Η Ελλάδα δεν φοβάται ούτε να υπερασπιστεί τις θέσεις της με αυτοπεποίθηση ούτε και να συνομιλήσει

 

Από τις δηλώσεις του Πρωθυπουργού Κυριάκου Μητσοτάκη μετά την άτυπη τριμερή συνάντηση ηγετών Ελλάδας-Κύπρου-Αιγύπτου, στο Ελ Αλαμέιν:

• Σήμερα είχαμε την ευκαιρία να συζητήσουμε εκτενώς όλες τις μεγάλες περιφερειακές προκλήσεις, αποδεικνύοντας ότι αυτή η συνεργασία, Ελλάδας, Αιγύπτου και Κύπρου, η οποία, θυμίζω, ξεκίνησε πριν από 12 χρόνια, είναι ουσιαστικά ένα θετικό υπόδειγμα υπέρ της σταθερότητας και της ευημερίας στην Ανατολική Μεσόγειο. Είναι ένας πυλώνας ασφάλειας σε μια περιοχή και σε μια εποχή συγκρούσεων και ανταγωνισμών και είναι σίγουρα ένας δρόμος συνεννόησης, ο οποίος προτάσσει πάντα τη θετική ατζέντα και δεν στρέφεται εναντίον καμίας χώρας.
• Μιλήσαμε, επίσης, για τη ναυσιπλοΐα, για τη θαλάσσια ασφάλεια, για την ελευθερία της ναυσιπλοΐας, καθώς η ηρεμία σε κρίσιμες θαλάσσιες οδούς, από το Στενό του Ορμούζ μέχρι την Ερυθρά Θάλασσα και το Μπαμπ ελ Μαντέμπ, αποτελεί ένα ζήτημα παγκόσμιας σημασίας. Γι’ αυτό και η απρόσκοπτη ναυσιπλοΐα και τα δικαιώματα διέλευσης πρέπει πάντα να γίνονται σεβαστά, όπως εξάλλου ρητά προβλέπει και το Διεθνές Δίκαιο.
• Η Ελληνική Προεδρία στο Συμβούλιο Ασφαλείας, σε έναν μήνα από τώρα, τον Οκτώβριο, σχεδιάζει, κύριοι Πρόεδροι, να αναλάβει νέες πρωτοβουλίες για την ανάδειξη της σημασίας της ελευθερίας της ναυσιπλοΐας. Γιατί η ασφάλεια στις θάλασσες και η ελεύθερη διακίνηση σε αυτές, είναι προϋπόθεση προόδου και ανάπτυξης για όλες τις χώρες και προφανώς μια εξαιρετικά σημαντική προτεραιότητα για τρεις ναυτιλιακές χώρες όπως είναι η Ελλάδα, η Κύπρος και η Αίγυπτος.
• Μας ενώνει η προσήλωση στο Διεθνές Δίκαιο και ειδικά στο Δίκαιο της Θάλασσας, έχοντας ήδη αποδείξει στην πράξη ότι η οριοθέτηση θαλασσίων ζωνών μπορεί να επιτυγχάνεται με διάλογο και τελικά με σεβασμό των κυριαρχικών δικαιωμάτων των κρατών.
• Ακριβώς όπως η Συμφωνία Ελλάδας-Αιγύπτου για μερική οριοθέτηση ΑΟΖ, έξι χρόνια πριν, απέδειξε ότι όταν τελικά υπάρχει πολιτική βούληση αλλά και προσήλωση στη διεθνή νομιμότητα, μπορούμε να πετύχουμε αμοιβαία ωφέλιμες συγκλίσεις, ενισχύοντας παράλληλα τη σταθερότητα στην περιοχή. Αυτή ήταν, είναι και θα είναι η προσέγγισή μας συνολικά, και στην Ανατολική Μεσόγειο και στο Αιγαίο. Η Ελλάδα δεν απειλεί κανέναν, επιδιώκει τη σταθερότητα μέσα από λειτουργικές σχέσεις καλής γειτονίας, πάντα με βάση το Διεθνές Δίκαιο. Σταθερότητα, ωστόσο, δεν σημαίνει σε καμία περίπτωση υποχωρητικότητα ούτε ανοχή σε τετελεσμένα.
• Συνεπώς, η Ελλάδα δεν φοβάται ούτε να υπερασπιστεί τις θέσεις της με αυτοπεποίθηση ούτε και να συνομιλήσει. Είναι οι δύο όψεις μιας υπεύθυνης εξωτερικής πολιτικής.