Σε αυτό το μπάχαλο που επικρατεί στα πανεπιστήμια, με συμμορίες κακοποιών να λυμαίνονται τους χώρους, υπάρχουν και οι υπεύθυνοι, σοβαροί πρυτάνεις που ενδιαφέρονται για την ασφάλεια των φοιτητών τους.
Ένα από τα μεγάλα θέματα που απασχόλησαν τη Σύνοδο Πρυτάνεων είναι η ασφάλεια των πανεπιστημίων και των φοιτητών, από ακροαριστερές συμμορίες που έχουν μέλη του και φοιτητές, δρουν ανεξέλεγκτες και επικίνδυνες μέσα στους χώρους των σχολών.
Και όμως για αυτό το σημαντικό θέμα υπήρχε κλίμα έντασης από μερίδα πρυτάνεων που αδιαφορούν για την ασφάλεια και θέλουν να καλύψουν αυτές τις συμμορίες με δικαιολογίες.
Όπως το διαβάζεται υπήρχαν Πρυτάνεις που προσπαθούσαν να υποβαθμίσουν το πρόβλημα, σε μία προσπάθεια να μην πληγεί δήθεν το κύρος των Ιδρυμάτων που εκπροσωπούν, και σε βάρος της ασφάλειας των φοιτητών τους.
Το προκλητικό θράσος ορισμένων ήταν τέτοιο, που έφτασαν στο σημείο να αποδώσουν το φταίξιμο στην πολιτεία και στην αστυνομία, «γιατί δεν μπαίνει μέσα να τους πιάσει», όπως ανέφεραν χαρακτηριστικά, και έδειξαν πόσο επικίνδυνοι είναι για τα πανεπιστήμια, και γιατί αλωνίζουν οι κακοποιοί στους χώρους.
Την ώρα που η πλειοψηφία των Πρυτάνεων υποστήριζε ότι η «θωράκιση» των πανεπιστημίων απέναντι σε βανδαλισμούς και βίαιες εκδηλώσεις πρέπει να λυθεί άμεσα με την ενεργοποίηση των πειθαρχικών συμβουλίων και με βελτιώσεις του νόμου – «ήταν πολύ σωστή η θέση της υπουργού, Σοφίας Ζαχαράκη που είπε ότι θα κάνει παρεμβάσεις, έτσι ώστε όσοι έχουν σε πρώτο βαθμό καταδικαστικές αποφάσεις, τουλάχιστον για μία περίοδο να τίθεται σε αναστολή η φοιτητική τους ιδιότητα, για δύο χρόνια δηλαδή… έχουμε τέτοιους ανθρώπους μέσα στα πανεπιστήμια», σχολιάζουν - μία μερίδα Πρυτάνεων δεν ήθελαν να πάρει περαιτέρω διαστάσεις το θέμα της βίας: «Το πρόβλημα δεν έχει την έκταση που βγαίνει προς τα έξω, βαίνει μειούμενο», ισχυρίζονταν προκλητικά. προκαλώντας την κοινωνία και τους σοβαρούς φοιτητές.
Οι συγκεκριμένοι προκλητικοί Πρυτάνεις επέμεναν ότι «όλοι αυτοί με τα κράνη και τις κουκούλες δεν είναι φοιτητές». Το γεγονός αυτό, αναφέρεται πως αμφισβήτησε ο Πρύτανης του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου, Χαράλαμπος Φείδας, λέγοντας πως στην πραγματικότητα, το 70% όσων προβαίνουν σε βιαιοπραγίες στο ΑΠΘ είναι φοιτητές και μόλις το 30% δεν έχουν σχέση με το χώρο. Δεν δίστασε, δε, να προτείνει οι οργανώσεις, οι οποίες επιδεικνύουν τέτοια εγκληματική συμπεριφορά, να κηρυχθούν εκτός νόμου, ώστε «να τελειώνουμε μια και καλή με αυτές».
Οι περισσότεροι Πρυτάνεις, όχι μόνο συντάχθηκαν με τον κ.Φείδα αλλά δήλωσαν ότι και οι ίδιοι, συνάδελφοί τους ή φοιτητές, που έχουν διαφορετική άποψη, τρομοκρατούνται και δέχονται ευθείες απειλές. «Τέτοιες ‘νησίδες’ ακραίων φοιτητών – ή μη – βρίσκονται παντού – στην Αθήνα, στη Θεσσαλονίκη, στην Κομοτηνή, στο Ηράκλειο, στα Χανιά, στην Πάτρα, στα Ιωάννινα και αλλού», αναφέρεται.
Τα επόμενα βήματα από την πλευρά των Πρυτάνεων, είναι η εκπόνηση των σχεδίων ασφάλειας. Σε ορισμένα πανεπιστήμια, ετοιμάζεται αυτό το διάστημα ο κανονισμός για τη λειτουργία ολόκληρου του συστήματος βιντεοσκοπήσεων με την εγκατάσταση να είναι έτοιμη και να περιμένει «απλώς να ‘κουμπώσουν’ οι κάμερες στη θέση τους ενώ σε άλλα πανεπιστήμια, έχουν ήδη τεθεί σε λειτουργία».
Η ανάγκη ενίσχυσης της χρηματοδότησης για την ασφάλεια των πανεπιστημίων, κρίνεται επιτακτική. Σήμερα, η συνολική χρηματοδότηση ύψους 10 εκατομμυρίων ευρώ για το σκοπό αυτό, αξιολογείται από τους Πρυτάνεις ως ‘ανεπαρκής’, καθώς υπάρχουν εκτάσεις χιλιάδων στρεμμάτων και κτηρίων χιλιάδων τετραγωνικών, που πρέπει να φυλάσσονται. Επίσης, τα διαθέσιμα κονδύλια δεν επαρκούν για τους φύλακες – ενδεικτικά αναφέρεται, ότι για περίπου 60 φύλακες, που εναλλάσσονται σε βάρδιες, προκειμένου να περιφρουρούν ολόκληρο πανεπιστήμιο, το κόστος είναι περίπου 1.200.000 ευρώ ετησίως. Αποτέλεσμα; Δεν καλύπτεται ούτε το 50% των αναγκών. «Απαιτούνται βελτιώσεις στο νόμο περί φύλαξης», διαπιστώνουν οι Πρυτάνεις.
Επίσης η πλειοψηφία των πρυτάνεων εκτός ορισμένων προκλητικών, συμφωνούν ότι χρειάζεται η ενεργοποίηση της Αστυνομίας: «Να μπαίνει μέσα στο χώρο των πανεπιστημίων η αστυνομία κανονικά, για να κάνει περιπολίες. Προληπτικά. Άλλωστε, η αστυνομία δεν χρειάζεται να πάρει άδεια για να μπει σε οποιαδήποτε πανεπιστημιούπολη» είπαν.
Εκείνοι, δε, που διαχρονικά διαφωνούν με κάτι τέτοιο για καθαρά ιδεολογικούς λόγους, μετά τα πρόσφατα έκτροπα στα πανεπιστήμια, «παρέμειναν σιωπηλοί και δεν πήραν θέση σχετικά», αναφέρουν ακαδημαϊκοί κύκλοι, προσθέτοντας πως η στάση που επέλεξαν οι συγκεκριμένοι, ήταν «να απομειώσουν το μέγεθος του προβλήματος». «Είναι εκείνοι που προτιμούν να κάνουν το ‘καλό παιδί’ για να έχουν ΄ήσυχο το κεφάλι τους’ επιτρέποντας στις ακραίες οργανώσεις να κάνουν ό,τι θέλουν μέσα στα πανεπιστήμια», σημειώνουν, δείχνοντας ότι η ανοχή γιγαντώνει το πρόβλημα της εγκληματικότητας στα πανεπιστήμια.
Μία καλή λύση θα ήταν, όσοι φοβούνται να παραιτηθούν και να πάνε σπίτια τους, ώστε να αναλάβουν άλλοι που θα υπολογίζουν τους φοιτητές και την ασφάλεια τους ουσιαστικά.
