Λίγος για ακόμα μία φορά ο Αντώνης Σαμαράς, με ζήλεια, κακία, και αντινεοδημοκρατική συμπεριφορά δεν είχε μία κουβέντα να πει για την συμφωνία μεταξύ του Ελληνικού Δημοσίου και της κοινοπραξίας Chevron και HELLENIQ ENERGY για τους υδρογονάνθρακες σε Κρήτη και Πελοπόννησο ανοίγοντας ένα νέο κεφάλαιο στην αξιοποίηση των εγχώριων υδρογονανθράκων και οικονομική ανάπτυξη της χώρας.
Για την ιστορική συμφωνία παραχώρησης θαλάσσιων οικοπέδων νότια της Κρήτης και της Πελοποννήσου στην κοινοπραξία Chevron – HELLENiQ ENERGY για έρευνες και παραγωγή υδρογονανθράκων ακυρώνεται στην πράξη το παράνομο Τουρκολυβικό μνημόνιο, και ούτε εδώ δεν είχε να πεί κουβέντα ο τζάμπα υπέρ πατριώτης Αντώνης Σαμαράς.
Στο Προεδρικό Μέγαρο είχαν συνάντηση ο πρώην πρωθυπουργός Αντώνης Σαμαράς με τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας Κωνσταντίνο Τασούλα, με τον πρώτο να προβαίνει προκλητικά σε νέα παρέμβαση και κριτική προς την κυβέρνηση, με έμφαση στην εξωτερική πολιτική, εκφράζοντας ειδικότερα, για ακόμη μια φορά, την αντίθεσή του στους κυβερνητικούς χειρισμούς, και χωρίς να πει μία καλή κουβέντα για την υπογραφή των εξορύξεων συμπεριφορά που δείχνει κακία και ζήλεια.
Ο "υπέρ πατριώτης" Σαμαράς άσκησε κριτική με αφορμή την επίσκεψη του Κυριάκου Μητσοτάκη στην Άγκυρα και τις συνομιλίες με τον Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν, μιλώντας χωρίς ίχνος ευθύνης χειρότερα από ότι θα έλεγε ένας συριζαίος για «παγιοποιήση τετελεσμένων σε βάρος της Ελλάδας».
Ο Αντώνης Σαμαράς υπογράμμισε στον Πρόεδρο της Δημοκρατίας την εθνική ανάγκη για αντιμετώπιση προβλημάτων της χώρας, όπως το δημογραφικό, με ιδιαίτερη αναφορά στην ερήμωση της Ανατολικής Θράκης σε συνδυασμό με την τουρκική διείσδυση στην περιοχή, την ακρίβεια που καλπάζει και μειώνει την αγοραστική δύναμη των Ελλήνων, την ανεπαρκή χρηματοδότηση των μικρο-μεσαίων επιχειρήσεων, το κόστος παραγωγής των επιχειρήσεων, το κόστος της ενέργειας στα νοικοκυριά και το αγροτικό και διατροφικό ζήτημα, με ειδική αναφορά στη συμφωνία με τη Μερκοσούρ.
Για την εξωτερική πολιτική, ο Αντώνης Σαμαράς επανέλαβε την θεση του ότι είναι σε λάθος κατεύθυνση, κι εξέφρασε τη βαθύτατη ανησυχία του για τα εθνικά θέματα. Επισήμανε ότι η πρόσφατη επίσκεψη του πρωθυπουργού στην Τουρκία σε συνδυασμό με τις δηλώσεις που ακολούθησαν και την πραγματικότητα επί του πεδίου, «επέτειναν την αίσθηση του κινδύνου της παγιοποιήσης τετελεσμένων σε βάρος της Ελλάδας».
«Εχει κατανοήσει η κυβέρνηση οτι με συνεχείς αναφορές στη δήθεν "θετική ατζέντα" και με την επίκκληση της συνθήκης των Αθηνών περι Φιλίας,"ξεπλένει" ουσιαστικά την Τουρκία στα μάτια της διεθνούς πολιτικής σκηνής και της κοινής γνώμης; Δεν βλεπει την κλιμάκωση των τουρκικών απαιτήσεων και διεκδικήσεων, όχι μόνο επί χάρτου αλλά και επί του πεδίου;» διερωτήθηκε ο Αντώνης Σαμαράς.
Ειδικότερα, ο Σαμαράς στάθηκε, μεταξύ άλλων, στα εξής σημεία χωρίς να γνωρίζει τι έχει πεί ο πρωθυπουργός με τον Ερντογάν, απλά σαν θεατής :
α) την αναφορά του Πρωθυπουργού για επίλυση των διαφορών σε "διεθνές δικαιοδοτικό όργανο".
Υπενθυμίζεται, ανέφερε ο κ.Σαμαράς, ότι η θέση της Ελλάδας είναι ότι η μία και μόνη διαφορά μπορεί να επιλυθεί στο Διεθνές Δικαστήριο της Χάγης. Όμως, προϋπόθεση για αυτό είναι η αποδοχή εκ μέρους της Τουρκίας του Διεθνούς Δικαίου της Θάλασσας και η υπογραφή σχετικού συνυποσχετικού που κυρώνεται από τα Κοινοβούλια. Η Τουρκία, ως γνωστόν, δεν αποδέχεται το Δίκαιο της Θάλασσας προσθέτει.
Η θέση του Αντώνη Σαμαρά είναι πως, από τη στιγμή που η Τουρκία δεν αποδέχεται το Διεθνές Δίκαιο της Θάλασσας, δεν τίθεται θέμα περαιτέρω συζητήσεως. Το Διεθνές Δίκαιο της Θάλασσας αποτελεί προϋπόθεση για οποιαδήποτε περαιτέρω συζήτηση.
β) Την αναφορά σε συνεργασία για το Μεταναστευτικό με την Τουρκία, την ώρα που παρατηρείται εργαλειοποίηση του ζητήματος από τους γείτονες. Πρόσφατο παράδειγμα η τραγωδία στη Χίο, όπου η Τουρκία από την πρώτη στιγμή έθεσε το ζήτημα δικαιοδοσίας στην έρευνα και διάσωση. Γιατί δεν καταδικάστηκε αυτή η εργαλειοποίηση; Γιατί δεν ζητήθηκε από την Τουρκία να αναλάβει επιτέλους τις ευθύνες της, ώστε να μην χρησιμοποιεί ανθρώπινες ζωές για πολιτικούς λόγους;
γ) Τη δέσμευση στην κοινή δήλωση για «μηχανισμούς επικοινωνίας για την εξάλειψη αδικαιολόγητων πηγών έντασης προς αποφυγή κλιμάκωσης και κινδύνων». Τι σημαίνει αυτό; Μήπως προσυνεννόηση; Και ποιες είναι οι πηγές έντασης; Διότι, κατά την Τουρκία, τέτοιες είναι η άσκηση των κυριαρχικών μας δικαιωμάτων έξω από τα 6 ν.μ., η θαλάσσια έρευνα, η χωροταξία, η πόντιση καλωδίων. Γι’ αυτά θα απαιτείται προσυνεννόηση; Η Ελλάδα, άραγε, θεωρεί τις τουρκικές έρευνες στην περιοχή μεταξύ Λιβύης και Κρήτης πηγή έντασης; Το τουρκολιβυκό μνημόνιο; Το Κυπριακό;
δ) Την αναφορά στο ότι «οι δύο χώρες εξέφρασαν την αποφασιστικότητά τους να αξιολογήσουν υφιστάμενες ευκαιρίες συνεργασίας στον τομέα της ενέργειας — ιδίως στη διασύνδεση ηλεκτρικής ενέργειας και στις ανανεώσιμες πηγές — με στόχο την ενίσχυση της περιφερειακής σταθερότητας». Τι ακριβώς σημαίνει αυτό; Μήπως ότι θα απαιτείται άδεια της Τουρκίας ακόμη και για το καλώδιο στην Κάσο; Κάτι που θα σήμαινε έμπρακτη αποδοχή της τουρκικής δικαιοδοσίας; Μήπως είναι ο δρόμος για τη συνδιαχείριση των ενεργειακών πηγών του διαδρόμου του Αιγαίου και της Ανατολικής Μεσογείου;
ε) Την παντελή έλλειψη καταδίκης της τουρκικής επ’ αόριστον NAVTEX, η οποία διχοτομεί πρακτικά το Αιγαίο. Γιατί;
στ) Γιατί δεν αναφέρθηκε η ελληνική πλευρά στις συνεχιζόμενες θηριωδίες εναντίον του χριστιανικού πληθυσμού στη Συρία;
Ο Αντώνης Σαμαράς τόνισε πως η Ελλάδα έπρεπε εξαρχής να μετάσχει στο Συμβούλιο Ειρήνης του Τραμπ, πολύ περισσότερο από τη στιγμή που σε αυτό μετέχουν Τουρκία, Ισραήλ, Κύπρος, Βουλγαρία, Ιταλία και άλλες χώρες, και όχι να δίνει διαρκώς την εντύπωση ότι σύρεται.
Για τη συνταγματική αναθεώρηση, ο Αντώνης Σαμαράς ανέφερε στον ΠτΔ ότι δεν πρέπει αυτή να είναι αντικείμενο κομματικών στοχεύσεων και ότι δεν πρέπει να διεξάγεται με όρους καθαρά επικοινωνιακούς.
Και σημειώνουμε και πάλι δεν είχε ούτε μία κουβέντα να ξεστομίσει για την συμφωνία μεταξύ του Ελληνικού Δημοσίου και της κοινοπραξίας Chevron και HELLENIQ ENERGY για τους υδρογονάνθρακες σε Κρήτη και Πελοπόννησο ανοίγοντας ένα νέο κεφάλαιο στην αξιοποίηση των εγχώριων υδρογονανθράκων.
0 σχόλια :
Δημοσίευση σχολίου