση όλων των άμεσων φόρων, τη μείωση του αφορολόγητου, τη φοροεπιδρομή στους έμμεσους φόρους, από τα καύσιμα μέχρι τον καφέ.
Λέξη τέταρτη: Φόβος. Γεμίσατε με ανασφάλεια την καθημερινότητα των πολιτών. Από τις γειτονιές μέχρι τα πανεπιστήμια.
Λέξη πέμπτη που σας ενοχλεί πολύ: Σκάνδαλα. Από τους φωτογραφικούς διαγωνισμούς στο Θριάσιο, μέχρι το σκάνδαλο εξαγοράς επιχείρησης στα Σκόπια, από τη ΔΕΗ και από τα 700 εκ. που αφήσατε στο τραπέζι για την επέκταση της σύμβασης του Ελευθέριος Βενιζέλος μέχρι τη ΔΕΠΑ, για την οποία θα έχουμε την ευκαιρία να μιλήσουμε αναλυτικά την Παρασκευή.
Αλήθεια πρώτη λοιπόν. Χάθηκαν 4 πολύτιμα χρόνια. Η Ελλάδα όχι μόνο δεν μπόρεσε να βρει τον δρόμο της υπόλοιπης Ευρώπης, αλλά βυθίστηκε πιο κάτω. Το 2015 η χώρα έφτασε στο χείλος του γκρεμού, διχάστηκε σε ένα δημοψήφισμα-παρωδία κι έχασε τις τράπεζές της. Μιλήσατε κ. Τσίπρα την προηγούμενη φορά που βρεθήκαμε σε αυτή την αίθουσα για τις τράπεζες. Η κεφαλαιοποίηση των ελληνικών τραπεζών το 2014, ήταν συνολικά περίπου 38 δισ. ευρώ, 38 δισ. κ. Τσίπρα. Σήμερα η κεφαλαιοποίηση των ελληνικών τραπεζών είναι 4,3 δισ. ευρώ. Κατατίθεται στα πρακτικά. Η αποτίμηση της συμμετοχής του Ταμείου Χρηματοπιστωτικής σταθερότητας στις ελληνικές τράπεζες, η περιουσία όλων των Ελλήνων φορολογουμένων στις 31/12/2014 ήταν 11,6 δισ., σήμερα είναι 1,7 δισ. Αυτά είναι τα κατορθώματα σας κ. Τσίπρα, τα δικά σας και της πολιτικής σας. Από το 2015, η χώρα βιώνει έναν ανελέητο βομβαρδισμό περικοπών και φόρων που συντρίβουν νοικοκυριά και διαλύουν επιχειρήσεις. Και υπομένει έναν αναπτυξιακό κι επενδυτικό χειμώνα. Είμαστε ουραγοί στην ανάπτυξη. Πως εξηγείτε, άραγε, εσείς που κάνετε τόσες μεταρρυθμίσεις ότι η ανταγωνιστικότητα της οικονομίας μας υποχώρησε 10 θέσεις τα τελευταία 4 χρόνια; Το 3o Μνημόνιο -αυτό που εσείς προκαλέσατε και εσείς υπογράψατε- εξάντλησε, πράγματι, την τυπική χρονική του διάρκεια. Προς πολύ μεγάλη ανακούφιση των εταίρων, έληξε, διότι με αυτόν τον τρόπο, έληξε και η ευνοϊκή ευρωπαϊκή χρηματοδότηση της χώρας μας, η οποία τώρα καλείται να καλύψει τις ανάγκες της με δανεισμό από τις διεθνείς αγορές. Αυτό το οποίο παρέμεινε, όμως, είναι η ενισχυμένη τριμηνιαία εποπτεία. Καμία άλλη Μνημονιακή χώρα δεν την έχει. Και, δυστυχώς δυσβάστακτες δεσμεύσεις όσον αφορά τα πρωτογενή πλεονάσματα: 3,5% μέχρι το 2022 και 2,2% έως το 2060. Αυτό είναι το άτυπο 4ο μνημόνιο για το οποίο μιλάμε. Και βέβαια διατήρηση των σημερινών φόρων και πρόσθετα μέτρα από αυτά τα οποία, κ. Τσίπρα, δεν ξε-ψηφίσατε. Όπως η κατάργηση του ΕΚΑΣ, το ΕΚΑΣ θα καταργηθεί πλήρως το 2019, που αφαιρεί μια πολύτιμη βοήθεια στους συνταξιούχους. Και αύξηση κατά 15% των εισφορών των ελεύθερων επαγγελματιών, αφού και αυτές θα φορολογούνται ως εισόδημά. Και, βέβαια, όλα αυτά με επίσημο ενέχυρο το σύνολο της ελληνικής δημόσιας περιουσίας για 99 χρόνια, μέχρι το 2115. Μία πρωτοφανή και προσβλητική διαδικασία που υποθηκεύει όχι μόνο τον πλούτο της χώρας, αλλά και την ίδια της την αξιοπρέπεια, την ίδια της την υπερηφάνεια.
Υποδεχόμαστε το 2019, λοιπόν, όχι όπως η Κύπρος, η Ιρλανδία ή η Πορτογαλία. Αλλά ως μια ευάλωτη οικονομία χωρίς διεθνή εμπιστοσύνη. Η χώρα δεν μπορεί σήμερα να δανειστεί από τις αγορές. To spread του δεκαετούς ομολόγου είναι στις 420 μονάδες βάσης. Και τα διεθνή επιτόκια, δυστυχώς, παίρνουν πάλι την ανηφόρα. Τι σημαίνει αυτό κυρίες και κύριοι συνάδελφοι; Ότι χάσαμε τα τρία καλύτερα χρόνια της διεθνούς οικονομίας. Τα χάσαμε, παγιδευμένοι σε μια ιδεοληπτική πολιτική που από τη μια κοίταζε να μαζέψει τα συντρίμμια του πρώτου εξαμήνου του 2015 και από την άλλη επέμενε να φορολογεί λυσσαλέα την πραγματική οικονομία. Αν είχαμε ακολουθήσει απλά την πορεία της Πορτογαλίας, το ΑΕΠ μας σήμερα θα ήταν στα 217 δισ. Αντ’ αυτού προβλέπεται, να κλείσει, στα 186 δισ., εκτίμηση μου είναι ότι θα είναι ακόμη χαμηλότερο από αυτό. Μόνο αυτό το γράφημα, κυρίες και κύριοι, είναι η πιο απτή απόδειξη της τραγικής σας αποτυχίας. Δυστυχώς, έχουμε μπει σε μια τελείως διαφορετική τροχιά αύξησης του ΑΕΠ. Και αυτό καθιστά το χρέος μας μη βιώσιμο, και αυτό καθιστά και το ασφαλιστικό μας σύστημα μη βιώσιμο. Και γι’ αυτό φέρετε αποκλειστικά την ευθύνη εσείς κ. Τσίπρα. Καμία εξήγηση δεν έχω ακούσει ακόμη σε αυτήν την αίθουσα γιατί η Ελλάδα είχε τους χαμηλότερους αναπτυξιακούς ρυθμούς αυτή την τελευταία τριετία. Η μόνη εξήγηση που υπάρχει έχει να κάνει με τις δικές σας πολιτικές επιλογές, με το τι έγινε το πρώτο εξάμηνο του 2015 και με την πολιτική την οποία ακολουθήσατε μετά. Την πληρώνουν κάθε μέρα που περνά πολύ ακριβά οι Έλληνες πολίτες.
Αλήθεια δεύτερη. Υποδεχόμαστε το νέο έτος με μία κοινωνία που, ύστερα από 29, επαναλαμβάνω, 29 αυξήσεις φόρων, 17 παρεμβάσεις που μειώνουν τις συντάξεις και μείωση των πραγματικών μισθών κατά 3,5% το 2017, παραμένει -και σήμερα- φυλακισμένη στην λιτότητα. Και με μία κυβέρνηση ανίκανη -παρά την «κατανόηση» που σας δείχνουν οι δανειστές- να μπορέσει να υλοποιήσει πραγματικές και ουσιαστικές μεταρρυθμίσεις. Διότι θυμίζω ότι ουσιαστικές μεταρρυθμίσεις όπως το τι θα γίνει με τα capital controls, η αντιμετώπιση των «κόκκινων δανείων», το e-justice, τα ληξιπρόθεσμα του κράτους, οι ιδιωτικοποιήσεις έχουν ήδη παραπεμφθεί για τον Φεβρουάριο του 2019. Γι’ αυτό, άλλωστε, και δεν έχουν αποδεσμευτεί ακόμη -προς όφελος μας- τα κέρδη από τα ελληνικά ομόλογα. Πραγματικές μεταρρυθμίσεις δεν κάνατε κ. Τσίπρα. Το παραγωγικό μοντέλο της οικονομίας, δυστυχώς, δεν άλλαξε. Δεν έγινε η χώρα πιο εξωστρεφής, πιο ανταγωνιστική. Βρισκόμαστε περίπου με την ίδια διάρθρωση της ελληνικής οικονομίας που είχαμε και το 2015, μόνο που είμαστε πολύ-πολύ φτωχότεροι. Μόλις πρόσφατα, άκουσα τον κ. Τσακαλώτο, μιλώντας εκτός Ελλάδας, να μας λέει ότι τα υπερβολικά πλεονάσματα δεν αποτελούν σπουδαία στρατηγική. Μάλιστα, συμφωνώ. Αλλά αν οι δυο μας συμφωνούμε, τότε θα πρέπει εσείς πρώτος να διαφωνήσετε με την δική σας πολιτική, εσείς δεσμευτήκατε σε αυτά τα υψηλά πρωτογενή πλεονάσματα και η δική σας πολιτική τα υπηρετεί: Μαζεύετε χρήματα από φόρους και φεσώνετε τους Έλληνες με οφειλές του Δημοσίου τις οποίες δεν αποπληρώνετε. Αλήθεια, κ. Χουλιαράκη, εσείς δεν ήσασταν αυτός που είχατε δεσμευτεί εδώ τον Μάρτιο του 2018 ότι μέχρι το καλοκαίρι θα είχαν εξοφληθεί όλες οι ληξιπρόθεσμες οφειλές του δημοσίου; Σήμερα είναι ακόμα υψηλότερες από εκεί που ήταν τον Μάρτιο του 2018. 3 δισ. χρωστά το κράτος σε ιδιώτες και 180.000 νέοι συνταξιούχοι περιμένουν ακόμη την κουτσουρεμένη σύνταξή τους. Και βέβαια αυτή η Κυβέρνηση -η αριστερή Κυβέρνηση- τι κάνει; Παγώνει το πρόγραμμα των δημοσίων επενδύσεων. Εδώ είναι πολύ ενδιαφέρον ότι στη δική σας στρατηγική ανάπτυξης για το μέλλον κ. Τσακαλώτε, χαρακτηρίζετε το πρόγραμμα δημοσίων επενδύσεων ως το κύριο χρηματοδοτικό εργαλείο για την εθνική στρατηγική ανάπτυξης. Φαντάζομαι συμφωνείτε με αυτά που γράφετε. Δεν θα διαφωνείτε, έτσι δεν είναι; Για να δούμε λοιπόν, που είναι το πρόγραμμα δημοσίων επενδύσεων επί των δικών σας ημερών: στο χαμηλότερο ύψος που ήταν τα τελευταία 7 χρόνια. Όλα αυτά τα κάνετε για να χτίσετε -υποτίθεται- ένα «μαξιλάρι» ασφαλείας, το οποίο όμως φουσκώνει με αέρα που στερεί από τους πνεύμονες της πραγματικής οικονομίας. Και ποιο το αποτέλεσμα αυτού του απολογισμού κ. Τσίπρα; Πήρατε μέτρα, σχεδόν, 11 δισ, από τα οποία επιστρέφετε ουσιαστικά το 1 ως προεκλογικό φιλοδώρημα σε πολίτες τους οποίους έχετε πρώτα εξαθλιώσει.
Αλήθεια τρίτη. Τα βαριά πλεονάσματα πριονίζουν την οικονομία και μαζί το μέσο εισόδημα. Αναρωτιέμαι πως αισθάνεστε, και πως αισθάνεται το οικονομικό επιτελείο, όταν ακούει τον ΟΟΣΑ να ανακηρύσσει τον ΣΥΡΙΖΑ πρωταθλητή στη φορολογική επιβάρυνση. Γιατί ακριβώς αυτό σημαίνουν τα υπερπλεονάσματα: φόροι, φόροι, φόροι. Και βέβαια, εδώ δεν μιλάμε απλά για υπερπλεονάσματα, μιλάμε για μια Κυβέρνηση η οποία πανηγυρίζει γιατί ξεπερνά τους ήδη υψηλούς στόχους που η ίδια έχει θέσει. Πέρυσι, ο στόχος ήταν 1,75% και πήγατε στο 4,13%. Και πανηγυρίζατε. Ξέρετε τι σημαίνει αυτό; Ότι αναγκάσατε τους Έλληνες να πληρώσουν 4,2 δις ευρώ περισσότερα από όσο χρειαζόταν για να πετύχετε τους στόχους που εσείς θέσατε. Ποιο είναι το αποτέλεσμα; Φτάσαμε στο σημείο, σήμερα, οι συνολικές οφειλές των Ελλήνων στην εφορία να έχουν ξεπεράσει τα 103 δισ., επαναλαμβάνω, τα 103 δισ. ευρώ. Τον μισό πληθυσμό να χρωστά και να μην μπορεί να πληρώσει. Πολλοί δεν μπορούν καν να ρυθμίσουν τις οφειλές τους. Οι καταθέσεις των νοικοκυριών είναι σήμερα ο μεγάλος αιμοδότης του κρατικού προϋπολογισμού. Από τις καταθέσεις τους πληρώνουν πολλοί συμπολίτες μας τις φορολογικές τους υποχρεώσεις. Γιατί οι καταθέσεις, κ. Τσίπρα, των Ελλήνων πολιτών τον Νοέμβριο του 2014 ήταν 136 δισ. ευρώ και σήμερα βρίσκονται στα 108 δισ. Όλοι βλέπουν το πορτοφόλι τους να αδειάζει τώρα πιο γρήγορα από ποτέ, καθώς οι έμμεσοι φόροι αυξάνουν ύπουλα τις τιμές σε καθημερινά προϊόντα και υπηρεσίες. Ο πρωθυπουργός υποδύεται συχνά τον φιλολαϊκό, ο κ. Τσακαλώτος έχει μιλήσει ανοιχτά -προς τιμήν του γιατί υπερασπίζεται αυτήν την άποψη του- για «ταξική μεροληψία». Ότι είστε εδώ, μας λέτε, για να βοηθήσετε τους πιο αδύναμους. Είναι, όμως, έτσι; Σύμφωνα με το Διεθνές Γραφείο Εργασίας, οι μειώσεις μισθών στην Ελλάδα είναι οι μεγαλύτερες στην Ευρώπη αλλά κι οι μεγαλύτερες μέσα στην χώρα από το 2013. Το 2017, 1 στους 4 εργαζόμενους είχε αμοιβή έως 500 ευρώ. Ενώ η μερική υποχώρηση της ανεργίας βασίζεται -πρωτίστως- στην μερική και περιοδική απασχόληση.
7 στους 10 ανέργους είναι μακροχρόνια άνεργοι. Και με τον ρυθμό αποκλιμάκωσης που ακολουθεί η ανεργία επί των ημερών σας θα φτάσουμε στα προ κρίσης επίπεδα το 2030. Την ίδια ώρα, το 19% των πολιτών καταβάλλει το 90% του φόρου εισοδήματος. Το 4,5% των επιχειρήσεων καταβάλλει το 83% του φόρου νομικών προσώπων. Και το 33% των ιδιοκτητών καταβάλλει το 66% του φόρου ακίνητης περιουσίας. Αναρωτιέμαι, αν αυτό είναι φορολογική δικαιοσύνη; Στην Ελλάδα του ΣΥΡΙΖΑ, όμως, δεν ευνοούνται κάποιοι έναντι κάποιων άλλων. Αδικούνται όλοι, σήμερα, από την πολιτική σας. Γιατί, σύμφωνα με την Eurostat, 1 στους 3 Έλληνες ζει στη φτώχεια, 3 στους 10 Έλληνες έχουν δυσκολία να πληρώσουν το ρεύμα, 4 στους 10 έχουν δυσκολία να πληρώσουν την ιδιωτική συμμετοχή στα φάρμακά τους. Αυτός είναι ο δήθεν ΣΥΡΙΖΑ του λαού. Τον φορολογεί με τον πιο άδικο τρόπο και τελικά κάνει τους φτωχούς φτωχότερους.
Αλήθεια τέταρτη. Εδώ και τέσσερα χρόνια, η οικονομική πολιτική της κυβέρνησης έχει ως κύριο στόχο τη μεσαία τάξη. Χωρίς κανένα ενδιαφέρον για την πραγματική αύξηση του δημόσιου πλούτου προς όφελος των πολλών. Αλλά με απάθεια απέναντι στη διαρκή συρρίκνωσή του, μοιράζει -που και που- κάποια σποραδικά επιδόματα σε πολίτες που προηγουμένως έχει ξεζουμίσει. Από την άλλη, όμως, τίποτα δεν σας εμποδίζει να διογκώνετε το Kράτος με μη παραγωγικές θέσεις για να βολεύετε τους κομματικούς σας πελάτες. Μπορεί όλοι να στενάζουν από τους φόρους και από τα χρέη, αλλά ο ΣΥΡΙΖΑ επιμένει να αυξάνει το κόστος της γραφειοκρατίας. Κύριε Τσίπρα, στα τέσσερα χρόνια που κυβερνάτε έχετε αυξήσει το κόστος της μισθοδοσίας στο ελληνικό Δημόσιο κατά 2 δισ. ευρώ. Επαναλαμβάνω, κατά 2 δισ. ευρώ. Και για πρώτη φορά ο αριθμός των δημοσίων υπαλλήλων και του τακτικού προσωπικού, αλλά κυρίως των εκτάκτων, του προσωπικού ορισμένου χρόνου, αυξάνεται πάλι, ειδικά η δεύτερη κατηγορία με πολύ γρήγορο τρόπο. Δεν στέκομαι μόνο στη σημαντική δημοσιονομική επιβάρυνση. Διότι μας είπε ο κ. Χουλιαράκης, που θα βρούμε τα λεφτά. Δύο δισεκατομμύρια μόνο στοίχισε η αύξηση των μισθών του Δημοσίου κ. Χουλιαράκη. Αλλά δεν είναι μόνο το δημοσιονομικό αποτύπωμα. Ξαναζωντανεύετε, έτσι, τις αμαρτίες ενός παλαιοκομματικού Κράτους. Τις έχει ξεπεράσει η ίδια η ζωή. Ξαναστέλνετε ένα ανέντιμο μήνυμα στα νέα παιδιά ότι το μέλλον τους μπορεί να είναι μια ευκαιριακή απασχόληση στο Δημόσιο για να έρθει μετά κάποιος πολιτικός πάτρωνας να τους υποσχεθεί μονιμοποίηση. Τα «δικά μας παιδιά» του παρελθόντος έγιναν τώρα «οι δικοί μας σύντροφοι».
Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι,
Οι τέσσερις αυτές χειροπιαστές αλήθειες -τις οποίες παρουσίασα με συγκεκριμένα στοιχεία που δεν επιδέχονται αμφισβήτησης- συμπυκνώνονται στην πέμπτη, που αφορά τον φετινό Προϋπολογισμό. Γιατί οι οδυνηρές συνέπειες του 3ου Μνημονίου, η αναπτυξιακή καθήλωση, η φοροεπιδρομή, ο αντικοινωνικός χαρακτήρας της πολιτικής σας αποτυπώνεται και στις σελίδες αυτού του Προϋπολογισμού: Ο Προϋπολογισμός αυτός δεν είναι αξιόπιστος και σίγουρα δεν είναι αναπτυξιακός. Ελπίζετε σε μια ανάπτυξη 2,5% όταν όλη η Ευρωπαϊκή Ένωση, ο ΟΟΣΑ, το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο βλέπουν την ανάπτυξη σημαντικά χαμηλότερη. Άλλωστε και πέρσι όλες οι κυβερνητικές προβλέψεις σε σχέση με την ανάπτυξη έπεσαν έξω. Όπως οι προπέρσινοι, όπως και οι προηγούμενοι. Σε κανέναν, επαναλαμβάνω, από τους 4 Προϋπολογισμούς που εκτελέσατε δεν πιάσατε τους στόχους της ανάπτυξης. 4 στις 4 αποτυχίες, στον πιο σημαντικό δείκτη που αφορά την πορεία της ελληνικής οικονομίας!
Ο Προϋπολογισμός αυτός υπηρετεί τα δυσβάσταχτα πλεονάσματα με τα οποία ο ΣΥΡΙΖΑ αντάλλαξε την αναξιοπιστία και την ανεπάρκειά του. Διότι γι’ αυτό, κ. Τσίπρα, σας δέσμευσαν στα πλεονάσματα του 3,5%. Ήταν το τίμημα που έπρεπε να πληρώσει η χώρα και η ελληνική οικονομία για τη δική σας προσωπική αναξιοπιστία. Είναι ο λογαριασμός τον οποίον πληρώνουν οι Έλληνες πολίτες για το τι κάνατε το πρώτο εξάμηνο του 2015, το οποίο πεισματικά θέλετε να ξεχάσετε. Για να έρθετε, εδώ, να μας πείτε ότι κυβερνάτε μόλις 100 μέρες, όταν είστε ο μακροβιότερος μνημονιακός Πρωθυπουργός, αυτός που υπέγραψε το 3ο Μνημόνιο και δέσμευσε τη χώρα στο 4ο άτυπο. Ο Προϋπολογισμός αυτός, κ. Τσίπρα, παραμένει αντίπαλος του πολίτη. Διατηρεί τους 29 φόρους και τις δεκάδες περικοπές του ΣΥΡΙΖΑ. Πυροβολεί τη μεσαία τάξη. Θέτει εμπόδια στους επενδυτές. Αλλά εξοντώνει και τους πιο αδύναμους. Κάνει τους φτωχούς φτωχότερους και διαρκώς τους πολλαπλασιάζει, συντρίβοντας με αυτόν τον τρόπο τον κορμό της πραγματικής κοινωνίας.
Είναι, λοιπόν, ένας Προϋπολογισμός που έχει τα ίδια χαρακτηριστικά με όλους τους προηγούμενους. Φορολογική αφαίμαξη, πίεση στον κοινωνικό ιστό και φυσικά πλήρη μεταρρυθμιστική ατολμία. Αναπαράγει τον φαύλο κύκλο της στασιμότητας. Είναι γνήσιο τέκνο σας και αυτός ο τελευταίος Προϋπολογισμός σας. Αντιαναπτυξιακός, αναποτελεσματικός και άδικος. Πιστός στους στόχους του 4ου Μνημονίου, υπηρετεί και αυτός τα υπέρογκα πλεονάσματα στα οποία ήδη έχει δεσμευτεί η κυβέρνηση. Αυτός, λοιπόν, κ. Τσίπρα, είναι ο δρόμος που εισηγείται και ο Προϋπολογισμός του 2019. Μία πορεία ανάμεσα σε φόρους, σε φόβους και σε ψέματα που οδηγεί σε διάλυση τη μεσαία τάξη και σε παρακμή τη χώρα. Ένα σχέδιο κομμένο και ραμμένο στο μικρό μπόι του ΣΥΡΙΖΑ, που δεν μπορεί να σηκώσει τις μεγάλες προσδοκίες της Πατρίδας μας.
Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι,
Ευτυχώς για τη χώρα, αυτός ο Προϋπολογισμός σύντομα θα αποτελεί παρελθόν μαζί με αυτούς που τον εισηγούνται. Και, με την έγκριση του λαού, ένα άλλο πρόγραμμα θα πάρει τη θέση του, ένα πρόγραμμα που θα ξαναφέρει την ελπίδα και την αισιοδοξία. Ένας οδικός χάρτης, ρεαλιστικός και τεκμηριωμένος, που θα δίνει δύναμη στην οικονομία και πραγματική προοπτική στον πολίτη. Γιατί η δική μας αντίληψη για την οικονομία υπηρετεί τη συνολική ευημερία. Και από αυτήν τη συνολική ευημερία, θα έχουν όφελος όλοι οι πολίτες.
Το στόχο μας περιγράφει το λιτό δίπτυχο: «Λιγότεροι φόροι και εισφορές-Περισσότερες επενδύσεις και νέες, καλές δουλειές». Και η επιδίωξή μας είναι η τόνωση της δημιουργικής επιχειρηματικότητας, η ενίσχυση της μεσαίας τάξης και η πραγματική στήριξη των αδυνάμων. Διότι, ξέρετε, κ. Τσίπρα, όσα επιδόματα και αν μοιράσετε, η πιο αποτελεσματική κοινωνική πολιτική παραμένει η δημιουργία θέσεων απασχόλησης. Σταθερών, καλών θέσεων απασχόλησης, οι οποίες για να έρθουν χρειάζονται επενδύσεις. Επενδύσεις τις οποίες η δική σας πολιτική επιμένει να διώχνει από τη χώρα. Και, ναι, κ. Τσίπρα, στο επίκεντρο της δικής μας πολιτικής βρίσκεται και η επιστροφή σε λογικά ετήσια πλεονάσματα, ώστε να μπορούμε να έχουμε δημοσιονομικό χώρο, να αυξήσουμε την παραγωγή και την ανταγωνιστικότητα αλλά να έχουμε και πραγματικές πρόνοιες κοινωνικής συνοχής.
Και αναρωτιέμαι κ. Τσίπρα: Από τη στιγμή που εσείς ο ίδιος, δια του Υπουργού σας, αναγνωρίζετε ότι τα υπερβολικά πλεονάσματα δεν είναι η σωστή πολιτική, συμφωνείτε με το στόχο της αποκλιμάκωσης των πρωτογενών πλεονασμάτων; Διότι εμείς θεωρούμε ότι μια νέα κυβέρνηση με μεταρρυθμιστική αξιοπιστία μπορεί και πρέπει να τον διεκδικήσει αυτόν το στόχο. Και θα καταφέρει η κυβέρνησης της Νέας Δημοκρατίας να διεκδικήσει αυτόν τον στόχο, διότι έχει αξιοπιστία από την Ευρώπη, διότι έχει και τα μεταρρυθμιστικά εχέγγυα που χρειάζονται για να μπορούμε να αποδείξουμε και στους πιο καχύποπτους ότι αυτά τα οποία λέμε, τα πιστεύουμε και τα εννοούμε.
Η Νέα Δημοκρατία θα κληθεί στους επόμενους μήνες να γεφυρώσει παλιά και νέα ρήγματα στην ελληνική κοινωνία τα χρόνια της κρίσης. Καλείτε να κλείσει και τραύματα του διχασμού που άφησε πίσω αυτή η κυβέρνηση. Το λέω διότι ανάπτυξη και ευημερία δεν θα έρθουν με μια κοινωνία διχασμένη. Μιλάτε, κ. Τσίπρα, συχνά γι’ αυτό το δήθεν ρήγμα μεταξύ των ελίτ και του λαού. Αλλού είναι τα πραγματικά ρήγματα, σήμερα, στην ελληνική κοινωνία. Είναι ανάμεσα σε αυτούς οι οποίοι ανταποκρίνονται στα χρέη τους και σε αυτούς που βουλιάζουν στα χρέη. Είναι ανάμεσα σε αυτούς που θεωρούν τους εαυτούς τους κερδισμένους από την παγκοσμιοποίηση και σε αυτούς που βλέπουν την παγκοσμιοποίηση ως φόβητρο. Είναι ανάμεσα σε αυτούς που κατοικούν σε δυναμικές περιοχές της χώρας και σε όσους μένουν σε φθίνουσες γωνιές της Πατρίδας μας. Δυστυχώς, οι δεύτερες είναι περισσότερες από τις πρώτες. Υπάρχει ένα πραγματικό ρήγμα, σήμερα, μεταξύ ηλικιωμένων και νέων, δυστυχώς, εις βάρος των νέων. Υπάρχει ένα ρήγμα ανάμεσα σε αυτούς που είναι εξοικειωμένοι με την τεχνολογία και ανάμεσα σε αυτούς που τη φοβούνται. Και, τέλος, υπάρχει ένα μεγάλο ρήγμα ανάμεσα σε αυτούς που έχουν σταθερή εργασία και σε εκείνους που ζουν με τον εφιάλτη της μερικής απασχόλησης, η οποία συχνά είναι και ανασφάλιστη. Αυτά είναι τα πραγματικά ρήγματα για τα οποία πρέπει να μιλήσουμε. Αυτά είναι τα ρήγματα τα οποία πρέπει να γεφυρώσουμε. Και πρέπει να αποδείξουμε εμείς, η μεγάλη φιλελεύθερη κοινωνική κεντροδεξιά ότι ρωμαλέα ανάπτυξη και κοινωνική συνοχή μπορούν να πάνε χέρι-χέρι. Γιατί η ανασυγκρότηση της μεσαίας τάξης, αλλά και η στήριξη της ελληνικής οικογένειας αποτελούν για εμένα αδιαπραγμάτευτη προτεραιότητα.
Κυρίες και κύριοι,
Απέναντι στις έωλες προβλέψεις ενός προϋπολογισμού που έρχεται να συμπληρώσει μια τετραετία αποτυχίας, εμείς βάζουμε ένα συνεκτικό πρόγραμμα για την αναγέννηση της οικονομίας. Και πράγματι, κ. Χουλιαράκη, πρόκειται για δύο διαφορετικούς κόσμους: Εσείς επιβάλλετε μια καθήλωση. Εμείς εισηγούμαστε μια τολμηρή επανεκκίνηση. Εμείς πιστεύουμε στη δύναμη της ιδιωτικής πρωτοβουλίας, ως κινητήριο μοχλό παραγωγής πλούτου. Ναι, εμείς θέλουμε να μειώσουμε τους φόρους και τις εισφορές. Εσείς θέλετε να τους κρατήσετε υψηλούς για να συντηρείτε ένα κομματικό Κράτος, να διορίζετε συγγενείς και φίλους. Αυτή είναι η μεγάλη μας διαφορά.
Όμως, κ. Τσίπρα, καθώς είναι μια ευκαιρία σήμερα απολογισμού, θα ήταν υποκριτικό σε αυτήν την τελευταία συνεδρίαση της χρονιάς να μιλάμε μόνο για αριθμούς, όταν εξελίσσεται αρνητικά το εθνικό πρόβλημα του Σκοπιανού. Όταν θρηνούμε το 100ο θύμα της τραγωδίας στο Μάτι, χωρίς ακόμη να έχουν αποδοθεί ευθύνες. Όταν οι βόμβες στα Μέσα Ενημέρωσης και η ανομία παντού δίνουν το μέτρο της καθημερινής ανασφάλειας. Και, βέβαια, όταν η δημόσια ζωή εξακολουθεί να δηλητηριάζεται με νέα ψέματα, προεκλογικά ρουσφέτια και σκοτεινά σκάνδαλα. Η Ελλάδα φτωχαίνει, μικραίνει και φοβάται. Περιμένω λοιπόν, κ. Τσίπρα, να μιλήσετε εδώ στη Βουλή, όχι μόνο για την οικονομία, αλλά και για άλλα μεγάλα θέματα που απασχολούν τους πολίτες. Να μιλήσετε για τις εξελίξεις στα εθνικά μέτωπα.
Ανεβήκατε στη Θεσσαλονίκη, σε μια ομολογουμένως όχι ιδιαίτερα επιτυχημένη συγκέντρωση, για να προσβάλλετε τους Μακεδόνες μέσα στο σπίτι τους. Να πείτε ακροδεξιό και εθνικιστή όποιον διαφωνεί με τη συμφωνία σας. Ερμηνεύσατε όπως θέλετε την Ιστορία. Μιλήσατε ακόμα και για τον Εμφύλιο, σπέρνοντας και πάλι τον εθνικό διχασμό. Για «μακεδονική» ταυτότητα και «μακεδονική» γλώσσα ούτε μια λέξη. Ούτε, βέβαια, για τα καμώματα του συνεταίρου σας, που τώρα μαλώνει με τον κ. Κοτζιά, κατηγορώντας ο ένας τον άλλο με βαριές κατηγορίες. Είναι ο ίδιος ο κ. Κοτζιάς -προσέξτε- που τώρα ζητά μυστική ψηφοφορία για το Σκοπιανό! Τι έγινε; Φοβάστε κάτι; Δεν θέλετε ξαφνικά να αναλάβετε τις ευθύνες σας κ. Τσίπρα; Μυστική ψηφοφορία δεν θα γίνει. Και τότε θα ακουστεί, κ. Τσίπρα, το “ναι”, το οποίο θα πείτε εσείς, εκεί που όλοι οι άλλοι είχαν πει “όχι”.
Περιμένω, όμως, κ. Τσίπρα, να μιλήσετε και για την Αλβανία. Την απαράδεκτη υφαρπαγή των περιουσιών της ελληνικής μειονότητας από το αλβανικό Κράτος. Με απειλήσατε, κ. Τσίπρα, ότι θα με καταγγείλετε στις Βρυξέλλες επειδή είπα ότι ανταλλάξατε την αχρείαστη μη περικοπή των συντάξεων με μια απαράδεκτη εθνική υποχώρηση στο Σκοπιανό. Φυσικά δεν είπατε τίποτα από όλα αυτά. Αλλά δεν είπατε τίποτα στις Βρυξέλλες ούτε για τον φίλο σας, τον κ. Ράμα. Αφού δεν το λέτε εσείς, λοιπόν, θα το πω εγώ. Και θα στείλω ένα ξεκάθαρο μήνυμα στα Τίρανα. Εάν η Αλβανία δεν σεβαστεί έμπρακτα τα δικαιώματα της Ελληνικής Εθνικής μειονότητας, μπορεί να ξεχάσει τις ευρωπαϊκές τις φιλοδοξίες. Για να δούμε, λοιπόν, κ. Τσίπρα, αν τουλάχιστον σε αυτό μπορούμε να συμφωνήσουμε.
Και αναρωτιέμαι, βέβαια, αν και σήμερα θα επιλέξετε να μιλήσετε για το περιβόητο ηθικό σας πλεονέκτημα, το οποίο πνίγηκε και πνίγεται σε έναν ορυμαγδό σκανδάλων. Και αναρωτιέμαι, άραγε, πως αισθάνονται καλοπροαίρετοι συμπολίτες μας που σας ψήφισαν, στο όνομα του δήθεν ηθικού πλεονεκτήματος, τώρα που σας βλέπουν να βουλιάζετε στην αλαζονεία, τη χλιδή και τη διαφθορά της εξουσίας. Σε όλους αυτούς, λοιπόν, απευθύνομαι σήμερα.
Απευθύνομαι, όμως, και σε όλους τους Έλληνες που, κουρασμένοι και απογοητευμένοι, αναζητούν ένα καλύτερο αύριο για αυτούς και τα παιδιά τους. Ο δικός μας στόχος δεν είναι μόνο η νίκη στις επόμενες εκλογές. Είναι η εφαρμογή ενός συγκροτημένου σχεδίου για την αναγέννηση της Πατρίδας μας. Για μια νέα εποχή ευημερίας για τους πολλούς. Για μια νέα, δημιουργική πορεία της Ελλάδας. Βασική προϋπόθεση, όμως, για να γίνει αυτό είναι η εμπιστοσύνη. Αλλά για να υπάρξει εμπιστοσύνη, οφείλουμε να μιλήσουμε στη γλώσσα της αλήθειας. Να επαναφέρουμε την αξιοπιστία στην πολιτική. Να ξαναδώσουμε ρεαλιστική ελπίδα στους πολίτες. Όχι στα ψεύτικα τα λόγια τα μεγάλα που οδηγούν σε απογοήτευση και αποτυχίες. Όχι άλλα ψέματα. Όχι άλλες ψεύτικες υποσχέσεις που μετά θα τις πληρώσει με φόρους και περικοπές η κοινωνία.
Επιτρέψτε μου, κυρίες και κύριοι, να κλείσω με μια θετική εικόνα. Στο γραφείο μου έχω μια ασπρόμαυρη φωτογραφία του φιλέλληνα φωτογράφου Bob McCabe. Απεικονίζει τρία κοριτσάκια στο Άνω Περιστέρι, στην Ήπειρο το 1961. Λέγεται Μεγάλο Περιστέρι, αν δεν κάνω λάθος τώρα, κ. Τασούλα. Δεν φοράνε παπούτσια και τα ρούχα τους είναι μπαλωμένα. Περπατούν πάνω σε ένα χωματόδρομο και πίσω τους φαίνονται κάτι χαμόσπιτα. Έχουν, όμως, ένα αστραφτερό χαμόγελο και ένα βλέμμα το οποίο πετάει σπίθες. Συμβολίζουν την Ελλάδα που δεν το έβαλε κάτω. Που ατενίζει με θάρρος το μέλλον. Και μας θυμίζουν ότι ως χώρα πέσαμε πολλές φορές και σηκωθήκαμε ξανά. Ότι η γενιά των πατεράδων μας και των παππούδων μας, των μανάδων μας και των γιαγιάδων μας, βγήκε από την κόλαση ενός πολέμου και ενός Εμφυλίου, δούλεψε σκληρά και μας άφησε μία Ελλάδα πολύ καλύτερη από αυτή που παρέλαβε. Και, ναι, αυτά τα 3 κοριτσάκια με τον τρόπο τους και το χαμόγελό τους, μας στέλνουν ένα μήνυμα αισιοδοξίας. Ενωμένοι μπορούμε καλύτερα και αξίζουμε καλύτερα. Για να φτιάξουμε μια καλύτερη ζωή για όλους και ιδίως για τα παιδιά μας. Για όλα τα παιδιά του ελληνικού λαού. Κοιτάμε μπροστά γιατί μπροστά θα πάμε την Ελλάδα. Σας ευχαριστώ.
