Μετά τις σφοδρές αντιδράσεις και την ξεφτίλα με την πρώτη της ανάρτηση για τον Γιώργο Μαζωνάκη, η αμετανόητη Αφροδίτη Μάνου επανήλθε με νέα προκλητική δημοσίευση, διευκρινίζοντας πως, η αρχική της τοποθέτηση δεν είχε στόχο να στραφεί προσωπικά εναντίον του τραγουδιστή, αλλά αφορούσε στην άποψή της για την κατάσταση της πολιτισμικής ζωής στη χώρα.
Με την νέα ανάρτηση της δείχνει ότι δεν έχει καταλάβει τι έχει γράψει και τι συνεχίζει να γράφει, όπως και τι έγραψαν εναντίον της συνάδελφοι της και ο κόσμος που διάβασαν τα φαιδρά που έγραψε με αποτέλεσμα να την ξεφτιλίσουν.
Αρχικά, η Μάνου δήλωσε φαιδρά και χυδαία ότι την ημέρα της κηδείας του καλλιτέχνη, ότι δεν ήξερε τον Γιώργο Μαζωνάκη και τα τραγούδια του, σχολιάζοντας πως το «λαϊκό προσκύνημα στον νεκρό Μαζωνάκη, είναι το τελευταίο καρφί στο φέρετρο των ονείρων μιας γενιάς καλλιτεχνών, που αλλιώς τα φανταστήκαμε».
Στη νέα δημοσίευση που έκανε η Αφροδίτη Μάνου την Τετάρτη 16 Σεπτεμβρίου νομίζοντςς ότι θα ξεπλύνει τον εαυτό της, αναφέρθηκε στις αντιδράσεις που προκάλεσε το πρώτο της σχόλιο, υποστηρίζοντας ότι όσα έγραψε, παρερμηνεύτηκαν, αλλά είναι τόσο σαφέστατα που δεν μπορεί κανένας να τα παρερμηνεύσει.
Παράλληλα, επανέλαβε πως δεν γνώριζε προσωπικά τον Γιώργο Μαζωνάκη ούτε είχε σχέση με το έργο του, ενώ τόνισε ότι, κατά την άποψή της, ο ίδιος δεν είναι το πρόσωπο που θα μπορούσε να θεωρηθεί υπεύθυνο για την κατάσταση που περιγράφει, δείχνοντας η Μάνου δυστυχώς ότι δεν έχει αντίληψη τι έγραψε και το πόσο ξεφτιλίστηκε.
Παράλληλα, τόνισε πως η άποψή της για το λαϊκό προσκύνημα διαμορφώνεται από τις δικές της εμπειρίες, παραπέμποντας στις κηδείες του Γιώργου Σεφέρη και του Γεωργίου Παπανδρέου, στις οποίες είχε παρευρεθεί, με λίγα λόγια η ξεφτίλα συνεχίζεται δυστυχώς.
Όπως έγραψε: «Η ανατροφή μου και η αγωγή από το σπίτι μου, ο χαρακτήρας μου και η ευαισθησία, δεν θα με άφηναν ποτέ, να καταφερθώ, εναντίον ενός ανθρώπου που πριν δυο μέρες είχε πεθάνει με τρόπο απίστευτο και που όπως έγραψα και φρόντισα από την αρχή στην λακωνική μου ανάρτηση να ξεκαθαρίσω, δεν τον γνώριζα ούτε αυτόν, ούτε τη δουλειά του και επί πλέον μόλις είχε μπει στον τάφο. Δεν έχω τίποτα με τον Μαζωνάκη, έγραψα. Αλλά ο λειτουργικός αναλφαβητισμός, ο φθόνος και ο ξεπεσμός, ο φανατισμός, η ιδεολογική τύφλωση και η απέραντη εχθρότητα χρόνων, ορισμένων, διάβασε άλλα. Ο Μαζωνάκης θα ήταν ο τελευταίος να κατηγορήσει κανείς για την κατάντια της πολιτισμικής μας ζωής. Φρόντισαν άλλοι, από νωρίς μετά τη μεταπολίτευση, “στρατευμένοι” και σπουδαίοι να το πράξουν με επιτυχία».
Στη συνέχεια, πρόσθεσε: «Η προσωπική μου εμπειρία και συμμετοχή σε λαϊκό προσκύνημα, ήταν δύο (2) φορές, μέσα στη χούντα. Στις κηδείες, αντίστοιχα, του τρισμέγιστου Γιώργου Σεφέρη και του Γεωργίου Παπανδρέου. Αυτό είναι το μέτρο σύγκρισης που έχω και που διαμορφώνει την άποψή μου. Καλό κατευόδιο στον αποθανόντα καλλιτέχνη και συλλυπητήρια στους οικείους του. Και, ευχαριστώ τους σπουδαίους φίλους για τα μηνύματα και τηλεφωνήματά τους συμπαράστασης, μπροστά στον οχετό ύβρεων που δέχτηκα και δέχομαι, άλλη μια φορά. Θεώρησα υποχρέωσή μου, στους δικούς μου φίλους και σημαντικούς ανθρώπους που χάθηκαν τα τελευταία χρόνια, να κάνω αυτήν την ανάρτηση. Η φωτό είναι από την κηδεία του Σεφέρη. 22 Σεπτεμβρίου 1971. Ήμουν κι εγώ εκεί, μέσα στο πλήθος… Και ναι. Αλλιώς τα φανταζόμουνα! Η χαζή…».
0 σχόλια :
Δημοσίευση σχολίου