Από τον χαιρετισμό του Πρωθυπουργού Κυριάκου Μητσοτάκη στην τελετή απονομής του «Βραβείου Καρλομάγνου» στον Mario Draghi, στο Άαχεν της Γερμανίας:
Σήμερα, ο Mario Draghi τιμάται όχι μόνο για όσα έκανε το 2012. Αναγνωρίζεται, επίσης, επειδή, τα τελευταία χρόνια, είπε ξανά στην Ευρώπη αυτό που πρέπει να ακούσει, σε μια γλώσσα που είναι ωμή και -ευπρόσδεκτα- μη διπλωματική.
- Αυτή τη φορά, ο κίνδυνος είναι διαφορετικός. Δεν αφορά το ξαφνικό ενδεχόμενο κατάρρευσης του ευρώ. Η απειλή είναι πιο αθόρυβη, πιο αργοκίνητη και, ίσως γι’ αυτόν τον λόγο, πιο δύσκολο να αντιμετωπιστεί. Πρόκειται για τη σταδιακή διάβρωση της ανταγωνιστικότητας της Ευρώπης: το διευρυνόμενο χάσμα στην παραγωγικότητα και την καινοτομία, τον κατακερματισμό των κεφαλαιαγορών και των αγορών ενέργειας, τη δυσκολία αύξησης του μεγέθους των ευρωπαϊκών επιχειρήσεων, την εξάρτηση από τρίτους όσον αφορά κρίσιμες τεχνολογίες, την ενέργεια, τις αμυντικές δυνατότητες και τις στρατηγικές αλυσίδες εφοδιασμού. Πρόκειται για τον κίνδυνο η Ευρώπη να παύσει να είναι ο δημιουργός του μέλλοντός της και να καταστεί περισσότερο θεατής αποφάσεων που λαμβάνονται αλλού.
- Αυτή είναι η προειδοποίηση στην «καρδιά» της έκθεσης Draghi. Δεν πρέπει να την αντιμετωπίσουμε απλώς ως ένα ακόμη έγγραφο προς συζήτηση σε συνέδρια που διοργανώνουν κέντρα μελετών. Πρόκειται για ένα κάλεσμα αφύπνισης. Ταυτόχρονα, αποτελεί και ένα λεπτομερές σχέδιο δράσης για το τι πρέπει να γίνει.
Το 2012, η φράση «ό,τι χρειαστεί» σήμαινε τη διατήρηση του ευρώ. Σήμερα, το ερώτημα είναι τι απαιτούν από εμάς αυτές οι λέξεις τώρα.
- Απαιτούν, καταρχάς, η Ευρώπη να ανακτήσει την ανταγωνιστικότητά της. Αν δεν αναπτυχθούμε, δεν μπορούμε να επενδύσουμε. Αν δεν καινοτομήσουμε, θα καταστούμε εξαρτημένοι. Αν οι επιχειρήσεις μας δεν μπορούν να αναπτυχθούν, οι ιδέες μας θα αξιοποιηθούν εμπορικά αλλού. Και αν η βιομηχανική μας βάση αποδυναμωθεί, το ίδιο θα συμβεί και με το στρατηγικό μας βάρος…
- Δεύτερον, η Ευρώπη πρέπει να αντιμετωπίσει με σοβαρότητα το ζήτημα της ασφάλειας, με την ευρύτερη έννοια του όρου. Ο πόλεμος της Ρωσίας κατά της Ουκρανίας γκρέμισε την ψευδαίσθηση ότι η ειρήνη στην ήπειρό μας ίσχυε αξιωματικά και δεν θα αμφισβητούνταν ποτέ. Ωστόσο, η ασφάλεια σήμερα εκτείνεται πολύ πέρα από την άμυνα. Περιλαμβάνει την ενέργεια, την ανθεκτικότητα στον κυβερνοχώρο, τα σύνορα, τις κρίσιμες υποδομές, την τεχνολογία, τις εφοδιαστικές αλυσίδες και την προστασία των δημοκρατικών μας θεσμών. Μια Ευρώπη που δεν μπορεί να προστατεύσει τον εαυτό της δεν μπορεί να είναι πλήρως κυρίαρχη.
- Τρίτον, η Ευρώπη πρέπει να οικοδομήσει πραγματική στρατηγική αυτονομία. Η στρατηγική αυτονομία, όπως έχουμε συζητήσει πολλές φορές στο Συμβούλιο, δεν σημαίνει απομόνωση, δεν σημαίνει προστατευτισμό, δεν σημαίνει αντιαμερικανισμό. Δεν σημαίνει ότι η Ευρώπη απομακρύνεται από τους συμμάχους της. Αντιθέτως, μια ισχυρότερη Ευρώπη είναι καλύτερος σύμμαχος, μια πιο ικανή Ευρώπη είναι πιο αξιόπιστος εταίρος, μια Ευρώπη που συνομολογεί εμπορικές συμφωνίες με εταίρους που μοιράζονται τις ίδιες αξίες είναι μια Ευρώπη με αυτοπεποίθηση. Η στρατηγική αυτονομία σημαίνει απλώς ότι η Ευρώπη πρέπει να έχει τη δυνατότητα να λαμβάνει κυρίαρχες αποφάσεις. Δεν πρέπει να εξαρτόμαστε μόνιμα από άλλους … Η στρατηγική αυτονομία αποτελεί, στον πυρήνα της, μια πράξη υπευθυνότητας, αυτοσεβασμού και μακροπρόθεσμης ανθεκτικότητας.
Αυτή είναι η νέα έννοια της φράσης «ό,τι κι αν χρειαστεί»: ανταγωνιστικότητα, ασφάλεια και η δυνατότητα να ενεργούμε με δική μας πρωτοβουλία.
0 σχόλια :
Δημοσίευση σχολίου