Κυριακή, 20 Οκτωβρίου 2019

Η απόλυτη παράνοια στην Νομική της Αθήνας - Γιατί η ΔΑΠ απουσίαζε;



Ένας πρωτοετής της Νομικής της Αθήνας αφηγείται την απόλυτη παράνοια που έζησε στην Γενική Συνέλευση του Φοιτητικού Συλλόγου την προηγούμενη Πέμπτη. Με τις αριστερές οργανώσεις να συναγωνίζονται στον «σουρεαλισμό» και στον ολοκληρωτισμό της υποκρισίας. Αλλά και με την ΔΑΠ ΝΔΦΚ να απουσιάζει, επιτρέποντας στους «δημοκράτες» φασίστες να αποφασίζουν με σταλινικές μεθόδους για καταλήψεις, εις βάρος ολόκληρης της φοιτητικής κοινότητας στην Νομική.

Παραθέτουμε την ανώνυμη – για προφανείς λόγους- επιστολή του πρωτοετούς φοιτητή:

«Μια καλά ενορχηστρωμένη φαρσοκωμωδία εκτυλίχθηκε για άλλη μια φορά μπροστά στα μάτια ημών των φοιτητών κι όχι μόνο. Η Γενική Συνέλευση (Γ.Σ) του Φοιτητικού Συλλόγου της Νομικής, απαρτιζόμενη σχεδόν κατ’ αποκλειστικότητα από αριστερές ή αριστερίζουσες οργανώσεις, αποφάσισε να προχωρήσει σε κατάληψη της Σχολής την Πέμπτη 17/10 και την Παρασκευή 18/10, εκφράζοντας την εναντίωσή της στην κατάργηση του πανεπιστημιακού ασύλου, στην επικείμενη θεσμοθέτηση ορίου σπουδών (το περίφημο «ν+2») και στην εξίσωση των πτυχίων δημόσιων πανεπιστημίων και ιδιωτικών κολεγίων.

Κι εδώ, λοιπόν, είναι που αναφύεται το ερώτημα κατά πόσο η Γενική Συνέλευση έχει την εξουσιοδότηση να αποφασίζει και να διατάζει την κατάληψη και τη διακοπή της λειτουργίας ενός Πανεπιστημιακού Τμήματος. Εξάλλου, πέρα από το γεγονός ότι δεν εμπίπτει στη δικαιοδοσία της η αναστολή των μαθημάτων της Νομικής, η ίδια η Γ.Σ. δεν διαθέτει καμία νομιμοποίηση ως ανώτατο συλλογικό όργανο του Φοιτητικού Συλλόγου.

Κι αυτό, γιατί πρώτον σε αυτήν τη συνεδρίαση, μολονότι θεωρητικά συμμετέχουν μόνο σπουδαστές της Νομικής, εντούτοις στην πράξη μπορεί να συμμετάσχει οποιοσδήποτε, εφόσον πριν από την έναρξή της δεν προϋποτίθεται η επίδειξη φοιτητικού πάσο ή κάποιας βεβαίωσης σπουδών στη Νομική.Συνεπώς, ο «εξωπανεπιστημιακός δάκτυλος»είναι υπαρκτός και απειλεί να αλλοιώσει το αποτέλεσμα της ψηφοφορίας των φοιτητών της Σχολής.

Κατά δεύτερον, όπως αποκαλύπτουν και τα πρακτικά της Συνέλευσης της Τετάρτης 15/10, οι υπερψηφίσαντες την πρόταση του αριστερού «Ενιαίου Αγωνιστικού Πλαισίου» -πρωτεργάτη και διοργανωτή της κατάληψης-ήταν 142 σε σύνολο μόλις 330 ψηφισάντων, τη στιγμή που οι φοιτητές της Νομικής αριθμούν περί τους 1800 (!), χωρίς καν να προσμετρώνται οι μεταπτυχιακοί και διδακτορικοί. Δεν θα ήταν, λοιπόν, υπερβολή αν μιλούσε κανείς για, τρόπον τινά, δικτατορία της μειοψηφίας, η οποία λαμβάνει αποφάσεις εξ ονόματος  του σώματος των φοιτητών,χωρίς τη συγκατάθεσή τους,σε ένα όργανο που έχει απολέσει την αξιοπιστία του. Κι όλα αυτά, μάλιστα, ενόσω από τη Συνέλευση απουσιάζει η πλειοψηφούσα παράταξη της Σχολής, η ΔΑΠ-ΝΔΦΚ…


  Να είμαστε, ωστόσο, δίκαιοι και να μην εθελοτυφλούμε μπροστά στην πραγματικότητα. Η ευθύνη για αυτήν την αντικανονική κατάσταση που επικρατεί στα φοιτητικά τεκταινόμενα της Νομικής δεν βαραίνει μονάχα τους λογής αριστερούς θιασώτες της κατάληψης. Η «κυβερνώσα» ΔΑΠ, αντί να στέκεται αμήχανη μπροστά στις παρατυπίες της Γ.Σ, νίπτοντας τας χείρας τηςκαι χρησιμοποιώντας ως άλλοθι αποχής από τη συνεδρίασητην παρουσία εξωπανεπιστημιακών, όφειλε να λάβει μέρος στη Συνέλευση και να επιχειρηματολογήσει εκ των έσω κατά του διήμερου κλεισίματος της Σχολής.

Να θέσει προς συζήτηση το ζήτημα της παρουσίας φοιτητών άλλων σχολών ή ακόμη και μη φοιτητών. Να διεκδικήσει τη λήψη απόφασης που θα όριζε πως προ της έναρξης της συνέλευσης οι φοιτητές πρέπει να επιδείξουν κάποιο έγγραφο που αποδεικνύει τη φοίτησή τους στη Νομική.Όχι μόνο για να προασπίσει την κομματική της -κατά των καταλήψεων- γραμμή, αλλά και για να συμβάλει στην ανάκτηση του κύρους του Φοιτητικού Συλλόγου και της Γενικής του Συνέλευσης.

Διότι, εκτός των άλλων, όσο εξακολουθεί να απέχει, ένα μεγάλο μέρος των σπουδαστών, χρέος εκπροσώπησης του οποίου φέρει η ΔΑΠ, παραμένει ανέκφραστο και, άρα, έρμαιο των αποφάσεων μιας πλειοψηφίας μεν στη Συνέλευση, μειοψηφίας δε επί του συνόλου των φοιτητών.Μπορεί, βέβαια, ποτέ να μην είναι αργά, αλλά πλέον δεν υπάρχει καιρός για χάσιμο.

Κι επειδή ακριβώς σε ένα όργανο που θέλει να αυτοαποκαλείται δημοκρατικό, όπως η Γ.Σ., διαρκής στόχευση πρέπει να είναι η όσο το δυνατόν ευρύτερη συμμετοχή φοιτητών που συνδιαλέγονται και συναποφασίζουν, καίριο θα ήταν να διαμορφωθεί μια ειδική διαδικτυακή πλατφόρμα του Φοιτητικού Συλλόγου της Νομικής (αυτό είναι ασφαλώς μια πρόταση και για οποιαδήποτε άλλη σχολή), ώστε κάθε παράταξη ή και ανεξάρτητος φοιτητής να μπορεί να καταθέτει τις θέσεις του προς όλους τους συμφοιτητές του. Ενδεχομένως, δε, θα μπορούσε να μεταδίδεται ζωντανά κάθε Γενική Συνέλευση και να υπάρχει δυνατότητα ο φοιτητής να ψηφίζει και ηλεκτρονικά επί των ζητημάτων που τίθενται. Η τεχνολογία μας λύνει τα χέρια. Ιδού η Ρόδος, ιδού και το πήδημα, λοιπόν…»

Υπεύθυνος για τη φιλοξενία, Ανδρέας Ζαμπούκας 

Πηγή : liberal.gr


Η διαφορά της γυναίκας με την μεγαλοκοπέλα που κάνει την Λολίτα και περιμένει τα πάντα από τον άντρα



Πόσο τυχερός είναι ένας άντρας που έχει μια πραγματική γυναίκα στο πλάι του;

Τα συναισθήματα δευτερεύοντα, το συμφέρον πρώτο και σας αγαπάμε που μας προσέχετε!!

Έχω ακούσει τα πάντα για γυναίκες που νόμιζαν ότι το σεξ είναι το Α και το Ω σε μια σχέση για να επιβιώσει. Δεν τους ένοιαζε να μαγειρεύουν απλά έκαναν τις γλυκές. Έχω ακούσει και τα ακραία πάνω στην σεξουαλική πράξη ειδικά σε αυτό που τρελαίνονται οι άντρες στο πρόχειρο να δουλεύει παράλληλα και το χέρι της γυναίκας στην τσέπη του παντελονιού  και μετά να αναρωτιέται ο άντρας που είναι τα λεφτά μου; Που τα έχασα, αυτό θα το εξετάσουμε σε νέο άρθρο σύντομα με πραγματική μαρτυρία θύματος αδίστακτης που πουλούσε έρωτα για συμφέρον.

Πόσο δύσκολο είναι να βρεις ένα πραγματικό σύντροφο; Ρίξε μια ματιά στις γυναίκες, τα κουσούρια τους και στον …κοριτσίστικο τρόπο με τον οποίο συμπεριφέρονται και θα καταλάβεις ποια είναι η ιδανική.

Οι περισσότερες γυναίκες, δυστυχώς συμπεριφέρονται με τον πλέον παιδιάστικο τρόπο, ελάχιστες είναι αυτές που ξέρουν τι σημαίνει να είσαι πραγματική γυναίκα, τι σημαίνει να έχεις το πάνω χέρι στη σχέση στην ουσία κι όχι μπροστά στον κόσμο και να κάνεις τον σύντροφό σου τον άντρα σου ευτυχισμένο. 

Τα στοιχεία που διαφοροποιούν μία γυναίκα από ένα κοριτσάκι;

Τα κοριτσάκια φορούν αποκαλυπτικά ρούχα γνήσιες Λολίτες για να δείχνουν σέξι. Οι πραγματικές γυναίκες ξέρουν ότι το ντύσιμο δεν είναι αυτό που κάνει τη διαφορά και σέβονται τον εαυτό τους.
Καμία γυναίκα που ξέρει ποια είναι και τι ζητάει, δε θα ντυθεί έτσι, δεν θα βγάλει προκλητική φωτογραφία. Έχει άλλους τρόπους να προκαλέσει, εκεί που θέλει μόνο και όχι το γενικό σύνολο βλέπε instagram που είναι τίγκα στους λιγούρηδες.

Τα κοριτσάκια περιμένουν από εσένα να καταλάβεις τι τα απασχολεί. Οι γυναίκες έχουν μάθει να μιλούν για τα προβλήματα τους. Κανένας άντρας δεν είναι αναγκασμένος να κάνει τον μάντη και να προσπαθεί να εισχωρήσει στο μυαλό σας. Πρέπει να του πείτε τι συμβαίνει, τι σας απασχολεί και πώς φτάσατε σε αυτό το σημείο. Από εκεί και πέρα, ο σωστός σύντροφος θα σας σταθεί με τον κατάλληλο, κάθε φορά, τρόπο αρκεί εσείς να μην είσαστε υπερβολική και φτάσετε τα πράγματα στα άκρα.

Τα κοριτσάκια θεωρούν υποχρέωσή σου να πληρώσεις τον λογαριασμό. Οι γυναίκες είναι οικονομικά ανεξάρτητες, έχουν δεν έχουν θα πληρώσουν το καφέ σου.Το αντρικό κέρασμα έχει πάντοτε μία αίγλη που είναι η πλέον απαραίτητη, αλλά αυτό δε σημαίνει ότι οι γυναίκες πρέπει να το θεωρούν δεδομένο και να στραβώνουν κιόλας κάθε φορά που κάτι τέτοιο δε γίνεται γιατί αυτό σε πάει σε άλλο επίπεδο πρόστυχο και κρίνεται ανάλογα από τους σοβαρούς άντρες, οπότε μην πείτε γιατί τον χάσατε.

Τα κοριτσάκια περιμένουν πως και πως να γράψουν «Σε σχέση» στο Facebook. Οι σοβαρές γυναίκες ξεχνούν πως έχουν Facebook. Μία γυναίκα ανεξαρτήτου ηλικίας, θα έχει λογαριασμό στο Facebook. Όταν όμως, ξέρει ποια είναι και τι ζητάει από την ζωή της τότε δεν υπάρχει περίπτωση να του αφιερώνει όλη την ημέρα ανανεώνοντας το status ανάλογα με το τι βρακί φοράει και να βγάζει προκλητικές φωτογραφίες στο instagram, η να ανεβάζει βαθυστόχαστα αποφθέγματα. Όσο λιγότερα posts, τόσο μεγαλύτερη ωριμότητα. Να που όλα μετριούνται σε αυτή τη ζωή.

Τα κοριτσάκια τονίζουν πως ξέρουν τα πάντα. Οι σοβαρές γυναίκες γνωρίζουν πως δεν ξέρουν …τίποτα. Στην εποχή μας, είναι αδύνατο να ξέρεις τα πάντα και να έχεις άποψη για όλα. Παράλληλα όμως, έχεις πρόσβαση σχεδόν σε κάθε πληροφορία που ζητάς. Για αυτό, την επόμενη φορά που θα βγεις έξω με παρέα, φρόντισε να μην αραδιάσεις 10 μπούρδες για να δείξεις ότι κάτι ξέρεις αλλά να καθίσεις κάτω και να ακούσεις αυτά που λέγονται κερδίζοντας με τον πλέον ουσιαστικό τρόπο. Όχι τις εντυπώσεις αλλά την πραγματικότητα…

Με λίγα λόγια όταν ψάχνεις γκόμενο για υποχείριο τότε είσαι άξια της μοίρας σου. Στη δύσκολη στιγμή ξέρεις τι θα γυρίσει να σου πει; Δεν μου κάνεις θέλω μια πραγματική γυναίκα δίπλα σου.

Τελικά, πόσοι από εσάς είστε τυχεροί κι έχετε (ή είχατε έστω) μια πραγματική γυναίκα δίπλα σας;

Να ξέρετε ότι αυτές που θέλουν όπως οπωσδήποτε έναν άντρα στην ζωή τους να καλύπτει τα κενά τους, θα είναι θύματα για μια ζωή, σας αγαπάμε για να μας προσέχετε.

Νάντια


Δανειολήπτρια απερρίφθη από το νόμο Κατσέλη, λόγω... Facebook



Στην αίτηση της έγραφε ότι είναι άνεργη, ενώ στο Facebook φαινόταν ότι ζούσε στο Λονδίνο και εργαζόταν σε εταιρεία.

Με απόφασή του το Ειρηνοδικείο Αθηνών απέρριψε αίτηση για την υπαγωγή στις διατάξεις του νόμου Κατσέλη, επειδή έκρινε ότι η δανειολήπτρια είχε κάνει «ανειλικρινή δήλωση», γεγονός που προέκυπτε από τις αναρτήσεις της στο Facebook.

Το δικαστήριο, όπως αναφέρεται σε δημοσίευμα του lawspot.gr έλαβε υπ΄όψιν της δημόσιες αναρτήσεις της αιτούσας όπου εμφανιζόταν ότι διέμενε στο Λονδίνο καθώς και η εταιρεία στην οποία εργαζόταν.

Όπως αναφέρεται στην απόφαση, η αιτούσα εκθέτει ότι από το 2013 δεν έχει κανένα εισόδημα και ο σύζυγος της, ως ελεύθερος επαγγελματίας, έχει μηνιαίο εισόδημα που δεν ξεπερνά τα 660 ευρώ, ενώ με υπεύθυνη δήλωση της το 2016, στα πλαίσια της επικαιροποίησης των σχετικών - εγγράφων της, δηλώνει ότι η κατάσταση της περιουσίας, των μεταβιβάσεων και των εισοδημάτων της ιδίας και του συζύγου της είναι πλήρης και ορθή.

Το δικαστήριο σημείωσε ότι οι φωτογραφικές ή κινηματογραφικές αναπαραστάσεις, φωνοληψίες και κάθε άλλη μηχανική απεικόνιση που προσκομίζεται ως αποδεικτικό μέσο σε πολιτική δίκη και αφορά σε ιδιωτική επαφή και συνομιλία εν αγνοία και χωρίς τη συναίνεση ενός εκ των συμμετεχόντων, καθίσταται απαράδεκτο αποδεικτικό μέσο.

Ωστόσο, το δικαστήριο τονίζει πως όταν η ιδιωτική ζωή έχει ευρέως δημοσιοποιηθεί παύει να είναι άξια προστασίας από τον νόμο περί προστασίας προσωπικών δεδομένων, καθώς «όταν τα δεδομένα του ατόμου είναι γνωστά σε ένα σχετικά μεγάλο αριθμό προσώπων ή μπορούν να γίνουν από αυτούς εύκολα αντιληπτά και θεωρούνται εξακριβωμένα, τότε δεν προσβάλλεται το δικαίωμα για πληροφορική αυτοδιάθεση και στην ιδιωτική ζωή».

«Εάν έχει επιλέξει το προφίλ του να είναι δημόσιο τότε οι αναρτήσεις του μπορούν να χρησιμοποιηθούν σε δικαστήριο αφού ουσιαστικά η ερμηνεία που δίνουν τα δικαστήρια είναι ότι παραιτείται της προστασίας της ιδιωτικότητάς του», είπε στην ΕΡΤ σχετικά με την υπόθεση ο δικηγόρος Δημήτρης Μπόλης .

Σύμφωνα με την απόφαση, στην περίπτωση Facebook, ο χρήστης έχει τη δυνατότητα να προβεί σε ρυθμίσεις ιδιωτικότητας στο προφίλ του, εάν επιθυμεί να περιορίσει τον κύκλο των προσώπων που έχουν πρόσβαση σε αυτό, στις φωτογραφίες του και γενικότερα στις αναρτήσεις του, δηλαδή να προβεί σε ρυθμίσεις περιορισμού προσβάσεως στις πληροφορίες του.

«Ακόμη όμως, έχει τη δυνατότητα να καταστήσει δημόσια κι ελεύθερα προσβάσιμα σε όλους (ακόμη και σε χρήστες του διαδικτύου που δεν έχουν λογαριασμό στο «facebook») τα στοιχεία αυτά, με την καταχώρισή τους στον εν λόγω ιστότοπο χωρίς ρυθμίσεις ασφαλείας. Πληροφορίες, όμως, οι οποίες αναρτώνται από το υποκείμενο των δεδομένων σε δημόσια πρόσβαση στο διαδίκτυο δεν συνιστούν προσωπικό δεδομένο και δεν εμπίπτουν στις προστατευτικές διατάξεις του Ν. 2472/1997», αναφέρει χαρακτηριστικά η απόφαση.


Πηγές: lawspot.gr και ert.gr, protothema.gr


Ο ιός που απειλεί το 95% των 50αρηδων


Ο έρπητας ζωστήρας είναι μια επώδυνη νόσος, που επηρεάζει τα νεύρα και την περιοχή του δέρματος που καταλήγουν και μπορεί να οδηγήσει σε χρόνιες και σοβαρές επιπλοκές, απειλώντας το 95% των ενηλίκων άνω των 50 ετών.

Να εκδηλώσει έρπητα ζωστήρα κινδυνεύει το 95% των ενηλίκων άνω των 50 ετών, αν στο παρελθόν έχουν νοσήσει από ανεμευλογιά, με τον κίνδυνο να αυξάνεται με την πάροδο της ηλικίας.

Ωστόσο, η εκδήλωση του έρπητα ζωστήρα μπορεί να προληφθεί με τον εμβολιασμό, ο οποίος συστήνεται από το Εθνικό Πρόγραμμα Εμβολιασμών για όλα τα άτομα άνω των 60 ετών και χορηγείται δωρεάν από τους ασφαλιστικούς φορείς.

Δυστυχώς, όμως, τα ποσοστά εμβολιασμού κατά του έρπητα ζωστήρα στην Ελλάδα παραμένουν χαμηλά, μόλις 5% το 2018, αν αναλογιστεί κανείς ότι περίπου δύο εκατομμύρια άτομα είναι άνω των 60 ετών στη χώρα μας. Επιχειρώντας να αιτιολογήσουν τα χαμηλά ποσοστά εμβολιασμού, οι ειδικοί εκτιμούν ότι τόσο η άγνοια των πολιτών για την ύπαρξη του εμβολίου για τον έρπητα ζωστήρα, όσο και ο δισταγμός των γιατρών να ενημερώσουν το κοινό για την ύπαρξη του, εκθέτει τελικά σε κίνδυνο μια σημαντική αναλογία του πληθυσμού.

Ο έρπητας ζωστήρας είναι μια επώδυνη νόσος, που επηρεάζει τα νεύρα και την περιοχή του δέρματος που καταλήγουν και μπορεί να οδηγήσει σε χρόνιες και σοβαρές επιπλοκές. Προκαλείται από την επανενεργοποίηση του ίδιου ιού που προκαλεί την ανεμοβλογιά, γι’ αυτό συνιστάται ο προληπτικός εμβολιασμός έναντι του ιού της ανεμευλογιάς-έρπητα ζωστήρα, που γίνεται σε μία δόση σε όλα τα άτομα άνω των 60 ετών.

Τα συµπτώματα του έρπητα ζωστήρα μπορούν να κυμανθούν από ήπια έως πολύ σοβαρά. Τυπικά, υπάρχει ένα εξάνθημα στη µία πλευρά του σώματος, συχνά στο άνω μέρος του, το θώρακα, το λαιμό ή γύρω από το μάτι. Το εξάνθημα μετατρέπεται σε επώδυνες, γεμάτες υγρό φυσαλίδες, οι οποίες σπάνε, σχηματίζουν κρούστα και επουλώνονται μέσα σε λίγες εβδομάδες. Οι περισσότεροι άνθρωποι υποφέρουν από καυστικό, διαπεραστικό πόνο στην περιοχή του εξανθήματος που μπορεί να είναι σταθερός ή διαλείπων. Μερικές φορές, ακόμη και απαλά ερεθίσματα, όπως η αφή των ρούχων ή ένα ελαφρύ αεράκι κατά μήκος του δέρματος μπορεί να προκαλέσει πόνο.

Σε μερικές περιπτώσεις ο έρπητας ζωστήρας μπορεί να προκαλέσει μια χρόνια κατάσταση που ονομάζεται Μεθερπητική Νευραλγία. Όπως εξηγεί ο κ. Μανώλης Αναστασίου, Πρόεδρος της Ελληνικής Εταιρίας Αλγολογίας, «ο πόνος που διαρκεί για πάνω από 90 μέρες μετά την εμφάνιση του εξανθήματος του έρπητα ζωστήρα ονομάζεται Μεθερπητική Νευραλγία και πολλοί ασθενείς περιγράφουν αυτόν τον πόνο ως ‘βασανιστικό’. Καθώς οι ασθενείς μεγαλώνουν σε ηλικία, ο πόνος της Μεθερπητικής Νευραλγίας μπορεί να καταστεί πιο σοβαρός και να οδηγήσει, σε κατάθλιψη, εξάντληση, αϋπνία, μειωμένη ικανότητα στις καθημερινές δραστηριότητες, αλλά και σε κοινωνική απομόνωση του ασθενή. Πολλά περιστατικά Μεθερπητικής Νευραλγίας αντιμετωπίζονται στις 62 Μονάδες (Ιατρεία) Πόνου, που βρίσκονται σε όλη την Ελλάδα».

Εκστρατεία πρόληψης του Έρπητα Ζωστήρα

Με μήνυμα «Κάθε στιγμή της ζωής είναι σημαντική. Μην περιμένεις να τη στερηθείς για να την εκτιμήσεις. Εμβολιάσου και προστατέψου από τον έρπητα ζωστήρα!», ο Μηνάς και η Βούλα από την επιτυχημένη τηλεοπτική σειρά του Alpha, «Μην αρχίζεις τη Μουρμούρα», επισημαίνουν τις δυσκολίες που αντιμετωπίζει στην καθημερινότητά του ένας ασθενής με έρπητα ζωστήρα και μεταφέρουν ένα πολύ σημαντικό μήνυμα: τη σημασία της πρόληψης, μέσω του εμβολιασμού έναντι του έρπητα ζωστήρα σε ενήλικες άνω των 60 ετών.


Πηγή : ygeiamou.gr


Το ξεφτίλισε η Ανέτα Καββαδία δείχνοντας τον ακροαριστερό, αντεθνικό της χαρακτήρα! Ύμνος στον Ζόραν Ζάεφ χωρίς ντροπή



Με μια ανάρτηση της στο twitter η Ανέτα Καββαδία γνωστή για τα ακροαριστερά, αντεθνικά της αισθήματα το τερμάτισε προκαλώντας τους Μακεδόνες και τους Έλληνες πολίτες γενικότερα.

Με μια ανάρτηση ύμνο στον Ζόραν Ζάεφ που μόνο Σκοπιανός θα ανέβαζε ξεφτιλίζεται και δείχνει τα ακροαριστερά, αντεθνικά της αισθήματα. 

Η ανάρτηση ξεφτίλα : " Πήρε τεράστιο πολιτικό ρίσκο. Βρέθηκε αντιμέτωπος με έναν εσμό ακροδεξιών. Έκανε τα απαραίτητα βήματα, και όμως....Η ΕΕ εμφανίστηκε αναξιόπιστη, απογοητεύοντας, για άλλη μία φορά, τους θιασώτες της ευρωπαϊκής ιδέας. Ζόραν Ζάεφ, μόνο σεβασμός!!"






Γιατί η Γαλλία μπλόκαρε τη Βόρεια Μακεδονία και γιατί υπάρχει κίνδυνος πολιτικής κρίσης



Το ξεχνάμε συχνά στη σχετική συζήτηση, αλλά η υπόσχεση ευρωπαϊκής προοπτικής προς τις χώρες των Δυτικών Βαλκανίων δεν ήρθε με τη Συμφωνία των Πρεσπών. Η αφετηρία της βρίσκεται στην ίδια την περίοδο της αποδιάρθρωσης της Γιουγκοσλαβίας και της μετάβασης των Βαλκανίων σε αυτό που συνηθίσαμε να λέμε «μετακομμουνιστική» εποχή.

Ήταν τότε που με διάφορους τρόπους οι ηγέτιδες χώρες της Ευρώπης αποδέχτηκαν ως αναπόφευκτη τη διάλυση της ενιαίας Γιουγκοσλαβίας, κίνηση που καθαυτή τροφοδότησε έναν αιματηρό πόλεμο, και τη διαμόρφωση ανεξάρτητων κρατών από τις ομόσπονδες οντότητες της Γιουγκοσλαβίας.

Τα νέα κράτη, μπορεί να είχαν έντονη εθνικιστική ρητορική αλλά ταυτόχρονα είχαν να αντιμετωπίσουν πραγματικά προβλήματα εσωτερικής συνοχής, ιδίως από τη στιγμή που τα εσωτερικά σύνορα της Γιουγκοσλαβίας δεν ακολουθούσαν εθνικές γραμμές, ενώ ήταν και μικρά.

Όμως, η υπόσχεση που δέχτηκαν ήταν ότι σε μια διαδικασία «ευρωπαϊκής ολοκλήρωσης» αυτό δεν θα ήταν ένα πρόβλημα. Αντίθετα, τα νέα κράτη θα μπορούσαν να προσβλέπουν τόσο στην ένταξη στην «ευρωπαϊκή οικογένεια» όσο και στην ένταξη στους οργανισμούς «συλλογικής ασφάλειας» που θα διαδέχονταν τον Ψυχρό Πόλεμο. Η ένταξη αυτή υποτίθεται ότι θα υπεραναπλήρωνε τα υπόλοιπα προβλήματα αυτών των χωρών.

Όμως, οι διαδικασίες αυτές δεν προχώρησαν με τον ίδιο τρόπο και με τους ίδιους ρυθμούς. Ενώ τα μεγάλα και «ιστορικά» κράτη των ανατολικών Βαλκανίων, η Ρουμανία και η Βουλγαρία, μπήκαν σε τροχιά ένταξης, δεν ίσχυσε το ίδιο για τα πρώην κράτη μέλη της Γιουγκοσλαβίας και την Αλβανία. Εδώ οι ρυθμοί ήταν άνισοι και είχαν να κάνουν και με την εξέλιξη του πολέμου και την κληρονομιά του.

Η Σλοβενία, που δεν είχε συμμετοχή στο κύριο μέρος του πολέμου, μπόρεσε να κάνει αίτηση ένταξης το 1996 και να συμπεριληφθεί στο κύμα της διεύρυνσης του 2004, ενώ αντίθετα η Κροατία έκανε αίτηση μόλις το 2003 και μπόρεσε να μπει το 2013.

Από εκεί και πέρα τα πράγματα ήταν πιο περίπλοκα και πιο δύσκολα. Χρειάστηκε πρώτα να ολοκληρωθεί και η ανεξαρτησία του Μαυροβούνιου το 2006, ώστε μετά από αυτό να υπάρξουν αιτήματα και από το Μαυροβούνιο και από τη Σερβία. Βέβαια στην περίπτωση της Σερβίας υπήρχε πάντα και το ανοιχτό θέμα του Κοσόβου που πάντοτε έκανε τα πράγματα πιο περίπλοκα. Πάντως αυτή τη στιγμή τόσο το Μαυροβούνιο όσο και η Σερβία βρίσκονται επισήμως σε ενταξιακές διαπραγματεύσεις.

Από την άλλη στην περίπτωση της σημερινής Δημοκρατίας της Βόρειας Μακεδονίας, η εμπλοκή που υπήρχε με το όνομα σήμαινε ότι δεν ετίθετο οποιοδήποτε ζήτημα έναρξης των σχετικών συζητήσεων πριν την επίλυση του «ονοματολογικού».

Στην περίπτωση της Αλβανίας τα πράγματα είναι πιο περίπλοκα. Η γειτονική χώρα προσπαθεί πολλά χρόνια να ξεκινήσει ενταξιακές διαδικασίες, όμως πάντα προσέκρουε σε μια δυσπιστία ως προς τη λειτουργία των θεσμών και την ενδημική διαφθορά. Παρ’ αυτά τα τελευταία χρόνια τα πράγματα έδειχναν να έχουν βελτιωθεί.

Σε προσπάθεια εκκίνησης ενταξιακών διαδικασιών είναι η Βοσνία Ερζεγοβίνη, όμως η χώρα ακόμη απέχει από το να έχει ολοκληρώσει την ίδια τη διαδικασία πολιτικής συγκρότησης που απαιτούσε η ειρηνευτική συμφωνία του Ντέιτο. Αυτό αποτυπώνεται και συμβολικά στη συνεχιζόμενη λειτουργία του θεσμού του Ύπατου Αρμοστή του ΟΗΕ για τη Βοσνία.

Η Συμφωνία των Πρεσπών

Στη διαπραγμάτευση για την Συμφωνία των Πρεσπών, υπήρξαν ρητές υποσχέσεις από τη μεριά της Ευρωπαϊκής Ένωσης και σε επίπεδο εκπροσώπων των ευρωπαϊκών θεσμών και σε επίπεδο ευρωπαίων ηγετών ότι η αποδοχή της συμφωνίας από τη γειτονική χώρα θα αν άνοιγε το δρόμο για την ενταξιακή διαδικασία.

Αντίστοιχα, στο εσωτερικό της Βόρειας Μακεδονίας η προοπτική ένταξης στο ΝΑΤΟ και στην ΕΕ ήταν βασικό επιχείρημα των υποστηρικτών της συμφωνία και αξιοποιήθηκε για να μπορέσει να υπερψηφιστεί. Άλλωστε, για ένα μεγάλο μέρος του πληθυσμού η ένταξη σε διεθνείς οργανισμούς φάνταζε ως δυνατότητα απόσπασης μεγαλύτερων εγγυήσεων ασφάλειας, σε μια χώρα που στην αρχή της προηγούμενης δεκαετίας έφτασε πολύ κοντά στον εμφύλιο πόλεμο.

Όσο για τη σύνδεση των υποψηφιοτήτων της Αλβανίας και της Βόρειας Μακεδονίας, αυτό έχει να κάνει με την τάση της ΕΕ να ξεκινά διαδικασίες παράλληλα όταν πρόκειται για χώρες με ανάλογα χαρακτηριστικά, εν προκειμένω δύο χώρες από τα δυτικά Βαλκάνια.

Οι αντιρρήσεις στη διεύρυνση

Παρότι, η Γαλλία επιμένει ότι δεν έχει κάποια αντίρρηση αρχής στη διεύρυνση, στην πραγματικότητα οι αντιρρήσεις είναι πιο συνολικές και εξηγούν ούτως ή άλλως την καθυστέρηση στις ενταξιακές διαδικασίες. Στην πραγματικότητα έχουμε ένα συνδυασμό από λόγους, που συχνά δεν ομολογούνται.

Οι χώρες του «ευρωπαϊκού πυρήνα» δεν επιθυμούν τη διεύρυνση προς χώρες που θεωρούν ότι απέχουν ενός «ευρωπαϊκού τρόπου ζωής», για να χρησιμοποιήσουμε μια έκφραση που επανήλθε στο προσκήνιο. Αυτό είχε άλλωστε φανεί και στο μπλοκάρισμα πολλών ετών τώρα των ενταξιακών διαδικασιών της Τουρκίας, όπου απλώς καμία ευρωπαϊκή κυβέρνηση δεν παίρνει την πρωτοβουλία να πει ότι στην πραγματικότητα αρκετές κυβερνήσεις δεν επιθυμούν διεύρυνση προς μια τόσο μεγάλη κατά βάση μουσουλμανική χώρα. Με αντίστοιχα στερεοτυπικό τρόπο αντιμετωπίζονται και οι χώρες των Βαλκανίων.

Όλα αυτά επιτείνονται και από το ζήτημα της μετανάστευσης. Με την ακροδεξιά να είναι σε άνοδο σε αρκετές χώρες, συμπεριλαμβανομένης της Γαλλίας, οι πολίτες των υπό ένταξη χωρών αντιμετωπίζονται ως υποψήφιοι μετανάστες που δεν πρέπει να διευκολυνθούν. Μάλιστα, ο Μακρόν υποστήριξε ότι έθεσε το βέτο γιατί διαφορετικά θα έπρεπε να εξηγήσει στους συμπολίτες του γιατί η Αλβανία είναι σε δεύτερη σε συχνότητα χώρα προέλευσης όσων αιτούνται ασύλου στην Γαλλία, κάνοντας ότι πρόκειται για επιλογή που έχει να κάνει και με τη μετανάστευση.

Και ένας τρίτος λόγος έχει να κάνει με το γεγονός ότι οι χώρες της διεύρυνσης τείνουν να είναι χώρες  με χαμηλότερους οικονομικούς δείκτες από τις χώρες του πυρήνα, άρα θα είναι χώρες που θα διεκδικήσουν μερίδιο των δαπανών συνοχής της ΕΕ.


Ο κίνδυνος πολιτικής αποσταθεροποίησης

Στην περίπτωση της Αλβανίας, όπου ούτως ή άλλως υπάρχει καθυστέρηση στην ενταξιακή διαδικασία, η απόφαση δεν φαίνεται ακόμη να προκαλεί κάποιον άμεσο μεγάλο πολιτικό κραδασμό, παρότι σίγουρα η αλβανική κυβέρνηση θα ήθελε να μπορούσε να ξεκινήσει τη διαδικασία.

Όμως, στην περίπτωση της Δημοκρατίας της Βόρειας Μακεδονίας τα πράγματα είναι πιο δύσκολα. Δεν θα πρέπει να ξεχνάμε ότι στο πλαίσιο της Συμφωνίας των Πρεσπών η γειτονική χώρα άλλαξε το όνομά της και δέχτηκε περιορισμούς στο πώς ορίζει την εθνική της ταυτότητα. Μεγάλο μέρος της αντιπολίτευσης στον Ζόραν Ζάεφ και το κυβερνών σοσιαλδημοκρατικό κόμμα ήρθε από το εθνικιστικό VMRO-DPMNE που ήταν αντίθετο στη συμφωνία και όλη την προηγούμενη περίοδο κατηγορούσε τον Ζάεφ για απαράδεκτες υποχωρήσεις προς την ελληνική πλευρά.

Αντιμέτωπος με τη διαχείριση των επιπτώσεων αυτής της αρνητικής εξέλιξης, ο Ζάεφ δήλωσε σε τηλεοπτικό διάγγελμα ότι δεν έχει άλλη επιλογή παρά να μεταφέρει την επιλογή στους ίδιους του ψηφοφόρους. Δεν ανακοίνωσε ημερομηνία, αυτή θα τη συζητήσει στη συνάντηση με τους άλλους πολιτικούς αρχηγούς σε συνάντηση που έχει προγραμματιστεί στο προεδρικό μέγαρο στα Σκόπια για την Κυριακή 20 Οκτωβρίου.

«Οι πολίτες πρέπει να αποφασίσουν ποιο μονοπάτι θα δρόμο θα πάρουμε για το μέλλον – το σωστό προοδευτικό ευρωπαϊκό δρόμο, το δρόμο των μεταρρυθμίσεων ή το δρόμο που οδηγεί στην οπισθοδρόμηση προς την απομόνωση, τον εθνικισμό και τις συγκρούσεις», ήταν η χαρακτηριστική αποστροφή του Ζάεφ.

Με την κίνηση αυτή ο Ζάεφ προσπαθεί να προλάβει τις επιθέσεις που θα δεχτεί και να προσπαθήσει να διεκδικήσει ξανά μια ικανή πλειοψηφία ώστε να ελπίζει στην επόμενη εκκίνηση των διαπραγματεύσεων. Όμως, μένει να δούμε σε ποιο βαθμό το VMRO-DPMNE θα προσπαθήσει να ενισχύσει εκλογικά τη θέση του, αν και όπως έχουν δείξει και προηγούμενες εκλογές το κλειδί για το σχηματισμό κυβέρνησης το έχουν πάντα τα κόμματα που εκπροσωπούν τη σημαντική αλβανική μειονότητα.

Σε κάθε περίπτωση μέσα σε μια πολιτική συνθήκη που σφραγίζεται από τη σωρευμένη απογοήτευση για μια οικονομική ευημερία που ποτέ δεν ήρθε στην κλίμακα των υποσχέσεων, το βάρος φαινομένων ενδημικής διαφθοράς και την πικρία από την υποχρέωση αλλαγής ονόματος, η αίσθηση ότι οι ευρωπαίοι υπαναχωρούν από τις υποσχέσεις τους επιτείνει τη δυσαρέσκεια και διαμορφώνει όρους μιας δυνητικής πολιτικής κρίσης.

Όλα αυτά εκ των πραγμάτων φέρνουν στο προσκήνιο και το ερώτημα της βαλκανικής πολιτικής της ελληνικής πλευράς. Η αδυναμία της ΕΕ να έχει μια συνεκτική και συνεπή πολιτική, συνεπάγεται την ανάγκη πρωτοβουλιών της ελληνικής κυβέρνησης για να μπορέσει να διατηρήσει θετικές πολιτικές και οικονομικές δυναμικές στα Βαλκάνια, αλλά και να αποτρέψει την προσπάθεια άλλων δυνάμεων να καλύψουν τα κενά ως προς τη συντονισμένη πολιτική της ΕΕ.


Πηγή : in.gr


Προμήθειες-σοκ στις τραπεζικές συναλλαγές



Προμήθειες-«φωτιά» σε ολοένα και περισσότερες συναλλαγές, που πραγματοποιούνται, τόσο στα γκισέ όσο και μέσω Διαδικτύου, επιβάλλουν οι τράπεζες, προκαλώντας τη μήνιν νοικοκυριών και επιχειρήσεων.

Ειδικότερα, σε μια προσπάθεια να στηρίξουν την κερδοφορία τους, η οποία παραμένει «ασθενής» ως συνέπεια της μειωμένης παραγωγής νέων δανείων, τα ιδρύματα προχωρούν σε τακτικές αναπροσαρμογές των τιμολογίων τους, αυξάνοντας κάποιες από τις υφιστάμενες χρεώσεις ή επιβάλλοντας νέες.

«Η Εθνική Τράπεζα, για παράδειγμα, ο τιμοκατάλογος εργασιών της οποίας αποτέλεσε αφορμή για να επανέλθει στο προσκήνιο η συζήτηση για τις τραπεζικές χρεώσεις, δεν έκανε τίποτε περισσότερο από το να εναρμονιστεί με τις υπόλοιπες, όσον αφορά στο κόστος ορισμένων συναλλαγών», σχολιάζουν στον Ελεύθερο Τύπο αρμόδιες πηγές. Προς επίρρωση, η ΕΤΕ έβαλε προμήθεια 0,30 ευρώ στους λογαριασμούς του νερού και του ρεύματος, που εξοφλούνται μέσω Διαδικτύου (0,50 ευρώ από αρχές Νοεμβρίου), με τις αντίστοιχες χρεώσεις να διαμορφώνονται ήδη από πέρυσι σε 0,50 ευρώ για τη Eurobank, 0,60 για την Πειραιώς και από 0,15 ευρώ – 0,30 ευρώ στην Alpha Bank.

«Το ίδιο ισχύει τόσο για την ερώτηση υπολοίπου σε ΑΤΜ άλλης τράπεζας (εκτός της Eurobank, το κόστος για τις υπόλοιπες κυμαίνεται από 0,18 ευρώ έως 0,20 ευρώ) όσο και για την έκδοση PIN, που “αγγίζει” τα τρία ευρώ κατά μέσο όρο», συνεχίζουν οι παραπάνω πηγές και καταλήγουν: «Κάποιες από τις προμήθειες της ΕΤΕ, βέβαια (τα 0,15 ευρώ, για παράδειγμα, για την εκτύπωση αντιγράφου των επτά τελευταίων κινήσεων) εφαρμόζονται για πρώτη φορά. Δεδομένου, δε, ότι το εκάστοτε ίδρυμα παρακολουθεί τον ανταγωνισμό, δεν αποκλείεται η επίμαχη χρέωση να εφαρμοστεί σταδιακά και από τα υπόλοιπα».

Προσφυγές

Στο πλαίσιο αυτό, ήδη η «Ενωση Καταναλωτών Η ποιότητα της Ζωής» (ΕΚΠΟΙΖΩ) έχει προαναγγείλει προσφυγή στη Δικαιοσύνη, με την αντιπρόεδρο, Παναγιώτα Καλαποθαράκου, να ζητά, επίσης, παρέμβαση από τα συναρμόδια υπουργεία Ανάπτυξης και Επενδύσεων και Οικονομικών. «Μόνο σε μία περίπτωση υποχρεώθηκαν οι τράπεζες να άρουν μία χρέωση, έπειτα από πολιτική παρέμβαση. Ηταν επί υπουργίας Φώλια και αφορούσε στην – άδικη, ας το παραδεχτούμε- προμήθεια επί χαμηλού υπολοίπου», σχολιάζουν τραπεζικά στελέχη, επιβεβαιώνοντας τις πληροφορίες που θέλουν την Επιτροπή Ανταγωνισμού να ασχολείται με το ζήτημα των χρεώσεων στα ΑΤΜs.

Αναπροσαρμογές

«Ο “τιμοκατάλογος τραπεζικών υπηρεσιών” διευρύνεται συνεχώς, σε αντίθεση με τα φοροκίνητρα που δίνει η κυβέρνηση για μεγαλύτερη χρήση πλαστικού χρήματος», επισημαίνει, από την πλευρά του, ο πρόεδρος του Εμπορικού και Βιομηχανικού Επιμελητηρίου Πειραιά (ΕΒΕΠ), Βασίλης Κορκίδης, υποστηρίζοντας ότι οι τράπεζες, βλέποντας πως αυξάνονται οι εκατοντάδες χιλιάδες, που υποχρεώνονται να συναλλάσσονται με πλαστικό ή ηλεκτρονικό χρήμα, με πιστωτικές ή χρεωστικές κάρτες και e-banking, προχωρούν σε νέες προμήθειες και σε αυξήσεις παλαιότερων, για την κάλυψη όχι μόνο του κόστους έκδοσης και διάθεσης καρτών στους πελάτες τους, αλλά και σημαντικών εισροών, πέραν του υπερβολικού επιτοκίου, που επιβάλλουν.

Εμβάσματα

Υψηλές προμήθειες για πολλές από τις εργασίες που πραγματοποιούνται, τόσο στα γκισέ όσο και μέσω internet/phone banking, κρατούν οι τράπεζες. Πιο αναλυτικά, όπως προκύπτει από την αναζήτηση που έκανε ο «Ε.Τ.» στα τιμολόγια των τεσσάρων συστημικών ομίλων, για ένα έμβασμα, ύψους 1.000 ευρώ, που αφορά, για παράδειγμα, στα πάγια και μη μηνιαία έξοδα ενός φοιτητή, είτε εντός είτε εκτός Ελλάδας, η χρέωση έχει ως εξής:

* Eurobank: Στα 15 ευρώ στα καταστήματα και από ένα έως έξι ευρώ μέσω Διαδικτύου/τηλεφώνου.

* Alpha Bank: Στα 12 ευρώ η συναλλαγή στο κατάστημα και στο ένα ευρώ μέσω εναλλακτικών δικτύων.

* Εθνική Τράπεζα: Σε οκτώ και ένα ευρώ αντίστοιχα.

* Τράπεζα Πειραιώς: Σε 11 ευρώ για συναλλαγές μέσω γκισέ, έξι ευρώ μέσω τηλεφώνου και ένα ευρώ μέσω Διαδικτύου.

Αναλήψεις…

Στο μεταξύ, αύξηση της τάξεως του 100% ισχύει ήδη από το καλοκαίρι στις χρεώσεις για αναλήψεις μετρητών μέσω ΔΙΑΣ. Ειδικότερα, από τις 22 Ιουλίου όσοι «σηκώνουν» χρήματα από ATM άλλου χρηματοπιστωτικού ιδρύματος, διαφορετικό αυτού στο οποίο διατηρούν λογαριασμό, επιβαρύνονται από δύο έως και τρία ευρώ ανά συναλλαγή. «Μέχρι σήμερα οι ελληνικές τράπεζες εξυπηρετούσαν τους πελάτες όλων των εγχώριων ιδρυμάτων μέσω του συστήματος ΔΙΑΣ και χρέωναν για συναλλαγές με κάρτες άλλων τραπεζών χαμηλότερη προμήθεια από εκείνη, που ίσχυε για τους ξένους, που συναλλάσσονται μέσω Visa ή Mastercard. Για παράδειγμα, ο Ελληνας πελάτης χρεωνόταν για ανάληψη από ATM άλλης τράπεζας από 1,30 ευρώ έως και 1,65 ευρώ, όταν ο Γερμανός, ο Γάλλος ή ο Ιταλός τουρίστας χρεωνόταν σχεδόν δύο φορές πάνω», σημειώνουν αρμόδια στελέχη, για να προσθέσουν: «Πλέον η αντιμετώπιση είναι κοινή, επιβάλλοντας την ίδια Direct Access Fee (DAF) σε όλους». Ταυτόχρονα, οι τράπεζες επιβάλλουν χρεώσεις και ως εκδότες της κάρτας (issuers), οι οποίες κυμαίνονται μεταξύ 0,60 λεπτά και 0,75 λεπτά.

Οσον αφορά στις κάρτες, οι μεν χρεωστικές επιβαρύνονται με επιπλέον έξοδα για την επανέκδοση κατόπιν απώλειας (στα έξι ευρώ, εκτός της Alpha Bank, που χρεώνει πέντε ευρώ) ή την επανέκδοση PIN και οι δε πιστωτικές έχουν συνδρομή, που κυμαίνεται από τα 29 ευρώ (Τράπεζα Πειραιώς) έως και τα 33 ευρώ (ΕΤΕ).

Ακριβές… ρυθμίσεις

Βαθιά το χέρι στην τσέπη καλούνται να βάλουν, από την πλευρά τους, και οι δανειολήπτες, που -ελέω οικονομικής αδυναμίας- επιθυμούν να αλλάξουν τους όρους σύμβασης του στεγαστικού τους. Οι προμήθειες, μάλιστα, που χρεώνουν οι τράπεζες αφορούν τόσο στους ενήμερους όσο και στους «κόκκινους» οφειλέτες και δη σε μία στιγμή που τα ιδρύματα οργανώνουν εκστρατείες προσέλκυσής τους στα γκισέ για ρύθμιση. Σύμφωνα με τα στοιχεία από τους τέσσερις ομίλους, οι χρεώσεις, που επιβάλλονται σε μία σειρά από αιτήματα, όπως η αλλαγή της διάρκειας αποπληρωμής, η μερική άρση της προσημείωσης ή η παροχή περιόδου χάριτος κατά τη διάρκεια εξυπηρετήσεως του δανείου, ξεκινούν από 50 ευρώ για να φτάσουν ακόμη και πάνω από τα 250 ευρώ.

Μειώσεις μόνο όταν αυξηθούν οι χορηγήσεις

Πρόθυμες να αναπροσαρμόσουν προς τα κάτω την τιμολογιακή τους πολιτική εμφανίζονται οι τράπεζες, αρκεί να ανεβάσουν… ρυθμούς οι χορηγήσεις νέων δανείων. «Αυξάνοντας την παραγωγή, αυτομάτως ενισχύουμε και τα έσοδα από τόκους, γεγονός που επιτρέπει στις τράπεζες να επιδείξουν μία κάποια ευελιξία όσον αφορά στις υπόλοιπες χρεώσεις», σημειώνουν χαρακτηριστικά.

Στο… κυνήγι των χορηγήσεων, μάλιστα, δεν προσέρχονται άοπλες. «Έχουμε ήδη προχωρήσει σε συνεργασίες με διάφορους εκπροσώπους της αγοράς. Στο καταναλωτικό χαρτοφυλάκιο, για παράδειγμα, δεν περιμένουμε να έρθει ο πελάτης στο κατάστημα και να μας γνωστοποιήσει την πρόθεσή του να λάβει δάνειο, για να αγοράσει ένα αυτοκίνητο. Συνεργαζόμαστε με παράγοντες της αγοράς αυτοκινήτου, που διαθέτουν τα προϊόντα μας. Αντιστοίχως, στο στεγαστικό έχουμε έρθει σε συμφωνία με μεσίτες, ενώ στο επιχειρηματικό κομμάτι εφαρμόζουμε τη μέθοδο της προσωπικής επαφής με τους επιχειρηματίες, που διαθέτουν business plan και επιθυμούν τη χρηματοδότηση», καταλήγουν. Αξίζει να επισημανθεί πως το 2018 έκλεισε με νέες χορηγήσεις, ύψους 400 εκατ. ευρώ στο στεγαστικό, 500 εκατ. ευρώ στο καταναλωτικό και 650 εκατ. ευρώ στο χαρτοφυλάκιο μικρών επιχειρήσεων. Η αύξηση σε σχέση με το 2017 ήταν περίπου 35% για τα στεγαστικά (μαζί με το πρόγραμμα «Εξοικονόμηση κατ’ Οίκον»), 40% για τα καταναλωτικά και 50% για τις μικρές/μεσαίες επιχειρήσεις.


ΑΓΓΕΛΙΚΗ ΒΕΛΕΣΙΩΤΗ
ΕΛΕΥΘΕΡΟΣ ΤΥΠΟΣ


Από Δευτέρα στον εισαγγελέα όσοι αναρτούν παράνομες διαφημιστικές πινακίδες



Ηχηρό μήνυμα πως η Περιφέρεια Αττικής δεν θα επιτρέψει να συνεχιστεί το φαινόμενο της παράνομης ανάρτησης διαφημιστικών πινακίδων στέλνει ο Περιφερειάρχης Αττικής Γ. Πατούλης.

Όσοι διαφημιστές και διαφημιζόμενοι συνεχίζουν να παρανομούν, από τη Δευτέρα θα παραπέμπονται στον εισαγγελέα, καθώς θα υπάρξει μηδενική ανοχή στην παράνομη ανάρτηση διαφημιστικών πινακίδων στους δρόμους της Αττικής. 

Όπως διαπιστώθηκε από αυτοψίες, σε πολλά σημεία της Αττικής διαφημιστές και διαφημιζόμενοι συνεχίζουν να παρανομούν και να αναρτούν διαφημιστικές πινακίδες.

Ήδη η Περιφέρεια έχει ζητήσει την παρέμβαση των δημάρχων προκειμένου να προχωρήσουν από τη Δευτέρα, 21 Οκτωβρίου, στην επιβολή προστίμων και κυρώσεων σε όσες περιπτώσεις διαπιστώνεται παρανομία.

Σήμερα, συνεργεία της Περιφέρειας προχώρησαν στην αφαίρεση διαφημιστικού υλικού από την περιοχή του δήμου Μενιδίου.

Τη Δευτέρα συνεργεία του δήμου Ψυχικού –Φιλοθέης θα πραγματοποιήσουν αντίστοιχη δράση για την αφαίρεση αφισών που έχουν τοποθετηθεί και πάλι στο διάζωμα επί της Λ. Κηφισίας.

«Οφείλουμε όλοι να αναλάβουμε τις ευθύνες μας διαφορετικά κινδυνεύουμε με κυρώσεις»

Ο κ. Πατούλης με αφορμή τις συνεχιζόμενες παραβιάσεις διαφημιστών και διαφημιζόμενων καλεί τους δημάρχους να προβούν στις νόμιμες ενέργειες για την επιβολή προστίμων και την παραπομπή των παραβατών στη δικαιοσύνη. Μάλιστα επισημαίνει ότι όποιος δεν το πράξει διατρέχει τον κίνδυνο να του επιβληθούν κυρώσεις για παράβαση καθήκοντος και απώλεια εσόδων.

«Η δέσμευση μας για τήρηση της νομιμότητας θα γίνει πράξη. Από την πρώτη στιγμή που αναλάβαμε δράση για τον καθαρισμό των δρόμων από τις παράνομες και επικίνδυνες πινακίδες είχαμε ξεκαθαρίσει ότι όσοι συνεχίσουν να παρανομούν θα καταγγέλλονται και η υπόθεση θα πηγαίνει στον εισαγγελέα προκειμένου να επιβάλλονται και τα προβλεπόμενα πρόστιμα. Όποιος θέλει να διαφημίζεται, θα πρέπει να το  κάνει νόμιμα. Δεν θα επιτρέψουμε σε κανέναν να παίξει με τις ζωές των πολιτών.

Καλώ τους δημάρχους που διαπιστώνουν ότι το φαινόμενο της παράνομης ανάρτησης διαφημιστικών πινακίδων συνεχίζεται, να προβούν ως οφείλουν στις νόμιμες ενέργειες. Σε διαφορετική περίπτωση γνωρίζουν ότι διατρέχουν τον κίνδυνο να κατηγορηθούν για παράβαση καθήκοντος».

Πηγή: ΑΠΕ - ΜΠΕ
ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ


Κλέβουν αυτοκίνητα… δένοντας τα κορδόνια τους! Βίντεο – ντοκουμέντο δείχνει την κομπίνα



Σε ένα βίντεο ντοκουμέντο που παρουσιάζει το Open δείχνει πως μπορεί να γίνει η παραβίαση στα αυτοκίνητα χωρίς να το πάρει κανείς χαμπάρι. Παρουσιάζει τη δράση ενός Αλγερινού που είχε ρημάξει τα αυτοκίνητα στα βόρεια προάστια της Αθήνας.

Ο κλέφτης βλέπει ένα αυτοκίνητο με τον οδηγό του να παρκάρει και το πλησιάζει. Σκύβει δίπλα στο όχημα δήθεν για να δέσει τα κορδόνια του και την ώρα που ο οδηγός πατάει το κεντρικό κλείδωμα εκείνος ανοίγει ελάχιστα την πίσω πόρτα. Ο οδηγός που πιστεύει ότι έχει κλειδώσει φεύγει… ήσυχος με τον κλέφτη να αναλαμβάνει δράση, αφού ο συναγερμός στην ουσία δεν μπαίνει ποτέ σε λειτουργία.

Έτσι ο κλέφτης ανοίγει απλά την πόρτα και αφαιρεί ό,τι πολύτιμο υπάρχει μέσα από το εσωτερικό του αυτοκινήτου.

Για το συγκεκριμένο κόλπο οι συμμορίες επιλέγουν παλιά αυτοκίνητα, όχι σε πολυσύχναστες περιοχές και να βρίσκεται στο ΙΧ μόνος του ο οδηγός. Τα στοιχεία μάλιστα δείχνουν πως το πρώτο εξάμηνο του 2019 οι κλοπές μέσα από τα αυτοκίνητα έχουν αυξηθεί σε σχέση με το αντίστοιχο διάστημα πέρυσι.



Πηγή : newsit.gr


Εξιχνιάστηκαν πέντε υποθέσεις τηλεφωνικής απάτης στην Κέρκυρα και άλλες περιοχές της χώρας




Εξιχνιάστηκαν από το Αστυνομικό Τμήμα Λευκίμμης πέντε (5) συνολικά υποθέσεις τηλεφωνικής εξαπάτησης ιδιοκτητών πρατηρίων υγρών καυσίμων με το πρόσχημα της εκ παραδρομής καταβολής χρημάτων, σε λογαριασμούς των επιχειρήσεων.

Για τις υποθέσεις αυτές σχηματίστηκε δικογραφία σε βάρος 42χρονης ημεδαπής και πέντε (5) ακόμη συνεργών της που αναζητούνται, για τα αδικήματα της πλαστογραφίας και της απάτης κατ’ εξακολούθηση και κατά συναυτουργία.

Ειδικότερα όπως διαπιστώθηκε από την έρευνα του Αστυνομικού Τμήματος Λευκιμμαίων , η 42χρονη με πέντε (5) ακόμη συνεργούς της που αναζητούνται, επικοινώνησαν τηλεφωνικά με ιδιοκτήτες πρατηρίων υγρών καυσίμων, σε διάφορες περιοχές της χώρας και με το πρόσχημα της εκ παραδρομής κατάθεσης χρημάτων σε λογαριασμούς ιδιοκτητών πρατηρίων καυσίμων για την αγορά πετρελαίου θέρμανσης, αποσπούσαν χρηματικά ποσά.

Συγκεκριμένα οι οποίες εξιχνιάστηκαν αφορούσαν:

την εξαπάτηση 44χρονου ημεδαπού στην Κέρκυρα, την 15-10-2019, όπου προσποιούμενοι τον φαρμακοποιό απέσπασαν το χρηματικό ποσό των (4.000) ευρώ
την εξαπάτηση 65χρονου ημεδαπού στα Κύθηρα, την 12-10-2019, όπου προσποιούμενοι συγγενικό πρόσωπο φαρμακοποιού, απέσπασαν το χρηματικό ποσό των (4.000) ευρώ.
την εξαπάτηση 42χρονου ημεδαπού στην Κέρκυρα, την 15-10-2019, όπου προσποιούμενοι φαρμακοποιό, απέσπασαν το χρηματικό ποσό των (4.900) ευρώ
την εξαπάτηση 61χρονου ημεδαπού στη Ιθάκη, την 17-10-2019, όπου προσποιούμενοι γιατρό, απέσπασαν το χρηματικό ποσό των (4.100) ευρώ και
την εξαπάτηση 50χρονου ημεδαπού στη Σκίαθο, την 09-10-2019, όπου προσποιούμενοι φαρμακοποιό, απέσπασαν το χρηματικό των (5.400) ευρώ.
Η 42χρονη εντοπίστηκε και συνελήφθη στην Πάτρα την Τετάρτη (16-10-2019) το βράδυ, με τη συνδρομή της Υποδιεύθυνσης Ασφάλειας Πατρών.

Προανάκριση για την υπόθεση πραγματοποίησε το Αστυνομικό Τμήμα Λευκιμμαίων.

Η 42χρονη οδηγήθηκε στον κ. Εισαγγελέα Πλημμελειοδικών Κέρκυρας, ενώ η ερεύνα συνεχίζεται.


Παλαιό Φάληρο: Την έβγαλαν από το αυτοκίνητο με την βία και της το... έκλεψαν



Μια 25χρονη στο Φάληρο, ήρθε αντιμέτωπη με δυο άνδρες που την έβγαλαν από το αυτοκίνητό της και της το έκλεψαν. 

Η νεαρή κοπέλα είχε σταθμεύσει για λίγη ώρα το ΙΧ της, όταν είδε ξαφνικά τους δύο αγνώστους να έρχονται καταπάνω της, την ακινητοποίησαν, την έβγαλαν με τη βία έξω από το αυτοκίνητο, μπήκαν στη θέση του οδηγού και του συνοδηγού και εξαφανίστηκαν. 

Η νεαρή κοπέλα άρχισε να καλεί σε βοήθεια και περιέγραψε στους αστυνομικούς τι ακριβώς συνέβη, καθώς και τα χαρακτηριστικά του προσώπου των δύο ανδρών. 

Οι Αρχές αναζητούν κάμερες ασφαλείας και μαρτυρίες για να διαπιστώσουν τι ακριβώς έγινε, αλλά και τη διαδρομή που ακολούθησαν οι δράστες. 


Κόλαφος τα στατιστικά της παρανομίας στην Αττική για το πρώτο εξάμηνο του 2019



Αττική, 10 ληστείες, 129 κλοπές-διαρρήξεις, 37 κλοπές Ι.Χ., 9 υποθέσεις ναρκωτικών, 3 παραβάσεις του νόμου περί όπλων καταγράφονταν κατά μέσο όρο, κάθε 24ωρο, το πρώτο 6μηνο του 2019 στο λεκανοπέδιο.

Το ίδιο χρονικό διάστημα σημειωνόταν μία δολοφονία ανά 8 ημέρες και ένας βιασμός ανά 7 ημέρες. Το ποσοστό των εξιχνιάσεων κυμαίνεται κατά μέσο όρο σε 40%, με μεγαλύτερο στις υποθέσεις ναρκωτικών σε ποσοστό 96,19% και στις ανθρωποκτονίες 83,72%. Ωστόσο, πολύ μικρότερα είναι τα ποσοστά εξιχνιάσεων στις ληστείες με ποσοστό 21,55% και στις κλοπές-διαρρήξεις 10,36%. Ανεξάρτητα όμως από το μέγεθος των ποσοστών εξιχνιάσεων, ιδιαίτερη σημασία έχει η πρόληψη της τέλεσης των αδικημάτων, τα οποία αρκετές φορές έχουν απλά δυσάρεστο, αιματηρό, έως και θανατηφόρο αποτέλεσμα.

Ο χάρτης της εγκληματικότητας στο λεκανοπέδιο της Αττικής, τους τελευταίους τρεις μήνες, παρουσιάζει περαιτέρω αυξητικές τάσεις, κάτι που προκάλεσε τη δυσφορία της πολιτικής ηγεσίας του υπουργείου Προστασίας του Πολίτη και την αναθεώρηση-αναπροσαρμογή του σχεδίου αστυνόμευσης, έως τη στιγμή που αυτό θα αποδώσει θετικά αποτελέσματα για να… βαφτιστεί, σύμφωνα με κάποιες προτάσεις, Σχέδιο ΕΣΤΙΑ.

Η χαρτογράφηση των εγκληματογόνων περιοχών έχει γίνει, σύμφωνα με τα στοιχεία που παρουσιάζει ο Ελεύθερος Τύπος της Κυριακής, σε κέντρο Αθήνας, Δυτική, Βορειοανατολική, Νοτιοανατολική Αττική και Πειραιά.

› Ληστρικές «εκδρομές» από τη… Δύση: Ο βασικός άξονας του νέου σχεδίου αστυνόμευσης στοχεύει στην ισχυρότερη αστυνόμευση των περιοχών της Δυτικής Αττικής, από την οποία διαπιστώνονται ληστρικές «εκδρομές» και… εξαγωγή δραστών και εγκληματικών συμπεριφορών κυρίως προς βόρεια και νότια προάστια αλλά και στο κέντρο της Αθήνας. Σε αυτό το πλαίσιο, πέρα από τις στοχευμένες αστυνομικές δράσεις αυξάνονται από 8 σε 16 οι Ομάδες Πρόληψης και Καταστολής Εγκληματικότητας (ΟΠΚΕ), με 120 επιπλέον άτομα, που θα δρουν στα δυτικά προάστια. Γι’ αυτόν τον σκοπό ενοικιάστηκαν 10 τζιπ, ενώ θα αποκτηθούν 15 ακόμη οχήματα «αγροτικά» με διπλή εσωτερική καμπίνα.



Με αυτές τις ομάδες θα επιχειρηθούν η πύκνωση των περιπολιών, η αύξηση των ελέγχων και η δημιουργία μιας περιμετρικής αστυνομικής «αλυσίδας» για την αποτροπή της μετακίνησης δραστών και εγκλήματος, κυρίως τις νυχτερινές ώρες, σε κεντρικούς και παρακαμπτήριους οδικούς άξονες που οδηγούν σε άλλες περιοχές του λεκανοπεδίου. Το αστυνομικό προσωπικό θα προμηθευτεί «έξυπνες» φορητές ηλεκτρονικές συσκευές για την ταυτοποίηση αποτυπωμάτων ελεγχόμενων ατόμων και για τα εκκρεμή διωκτικά έγγραφα εις βάρος τους.

Στα χαρακτηριστικά του νέου σχεδίου θα είναι και η… αναζήτηση του χρήματος (follow the money), από προσωπικό υπηρεσιών Ασφάλειας, δηλαδή ο εντοπισμός ατόμων που κινούνται με πολυτελή αυτοκίνητα, διαμένουν σε… βίλες, διαθέτουν μετρητά, οι οποίοι είτε είναι… άνεργοι είτε δεν μπορούν να δικαιολογήσουν την κατοχή τους από την «επαγγελματική» τους δραστηριότητα.

› Κέντρο Αθήνας: Η ευρύτερη περιοχή του κέντρου των Αθηνών εύλογα καταλαμβάνει την πρώτη θέση σχεδόν σε όλες τις κατηγορίες αδικημάτων, αναλογικά με τα μεγέθη του πληθυσμού που κατοικούν σε αυτό. Το πρώτο 6μηνο του 2019, στους τομείς αρμοδιότητας της Υποδιεύθυνσης Ασφάλειας Αθηνών καταγράφονται, κατά μέσο όρο, 4 ληστείες, 57 κλοπές-διαρρήξεις, 14 κλοπές Ι.Χ., 4 υποθέσεις ναρκωτικών, το 24ωρο. Μία ανθρωποκτονία ανά 22 ημέρες, ένας βιασμός ανά 11 ημέρες, μία απάτη κάθε δύο ημέρες, μία παράβαση του νόμου περί όπλων κάθε δύο ημέρες.

Συγκριτικά με το αντίστοιχο χρονικό διάστημα του 2018 παρατηρείται μείωση της τάξης του 4% στις ληστείες, 12,32% στις κλοπές οχημάτων και αύξηση 9,76% στις κλοπές-διαρρήξεις.

› Αύξηση στον Πειραιά: Τα στατιστικά στοιχεία εγκληματικότητας στον Πειραιά, το πρώτο 6μηνο του 2019, παρουσιάζουν αύξηση στις ληστείες σε ποσοστό 9,86%, στις κλοπές-διαρρήξεις 17,26% και μείωση στις κλοπές τροχοφόρων κατά 9,95%.

Στο λιμάνι καταγράφονται κατά μέσο όρο 12 κλοπές-διαρρήξεις και 5 κλοπές οχημάτων το 24ωρο και μία ληστεία κάθε δύο ημέρες. Μία ανθρωποκτονία τον μήνα, μία απάτη και μία υπόθεση ναρκωτικών κάθε δύο ημέρες, μία υπόθεση του νόμου περί όπλων ανά τέσσερις ημέρες.

› Η Δυτική Αττική… εξάγει: Τα δυτικά προάστια φαίνεται πως καταλαμβάνουν τη δεύτερη θέση σε επίπεδο εγκληματικότητας αλλά και διασποράς της στις υπόλοιπες περιοχές του λεκανοπεδίου. Στους τομείς αρμοδιότητας της Υποδιεύθυνσης Ασφάλειας Δυτικής Αττικής καταγράφονται, κατά μέσο όρο, 3 ληστείες, 20 κλοπές-διαρρήξεις και 8 κλοπές οχημάτων ανά 24ωρο. Μία ανθρωποκτονία το 3μηνο, μία υπόθεση ναρκωτικών ανά τρεις ημέρες, μία παράβαση του νόμου περί όπλων κάθε δύο ημέρες.

Στα δυτικά προάστια παρατηρείται μία μείωση της τάξης του 14,14% στις κλοπές τροχοφόρων, οριακή μείωση 0,19% στις κλοπές-διαρρήξεις και αύξηση 7,54% στις ληστείες.

› Ληστείες στα βόρεια: Στις περιοχές της Βορειοανατολικής Αττικής καταγράφεται αύξηση σε ποσοστό 19,71% στις ληστείες, 1,76% στις κλοπές-διαρρήξεις και μείωση 5,35% στις κλοπές τροχοφόρων. Δύο ληστείες, 26 κλοπές-διαρρήξεις, 7 κλοπές οχημάτων καταγράφονται κατά μέσο όρο το 24ωρο στα βόρεια προάστια. Μία ανθρωποκτονία κάθε 36 ημέρες, μία υπόθεση ναρκωτικών κάθε δύο ημέρες, μία παράβαση του νόμου περί όπλων κάθε 4 ημέρες.

› Μείωση στα νότια: Στις περιοχές της Νοτιοανατολικής Αττικής κατά μέσο όρο καταγράφονται 12 κλοπές-διαρρήξεις, 3 κλοπές τροχοφόρων την ημέρα και 1 ληστεία κάθε 3 ημέρες. Συγκριτικά με το αντίστοιχο χρονικό διάστημα του 2018 παρατηρείται μία μείωση στις ληστείες της τάξης του 11,83%, 6,79% στις κλοπές-διαρρήξεις και οριακή αύξηση 0,93% στις κλοπές οχημάτων.


Σχέδιο Εστία: Αξιολόγηση προόδου κάθε 10ήμερο

Το νέο σχέδιο αστυνόμευσης θα αξιολογείται ανά 10ήμερο με την ανάλυση των στατιστικών στοιχείων εγκληματικότητας ανά γεωγραφική περιοχή και ανάλογα θα αναπροσαρμόζεται, θα γίνονται προσθήκες ή αφαιρέσεις και μετακίνηση δράσεων όπου απαιτείται. Θα περιλαμβάνει εστιασμένες, μικρότερης γεωγραφικής εμβέλειας, αστυνομικές επιχειρήσεις και περιπολίες (ΔΙ.ΑΣ., ΟΠΚΕ, Ασφάλειας, πεζές περιπολίες τάξης με αστυνομικούς σκύλους) χωρίς να αποδυναμώνονται σε αστυνομική παρουσία οι όμορες περιοχές, καθώς παρατηρήθηκε διασπορά του εγκλήματος από τα σημεία ευρύτερων, σε προσωπικό και μέσα, αστυνομικών ελέγχων.

Πηγές του υπουργείου Προστασίας του Πολίτη και του Αρχηγείου της ΕΛ.ΑΣ. ευελπιστούν και εκτιμούν ότι η ένταξη των περίπου 1.500 ειδικών φρουρών που προσελήφθησαν τις προηγούμενες εβδομάδες, και θα είναι «ετοιμοπόλεμοι» έως τα τέλη του 2019, θα είναι μια… τονωτική ένεση στην πρόληψη και την καταστολή της εγκληματικότητας.


ΠΑΝΑΓΙΩΤΗΣ ΣΠΥΡΟΠΟΥΛΟΣ
ΕΛΕΥΘΕΡΟΣ ΤΥΠΟΣ


Σάββατο, 19 Οκτωβρίου 2019

Πότε ξεκινούν οι αιτήσεις για μόνιμες προσλήψεις στην ΑΑΔΕ




Eκδόθηκε η 6Κ/2019 Προκήρυξη του ΑΣΕΠ (ΦΕΚ 37/4-10-2019/τ. ΑΣΕΠ) που αφορά στην πλήρωση εβδομήντα πέντε (75) θέσεων τακτικού προσωπικού Τεχνολογικής και Δευτεροβάθμιας Εκπαίδευσης στην Ανεξάρτητη Αρχή Δημοσίων Εσόδων.

Το ΦΕΚ της προκήρυξης διατίθεται δωρεάν από το Εθνικό Τυπογραφείο (Καποδιστρίου 34, Αθήνα) και από το Τμήμα Εξυπηρέτησης Πολιτών του ΑΣΕΠ (Πουλίου 6, Αθήνα).

Οι υποψήφιοι πρέπει να συμπληρώσουν και να υποβάλουν ηλεκτρονική αίτηση συμμετοχής στο ΑΣΕΠ, αποκλειστικά μέσω του διαδικτυακού του τόπου, ακολουθώντας τις οδηγίες που παρέχονται στην Προκήρυξη (Παράρτημα ΣΤ΄).

Η προθεσμία υποβολής των ηλεκτρονικών αιτήσεων συμμετοχής στη διαδικασία αρχίζει στις 21 Οκτωβρίου 2019 ημέρα Δευτέρα και λήγει στις 5 Νοεμβρίου 2019, ημέρα Τρίτη και ώρα 14:00.

Τα απαραίτητα, κατά περίπτωση, δικαιολογητικά με τα οποία, αποδεικνύονται τα προσόντα, κριτήρια ή ιδιότητες που επικαλούνται οι υποψήφιοι με την αίτηση συμμετοχής τους, θα υποβληθούν, πριν την έκδοση των προσωρινών αποτελεσμάτων, μετά από σχετική Ανακοίνωση του ΑΣΕΠ (ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ Β΄ της προκήρυξης).


Συνέντευξη Τύπου του Πρωθυπουργού Κυριάκου Μητσοτάκη για τα αποτελέσματα της Συνόδου Κορυφής της Ε.Ε.



Κ. ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ: Καλό σας μεσημέρι. Είχα την ευκαιρία να συμμετέχω στην πρώτη Σύνοδο Κορυφής με την ιδιότητά μου ως Πρωθυπουργός της χώρας. Και συνέπεσε αυτή η ευκαιρία -όπως διαπιστώσατε- με μία εξαιρετικά πυκνή ατζέντα, καθώς το Ευρωπαϊκό Συμβούλιο ασχολήθηκε με μία σειρά από εξαιρετικά σημαντικά ζητήματα αιχμής, που αφορούν στην Ευρώπη, αλλά πολλά από τα οποία αφορούν και στην περιοχή μας και προφανώς και στην Πατρίδα μας. Επιτρέψτε μου να κάνω μία σύντομη επισκόπηση των συμπερασμάτων, των βασικών θεμάτων τα οποία συζητήθηκαν και στη συνέχεια θα απαντήσω στις ερωτήσεις σας.

Το πρώτο ζήτημα το οποίο συζητήθηκε, προφανώς, αφορούσε το θέμα του Brexit, όπου -με ομοφωνία- εκφράσαμε την ικανοποίησή μας για την απόφαση η οποία ελήφθη. Είναι ξεκάθαρο ότι ύστερα από 2,5 χρόνια εντατικών διαπραγματεύσεων είναι πολύ θετικό το γεγονός ότι επιτυγχάνεται μία συμφωνία. Υπήρξε και ικανοποίηση, υπήρξε και ανακούφιση, υπήρξε όμως και κάποια θλίψη για το γεγονός ότι η πλειοψηφία των μελών του Συμβουλίου δεν επιθυμούσαν αυτήν την εξέλιξη. Ήταν μία επιλογή της Μεγάλης Βρετανίας. Από τη στιγμή που, όμως, έτσι αποφάσισε ο κυρίαρχος Βρετανικός λαός, ο σκοπός πάντα ήταν να δρομολογηθεί αυτό το διαζύγιο με όσο το δυνατόν πιο ικανοποιητικούς όρους και για τα δύο μέρη και ως προς τις προτεραιότητες της Ευρωπαϊκή Ένωσης. Αυτές ήταν πάντα η έμφαση στη συνοχή της εσωτερικής αγοράς και η προστασία του ειδικού καθεστώτος, που διέπει τις σχέσεις μεταξύ της Βόρειας Ιρλανδίας και της Ιρλανδίας. Στο βαθμό, λοιπόν, που αυτοί οι δύο στόχοι επιτυγχάνονται και στο βαθμό που και ο ίδιος ο Ιρλανδός Πρωθυπουργός έδωσε, με ξεκάθαρο τρόπο, τη συναίνεσή του σε αυτή τη συμφωνία, πιστεύω ότι είμαστε σε καλό δρόμο. Και ελπίζω ότι και η Βρετανική Βουλή θα επικυρώσει τη συμφωνία αυτή, ώστε να μην ξαναβρεθούμε αντιμέτωποι με το φαινόμενο να έχουμε εγκρίνει μία συμφωνία, σε επίπεδο ευρωπαϊκών οργάνων, αλλά αυτή να μην γίνεται αποδεκτή από το Βρετανικό Κοινοβούλιο.

Δεύτερο θέμα αιχμής, το οποίο συζητήθηκε για πρώτη φορά σήμερα, έτσι ώστε να σχηματίσουν όλοι οι Αρχηγοί κρατών και κυβερνήσεων, μια πρώτη αίσθηση του πως κινούνται οι ομόλογοί τους, αφορά το πολυετές δημοσιονομικό πλαίσιο, το MFF, το βασικό χρηματοδοτικό εργαλείο της ευρωπαϊκού προϋπολογισμού για την περίοδο 2021 – 2027. Και εκεί η χώρα μας προσήλθε με μία πολύ ξεκάθαρη θέση, η οποία πιστεύω ότι απηχεί και τις θέσεις της πλειοψηφίας των κρατών – μελών της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Ποια είναι αυτή; Ότι το συνολικό επίπεδο των διαθέσιμων πόρων, του προϋπολογισμού δεν μπορεί, σε καμία περίπτωση, να κινηθεί κάτω από την πρόταση της Επιτροπής, δηλαδή το 1,114% του Ακαθάριστου Εγχώριου Προϊόντος της Ένωσης. Διότι οποιαδήποτε υποχώρηση από αυτόν τον πήχη, θα σήμαινε κατ’ ανάγκη εκπτώσεις στην εξαιρετικά φιλόδοξη ατζέντα την οποία έχει θέσει και το Συμβούλιο, αλλά και η Επιτροπή, για την επόμενη πενταετία.

Πριν από τη συζήτηση για τον MFF, είχαμε και μία ενημέρωση από την κυρία Von der Leyen. Είχαμε την ευκαιρία να της κάνουμε και ερωτήσεις, όπου αναδείχθηκε ακριβώς αυτή η φιλόδοξη έκταση της νέας ατζέντας της Ευρωπαϊκής Επιτροπής, η οποία καλείται να συγκεράσει παραδοσιακές πολιτικές με ιδιαίτερο ενδιαφέρον για τη χώρα μας. Όπως οι πολιτικές συνοχής, η Κοινή Αγροτική Πολιτική, με νέες πολιτικές που αφορούν στην κλιματική αλλαγή, στον τεχνολογικό μετασχηματισμό, σε πολιτικές εκπαίδευσης, κατάρτισης, στην ασφάλεια των συνόρων, στη διαχείριση των προσφυγικών ροών. Για να μπορέσουμε να τα πετύχουμε όλα αυτά χρειαζόμαστε περισσότερα χρήματα. Άρα ο πήχης ο οποίος ετέθη -που συμπίπτει με τον όρο τον οποίο έθεσε η Ευρωπαϊκή Επιτροπή- αποτελεί τη θέση αφετηρίας της Πατρίδας μας, αλλά είναι και η θέση της πλειοψηφίας των κρατών – μελών της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Από εκεί και πέρα, υπάρχουν μια σειρά από πιο τεχνικά ζητήματα που αφορούν τις νέες πολιτικές για τις αιρεσιμότητες, στις οποίες εμείς είμαστε θετικοί. Να συνδέεται δηλαδή η χρηματοδότηση, με κάποιο τρόπο, με παραμέτρους που έχουν να κάνουν με το κράτος δικαίου ή τη συμμόρφωση με περιβαλλοντικές πολιτικές ή να υπάρχει και κάποια συσχέτιση ενδεχομένως και με το ζήτημα του προσφυγικού. Δεν θα σας κουράσω με περισσότερες τεχνικές λεπτομέρειες. Θα πω μόνο ότι θα είναι μία δύσκολη διαπραγμάτευση αυτή. Υπάρχουν αποκλίνουσες απόψεις μεταξύ των χωρών που συνεισφέρουν στον ευρωπαϊκό προϋπολογισμό περισσότερα από αυτά που εισπράττουν. Θα πρέπει όμως εδώ να είναι ξεκάθαρο ότι, εάν η Ευρώπη θέλει να παίξει έναν ουσιαστικό οικονομικό, αλλά και γεωπολιτικό ρόλο, όπως τη φανταζόμαστε, αυτό θα πρέπει να συνοδεύεται και από τους κατάλληλους πόρους και σε καμία περίπτωση δεν μπορούμε να πέσουμε κάτω από το πλαίσιο το οποίο όρισε η Επιτροπή. Ταυτόχρονα, ως προς τους εξειδικευμένους τομείς της συνοχής και της Κοινής Αγροτικής Πολιτικής, και εκεί υπήρξε νομίζω ένας κοινός τόπος ανάμεσα στις περισσότερες χώρες, ότι αυτές είναι οι πολιτικές που ταυτίζονται στη συνείδηση του ευρωπαίου πολίτη περισσότερο με την Ευρωπαϊκή Ένωση. Είναι πολιτικές δοκιμασμένες, είναι πολιτικές επιτυχημένες. Βεβαίως και πρέπει να γίνουν αλλαγές, μεταρρυθμίσεις, ενδεχομένως παρεμβάσεις και στον Πυλώνα 1 και στον Πυλώνα 2 της Κοινής Αγροτικής Πολιτικής. Αλλά, σε καμία περίπτωση, δεν μπορούμε να δεχτούμε μία συνολική μείωση των πόρων που είναι διαθέσιμοι γι’ αυτούς τους δύο κεντρικούς πυλώνες του ευρωπαϊκού χρηματοδοτικού οικοδομήματος.
Έρχομαι τώρα στο τρίτο ζήτημα το οποίο είναι το 5ο και 6ο σημείο των Συμπερασμάτων. Τουρκία, Κύπρος, μετανάστευση, Συρία. Πιστεύω ότι στην ενότητα αυτή πετύχαμε απόλυτα να ενσωματώσουμε τις ελληνικές εθνικές θέσεις στο κείμενο των Συμπερασμάτων. Προφανώς υπήρξε μία ομόφωνη καταδίκη της τουρκικής επέμβασης στη Συρία και μία έκκληση για οριστική κατάπαυση του πυρός. Προφανώς λαμβάνουμε υπόψη μας τη συμφωνία η οποία επετεύχθη μεταξύ της Τουρκίας και των Ηνωμένων Πολιτειών. Αλλά με αυστηρότητα η Ευρωπαϊκή Ένωση τοποθετείται, στο ανώτατο επίπεδο, στέλνοντας ένα ξεκάθαρο μήνυμα ότι αυτή η επέμβαση είναι μία επέμβαση προβληματική σε πολλά επίπεδα.

Θέλω να τονίσω ιδιαίτερα το σημείο 8 των Συμπερασμάτων το οποίο προστέθηκε μετά από επιτακτική δική μας παρέμβαση το οποίο τονίζει, επαναλαμβάνει την ανάγκη η Ευρωπαϊκή Ένωση να υποστηρίζει εκείνες τις χώρες, προφανώς αναφέρεται στην Ελλάδα γιατί είναι η χώρα εκείνη η οποία έχει τις μεγαλύτερες πιέσεις σε επίπεδο προσφυγικών – μεταναστευτικών ροών, που αντιμετωπίζουν τέτοιου είδους προκλήσεις ως αποτέλεσμα της κατάστασης που επικρατεί στην Ανατολική Μεσόγειο. Υπήρξε, δηλαδή, μία αναγνώριση του γεγονότος ότι η διαχείριση του ζητήματος αυτού δεν μπορεί να επαφίεται μόνο στην Ελλάδα. Μετ’ επιτάσεως επανέλαβα την ευρωπαϊκή διάσταση του προσφυγικού, εξηγώντας ποιες πρωτοβουλίες αναλαμβάνουμε εμείς αλλάζοντας την πολιτική μας, σε σχέση με αυτή της προηγούμενης Κυβέρνησης, αλλά ζητώντας ταυτόχρονα και ευρωπαϊκή υποστήριξη, αλληλεγγύη. Και βέβαια την εκπόνηση -όπως είχα την ευκαιρία να πω και στη δήλωση την οποία έκανα προσερχόμενος στο Συμβούλιο Κορυφής- ενός σχεδίου Β, ενός εναλλακτικού σχεδίου στην περίπτωση που ξαναβρεθούμε αντιμέτωποι ως χώρα με ροές οι οποίες δεν είναι διαχειρίσιμες.

Θεωρώ εξαιρετικά σημαντικό ότι υπάρχει ξεχωριστό λήμμα, ειδική αναφορά στα ζητήματα που αφορούν στην Κύπρο και ομόφωνη καταδίκη, πολύ-πολύ συγκεκριμένη, της παράνομης δραστηριότητας της Τουρκίας εντός της Αποκλειστικής Οικονομικής Ζώνης της Κυπριακής Δημοκρατίας. Και βέβαια μια επικύρωση των συμπερασμάτων του Συμβουλίου των Υπουργών Εξωτερικών, όπου προσδιορίστηκε, με μεγαλύτερη σαφήνεια, το πλαίσιο των κυρώσεων που αφορούν και φυσικά πρόσωπα, αλλά και εταιρείες που εμπλέκονται στις παράνομες εξορύξεις εντός των χωρικών υδάτων, εντός της Αποκλειστικής Οικονομικής Ζώνης της Κυπριακής Δημοκρατίας.

Τέλος, εκεί που δεν καταφέραμε δυστυχώς να συμφωνήσουμε είναι στα ζητήματα της διεύρυνσης των Δυτικών Βαλκανίων. Το ζήτημα παραπέμπεται για το 2020. Δεν κατέστη εφικτό να επιτευχθεί ομοφωνία για να μπορέσουμε να δώσουμε ημερομηνία ένταξης στους δύο βόρειους γείτονές μας. Αλλά, θα ήθελα να τονίσω αυτό το οποίο έχω επαναλάβει σε πολλές ευκαιρίες ότι η Ελλάδα πάντα στηρίζει την ευρωπαϊκή προοπτική των Δυτικών Βαλκανίων και έχει θέσει πολύ συγκεκριμένες αιρεσιμότητες σε αυτή τη διαδικασία. Ως προς τη Βόρεια Μακεδονία, αυτό αφορά προφανώς την απόλυτη συμμόρφωσή της με τη Συμφωνία των Πρεσπών. Είχα την ευκαιρία και πάλι να μεταφέρω τους προβληματισμούς μας για πτυχές αυτής της συμφωνίας, γιατί τη θεωρούμε μια κακή συμφωνία. Να επαναλάβω όμως αυτό το οποίο έχω πει πάρα πολλές φορές: Από τη στιγμή που η Συμφωνία αυτή έχει κυρωθεί από το Ελληνικό Κοινοβούλιο, είμαστε υποχρεωμένοι να την εφαρμόσουμε. Ως προς το ζήτημα της Αλβανίας, οι αιρεσιμότητες, οι προϋποθέσεις τις οποίες θέτουμε αφορούν στο κράτος δικαίου γενικά και πιο εξειδικευμένα, τα δικαιώματα της ελληνικής εθνικής μειονότητας, είτε αυτά αφορούν το δικαίωμα του αυτοπροσδιορισμού ενόψει της κρίσιμης απογραφής, η οποία θα γίνει το 2020, είτε αφορούν τα περιουσιακά δικαιώματα των μελών της ελληνικής εθνικής μειονότητας στην Αλβανία. Τα ζητήματα αυτά τέθηκαν. Όπως σας είπα δεν κατέστη εφικτό να επιτευχθεί ομοφωνία. Τρεις χώρες διαφώνησαν. Άρα το αποτέλεσμα δεν ήταν τέτοιο που να μας επιτρέπει να πάρουμε μία τέτοια απόφαση. Θεωρώ ότι αυτό δεν είναι καλό. Και θεωρώ δεν είναι καλό και για την γενικότερη σταθερότητα των Βαλκανίων. Γιατί πρέπει να κρατηθεί ανοιχτή η Ευρωπαϊκή προοπτική των Δυτικών Βαλκανίων, για να μπορέσει να υπάρχει μεγαλύτερη σταθερότητα και οικονομική ευημερία στην περιοχή. Θεωρώ ότι δεν είναι και καλό για την Ελλάδα. Διότι το κυριότερο όπλο το οποίο έχει στα χέρια της η Ελλάδα προκειμένου να αντιμετωπίσει ζητήματα που έχει και με τις δύο χώρες, αφορά την Ευρωπαϊκή προοπτική. Όσο πιο κοντά σε μία ευρωπαϊκή πορεία είναι αυτές οι δύο χώρες, τόσο μας δίνεται η δυνατότητα -στο πλαίσιο των αναγκαίων αλλαγών που πρέπει να κάνουν για να έρθουν πιο κοντά στην ευρωπαϊκή οικογένεια, στο πλαίσιο αυτής της μακράς διαδικασίας, η οποία τελικά καταλήγει σε ένταξη στην ευρωπαϊκή οικογένεια- να αντιμετωπίζουμε και ζητήματα τα οποία εμείς έχουμε σε διμερές επίπεδο.

Κλείνω με μία πιο προσωπική αναφορά. Ήταν το πρώτο Συμβούλιό μου όπως σας είπα. Ήταν το τελευταίο Συμβούλιο όμως στο οποίο συμμετείχε μία κατά την άποψή μου, εμβληματική φυσιογνωμία της ευρωπαϊκής πολιτικής σκηνής, ο Jean-Claude Juncker. Καθόταν δίπλα μου στο χθεσινό δείπνο. Μου είπε ότι έχει συμμετάσχει σε 138 Συμβούλια Κορυφής, είτε με την ιδιότητά του ως Πρωθυπουργός του Λουξεμβούργου, είτε με την ιδιότητά του ως Πρόεδρος της Επιτροπής. Θέλω -και με την ευκαιρία αυτή- να τον ευχαριστήσω ως Έλληνας, ως ευρωπαίος γι’ αυτά που έχει προσφέρει στην Πατρίδα μας. Δεν ξεχνάμε τον αγώνα τον οποίο έδωσε σε εξαιρετικά κρίσιμες συγκυρίες, για να κρατήσει την Ελλάδα στην Ευρώπη, όταν κάποιοι άλλοι μπορεί να είχαν άλλες φαντασιώσεις, εντός και εκτός Ελλάδος. Αλλά, θέλω να τον ευχαριστήσω και ως Ευρωπαίος. Ένας άνθρωπος ο οποίος δεν έβαλε νερό στο κρασί του ως προς την ευρωπαϊκή του συνείδηση. Ο οποίος είχε πάντα στο μυαλό του τον λόγο, την γενεσιουργό αιτία που γεννήθηκε η Ενωμένη Ευρώπη.

Θυμήθηκα μια φράση την οποία έλεγε, που του θύμιζε ο πατέρας του. Ότι αν θέλει κανείς να καταλάβει πραγματικά τι σημαίνει Ευρώπη αρκεί να κάνει μια επίσκεψη στα νεκροταφεία του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου, για να θυμηθεί ότι όλο αυτό το ευρωπαϊκό οικοδόμημα το οποίο σήμερα πολλοί μπορεί να αμφισβητούν, να λοιδορούν ή να υπονομεύουν, γεννήθηκε από την ανάγκη να μπορέσει επιτέλους αυτή η Ήπειρος να βρει ειρήνη, ευημερία και ανάπτυξη. Και βέβαια, οι προκλήσεις των καιρών αλλάζουν, αλλά νομίζω ότι η παρακαταθήκη του Jean-Claude Juncker ενός σταθερού φίλου της Ελλάδας, αλλά και ενός πραγματικού Ευρωπαίου, παραμένει αναλλοίωτη.

Ήταν ταυτόχρονα και η τελευταία φορά που προήδρευσε του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου ο Donald Tusk. Τον ευχαριστώ κι αυτόν δημόσια, διότι πιστεύω ότι διαχειρίστηκε αυτήν την εξαιρετικά σύνθετη άσκηση, του να πρέπει να συγκεράσει απόψεις 28, 27 πια, αρχηγών κρατών και κυβερνήσεων, με μεγάλη αποτελεσματικότητα, με ευθύτητα, αλλά -και συχνά- και με χιούμορ. Και να ευχηθώ και στον διάδοχο του, τον μέχρι σήμερα Πρωθυπουργό του Βελγίου, τον Charles Michel, με τον οποίο είχα την ευκαιρία να συμφάγω προχθές το βράδυ, καλή επιτυχία στα καθήκοντά του. Αυτά από μένα και παρακαλώ τις ερωτήσεις σας.

ΕΦΗ ΚΟΥΤΣΟΚΩΣΤΑ: Κύριε Πρόεδρε, καλησπέρα. Ήθελα να αναφερθώ στο θέμα της διεύρυνσης και δεδομένου ότι πάλι το Ευρωπαϊκό Συμβούλιο, για τρίτη φορά μέσα σε 16 μήνες, απέτυχε να δώσει το “πράσινο φως” στη Βόρεια Μακεδονία και την Αλβανία, θεωρείτε ότι τελικά κινδυνεύει η Συμφωνία των Πρεσπών; Γιατί βλέπουμε και πολιτικές εξελίξεις στην γειτονική χώρα. Και στην ίδια ερώτηση, επικοινωνήσατε με τον κ. Ζάεφ όσο ήταν εδώ; Και αν όχι, σκοπεύετε να το κάνετε τις επόμενες μέρες;

ΚΥΡΙΑΚΟΣ ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ: Δεν έχω επικοινωνήσει με τον κ. Ζάεφ όσο ήταν εδώ. Είπα στο Συμβούλιο αυτά τα οποία είχα πει και στον ίδιο τον κ. Ζάεφ όταν τον συνάντησα στη Νέα Υόρκη και του είπα ξεκάθαρα ότι «για μένα η Συμφωνία των Πρεσπών έχει προβλήματα. Είναι μια προβληματική συμφωνία, αλλά οφείλω να την σεβαστώ και δεν θα θέσω τη Συμφωνία των Πρεσπών ως εμπόδιο για την ευρωπαϊκή σου πορεία, αρκεί να πειστώ απόλυτα ότι συμμορφώνεσαι με αυτή την συμφωνία και βέβαια δείχνεις καλή διάθεση να λύσεις και τις εκκρεμότητες, που εξακολουθούν να απορρέουν από την συμφωνία, που δεν έχουν ακόμα επιλυθεί, όπως η βασικότερη εκκρεμότητα που αφορά τα εμπορικά σήματα». Αυτό θα του πω όταν του ξαναμιλήσω. Από κει και πέρα δεν θέλω να κάνω καμία άλλη εκτίμηση για το τι μπορεί να γίνει στη Βόρεια Μακεδονία. Είναι ένα ζήτημα το οποίο είναι εσωτερικό, το οποίο αφορά την γειτονική χώρα.

ΜΑΚΗΣ ΠΟΛΛΑΤΟΣ: Θα μου επιτρέψετε να πάω στο μεταναστευτικό. Είπατε ότι η Τουρκία εκβίαζε, κύριε Πρόεδρε, την Ελλάδα και εκβιάζει την Ελλάδα και την Ευρώπη με το μεταναστευτικό. Και ζητήσατε ένα εναλλακτικό σχέδιο, ένα Plan B’ όπως είπατε, για την περίπτωση που τα πράγματα ξεφύγουν και η Τουρκία πλημμυρίσει την Ευρώπη με μετανάστες. Το ερώτημα είναι το εξής. Μήπως βρεθήκατε απροετοίμαστοι; Μήπως η Κυβέρνηση βρέθηκε απροετοίμαστη; Μήπως έπρεπε να έχετε λάβει τα μέτρα από τον Ιούλιο, τόσο με την επιτάχυνση της παροχής ασύλου, όσο και τα υπόλοιπα μέτρα που αλλάζουν την πολιτική της προηγούμενης Κυβέρνησης;

ΚΥΡΙΑΚΟΣ ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ: Εγώ είμαι πάντα ανοικτός σε οποιαδήποτε καλοπροαίρετη κριτική στο ζήτημα αυτό. Και είμαι ο τελευταίος ο οποίος θα επιρρίψει ευθύνες στην προηγούμενη Κυβέρνηση ως άλλοθι για ενδεχόμενες δικές μας αδυναμίες. Γνωρίζετε όλοι τους αριθμούς. Την δραματική αύξηση των ροών στη διάρκεια του καλοκαιριού. Το γεγονός ότι βρεθήκαμε αντιμέτωποι, ειδικά στα νησιά μας, με μια άκρως προβληματική κατάσταση. Θεωρώ ότι κινηθήκαμε γρήγορα, με ένα σχέδιο το οποίο είναι πάρα πολύ συγκεκριμένο και το οποίο αρχίζει και λαμβάνει και νομοθετική υπόσταση. Καθώς γνωρίζετε, αυτή την στιγμή ήδη βρίσκεται σε δημόσια διαβούλευση η νέα πρότασή μας για τη νομοθεσία για το άσυλο, η οποία αλλάζει πολλά πράγματα στον τρόπο χορήγησης του ασύλου. Είχα πει από την πρώτη στιγμή ότι θέλουμε να αλλάξουμε τον τρόπο χορήγησης ασύλου, έτσι ώστε να τελειώνουν επιτέλους αυτές οι μακρόσυρτες διαδικασίες και όποιος δεν δικαιούται άσυλο, να μπορεί να επιστρέφει γρήγορα στην Τουρκία βάσει της συμφωνίας. Κληρονομήσαμε μια κατάσταση κατά την οποία είχαν έρθει 50.000 άνθρωποι και είχαν επιστρέψει 2.000. Αυτή είναι η κατάσταση την οποία βρήκαμε. Από εκεί και πέρα, πήραμε και άλλες αποφάσεις σχετικά με τον τρόπο με τον οποίον θα αποσυμφορήσουμε τα νησιά μας και τον τρόπο με τον οποίον θα κάνουμε έναν όσο το δυνατόν πιο δίκαιο επιμερισμό των ανθρώπων αυτών στην υπόλοιπη Επικράτεια -αυτών που πρέπει να φύγουν από τα νησιά- δίνοντας πάντα προτεραιότητα στους πιο ευάλωτους. Μεριμνήσαμε ιδιαίτερα για τις πιο ευαίσθητες ομάδες πληθυσμού, όπως είναι τα ασυνόδευτα ανήλικα. Αλλά πρέπει να σας πω ότι, σε όλο αυτό το θέμα, δεν βρήκαμε κανένα στρωμένο χαλί πάνω στο οποίο μπορούσαμε να πατήσουμε.

Κατανοώ γιατί το θέμα αυτό προκαλεί μεγάλες αντιδράσεις. Είμαι σίγουρος όμως ότι και η ελληνική κοινωνία -που μας βλέπει να αντιμετωπίζουμε το ζήτημα αυτό- βλέπει δύο πράγματα: Πρώτον, καταλαβαίνει ότι είναι ένα θέμα το οποίο είναι μεγαλύτερο από την Ελλάδα. Και δεύτερον, βλέπει μια Κυβέρνηση η οποία έχει μια άλλη πολιτική αντιμετώπισης από την προηγούμενη, η οποία θα κριθεί και αυτή στο αποτέλεσμα. Δεν νομίζω όμως -ειδικά στο ζήτημα αυτό, με όλη την πολυπλοκότητά του, με την ανάγκη να δείξουμε δύο πράγματα ταυτόχρονα, ένα ανθρώπινο πρόσωπο σε αυτούς που έχουν ανάγκη, αλλά και μία μεγαλύτερη συνέπεια στον τρόπο με τον οποίο φυλάσσουμε τα εξωτερικά μας σύνορα- δεν νομίζω ότι υπάρχει ούτε ένας Έλληνας πολίτης ο οποίος να περίμενε ότι θα μπορούσαμε να δώσουμε σε αυτό το θέμα οριστική απάντηση μέσα σε τρεις μήνες.
ΓΙΑΝΝΗΣ ΚΑΝΤΕΛΗΣ: Καλησπέρα κύριε Πρόεδρε. Εκφράσατε την ικανοποίησή σας για το ότι συμπεριλαμβάνεται στα συμπεράσματα η αναφορά για στήριξη των χωρών της Ανατολικής Μεσογείου στη διαχείριση του μεταναστευτικού. Αρκεί αυτό; Μήπως περιμέναμε και κάτι πιο συγκεκριμένο ως προς τη στήριξη αυτή; Συζητήθηκε κάτι τέτοιο; Θα το περιμένουμε σε δεύτερο χρόνο;

ΚΥΡΙΑΚΟΣ ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ: Η Ελλάδα λαμβάνει οικονομική υποστήριξη από την Ευρωπαϊκή Ένωση για τη διαχείριση αυτού του ζητήματος. Το πρόβλημα προφανώς δεν είναι μόνο οικονομικό. Είναι ευρύτερο, είναι θεσμικό. Έθιξα, για άλλη μια φορά -και συμφώνησε σε αυτό και η νέα Πρόεδρος της Ευρωπαϊκής Επιτροπής, η κυρία von der Leyen- ότι πρέπει να θέσουμε ως πρώτη προτεραιότητα την αναμόρφωση του συστήματος του Δουβλίνου και επιτέλους της λειτουργίας ενός Ευρωπαϊκού μηχανισμού ασύλου, έτσι ώστε να υπάρχει ενοποίηση της Ευρωπαϊκής νομοθεσίας σε αυτό το επίπεδο. Από εκεί και πέρα, ξέρετε πολύ καλά ότι υπάρχει ζήτημα μεγάλο με ορισμένες χώρες, οι οποίες δεν θέλουν σε καμία περίπτωση να συμμετέχουν σε οποιοδήποτε επιμερισμό αυτού του προβλήματος. Έχω πει -και το ξαναείπα με αυτήν την ευκαιρία και στο Συμβούλιο- ότι αυτή είναι μία πολιτική η οποία δεν στέκει. Είναι απαράδεκτη πολιτική. Δεν μπορούμε να μιλάμε για ευρωπαϊκή αλληλεγγύη, να επωφελούμαστε από ευνοϊκές πολιτικές της Ευρωπαϊκής Ένωσης, όπως η Ζώνη του Σένγκεν και ταυτόχρονα να μη δεχόμαστε κανέναν απολύτως επιμερισμό αυτού του προβλήματος σε ευρωπαϊκό επίπεδο.

Υπάρχει μία αναγνώριση ότι η Ελλάδα είναι στην πρώτη γραμμή. Υπάρχει μία μεγαλύτερη ευαισθητοποίηση, αλλά όχι στο βαθμό που θα ήθελα, και μία καλύτερη διάθεση την οποία βλέπω, να υποστηριχθεί η Ελλάδα σε αυτήν την προσπάθεια. Όμως, θέλω να τονίσω, ότι εάν δεν μπορέσουμε να λύσουμε το πρόβλημα στον πυρήνα του -και αυτό σημαίνει να έρχονται λιγότεροι πρόσφυγες και μετανάστες στα ελληνικά νησιά, είτε να μη ξεκινάνε οι βάρκες, είτε να έχουμε καταφέρει να εξαρθρώσουμε τα κυκλώματα των διακινητών, είτε οι βάρκες οι οποίες ξεκινούν να εντοπίζονται από τις τουρκικές αρχές, από την τουρκική ακτοφυλακή, ενδεχομένως και σε συνεννόηση με την ελληνική και να επιστρέφουν πίσω στην Τουρκία- αν δεν μειώσουμε δηλαδή σημαντικά τις ροές και δεν δώσουμε εκεί την έμφασή μας, πάντα θα βρισκόμαστε αντιμέτωποι με ένα πρόβλημα το οποίο θα είναι δύσκολο στη διαχείρισή του. Αφορά ανθρώπους, αφορά ανθρώπινες ψυχές, πολλοί εκ των οποίων είναι και ευάλωτοι. Και πρέπει αυτό το ζήτημα να αντιμετωπιστεί στη ρίζα του. Γι’ αυτό και επιμένω. Γιατί επιμένω με τόσες πολλές επιστροφές κ. Καντέλη; Διότι θα πρέπει να καταλάβει κάποιος οικονομικός μετανάστης, ο οποίος ξέρει ότι δεν δικαιούται άσυλο, ότι εάν πάει και δώσει τα λεφτά του σε έναν διακινητή και κάνει αυτή την -για τον εαυτό του- «επένδυση» και έρθει στην Ελλάδα, θα τα χάσει τα λεφτά του, διότι εάν δεν δικαιούται άσυλο, θα τα γυρίσει πίσω στην Τουρκία. Εάν δεν περάσει αυτό το μήνυμα, ξεκάθαρα, με σαφήνεια, προς όλους όσοι γνωρίζουν εκ των προτέρων ότι δεν δικαιούνται άσυλο, αλλά παρόλα αυτά κάνουν αίτηση με την ελπίδα για ότι θα παραμείνουν στη χώρα μας για πάντα, όπως συνέβαινε με την προηγούμενη Κυβέρνηση, τότε δεν μπορούμε να μιλούμε για ουσιαστική αλλαγή πολιτικής. Άρα υπάρχει ένα ευρωπαϊκό σκέλος και υπάρχει και ένα εθνικό σκέλος. Και θα αντιμετωπίσουμε και τα δύο ταυτόχρονα.

ΝΙΚΟΣ ΑΡΜΕΝΗΣ: Κύριε Πρόεδρε, θα παραμείνω στο προσφυγικό. Μιλήσατε για Σχέδιο Β, για Plan B. Μπορείτε να μας πείτε κάτι παραπάνω; Ποια εργαλεία μπορεί να έχει αυτό το σχέδιο;
ΚΥΡΙΑΚΟΣ ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ: Μην κοροϊδευόμαστε, κ. Αρμένη. Ένα Plan B, εάν είχαμε -εάν ήμασταν αντιμέτωποι με ένα μεγάλο πρόβλημα- δεν θα μπορούσε να είναι τίποτα άλλο από το να γίνει μία πιο τολμηρή πολιτική μετεγκατάστασης αυτών των ανθρώπων, οι οποίοι βρίσκονται στην Ελλάδα ή στις υπόλοιπες ευρωπαϊκές χώρες. Θα μου πείτε είμαστε έτοιμοι να μιλήσουμε για κάτι τέτοιο; Όχι. Αλλά είναι υποχρέωσή μου. Ούτε κινδυνολογώ, ούτε μ’ αρέσει να μεγαλοποιώ το πρόβλημα. Δεν μπορώ να δεχτώ, όμως, ότι η Ευρωπαϊκή Ένωση μπορεί να ξαναπιαστεί απροετοίμαστη σε αυτό το ενδεχόμενο. Προσέξτε, δεν λέω ότι θα γίνει αυτό, ούτε εκτιμώ ότι η Τουρκία θα κάνει τελικά αυτό το οποίο απειλεί ότι θα κάνει και θα ανοίξει τα σύνορά της και θα έρθουν εκατομμύρια. Δεν πιστεύω ότι θα γίνει αυτό. Η δουλειά μας όμως είναι να είμαστε προετοιμασμένοι και για το χειρότερο ενδεχόμενο, ώστε να μην τρέχουμε πίσω από τις εξελίξεις.

ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΚΟΤΤΑΡΙΔΗΣ: Κύριε Πρόεδρε, διαχρονικά η Ελλάδα βασιζόταν στην παρέμβαση της Αμερικής σε περιόδους κρίσης με την Τουρκία. Το είχαμε δει και στην περίοδο των Ιμίων, το βλέπαμε και στο Κυπριακό με την ενεργό μεσολάβηση της Ουάσιγκτον. Πλέον βλέπουμε να έχει αλλάξει τελείως αυτή η πολιτική του κ. Τραμπ. Τον βλέπουμε στην Συρία. Βλέπουμε ότι ο ίδιος επιμένει πως η Ουάσιγκτον πρέπει να επιστρέψει και να ασχολείται με τα δικά της. Και βλέπουμε και μία πρωτοφανή -θα έλεγα εγώ- ανοχή στην τουρκική προκλητικότητα. Σας ανησυχεί αυτή η αλλαγή στάσης των Ηνωμένων Πολιτειών σε ό,τι έχει να κάνει με τα ελληνοτουρκικά και με τις δυσκολίες που αντιμετωπίζουμε στο Αιγαίο;

ΚΥΡΙΑΚΟΣ ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ: Να τα πάρω με τη σειρά. Καταρχάς θεωρώ -και νομίζω ότι ερμηνεύω τα συναισθήματα των ομολόγων μου- ότι ο τρόπος με τον οποίο πάρθηκε η απόφαση για τη γρήγορη αποχώρηση των αμερικανικών στρατευμάτων από την Βορειοανατολική Συρία ήταν μία λανθασμένη απόφαση. Και τελικά είναι μία απόφαση η οποία, άμα δει κανείς το ισοζύγιο του ποιοι είναι κερδισμένοι και ποιοι είναι χαμένοι, αντιλαμβάνεται απόλυτα το επιχείρημα και τη βάση του επιχειρήματος του δικού μου και όσων – και νομίζω ότι είναι πολλοί- πιστεύουν ότι αυτή η απόφαση πάρθηκε με αυτά τα κριτήρια. Αυτό δεν σημαίνει, όμως, ότι η στρατηγική μας σχέση με την Αμερική είναι προβληματική. Το αντίθετο θα έλεγα. Αν δείτε και τα όσα είπε ο Υπουργός Εξωτερικών των Ηνωμένων Πολιτειών, ο κ. Πομπέο, στην πρόσφατη επίσκεψή του στην Ελλάδα, νομίζω με πολύ εμφατικό τρόπο στήριξε τις ελληνικές θέσεις, με μεγαλύτερη ένταση ίσως από αυτή που είχαμε ακούσει στο παρελθόν από άλλους Αμερικανούς αξιωματούχους. Υπογράψαμε το πρώτο σκέλος μιας νέας αμυντικής συμφωνίας, η οποία είναι αμοιβαία ωφέλιμη. Σε μεγάλο βαθμό αποτυπώνει στο χαρτί ενέργειες που ήδη είχαν δρομολογηθεί. Και φυσικά έχουμε έναν χρόνο ακόμα ώστε να δούμε πώς μπορούμε να διαπραγματευτούμε τη μακροχρόνια ανανέωση αυτής της αμυντικής συμφωνίας, με έναν τρόπο που θα συσφίξει ακόμα περισσότερο τις στρατιωτικές, γεωπολιτικές σχέσεις μεταξύ των δύο κρατών. Άρα θεωρώ ότι η παρουσία της Αμερικής στην Ανατολική Μεσόγειο, η στρατηγική της σχέση με την Ελλάδα δεν τίθενται εν αμφιβόλω. Και πιστεύω ότι πίσω απ’ αυτά, από ενδεχομένως κάποιες εφήμερες αποφάσεις, υπάρχει ένα βάθος και μία συνέχεια στην αμερικανική εξωτερική πολιτική που τελικά είναι προς όφελος και της Αμερικής, αλλά και της Ελλάδος.

ΣΠΥΡΟΣ ΜΟΥΡΕΛΑΤΟΣ: Κύριε Πρόεδρε, αν μου επιτρέπετε να επανέλθω στο μεταναστευτικό και να ρωτήσω: Από την εντύπωση που αποκομίσατε από αυτή τη διήμερη Σύνοδο Κορυφής πόσο κοντά είμαστε η Ελλάδα να ζητήσει αυτή την ενεργοποίηση ενός εναλλακτικού πλάνου; Και στο εσωτερικό σκέλος: Θεωρείτε ότι οι μετεγκαταστάσεις στην ενδοχώρα είναι μια λύση μόνιμου χαρακτήρα;Το λέω αυτό γιατί υπάρχουν αντιδράσεις και στην τοπική κοινωνία, αλλά και στη “γαλάζια” εκλογική βάση και εάν τώρα, τρεις μήνες μετά τις εκλογές, θεωρείτε πως η ρητορική σας – ως κόμμα εννοώ- στο συγκεκριμένο θέμα ήταν λίγο υπερβολική.

ΚΥΡΙΑΚΟΣ ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ: Για το ζήτημα του πόσο κοντά είμαστε, δεν αντιμετωπίζουμε μία πρωτοφανή κρίση. Έχουμε τη δυνατότητα να τη διαχειριστούμε, ακολουθώντας το σχέδιο για το οποίο σας μίλησα. Για το ζήτημα της, εντός εισαγωγικών -ίσως δεν είναι και η πιο δόκιμη λέξη αλλά αυτή χρησιμοποιούμε- της «αποσυμφόρησης» των νησιών μας, είναι ξεκάθαρο ότι υπάρχει μια κατανόηση -πιστεύω- στην ελληνική κοινωνία ότι δεν μπορούμε σε νησιά, όπως η Λέσβος και η Σάμος, να έχουμε έναν αριθμό μεταναστών και προσφύγων που σχεδόν πλησιάζει τον αριθμό των μόνιμων κατοίκων αυτών των νησιών. Άρα η μετακίνηση προς την ενδοχώρα, κυρίως ευάλωτων ομάδων πληθυσμού, είναι μονόδρομος. Από εκεί και πέρα είναι δεδομένο – και νομίζω σε συνεννόηση και με έναν πολύ λεπτομερή επιχειρησιακό σχεδιασμό τον οποίο έχει εκπονήσει το αρμόδιο Υπουργείο – ότι υπάρχει ένα σχέδιο όσο το δυνατόν πιο δίκαιης κατανομής αυτών των ανθρώπων σε ολόκληρη την ελληνική περιφέρεια, σε διαφορετικές δομές, με χρηματοδότηση η οποία, σε μεγάλο βαθμό, είναι εξασφαλισμένη από την Ευρωπαϊκή Ένωση. Και βέβαια -θέλω να το τονίσω αυτό- πάντα σε συνεννόηση και σε διάλογο με τις τοπικές κοινωνίες. Ο σκοπός μου, ο σκοπός μας -και αυτή είναι και η κατεύθυνση που έχω δώσει στα δυο υπουργεία, το Υπουργείο Προστασίας του Πολίτη αλλά και το Υπουργείο Εσωτερικών- είναι να μην αιφνιδιάσουμε ποτέ κανέναν. Θέλουμε να ενημερώνουμε, θέλουμε να γνωρίζουν οι τοπικές κοινωνίες τι είναι αυτό που θέλουμε να κάνουμε, θέλουμε να είμαστε σε διάλογο, να ακούμε αν υπάρχουν δίκαιοι, λογικοί προβληματισμοί, να αναπροσαρμόζουμε τον σχεδιασμό μας αν αυτό είναι απαραίτητο. Άρα είναι μια διαδικασία διαλόγου και όχι μια διαδικασία επιβολής.

Αν με ρωτάτε αν ήταν ακραία ή αν έχω μετανιώσει για τη ρητορική μου, δεν έχω μετανιώσει καθόλου, διότι θεωρώ ότι όλα αυτά τα οποία είπα και αυτά τα οποία λέγαμε δεν τα αμφισβητεί κανείς. Ποια ήταν η κριτική μας για το προσφυγικό; Ότι το ’15 άνοιξαν τα σύνορα και ότι ο πιο εύκολος τρόπος να μπει κανείς στην Ευρώπη ήταν μέσα από την Ελλάδα, διότι είχαμε μια πολιτική ανοιχτών θυρών. Ότι οι διαδικασίες ασύλου ήταν τόσο μακροσκελείς ώστε τελικά καμία τελική απόφαση να μην βγαίνει. Αυτό είναι κάτι το οποίο είναι δεδομένο και δεν αμφισβητείται. Το επιβεβαιώνουν τα ίδια τα νούμερα. Ότι είχαμε περιστατικά κακοδιαχείρισης στους πόρους του προσφυγικού, ρωτήστε την OLAF. Δεν θα σας απαντήσει βέβαια γιατί δεν είναι δουλειά της να απαντά, αλλά η OLAF ερευνά αυτή τη στιγμή το τι έγινε με τη διαχείριση των κονδυλίων του προσφυγικού. Ταυτόχρονα, αυτοί που παρουσιάζονταν ως ανθρωπιστές, είχαν δημιουργήσει καταστάσεις οι οποίες δεν ήταν ευθυγραμμισμένες, τουλάχιστον με το δήθεν ενδιαφέρον τους για την κατάσταση των ανθρώπων που βρίσκονται σε αυτές τις δομές. Και βέβαια είναι οι ίδιοι που επέτρεψαν και σε μια σειρά από εξαιρετικά ύποπτες Μη Κυβερνητικές Οργανώσεις, των οποίων ο ρόλος ουδέποτε έγινε κατανοητός, να λειτουργούν ανεξέλεγκτες και με ατζέντες που σίγουρα δεν ήταν ευθυγραμμισμένες με τις ατζέντες της Κυβέρνησης. Και αυτό αλλάζει με το νομοσχέδιο το οποίο εισηγούμαστε. Άρα δεν βλέπω τον λόγο γιατί να πρέπει να ανακαλέσουμε ή να τροποποιήσουμε την κριτική την οποία είχαμε ασκήσει στην προηγούμενη Κυβέρνηση. Εξάλλου κάνουμε κάτι τελείως διαφορετικό από αυτό το οποίο έκανε η προηγούμενη Κυβέρνηση στην διαχείριση του ζητήματος αυτού.

ΓΙΑΝΝΗΣ ΤΡΟΥΠΗΣ: Κύριε Πρόεδρε, να συνεχίσω την ερώτηση του συναδέλφου. Θα ήθελα, αν μπορείτε να μας πείτε ποιο θα είναι το σημείο μηδέν, το χρονικό απώτατο όριο που βάζετε εσείς, που θα σας κάνει να ενεργοποιήσετε το Σχέδιο Β. Δηλαδή, ποιο θα είναι το κομβικό σημείο που θα πείτε, τώρα πρέπει να γίνει. Αυτό μπορεί να οριοθετηθεί χρονικά;

ΚΥΡΙΑΚΟΣ ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ: Καταρχάς -να το ξεκαθαρίσουμε- δεν υπάρχει ένα έτοιμο Σχέδιο Β, ούτε υπάρχει κάποιο μαγικό σχέδιο το οποίο βγάζουμε. Αυτό το οποίο είπα είναι ότι πρέπει να προετοιμαζόμαστε και για το χειρότερο σενάριο. Αυτό είπα. Προφανώς, εμείς κάνουμε ό,τι περνάει από το χέρι μας. Κάποιοι, ξέρετε, στην Ευρώπη μπορεί να βολεύονται από το γεγονός ότι το πρόβλημα αυτό αφορά στην Ελλάδα. Κατέστησα απόλυτα σαφές ότι το πρόβλημα αυτό είναι ευρωπαϊκό και ότι απαιτούμε την ευρωπαϊκή αλληλεγγύη στην διαχείρισή του. Δεν υπάρχει, λοιπόν, κάποιο μαγικό σημείο, κάποια σταγόνα που ξεχειλίζει το ποτήρι, που θα μπορέσουμε να πούμε ότι: «Ώπα, εδώ κάτι πρέπει να αλλάξει, πέρα και πάνω από αυτά τα οποία κάνουμε». Και να σας πω κάτι; Ελπίζω και εύχομαι και εκτιμώ ότι δεν θα φτάσει η κατάσταση σε αυτό το σημείο ποτέ, να χρειαστούμε να ζητήσουμε ή να κάνουμε το κάτι παραπάνω από αυτό που έχουμε σήμερα.

ΚΩΣΤΑΣ ΠΑΠΑΧΛΙΜΙΝΤΖΟΣ: Κύριε Πρόεδρε, να κλείσουμε με το μεταναστευτικό. Από ό,τι έχω καταλάβει και απ’ όλες τις συνεντεύξεις που έχετε δώσει -και την σημερινή και τις προηγούμενες μέρες- το σημείο κλειδί είναι η μετεγκατάσταση στις υπόλοιπες χώρες, στα υπόλοιπα μέλη της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Από τα συμπεράσματα, εγώ δεν έχω αντιληφθεί να είμαστε πιο κοντά σε αυτό σε σχέση με τα προηγούμενα χρόνια. Έχουμε φτάσει πιο κοντά; Έγιναν κάποια βήματα αυτό το διήμερο που δεν γνωρίζουμε επισήμως; Είστε εσείς αισιόδοξος γι’ αυτό; Γιατί καταλαβαίνω ότι αυτό είναι ένα από τα σημεία κλειδιά για να λυθεί το μεταναστευτικό.

ΚΥΡΙΑΚΟΣ ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ: Αν με ρωτάτε ευθέως αν είμαστε πιο κοντά, όχι δεν είμαστε πιο κοντά. Δεν είμαστε ούτε πιο μακριά, ούτε πιο κοντά. Αυτό το οποίο συμβαίνει είναι ότι υπάρχει ένας Πρωθυπουργός της Ελλάδος ο οποίος έρχεται σε ένα Συμβούλιο και θέτει αυτό το ζήτημα ως κεντρικό ζήτημα προτεραιότητας για τη χώρα του. Δεν ξέρω αν συνέβαινε αυτό στο παρελθόν ή αν υπήρχε ένας γενικότερος εφησυχασμός γύρω από τα ζητήματα αυτά. Γνωρίζετε πολύ καλά ότι υπάρχουν σημαντικές αντιδράσεις, ειδικά σε χώρες της Ανατολικής Ευρώπης, που δεν θέλουν να δεχθούν κανέναν. Θα επαναλάβω -όπως το είπα κιόλας πολλές φορές και στο Συμβούλιο- ότι αυτό δεν μπορεί να είναι μια αποδεκτή πολιτική. Όταν μιλάμε για τις αιρεσιμότητες -για να συνδέσω αυτό το οποίο είπα και με τα χρηματοδοτικά εργαλεία- θα πρέπει να σκεφτούμε κάποια στιγμή εάν μέσα στις αιρεσιμότητες θα πρέπει να εντάξουμε και μια συμμόρφωση με ευρωπαϊκές πολιτικές που απαιτούν και έναν επιμερισμό, ένα burden-sharing για να χρησιμοποιήσω την αγγλική έκφραση και στο ζήτημα αυτό.