Τετάρτη, 26 Σεπτεμβρίου 2018

Τα capital controls αποχωρούν αλλά οι καταθέσεις δεν ενισχύονται



Μετά τους υψηλούς φόρους και την αφαίμαξη των καταθέσεων η κυβέρνηση προχωρά σε απελευθέρωση των capital controls από την 1η Οκτωβρίου.

Μπορεί να αποχωρεί ο «εφιάλτης» που ακούει στο όνομα capital controls που επέβαλε η κυβέρνηση το 2015, πλην όμως, το υφιστάμενο όριο ανάληψης των 5.000 ευρώ τον μήνα, που ισχύει σήμερα, δεν έχει νόημα αφού για τους περισσότερους καταθέτες ξεπερνά κατά πολύ τις σχετικές ανάγκες τους.

Η ενίσχυση των καταθέσεων κινείται με αργό ρυθμό γεγονός που προκαλεί ανησυχία στις διοικήσεις των τραπεζών.

Πέραν του συσχετισμού της ροής των καταθέσεων με τα capital controls, το μεγαλύτερο πρόβλημα, το οποίο όπως τονίζουν τα τραπεζικά στελέχη δεν αντιμετωπίζεται και έχει διάρκεια, είναι η αφαίμαξη των καταθέσεων από την εφορία και τα ασφαλιστικά ταμεία.

ΕΝΦΙΑ, φόρος εισοδήματος και οι ασφαλιστικές εισφορές εξανεμίζουν και τα υπόλοιπα των καταθέσεων που υπάρχουν στις τράπεζες.

Η απόφαση

Η σχετική υπουργική απόφαση για την περαιτέρω χαλάρωση των κεφαλαιακών περιορισμών αναμένεται να δημοσιευτεί στο ΦΕΚ τις επόμενες ώρες, ενώ οι αλλαγές στους όρια αναλήψεων καις τις μεταφορές κεφαλαίων το εξωτερικό θα ισχύσουν από την Δευτέρα 1η Οκτωβρίου.

Η εν λόγω απόφαση θα κινείται στην κατεύθυνση της χαλάρωσης της ελεύθερης κίνησης κεφαλαίων στο εσωτερικό της χώρας με την απελευθέρωση των αναλήψεων μετρητών από επιχειρήσεις και φυσικά πρόσωπα.

Από τη στιγμή της δημοσίευσής της, προβλέπεται να ισχύσουν τα εξής:

Απελευθερώνονται πλήρως οι αναλήψεις μετρητών στην Ελλάδα. Σήμερα υπάρχει όριο 5.000 ευρώ, το μήνα, αλλά σύμφωνα με τα στοιχεία των τραπεζών, οι αναλήψεις, δεν φτάνουν ούτε στο ποσό των 1.000 ευρώ. Εξάλλου, από τον Ιούνιο που αυξήθηκε το όριο αναλήψεων, από 2.400 σε 5.000 ευρώ, οι καταθέσεις έχουν αυξηθεί, αντί να μειωθούν.

Απελευθερώνονται και θα είναι χωρίς όριο και οι περιορισμοί στις αναλήψεις μέσω πιστωτικών και προπληρωμένων καρτών.

Θα επιτραπούν αναλήψεις μετρητών στο εξωτερικό μέχρι 5.000 ευρώ, συμπεριλαμβανομένων και των αναλήψεων μέσω πιστωτικών και προπληρωμένων καρτών που έχουν εκδοθεί στην Ελλάδα.

Αυξάνονται από 3.000 ευρώ, σε 10.000 ευρώ το ποσό, που θα μπορεί να μεταφέρει φυσικό πρόσωπο ανά ταξίδι στο εξωτερικό.
Θα επιτραπεί η εξαγωγή ποσών έως 100.000 ευρώ από 40.000 ευρώ σήμερα, τα οποία αφορούν συναλλαγές επιχειρήσεων προς το εξωτερικό στο πλαίσιο των επιχειρηματικών τους δραστηριοτήτων. Το ποσό των 100.000 ευρώ θα αφορά καθεμία συναλλαγή ανά πελάτη και ανά ημέρα.
Επιτρέπεται η εξ ολοκλήρου εξαγωγή στο εξωτερικό κεφαλαίων που αποτελούν κέρδος από επενδύσεις που έχουν γίνει στην Ελλάδα. Ειδικότερα, χρηματικά ποσά που αποτελούν κέρδη και μερίσματα προερχόμενα από επενδεδυμένα κεφάλαια στην Ελλάδα, θα μπορούν να μεταφερθούν στο εξωτερικό έως ποσοστό 100% του επενδεδυμένου κεφαλαίου για κάθε ημερολογιακό έτος, σε τραπεζικό λογαριασμό του δικαιούχου σε τράπεζα του εξωτερικού. Αυτό θα ισχύει με την προϋπόθεση ότι πρόκειται για κέρδη που προέρχονται από κεφάλαια που μεταφέρθηκαν από το εξωτερικό στην Ελλάδα με έμβασμα σε λογαριασμό του δικαιούχου που τηρείται σε τράπεζα στην Ελλάδα.
Θα επιτραπεί η πληρωμή ή εξόφληση επιταγών και εγγυητικών επιστολών σε μετρητά. Σημειώνεται ότι σήμερα επιτρέπεται μόνο η κατάθεσή τους σε τραπεζικό λογαριασμό.

ΤΑ ΝΕΑ


Ο Δήμος Μαραθώνα "πέταξε" τις προμήθειες των πυρόπληκτων



Κακοδιαχείριση των προμηθειών που συγκεντρώθηκαν για τους πυρόπληκτους στο Μάτι και πλήρης αδιαφορία από τον Δήμο Μαραθώνα όπως δείχνουν οι φωτογραφίες απο το dimotisnews.gr

Μπουκάλια με νερό παρατημένα στον ήλιο ρούχα πεταμένα μέσα στο χώμα, στρώματα έξω στον ήλιο και την υγρασία και πολλά άλλα αντικείμενα απαραίτητα για την ανακούφιση των πληγέντων παραμένουν πεταμένα από τον δήμο Μαραθώνα.

Οι φωτογραφίες προκάλεσαν την παρέμβαση του προϊσταμένου της Εισαγγελίας Πρωτοδικών Αθηνών Ηλία Ζαγοραίου, ο οποίος έδωσε εντολή να διενεργηθεί προκαταρκτική έρευνα προκειμένου να διερευνηθεί αν έχουν τελεστεί αξιόποινες πράξεις.









Παραιτήθηκε ο γραμματέας των ΑΝΕΛ, Θύμιος Δρόσος




Την παραίτησή του από τη θέση του Γραμματέα των ΑΝΕΛ, ανακοίνωσε με ανάρτηση στο Facebook, ο Θύμιος Δρόσος :

«Με επιστολή μου στον Πρόεδρο των ΑΝΕΞΑΡΤΗΤΩΝ ΕΛΛΗΝΩΝ Πάνο Καμμένο(25-9-2018, Α.Π. 258) παραιτήθηκα από τη θέση του Γραμματέα του Κινήματος. Η δημοσιοποίηση του κειμένου της παραίτησης μου είναι στη διακριτική ευχέρεια του Προέδρου του Κινήματος. Ευχαριστώ από καρδιάς τους συνεργάτες μου και τα στελέχη των ΑΝΕΞΑΡΤΗΤΩΝ ΕΛΛΗΝΩΝ σε κεντρικό και περιφερειακό επίπεδο για την ουσιαστική συνεργασία.
Είναι αυτονόητο ότι παραμένω ενεργός πολίτης με σαφείς και διακριτές αναφορές στις αρχές του Κοινωνικού Κέντρου με επίκεντρο τον Άνθρωπο και την Κοινωνία. Το στοίχημα της μεταμνημονιακης Ελλάδας για Ανάπτυξη και Κοινωνική Συνοχή θα το κερδίσουμε όλοι μαζί».



Συνάντηση Κυριάκου Μητσοτάκη με το Δ.Σ. της ΚΕΔΕ για την απόδοση του ΕΝΦΙΑ στους Δήμους




Ο Πρόεδρος της Νέας Δημοκρατίας, κ. Κυριάκος Μητσοτάκης είχε σήμερα την ευκαιρία να συναντηθεί με το Δ.Σ της Κ.Ε.Δ.Ε. για να συζητήσει με τους εκπροσώπους της τοπικής αυτοδιοίκησης την πρόταση της Νέας Δημοκρατίας για απόδοση του ΕΝΦΙΑ στους δήμους. Τόσο κατά την αρχική τοποθέτησή του όσο και κατά τη διάρκεια της συζήτησης ο Πρόεδρος της Νέας Δημοκρατίας είχε την ευκαιρία να παρουσιάσει το περίγραμμα της σημαντικής μεταρρύθμισης που εξήγγειλε και να προτείνει τη σύσταση ομάδας εργασίας στην οποία θα συμμετέχουν στελέχη της Νέας Δημοκρατίας και της ΚΕΔΕ με στόχο την βέλτιστη εξειδίκευση της πρότασής της. Από την πλευρά τους, οι εκπρόσωποι της ΚΕΔΕ που πήραν τον λόγο, τάχθηκαν στην πλειοψηφία τους  υπέρ της προτεινόμενης αλλαγής ενώ ο Πρόεδρος της, κ. Γιώργος Πατούλης σημείωσε πως πρόκειται για μία θετική βάση από την οποία μπορεί να ξεκινήσει ο διάλογος μεταξύ της Νέας Δημοκρατίας και των Δήμων.
 
Κατά τη διάρκεια της σύσκεψης, πήρε τον λόγο και ο Καθηγητής Συνταγματικού Δικαίου και σύμβουλος του Προέδρου της Νέας Δημοκρατίας, κ. Γιώργος Γεραπετρίτης ο οποίος, απαντώντας στις αιτιάσεις περί αντισυνταγματικότητας της πρότασης της αξιωματικής αντιπολίτευσης, σημείωσε πως όχι μόνο δεν υπάρχει ζήτημα αντισυνταγματικότητας, αλλά με βάση άρθρο 102 παρ. 5 του Συντάγματος γίνεται πράξη η συνταγματική επιταγή για αποκέντρωση. Πρόσθεσε, δε, πως όλα όσα αναφέρονται για τον τρόπο είσπραξης και το εύρος της επιβάρυνσης είναι τεχνικά ζητήματα για τα οποία μπορούν να εξευρεθούν λύσεις.
 
Ακολουθούν σημεία από την εισαγωγική τοποθέτηση του Προέδρου της Νέας Δημοκρατίας:
  • Πιστεύουμε σε μια νέα σχέση εμπιστοσύνης μεταξύ κεντρικού κράτους και τοπικής αυτοδιοίκησης, η οποία στηρίζεται στη βαθιά μου πεποίθηση ότι το αποκεντρωμένο κράτος λειτουργεί καλύτερα από το συγκεντρωτικό κράτος. Και ότι όσο πιο κοντά βρισκόμαστε στις ανάγκες, στα προβλήματα, και στις ελπίδες και στα οράματα των πολιτών τόσο πιο αποτελεσματικοί θα είμαστε στο να αντιμετωπίζουμε τα προβλήματα τους.
  • Θέλουμε πάνω απ’ όλα να βοηθήσουμε την αυτοδιοίκηση να βοηθήσει τον εαυτό της. Στο πλαίσιο αυτό, και έχοντας επεξεργαστεί μαζί με τους συνεργάτες μου, τους αρμόδιους τομεάρχες, το νομικό μας επιτελείο, τη γραμματεία αυτοδιοίκησης, τη γραμματεία προγράμματος, τις προτάσεις μας για την αυτοδιοίκηση, είχα την χαρά να εξαγγείλω στη 83η ΔΕΘ μια πάρα πολύ σημαντική, κατά την άποψη μας, μεταρρυθμιστική πρωτοβουλία. Μια τομή στον τρόπο με τον οποίο αντιλαμβανόμαστε την οργάνωση του κράτους. Μια τομή η οποία πιστεύω ότι κάνει πράξη ένα χρόνιο αίτημα  της αυτοδιοίκησης: να μπορεί να διαχειρίζεται η ίδια τα του οίκου της, έχοντας τη δυνατότητα να μπορεί η ίδια να καθορίζει, να επιβάλλει, και στη συνέχεια να διαθέτει φόρους τους οποίους θα μπορεί η ίδια να εισπράττει.
  • Κατά συνέπεια, η πρόταση την οποία έχουμε καταθέσει και την οποία επεξεργαζόμαστε είναι πολύ συγκεκριμένη. Το 2021, 200 χρόνια μετά την Ελληνική επανάσταση, μια εμβληματική ημερομηνία για τη χώρα, να μπορούμε να μεταφέρουμε την αρμοδιότητα για τον φόρο ακίνητης περιουσίας -αυτό το οποίο  αποκαλούμε σήμερα ΕΝΦΙΑ- από το κεντρικό κράτος στην τοπική αυτοδιοίκηση. Ώστε να μπορεί η τοπική αυτοδιοίκηση να καθορίζει -ενδεχομένως μέσα σε ένα πλαίσιο το οποίο μπορούμε να καθορίσουμε και να συζητήσουμε- το ύψος της φορολόγησης της ακίνητης περιουσίας και στη συνέχεια να μπορεί, προφανώς με τη βοήθεια του κράτους να εισπράττει αυτούς τους φόρους και να τους διαθέτει αποδίδοντας πάντα τελικό λογαριασμό στους ίδιους τους δημότες.
  • Δεν υπάρχει καμία αμφιβολία ότι μια τέτοια πρωτοβουλία ενδυναμώνει την αυτονομία, την ανταποδοτικότητα, τη διαφάνεια, και τη λογοδοσία. Ο πολίτης μπορεί να αντιλαμβάνεται πολύ καλύτερα πού πηγαίνουν τα χρήματα τα οποία ο ίδιος πληρώνει και ο αιρετός, βέβαια, λογοδοτεί και για τα έσοδα αλλά και για τις δαπάνες. Δεν υπάρχει καμία αμφιβολία ότι με αυτόν τον τρόπο ενδυναμώνεται η ίδια η πρόσβαση των πολιτών στα κέντρα λήψης αποφάσεων.
  • Βελτιώνεται και η ίδια η ποιότητα των παρεχόμενων υπηρεσιών. Διότι ο πολίτης θα γνωρίζει πολύ καλά ότι αν ο Δήμαρχος επιλέξει να αυξήσει π.χ. τη φορολόγηση της ακίνητης περιουσίας ότι θα έχει περισσότερες απαιτήσεις από αυτόν στις παρεχόμενες υπηρεσίες. Από την άλλη, αν επιλέξει να μειώσει το φόρο Ακίνητης Περιουσίας, θα πρέπει να μπορεί να είναι σίγουρος ο δήμαρχος ότι μπορεί να τα βγάζει πέρα μέσα στο πλαίσιο ενός ισοσκελισμένου προϋπολογισμού και χωρίς να υπονομεύονται με αυτόν τον τρόπο οι υπηρεσίες που ο δήμος θα παρέχει  στους πολίτες.
     
  • Ενδυναμώνουμε και την ίδια τη δημοσιονομική αλληλεγγύη μεταξύ των δήμων. Διότι είναι ξεκάθαρο ότι στα πρώτα χρόνια λειτουργίας τουλάχιστον αυτού του θεσμού θα πρέπει να υπάρχει ένας εξισορροπιστικός μηχανισμός ο οποίος θα δίνει τη δυνατότητα σε αυτούς τους οποίους μπορούμε να αποκαλούμε ενδεχομένως φτωχότερους δήμους, αυτούς δηλαδή που σήμερα τα συνολικά έσοδα από τον ΕΝΦΙΑ υπολείπονται των εσόδων που εισπράττουν οι δήμοι από τον τακτικό προϋπολογισμό, να μην υπολείπονται και να μην έχουν κάποιο κενό το οποίο θα οδηγήσει στη συνέχεια στην υποβάθμιση των υπηρεσιών τους.
  • Έχω ακούσει αρκετή κριτική ότι η πρόταση την οποία έχουμε καταθέσει έχει ζητήματα συνταγματικότητος. Θα ήθελα, λοιπόν, να θυμίσω -και στη συνέχεια, αν χρειαστεί, να δώσω το λόγο και στον καθηγητή τον κ. Γεραπετρίτη- ποια είναι η συνταγματική επιταγή του άρθρου 102 του Συντάγματος, συγκεκριμένα της παρ. 5. Διαβάζω: “Το κράτος λαμβάνει τα νομοθετικά, κανονιστικά και δημοσιονομικά μέτρα που απαιτούνται για την εξασφάλιση της οικονομικής αυτοτέλειας και των πόρων που είναι αναγκαίοι για την εκπλήρωση της αποστολής και την άσκηση των αρμοδιοτήτων των Ο.Τ.Α., με ταυτόχρονη διασφάλιση της διαφάνειας  κατά τη διαχείριση των πόρων αυτών. Νόμος ορίζει τα σχετικά με τον καθορισμό και την είσπραξη τοπικών εσόδων από τους Ο.Τ.Α”. Κατά την άποψή μας, η μεταρρύθμιση την οποία προωθούμε κάνει για πρώτη φορά πράξη ακριβώς αυτήν την επιταγή αυτού του άρθρου του Συντάγματος που επί της ουσίας είχε παραμείνει ένα άρθρο χωρίς ουσιαστικό περιεχόμενο.
  • Θεωρούμε, λοιπόν, ότι η μεταρρύθμιση την οποία έχουμε προτείνει είναι μια μεταρρύθμιση εμβληματική στο πλαίσιο της αποκέντρωσης, της μεταφοράς πόρων και αρμοδιοτήτων στην Τοπική Αυτοδιοίκηση. Αλλά προφανώς για να μπορεί  να πετύχει μια τέτοια μεταρρύθμιση  χρειαζόμαστε την Τοπική Αυτοδιοίκηση αρωγό. Χρειαζόμαστε αρωγό και στα πρώτα δύσκολα βήματα στη μεταβατική περίοδο, δηλαδή μέχρι που να ισορροπήσει πλήρως το σύστημα, αλλά τη χρειαζόμαστε και αρωγό στη συνέχεια. Και σίγουρα -θέλω να το τονίσω αυτό- καμία τέτοια εμβληματική μεταρρύθμιση δεν μπορεί να γίνει ερήμην των δήμων. Μπορεί να γίνει μόνο σε συνεργασία με την Τ.Α., ακούγοντας όλες τις προτάσεις και καταλήγοντας σε μια γόνιμη και δημιουργική σύνθεση.
  • Γι’ αυτό και η πρότασή μου, αγαπητέ Πρόεδρε είναι, αφού σας ακούσουμε σήμερα μετά τη σημερινή συνάντηση,  να δημιουργήσουμε -εμείς το έχουμε ήδη κάνει στο επίπεδο του κόμματος- μια συγκεκριμένη ομάδα εργασίας η οποία θα  επεξεργαστεί σε πολύ μεγαλύτερη  λεπτομέρεια τη συγκεκριμένη μας πρόταση και να βάλουμε κάτω τα δημοσιονομικά, να δούμε με ποιον τρόπο θα λειτουργήσει ο μεταβατικός αυτός μηχανισμός δεδομένα,  έτσι όπως τον αντιλαμβανόμαστε για να μπορούμε να καταλήξουμε στη μέγιστη δυνατή σύνθεση.
  • Σκοπός μας δεν είναι να αιφνιδιάσουμε κανέναν. Έχουμε δρομολογήσει, πιστεύω, ένα πλαίσιο ειλικρινούς διαλόγου με την Τ.Α., το έχουμε αποδείξει αυτό έμπρακτα, έχουμε πει ότι δεν θέλουμε να κάνουμε μεγάλες μεταρρυθμίσεις χωρίς να έχουμε συζητήσει πρώτα με την αυτοδιοίκηση. Σε αντίθεση με την κυβέρνηση η οποία συστηματικά εργαλειοποιεί το θεσμό της αυτοδιοίκησης, προσδοκώντας ενδεχομένως σε άλλου είδους πολιτικά οφέλη. Το είδαμε ξεκάθαρα και με την περίπτωση  της αλλαγής του εκλογικού νόμου όπου προχώρησε σε μια κίνηση, έχοντας τη μεγάλη πλειοψηφία των δήμων, αλλά και των περιφερειών απέναντι.
  • Αν δεν τολμήσουμε κάποια στιγμή να αλλάξουμε τον τρόπο με τον οποίο λειτουργεί η οργάνωση του κράτους με μεγάλες, τολμηρές και εμβληματικές πρωτοβουλίες, θα γυρίσουμε ενδεχομένως σε 10 χρόνια και θα αναρωτιόμαστε πάλι γιατί η Τ.Α. στη χώρα μας είναι τόσο αδύναμη, γιατί διαχειρίζεται τόσο λίγους πόρους και γιατί τελικά το κράτος μας παραμένει ένα κράτος υδροκέφαλο, υπερσυγκεντρωτικό και το οποίο δεν βρίσκεται κοντά στις απαιτήσεις και τις ανάγκες των πολιτών.


Χωρίς ίχνος ντροπής η Δούρου επιτίθεται στην Ν.Δ. για τον Παύλο Μπακογιάννη



Είναι τραγικές οι καταστάσεις που ζούμε με δηλώσεις ακροαριστερών που προκαλούν το κοινό αίσθημα.

Ο ΣΥΡΙΖΑ διάλεξε την Περιφερειάρχη Αττικής Ρένα Δούρου, που ελέγχεται για το έγκλημα στο Μάτι με 99 νεκρούς να γράψει το δικό της μήνυμα για τη θυσία του Παύλου Μπακογιάννη.

Στο μήνυμα όμως αντί να αναφερθεί στο Παύλο Μπακογιάννη επιτέθηκε γεμάτη κόμπλεξ στην Νέα Δημοκρατία και τον Κυριάκο Μητσοτάκη χαλώντας το όποιο μήνυμα ήθελε να περάσει, και δείχνοντας ότι είναι άξιο μέλος της ακροαριστεράς του ΣΥΡΙΖΑ που δεν θα ήθελε να ξέρει ο Παύλος Μπακογιάννης ούτε την ίδια ούτε τους συντρόφους της. 

Ρένα Δούρου:
«Ο Παύλος Μπακογιάννης εξέφραζε το οικουμενικό αίτημα της υπέρβασης εκείνων των κομματικών στεγανών που εμποδίζουν τη συναντίληψη για την πρόοδο του τόπου. Ένα αίτημα που δεν ταυτίζεται με έναν κομματικό χώρο.
Ένα αίτημα που υπερέβαινε τη ΝΔ της εποχής του. Ένα αίτημα απολύτως ξένο για τη ΝΔ του σήμερα. Τη σημερινή ταξική και τοξική, για το πολιτικό κλίμα, ΝΔ που δίνει λόγο και ρόλο σε εκείνους που αμφισβητούσαν τις παρακαταθήκες του δημοκρατικού πολιτεύματος. Σε εκείνους που διαβάζουν την Ιστορία με γυαλιά του μίσους και όχι της συμφιλίωσης όπως έκανε ο Π. Μπακογιάννης».


1/3 Ο Παύλος Μπακογιάννης εξέφραζε το οικουμενικό αίτημα της υπέρβασης εκείνων των κομματικών στεγανών που εμποδίζουν τη συναντίληψη για την πρόοδο του τόπου. Ένα αίτημα που δεν ταυτίζεται με έναν κομματικό χώρο.


2/3 Ένα αίτημα που υπερέβαινε τη ΝΔ της εποχής του.
Ένα αίτημα απολύτως ξένο για τη ΝΔ του σήμερα.
Τη σημερινή ταξική και τοξική, για το πολιτικό κλίμα, ΝΔ που δίνει λόγο και ρόλο σε εκείνους που αμφισβητούσαν τις παρακαταθήκες του δημοκρατικού πολιτεύματος. pic.twitter.com/Bhr6jzwsRY
Προβολή εικόνας στο Twitter
3/3 Σε εκείνους που διαβάζουν την Ιστορία με γυαλιά του μίσους και όχι της συμφιλίωσης όπως έκανε ο Π. Μπακογιάννης. pic.twitter.com/WHjiVc465e
Προβολή εικόνας στο Twitter





Πώς «σκοτώνεις» την αξία ενός αυτοκινήτου;


Ένα από τα ζητούμενα του υποψήφιου αγοραστή ενός καινούργιου αυτοκινήτου είναι η μεταπωλητική του αξία. Δηλαδή, το πόσα χρήματα θα πάρει όταν αποφασίσει να το πουλήσει. Πώς, λοιπόν, μειώνεται υπερβολικά η αξία του; Aς δούμε τι συμβαίνει στην αγορά.

Τα τελευταία χρόνια η οικονομική κρίση έφερε τα πάνω-κάτω στο χώρο του αυτοκινήτου και όχι μόνο. Οι ταξινομήσεις άγγιξαν στον απόλυτο πάτο και ο μέσος όρος ηλικίας του στόλου ξεπερνάει αυτή τη στιγμή τα 13 έτη. Σε αυτό το σκηνικό οι εταιρικές πωλήσεις (leasing & ενοικιάσεις) κυριάρχησαν και οι ιδιώτες έφτασαν να αντιπροσωπεύουν το 35% των συνολικών ταξινομήσεων. Η κατάσταση δείχνει να εξομαλύνεται το τελευταίο διάστημα ταυτόχρονα με την άνοδο της αγοράς και o Έλληνας αγοραστής συνεχίζει να θεωρεί το αυτοκίνητο επένδυση και πάλι. Είναι όμως τελικά «επένδυση» αυτό;

Το βασικό πρόβλημα εντοπίζεται τα τελευταία χρόνια σε εισαγωγικές που πωλούν σε εταιρείες leasing & ενοικιάσεων μεγάλους στόλους αυτοκινήτων με τεράστιες εκπτώσεις, χωρίς όμως να φροντίζουν για την επαναγορά τους. Ένα χαρακτηριστικό παράδειγμα έφτασε στα αυτιά μας τις προηγούμενες μέρες από αναγνώστη του Newsauto. Ο συγκεκριμένος κάλεσε στα τηλέφωνά μας για να ρωτήσει την άποψή μας σχετικά με την έκδοση του SUV μοντέλου που επέλεξε (τιμή λιανικής στα 30.000 ευρώ περίπου). Πάνω στην κουβέντα μάθαμε πως η εταιρεία χρονομίσθωσης είχε πάρει έκπτωση από την εισαγωγική 7.500 ευρώ (!) και έτσι το μίσθωμα ήταν κάτι παραπάνω από ελκυστικό.

Ξέρουμε πως οι εκπτώσεις «ζουν και βασιλεύουν» στην αγορά αλλά τα εν λόγω μεγέθη, όχι μόνο τρομάζουν, αλλά διαταράσσουν σε πολύ μεγάλο βαθμό τη μεταπωλητική αξία μιας μάρκας.

Ας δούμε το παράδειγμα ενός αυτοκινήτου λιανικής αξίας 30.000 ευρώ που καλείται να καταβάλει ένας ιδιώτης. Την ίδια στιγμή μια εταιρεία leasing το αγοράζει 22.500 ευρώ και μετά από 4 χρόνια μισθώματος το προωθεί σε ανεξάρτητους εμπόρους, σε τιμή κοντά στα 10.000 ευρώ, όπως μάθαμε! Σε δεύτερο χρόνο, εσύ που αγόρασες σαν ιδιώτης το ίδιο αυτοκίνητο στην τιμή των 30.000 ευρώ (δηλαδή 8.500 ευρώ πιο ακριβά), επισκέπτεσαι τον ίδιο έμπορο για να πουλήσεις το αυτοκινήτου σου και μαθαίνεις πως η τιμή πώλησής του στην αγορά δεν μπορεί να ξεπεράσει τα 10.000 ευρώ (μερικές φορές και πολύ παρακάτω!) αντί τουλάχιστον 18.000 ευρώ. Και εκεί αντιλαμβάνεσαι πως έχεις στην κατοχή σου ένα εντελώς απαξιωμένο αυτοκίνητο.

Στον αντίποδα αυτής της πρακτικής, ορισμένες εταιρείες επιλέγουν την προστασία του brand που εκπροσωπούν και τα κατ΄ επέκταση των ιδιωτών που αγοράζουν τα προϊόντα τους. Έτσι, ακόμη και όταν προχωρούν σε μεγάλες εκπτώσεις στις εταιρείες χρονομίσθωσης, μετά την λήξη των συμβολαίων κάνουν buy-back (επαναγορά σε προκαθορισμένες τιμές) και τα προωθούν για πώληση στο δίκτυό τους σε τιμές που δεν προκαλούν «ζημιά» στο προϊόν τους.

Άρα, πώς επιλέγεις μάρκα και μοντέλο; Με βάση τις ανάγκες σου ή οφείλεις να κοιτάξεις και τη μεταπωλητική αξία κάνοντας μια μικρή έρευνα στην αγορά;

Κώστας Φούζας
Πηγή : newsauto.gr


Πανελλαδικές: Τι αλλάζει σε σχολές και επιστημονικά πεδία



Αλλαγές που αφορούν στην ένταξη σε Σχολές, Τμήματα, αλλά και στην κατανομή τμημάτων στα Επιστημονικά Πεδία και που θα ισχύσουν για τις πανελλαδικές εξετάσεις του τρέχοντος σχολικού έτους (2018-19), ανακοίνωσε το υπουργείο Παιδείας.

Αναλυτικά, οι αλλαγές που αφορούν τα επιστημονικά πεδία, είναι οι εξής:

- Για τη Σχολή Δοκίμων Λιμενοφυλάκων και τη Σχολή Δοκίμων Σημαιοφόρων Λιμενικού Σώματος - Ελληνικής Ακτοφυλακής, αρχής γενομένης από το ακαδημαϊκό έτος 2019-20, η εισαγωγή θα πραγματοποιείται με το σύστημα των πανελλαδικών εξετάσεων και η πρόσβαση σε αυτές θα γίνεται από το 1ο Επιστημονικό Πεδίο (Ανθρωπιστικών, Νομικών και Κοινωνικών Επιστημών), το 2ο Επιστημονικό Πεδίο (Θετικών και Τεχνολογικών Επιστημών) και το 4ο Επιστημονικό Πεδίο (Επιστημών Οικονομίας και Πληροφορικής).

- Το Τμήμα Διεθνών και Ευρωπαϊκών Σπουδών του Πανεπιστημίου Μακεδονίας, εκτός από το 4ο Επιστημονικό Πεδίο που είναι ήδη ενταγμένο, προστίθεται και στο 1ο Επιστημονικό Πεδίο.

- Το Τμήμα Αγροτικής Ανάπτυξης του Δημοκρίτειου Πανεπιστημίου Θράκης, εκτός από το 3ο Επιστημονικό Πεδίο που είναι ήδη ενταγμένο, προστίθεται και στο 2ο Επιστημονικό Πεδίο, ενώ διαγράφεται από το 4ο Επιστημονικό Πεδίο και

- Το Τμήμα Στατιστικής και Αναλογιστικών - Χρηματοοικονομικών Μαθηματικών του Πανεπιστημίου Αιγαίου, εκτός από το 2ο Επιστημονικό Πεδίο που είναι ήδη ενταγμένο, προστίθεται και στο 4ο Επιστημονικό Πεδίο.

Εξάλλου, για την εισαγωγή στο Τμήμα Τουριστικών Σπουδών του Πανεπιστημίου Πειραιά και στο Τμήμα Οικονομικής και Διοίκησης Τουρισμού του Πανεπιστημίου Αιγαίου, οι υποψήφιοι φοιτητές εξετάζονται υποχρεωτικά στο ειδικό μάθημα ξένης γλώσσας «Αγγλικά».

Επίσης, στο Τμήμα Τουριστικών Επιχειρήσεων του ΤΕΙ Δυτικής Ελλάδας οι υποψήφιοι φοιτητές εξετάζονται υποχρεωτικά σε ένα από τα εξής ειδικά μαθήματα ξένων γλωσσών: Αγγλικά, Γαλλικά, Γερμανικά, Ιταλικά.

Σημειώνεται, τέλος, ότι όσοι υποψήφιοι ενδιαφέρονται για εισαγωγή στα ανωτέρω τμήματα με τη διαδικασία του 10%, χωρίς νέα εξέταση, απαιτείται να είχαν εξεταστεί επιτυχώς στην αντίστοιχη ξένη γλώσσα το έτος που συμμετείχαν στις εξετάσεις.

Πηγή: ΑΠΕ-ΜΠΕ
ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ


29 χρόνια από την δολοφονία του Π. Μπακογιάννη από τον προνομιούχο ισοβίτη Δ. Κουφοντίνα



Σαν σήμερα, 7:58 το πρωί , 26 Σεπτεμβρίου του 1989 όταν τρεις τρομοκράτες της 17Ν ανάμεσα τους και ο προνομιούχος 11 φορές ισοβίτης Δημήτρης Κουφοντίνας, πυροβόλησαν με δύο 45άρια πιστόλια και τραυμάτισαν θανάσιμα τον βουλευτή της Νέας Δημοκρατίας, Παύλο Μπακογιάννη. 

Ο βουλευτής της Νέας Δημοκρατίας, περπατάει προς το γραφείο του στην οδό Ομήρου, μόνος αφού το προηγούμενο βράδυ είχε ξενυχτήσει σε συζητήσεις με τον Συνασπισμό και επέμενε να ξεκουραστεί ο άνδρας της ασφάλειας του που είχε ξενυχτήσει . 


Φτάνοντας στο γραφείο του, καθώς ανέβαινε τα σκαλιά της εισόδου τον περικυκλώνουν οι ίδιοι του οι δολοφόνοι. Του έριξαν 4 σφαίρες με την τελευταία να κόβει το νήμα της ζωής του. 

Ο Μπακογιάννης κηδεύτηκε στο Καρπενήσι, στις 29 Σεπτεμβρίου 1989 παρουσία πλήθος κόσμου, που φώναζαν συνθήματα κατά της τρομοκρατίας.

Η δολοφονική επίθεση εναντίον του απ’ την 17 Νοέμβρη ξένισε ακόμα και υποστηρικτές της και η αιτιολογία που χρησιμοποίησε η 17Ν για την δολοφονία του ήταν :

«Αποφασίσαμε λοιπόν να εκτελέσουμε τον απατεώνα και ληστή του λαού Μπακογιάννη. Ο κύριος αυτός είναι υπεύθυνος όχι μόνο γιατί έκλεψε τα πρώτα 60 εκατομμύρια του ιδρυτικού κεφαλαίου της Γραμμής αλλά και για τις εκατοντάδες εκατομμύρια που είτε έκλεψε μαζί με τον συνεργάτη του Κοσκωτά για την αύξηση του μετοχικού κεφαλαίου Γραμμής, αλλά και για την αγορά μέσω της Γραμμής της Τράπεζας Κρήτης» (απόσπασμα από τη 12σέλιδη προκήρυξη που εστάλη στην «Ελευθεροτυπία» στις 9 Οκτωβρίου 1989).




Καρέ καρέ ο απαγωγέας και τα 10χρονα στην Κύπρο


Σύμφωνα με το sigmalive.com, σήμερα, ο 35χρονος φερόμενος απαγωγέας οδηγήθηκε ενώπιον δικαστηρίου, το οποίο διέταξε την οκταήμερη κράτησή του. 

 Όσον αφορά στον λόγο που κρατήθηκε τόσες ώρες ο 35χρονος στο διαμέρισμά του, ο Αντρέας Αγγελίδης ανέφερε ότι από τη στιγμή που ήταν ο κάτοχος/ιδιοκτήτης του διαμερίσματος, θα έπρεπε η έρευνα να γίνει στην παρουσία και γι' αυτό υπήρχε αυτό το χρονικό διάστημα, και αυτά τα θέματα τα είχαν κρίνει οι ανακριτές για τις εξετάσεις που έπρεπε να γίνουν.

To sigmalive.com παρουσιάζει βίντεο που απεικονίζει καρέ καρέ τη στιγμή που ο απαγωγέας οδηγεί τα 10χρονα στο διαμέρισμά του.



Ο 35χρονος δράστης, Γιώργος Νικολάου, από τη Λευκωσία, ο οποίος τελευταία διέμενε στη Λάρνακα, είναι προγραμματιστής ιστοσελίδων. Ο Νικολάου ομολόγησε την απαγωγή και επέμενε να λέει ότι το έκανε για να ζητήσει λύτρα. Ωστόσο, δεν έγινε πιστευτός από τους ανακριτές, οι οποίοι επί ώρες εξέταζαν τα προσωπικά του αντικείμενα στο διαμέρισμα, ηλεκτρονικούς υπολογιστές, τηλέφωνα κ.λπ. αναζητώντας απαντήσεις για τα κίνητρα της απαγωγής.

Σύμφωνα με αστυνομικές πληροφορίες δεν επιβεβαιώνεται το σενάριο εμπλοκής και δεύτερου προσώπου στην υπόθεση. Ο εντοπισμός των παιδιών και η σύλληψη του υπόπτου, έγιναν χάρη στην παρατηρητικότητα πολιτών και τη συνεργασία τους με την Αστυνομία.

Τα παιδιά διακομίσθηκαν στο Νοσοκομείο Λάρνακας, όπου κρατήθηκαν για προληπτικούς λόγους.






Δηλώσεις Παναγιωτόπουλου - Καραγκούνη για την αναστολή της έρευνας για την εθνική τραγωδία στο Μάτι



Ο Τομεάρχης Δικαιοσύνης της Νέας Δημοκρατίας, βουλευτής Καβάλας κ. Ν. Παναγιωτόπουλος και ο Αναπληρωτής Τομεάρχης Δικαιοσύνης, βουλευτής Αιτωλοακαρνανίας, κ. Κ. Καραγκούνης, με αφορμή τη χθεσινή παραγγελία της Εισαγγελέως του Αρείου Πάγου για αναστολή της έρευνας για την εθνική τραγωδία στο Μάτι, επισκέφθηκαν τον προϊστάμενο της Εισαγγελίας Αθηνών, κ. Ηλία Ζαγοραίο, και έκαναν τις ακόλουθες δηλώσεις:

Ν. Παναγιωτοπουλος: «Προσήλθαμε σήμερα εδώ, στον προϊστάμενο της Εισαγγελίας Αθηνών, για να ζητήσουμε διευκρινίσεις για τη συνέχεια της εισαγγελικής έρευνας σχετικά με την τραγωδία στο Μάτι, ιδίως μετά την χθεσινή ξαφνική παραγγελία της εισαγγελέως του Αρείου Πάγου, που ήδη έχει ανασκευαστεί με νεότερη οδηγία, προφανώς λόγω αντίστοιχης αντίδρασης μας αλλά και του θορύβου που έχει προκληθεί στην Ελληνική κοινωνία. Η θέση μας είναι ότι η έρευνα πρέπει να συνεχίσει με ταχύτατους ρυθμούς, αυτό απαιτούν οι οικογένειες των θυμάτων, αλλά αυτό απαιτεί και ολόκληρη η ελληνική κοινωνία». 

Κ. Καραγκούνης: «Ανεξάρτητα από οποιοδήποτε έγγραφο οποιασδήποτε αρχής, θα πρέπει να κληθούν άμεσα τα υπαίτια πρόσωπα μέχρι σήμερα. Η κοινωνία βοά, είχαμε μια ανείπωτη τραγωδία, ο κόσμος ζητάει εξηγήσεις. Και είμαστε εδώ γιατί πρέπει η δικαιοσύνη να κάνει το αυτονόητο, να συνεπικουρήσει για να έρθουν γρήγορα οι υπαίτιοι στο φως, να έρθουν γρήγορα όσοι φταίνε γι’ αυτή τη τραγωδία, να αποδοθούν ευθύνες, να αποδοθεί δικαιοσύνη».




Έρχονται κατασχέσεις για τα απλήρωτα "χαράτσια" του ν. Κατρούγκαλου



Με κατασχέσεις κινδυνεύουν από την 1η Οκτωβρίου 200.000 ελεύθεροι επαγγελματίες που έχασαν έστω και μία δόση για την εξόφληση των ανείσπρακτων ασφαλιστικών "χαρατσιών" του νόμου Κατρούγκαλου. Μάλιστα, είναι για πρώτη φορά που μπαίνουν στο στόχαστρο των αναγκαστικών μέτρων είσπραξης οφειλές του 2017. Το συνολικό ύψος τους φτάνει ακόμα και τα 750 εκατ. ευρώ.

Και αυτό γιατί από την παραπάνω ημερομηνία και έπειτα θα ξεκινήσει η μεταφορά των νέων αυτών –ληξιπρόθεσμων– χρεών των ελεύθερων επαγγελματιών στο Κέντρο Είσπραξης Ασφαλιστικών Οφειλών (ΚΕΑΟ). 

Αυτό θα αναλάβει από εκεί και έπειτα την είσπραξή τους, υπό την απειλή επιβολής κατασχέσεων στους τραπεζικούς λογαριασμούς των επαγγελματιών. 

Έτσι, την ίδια ώρα που η κυβέρνηση έχει εξαγγείλει "μειώσεις" στις εισφορές τους για το 2019, ετοιμάζεται να εντατικοποιήσει το "κυνήγι" των επαγγελματιών. Άμεσος στόχος του υπ. Εργασίας δεν είναι άλλος από την κατεπείγουσα αύξηση των εσόδων από ασφαλιστικές εισφορές. Κάτι τέτοιο έχει τεράστια σημασία για την κυβέρνηση, καθώς μέχρι τέλος του τρέχοντος έτους θα επιχειρήσει με κάθε δυνατό τρόπο να "φουσκώσει" τα πλεονάσματα των ασφαλιστικών ταμείων και συνολικότερα του κρατικού Προϋπολογισμού, προκειμένου να ενισχύσει τη διαπραγματευτική θέση της περί μη εφαρμογής των περικοπών στις συντάξεις το 2019.

Τι αλλάζει, ποιοι θα πληγούν

"Όπλο" προς αυτή την κατεύθυνση είναι και τα ανείσπρακτα "χαράτσια" του 2017, τα οποία θα μεταφερθούν από τον επόμενο μήνα στη δικαιοδοσία του ΚΕΑΟ.

Υπενθυμίζεται πως μέχρι και σήμερα στο ΚΕΑΟ μεταφέρονταν συνεχώς μόνο ληξιπρόθεσμες οφειλές οι οποίες είχαν "γεννηθεί" έως και την 31η Δεκεμβρίου 2016.

Έτσι, η αύξηση η οποία σημειώνεται τελευταία, κάθε τρίμηνο, στα συνολικά χρέη εργοδοτών, επαγγελματιών και αγροτών προς τα Ταμεία (33,8 δισ. ευρώ το β' τρίμηνο του 2018, έναντι 31,7 δισ. το προηγούμενο) σημειωνόταν μόνο λόγω μεταφοράς χρεών προ του 2017 και όχι εκείνων που "γεννήθηκαν" από την 1η Ιανουαρίου του 2017 και έπειτα.

Το αργότερο έως τέλος του 2018 θα πρέπει να αναμένεται νέα "έκρηξη" οφειλών προς τα Ταμεία...

Και αυτό γιατί την ερχόμενη Παρασκευή, 28 Σεπτεμβρίου, λήγει η προθεσμία για την καταβολή της 5ης και τελευταίας δόσης εξόφλησης των χρεών τα οποία δημιούργησαν οι ελεύθεροι επαγγελματίες προς τα Ταμεία από την 1η Ιανουαρίου έως και την 31η Δεκεμβρίου του 2017.

Τα χρέη αυτά "γεννήθηκαν" επειδή οι υπόχρεοι επαγγελματίες δεν κατέβαλαν πέρσι εμπρόθεσμα τις τρέχουσες ασφαλιστικές εισφορές τους βάσει του εισοδήματός τους. Από τις μη καταβληθείσες περσινές εισφορές προέκυψαν χρεωστικά υπόλοιπα.

Αυτά, πιο συγκεκριμένα, προέρχονται από εισφορές οι οποίες:

- Δεν καταβλήθηκαν καθόλου. Δηλαδή, οι υπόχρεοι επαγγελματίες δεν πλήρωσαν ούτε σεντ για εισφορές υπέρ των Ταμείων.

- Καταβλήθηκαν εν μέρει. Με άλλα λόγια, έγιναν από τους υπόχρεους μόνο καταβολές "έναντι".

- Προέκυψαν από τον επαναϋπολογισμό των εισφορών του 2017 με βάση το καθαρό δηλωτέο εισόδημα του 2016 (εφόσον αυτό ήταν υψηλότερο του 2015 και πάνω από 7.032 ευρώ).

Η παραπάνω προθεσμία (ή όποια άλλη μελλοντική, στην περίπτωση που δοθεί παράταση από πλευράς ΕΦΚΑ) δεν αφορά πρακτικά μόνο την 5η δόση των χρεωστικών υπολοίπων του 2017, αλλά και όλες τις προηγούμενες οι οποίες δεν καταβλήθηκαν.

Επομένως, όποιος δεν πλήρωσε κάποια από τις προηγούμενες δόσεις ή όλες τις προηγούμενες  (δηλαδή από την 1η έως και την 4η), μπορεί έως την παραπάνω ημερομηνία να τις εξοφλήσει έτσι ώστε να μην καταστούν ληξιπρόθεσμες.

Εφόσον οι οφειλές του 2017 δεν θα εξοφληθούν έως και τις 28/9, θα καταστούν ληξιπρόθεσμες. Αυτό σημαίνει πως θα μεταφερθούν αυτομάτως στο ΚΕΑΟ. Και από εκεί και πέρα ο εν λόγω φορέας θα στείλει ειδοποιητήρια, με τα οποία θα καλεί τους οφειλέτες των Ταμείων να εξοφλήσουν τις οφειλές τους εφάπαξ ή τμηματικά, δηλαδή σε 12 δόσεις μέσω της "πάγιας ρύθμισης".

Τον Οκτώβριο η εκκαθάριση του 2017 για τα "μπλοκάκια"

Τον ερχόμενο μήνα αναμένεται να έχει ολοκληρωθεί η εκκαθάριση των εισφορών του 2017 για τους παράλληλα απασχολούμενους και τους αμειβόμενους με δελτίο παροχής υπηρεσιών ("μπλοκάκι").

Με άλλα λόγια, από τα μέσα του Οκτωβρίου και έπειτα θα σταλούν ειδοποιητήρια στους παραπάνω ασφαλισμένους για το αν προκύπτει πιστωτικό ή χρεωστικό υπόλοιπο. Όσοι έχουν χρεωστικό υπόλοιπο, θα πρέπει να το εξοφλήσουν σε 5 ισόποσες μηνιαίες δόσεις (έως τον Φεβρουάριο-Μάρτιο του 2019) παράλληλα με την καταβολή των τρεχουσών εισφορών. Όσων παράλληλα απασχολούμενων και "μπλοκάκηδων" τα χρεωστικά υπόλοιπα δεν εξοφληθούν, θα μεταφερθούν άμεσα στο ΚΕΑΟ. Όσοι έχουν πιστωτικό υπόλοιπο θα τους επιστραφεί, εφόσον δεν έχουν ληξιπρόθεσμες οφειλές προς τα Ταμεία.

του Δημήτρη Κατσαγάνη
Πηγή : capital.gr


Συνελήφθη 55χρονος ημεδαπός για πορνογραφία ανηλίκων, μέσω διαδικτύου



Η Διεύθυνση Δίωξης Ηλεκτρονικού Εγκλήματος, σε συνεργασία με την Υποδιεύθυνση Δίωξης Ηλεκτρονικού Εγκλήματος Βορείου Ελλάδος, σχημάτισε δικογραφία τακτικής διαδικασίας 55χρονου ημεδαπού για πορνογραφία ανηλίκων, μέσω διαδικτύου.

Ειδικότερα η διερεύνηση της υπόθεσης ξεκίνησε ύστερα από καταγγελία στην Υποδιεύθυνση Δίωξης Ηλεκτρονικού Εγκλήματος Βορείου Ελλάδος, σύμφωνα με την οποία σε διαδικτυακή ιστοσελίδα-web server, υπάρχουν διαθέσιμα προς κατοχή και διαμοιρασμό, πλήθος αρχείων με υλικό πορνογραφίας ανηλίκων, καθώς και ηλεκτρονικά ίχνη του ατόμου που φαίνεται να κατέχει την εν λόγω ιστοσελίδα.

Τα στοιχεία τέθηκαν υπόψη του Συμβουλίου Πλημμελειοδικών Θεσσαλονίκης, το οποίο εξέδωσε βούλευμα για την άρση του απορρήτου των επικοινωνιών, ενώ από την άμεση ψηφιακή – διαδικτυακή αστυνομική έρευνα και κατόπιν επικοινωνίας με τους εμπλεκόμενους παρόχους, προέκυψε η οικιακή σύνδεση διαδικτύου του 55χρονου.

Στη συνεχεία το προανακριτικό υλικό υποβλήθηκε λόγω τοπικής αρμοδιότητας στη Διεύθυνση Δίωξης Ηλεκτρονικού Εγκλήματος και στις 18 Σεπτεμβρίου 2018 κλιμάκιο αστυνομικών μετέβη στην οικία του 55χρονου σε περιοχή της Αττικής όπου διεξήγαγε έρευνα, κατά τη διάρκεια της οποίας βρέθηκαν και κατασχέθηκαν, (4) εξωτερικοί σκληροί δίσκοι ηλεκτρονικού υπολογιστή, που χειρίζονταν αποκλειστικά ο 55χρονος.

Η σχηματισθείσα δικογραφία υποβλήθηκε στην Εισαγγελία Πρωτοδικών Αθηνών, ενώ τα κατασχεθέντα ψηφιακά πειστήρια έχουν αποσταλεί στη Διεύθυνση Εγκληματολογικών Ερευνών για περαιτέρω εργαστηριακή διερεύνηση.




Oμιλία Κυριάκου Μητσοτάκη σε εκδήλωση για την επιχειρηματικότητα



Χαίρομαι που βρίσκομαι σήμερα σε μία ενδιαφέρουσα εκδήλωση η οποία με τον τρόπο της σηματοδοτεί και τη δική μας αντίληψη, όχι για τις επιχειρηματικές αλλά για τις πολιτικές συνεργασίες, καθώς η Δράση έχει επιλέξει εδώ και δύο χρόνια να υποστηρίξει την προσπάθεια που είχε κάνει η Ν.Δ. για μια ποιοτική και ουσιαστική πολιτική διεύρυνση. Επομένως μια συστράτευση διά της απορροφήσεως, αυτό το οποίο έχουμε πετύχει μέσα από τη συνεργασία την οποία έχουμε κάνει.

Με πολύ μεγάλο ενδιαφέρον μελέτησα την έρευνα την οποία έκανε για λογαριασμό του Παρατηρητηρίου η MARC και ο κ. Γεράκης, από την οποία νομίζω ότι μπορούν να βγουν ορισμένα πολύ χρήσιμα συμπεράσματα. Αλλά αυτή η έρευνα μας δίνει και την ευκαιρία να προβληματιστούμε γύρω από θέματα τα οποία από τη φύση τους είναι αρκετά περίπλοκα. Θα ξεκινήσω προσυπογράφοντας αυτό το οποίο είπανε όλοι οι ομιλητές, αλλά και ο Θόδωρος στην εισαγωγική του τοποθέτηση, πως το ελατήριο της οικονομικής ανάπτυξης δεν λειτουργεί με τρόπο αυτόματο. Δεν είναι καθόλου νομοτελειακό το γεγονός ότι μια οικονομία, η οποία έχει χάσει το 25% του Α.Ε.Π. της τα τελευταία 8 με 9 χρόνια, θα ανακάμψει γιατί θα πετύχει δυναμικούς ρυθμούς ανάπτυξης, μόνο και μόνο επειδή υπέστη ένα πολύ μεγάλο τραύμα. Μια ύφεση, η οποία είναι πρωτοφανής για τα δεδομένα της μεταπολεμικής Ευρώπης -γιατί αυτό συνέβη στην Ελλάδα, να μην έχουμε καμία αυταπάτη.

Για να μπορέσει να εκτιναχθεί το ελατήριο της ανάπτυξης και να πετύχουμε ρυθμούς ανάπτυξης πολύ μεγαλύτερους από τους σημερινούς -δηλαδή, με άλλα λόγια, για να μπορέσουμε να καλύψουμε ένα μέρος της απόστασης που μας χωρίζει πια από τον Ευρωπαϊκό μέσο όρο- πρέπει να υλοποιήσουμε ένα πολύ συγκεκριμένο μείγμα αναπτυξιακών πολιτικών, το οποίο έχω περιγράψει σε πολλές ευκαιρίες. Και είχα την ευκαιρία να μιλήσω αναλυτικά για αυτό στην πρόσφατη ομιλία, την οποία έκανα στη Διεθνή Έκθεση Θεσσαλονίκης. Θα έχουμε μία ευκαιρία -δεν ξέρω πόσες ευκαιρίες θα έχουμε ακόμα- στην οποία θα εισρεύσουν στη χώρα σημαντικά κεφάλαια αναζητώντας καλές αποδόσεις, θα την έχουμε, κατά την εκτίμησή μου, μετά από μια μεγάλη πολιτική αλλαγή. Το ερώτημα είναι με ποιον τρόπο θα την αξιοποιήσουμε και πως θα μπορέσουμε να χρησιμοποιήσουμε αυτό το πρώτο εφαλτήριο εισροής κεφαλαίων για να μπορέσουμε να κάνουμε πραγματικές μεταρρυθμίσεις, που θα αλλάξουν το ίδιο το παραγωγικό μοντέλο της οικονομίας μας. Και αυτή είναι και η μεγάλη πρόκληση για εμάς, καθώς σχεδιάζουμε τη σειρά των μεταρρυθμίσεων τις οποίες πρέπει να υλοποιήσουμε την επόμενη μέρα. Δεν αρκεί μόνο να ξέρουμε τι μεταρρυθμίσεις θα κάνουμε. Έχει μεγάλη σημασία να ξέρουμε και πόσο γρήγορα μπορούμε να τις κάνουμε. Ποιες είναι οι πρώτες μεταρρυθμίσεις οι οποίες είναι οι πιο σημαντικές και ποιες πρέπει να ακολουθήσουν στη συνέχεια.


Θα σταθώ σύντομα σε τρία ζητήματα τα οποία έθιξαν όλοι οι ομιλητές. Πρώτον στα ζητήματα της φορολογίας. Αποτελεί αδιαπραγμάτευτη δέσμευση δική μου, αλλά και της Ν.Δ. ότι η φορολογία θα μειωθεί. Και θα μειωθεί η φορολογία με έναν τρόπο που δεν θα θέσει σε κίνδυνο τους συμφωνημένους μέχρι σήμερα δημοσιονομικούς στόχους της χώρας. Αυτό σημαίνει δηλαδή, ότι η μείωση της φορολογίας θα πρέπει να συνοδεύεται και από έναν περαιτέρω εξορθολογισμό των κρατικών δαπανών. Όταν μιλάμε για μείωση της φορολογίας, έχουμε υπόψιν μας ένα συγκροτημένο σχέδιο παρεμβάσεων στη φορολογία, που δεν περιορίζονται απλά στη μείωση του φορολογικού συντελεστή, παραδείγματος χάριν για τις επιχειρήσεις. Είναι εξαιρετικά θετικό το γεγονός ότι αυτή η μείωση αναγνωρίζεται ως σημαντική για την επιχειρηματική κοινότητα, δεν περιοριζόμαστε όμως μόνο εκεί. Όπως δεν περιοριζόμαστε μόνο και στη δέσμευσή μας να μειώσουμε τη φορολογία για τα μερίσματα, κάτι το οποίο είναι εξαιρετικά σημαντικό για τις μικρομεσαίες επιχειρήσεις. Ενώ η μείωση της φορολογίας εισοδήματος μπορεί να είναι πιο σημαντική για τις μεγαλύτερες επιχειρήσεις ή τουλάχιστον για τις επιχειρήσεις, οι οποίες δημιουργούν κέρδη. Έχουμε δεσμευτεί και έχω δεσμευτεί προσωπικά, ότι η φορολογική μεταρρύθμιση, την οποία θα προτείνουμε και θα ψηφίσουμε, εφόσον μας εμπιστευτεί ο Ελληνικός λαός, τους πρώτους δύο μήνες της επόμενης διακυβέρνησης, θα είναι μια φορολογική μεταρρύθμιση συνολική, την οποία θα ήθελα να δω να μην αλλάζει τουλάχιστον σε ορίζοντα πενταετίας. Προφανώς θα αποτελεί μια πολιτική δέσμευση, η οποία είναι εξαρτημένη από τις πολιτικές εξελίξεις. Στέλνει όμως και ένα μήνυμα στην επιχειρηματική κοινότητα, για το πόσο σημαντική είναι, ακριβώς, αυτή η φορολογική σταθερότητα και ότι δεν μπορούμε συνέχεια να πειραματιζόμαστε με τους φορολογικούς συντελεστές, ανάλογα με τα δημοσιονομικά αποτελέσματα. Ένα μεγάλο ερώτημα το οποίο εγείρεται πάντα όταν συζητάμε για τη μείωση των φορολογικών συντελεστών, είναι ποια θα είναι η επίπτωσή τους, τελικά, στα έσοδα.

Ξέρουμε πολύ καλά -και τουλάχιστον αυτό ισχυρίζονται πολλοί οικονομολόγοι οι οποίοι έχουν μελετήσει φορολογικές συμπεριφορές- ότι από ένα επίπεδο φορολογίας και πάνω η περαιτέρω αύξηση της φορολογίας δεν οδηγεί κατ’ ανάγκη σε πρόσθετα έσοδα. Οδηγεί συχνά σε μειωμένα έσοδα και σίγουρα έχει αρνητικές επιπτώσεις στην ανάπτυξη. Και νομίζω ότι έχουμε βάσιμους λόγους να πιστεύουμε ότι έχουμε ξεπεράσει αυτό το όριο συνολικής φορολογικής επιβάρυνσης, που δεν ενισχύει ουσιαστικά τα κρατικά ταμεία. Άρα, η μείωση της φορολογίας σε ένα στατικό μοντέλο, θα μπορούσε να υπολογίσει κανείς ότι θα σήμαινε και μείωση των εσόδων. Η εκτίμησή μου είναι ότι αυτό τελικά δεν θα συμβεί διότι θα υπάρχει ένα πρόσθετο κίνητρο για τη βελτίωση της φορολογικής συμμόρφωσης. Αυτό λέγαμε πριν για τον λόγο ύπαρξης πολλές φορές των μικρών εταιρειών, οι οποίες κινούνται, ενδεχομένως, σε μια γκρίζα ζώνη όπου δεν αισθάνονται ότι έχουν την άνεση ή είναι υποχρεωμένες από τα πράγματα να μην δηλώσουν όλο το εισόδημα, γιατι είναι ο μόνος τρόπος για να μπορέσουν να επιβιώσουν.

Ταυτόχρονα, όμως, σχεδιάζουμε και μια σειρά από φορολογικά κίνητρα, τα οποία είναι εμπροσθοβαρή. Αφορούν νέες επενδύσεις. Π.χ. υπεραποσβέσεις σε παραγωγικές επενδύσεις ή φορολογικά κίνητρα  τα οποία θα ενθαρρύνουν συγχωνεύσεις, συνεργασίες ή δυνατότητα εταιριών να χορηγούν μετοχές ή δικαιώματα μετοχών στους εργαζόμενους. Γιατί επιμένω πολύ σε αυτό; Διότι  συμφωνώ απόλυτα με αυτό το οποίο είπε ο Μάρκος,  ότι οι επιτυχημένες εταιρείες του μέλλοντος, είναι εταιρείες στις οποίες οι εργαζόμενοι είναι ταυτόχρονα και μέτοχοι. Αυτό είναι σίγουρα πιο εύκολο όταν ξεκινάει μια εταιρεία από το μηδέν, ένα start up με επενδυτές, αλλά δεν σημαίνει ότι δεν μπορούν και ώριμες επιχειρήσεις να χρησιμοποιήσουν τα εργαλεία αυτά για να κάνουν τους εργαζόμενούς τους συμμέτοχους στην κοινή επιχειρηματική προσπάθεια, και έχω κάθε διάθεση να ενθαρρύνω όσο το δυνατόν  περισσότερο τέτοιου είδους κινήσεις.


Και βέβαια στέκομαι ιδιαίτερα στη φορολόγηση της εργασίας. Μετά από εκτεταμένες συζητήσεις που έχω κάνει με πολλούς επιχειρηματίες σε ένα μεγάλο δείγμα ελληνικών επιχειρήσεων έχω πειστεί απόλυτα ότι στο πλαίσιο της αναμόρφωσης του ασφαλιστικού συστήματος -έτσι όπως τουλάχιστον το προτείνουμε ως Νέα Δημοκρατία- δεν μπορούμε να αφήσουμε απ’ έξω τη μείωση των εισφορών. Σε πρώτη φάση σχεδιάζουμε  μια μείωση των εισφορών στην κύρια σύνταξη, από το 20% στο 15% σε μια τετραετία, σε συνδυασμό με την εισαγωγή κεφαλαιοποιητικών στοιχείων στο ασφαλιστικό μας σύστημα, για τον δεύτερο πυλώνα  τουλάχιστον. Η απάντηση είναι, προφανώς και θα είναι αφορολόγητος κουμπαράς,

Σήμερα, ένας νέος εργαζόμενος δεν έχει καμία ουσιαστική κουλτούρα αποταμίευσης. Και δεν έχει καμία κουλτούρα αποταμίευσης, γιατί πολύ απλά δεν πιστεύει ότι θα πάρει καμία σύνταξη. Κατά συνέπεια το κίνητρο να δουλέψει “μαύρα”, είναι ένα κίνητρο το οποίο δεν αφορά μόνο το πρόσθετο εισόδημα το οποίο θα έχει διότι ένα μέλος της αμοιβής του δεν θα φορολογείται. Είναι όμως και ένα κίνητρο διότι δεν θα καταβάλει εισφορές σε ένα σύστημα το οποίο πιστεύει ο ίδιος ότι δεν πρόκειται ποτέ να αφορά τον ίδιο. Κατά συνέπεια η έννοια του ατομικού κουμπαρά για τους νέους εργαζόμενους σκοπεύει ακριβώς στο να αλλάξουμε αυτή την κουλτούρα. Ένας προσωπικός αποταμιευτικός λογαριασμός τον οποίον θα μπορεί να διαχειρίζεται ο ίδιος και να κάνει τις βασικές επενδυτικές επιλογές ο ίδιος. Μπορεί να είναι κρατικός, μπορεί να είναι ιδιωτικός, πάντα όμως υπό την αυστηρή επίβλεψη του Κράτους, εν προκειμένω  της Τράπεζας της Ελλάδος, η οποία έχει και την εποπτεία του ασφαλιστικού συστήματος. Αλλά  με ιδιοκτησία του κουμπαρά και δυνατότητα ο ίδιος, ο νέος εργαζόμενος να γνωρίζει, ότι από αυτό θα έχει ένα συμπληρωματικό συνταξιοδοτικό απόθεμα, όταν έρθει η ώρα να βγει στη σύνταξή του.

Δεν ανακαλύπτουμε την πυρίτιδα. Θέλω να είμαι τελείως ξεκάθαρος. Όλες οι ευρωπαϊκές χώρες έχουν προσθέσει κεφαλαιοποϊητικά χαρακτηριστικά σε συστήματα τα οποία όπως τον πρώτο πυλώνα, εν πολλοίς παραμένουν αναδιανεμητικά . Κατά συνέπεια το ίδιο πρέπει να γίνει και στη χώρα μας. Και βέβαια ισχύει απολύτως αυτό το οποίο είπε ο Μάρκος, το πόσο δύσκολο είναι σήμερα για επιχειρήσεις να κρατήσουν, ειδικά τους καλούς εργαζόμενους σε ένα περιβάλλον έντονου ανταγωνισμού και γιατί πια η ανταγωνιστικότητα των επιχειρήσεων υπονομεύεται από το πρόσθετο κόστος για τις επιχειρήσεις, το οποίο κυρίως έχει να κάνει με τη συνεισφορά τους στην ασφάλιση του εργαζόμενου. Είναι ένα πραγματικό πρόβλημα, υπάρχει μεγάλη κινητικότητα εργαζομένων σήμερα, έχουμε εργαζόμενους και ακόμα σήμερα παρά τα προβλήματά μας, το ακαδημαϊκό μας σύστημα παράγει καλούς πτυχιούχους, ειδικά στους τομείς των stem, της τεχνολογίας και της επιστήμης, οι οποίοι ενδεχομένως να ξεκινάνε και με  έναν βασικό μισθό ο οποίος να είναι  ανταγωνιστικός, αλλά όταν προσθέσουμε πάνω φορολογία και ασφαλιστικές επιβαρύνσεις,  σύντομα παύουμε να είμαστε πια ανταγωνιστικοί και ως προς την εργασία και αυτό είναι ένα μεγάλο πρόβλημα το οποίο πρέπει να αντιμετωπίσουμε. 

Δεύτερη διαφάνεια. Δεν δώσαμε μεγάλη βαρύτητα γιατί από μόνη της είναι ένα ξεχωριστό θέμα, αφορά το ανθρώπινο δυναμικό και τη δυσκολία των επιχειρήσεων να βρουν και να προσλάβουν το στελεχιακό δυναμικό το οποίο χρειάζονται για να υποστηρίξουν την ανάπτυξή τους. Όταν μιλάμε για κεφάλαιο δεν μιλάμε μόνο για το οικονομικό κεφάλαιο, μιλάμε και για το ανθρώπινο κεφάλαιο. Θα είναι μια τεράστια πρόκληση για μένα προσωπικά, αλλά και για τη χώρα, το πως θα εναρμονίσουμε τις ανάγκες της αγοράς εργασίας με την εκπαίδευση συνολικά. Και όταν μιλάμε για εκπαίδευση συνολικά, μιλάμε για το τι διδάσκουμε στα σχολεία μας -οι βασικές δεξιότητες- τι κάνουμε με την επαγγελματική εκπαίδευση, τι κάνουν τα πανεπιστήμια, τι κάνουμε με τη δια βίου εκπαίδευση και σε διαδικασίες γρήγορης πιστοποίησης στις οποίες πια θα πρέπει να επενδύσουμε. Διότι σήμερα πια κανείς δεν μπορεί να θεωρεί ότι εξαντλεί τη γνώση του παίρνοντας ένα πτυχίο  πανεπιστημίου. Φυσικά οι ίδιες οι επιχειρήσεις  έχουν να παίξουν ένα πάρα πολύ σημαντικό ρόλο. Δεν θα επεκταθώ σε αυτό γιατί από μόνο του είναι ένα τεράστιο κεφάλαιο. Θέλω απλά να γνωρίζετε ότι για εμένα αποτελεί κομβική δέσμευση να αναγάγω αυτό το οποίο λέμε skill gap και το να βρούμε τρόπο να το γεφυρώσουμε όχι μόνο σε εθνική πρόκληση, αλλά να το αναγάγουμε σε πρώτη προτεραιότητα της επόμενης κυβέρνησης της Ν.Δ.

Και έρχομαι τώρα στο τρίτο κεφάλαιο της παρουσίασης το οποίο συζητήθηκε περισσότερο, το μέγεθος, τα κίνητρα για συγχωνεύσεις. Γιατί υπάρχει αυτή  η διστακτικότητα στην ελληνική επιχειρηματικότητα για περισσότερες συγχωνεύσεις ή περισσότερες συνεργασίες; Θα μοιραστώ μαζί σας και τις προσωπικές μου εμπειρίες από την εποχή που εργαζόμουν στον ιδιωτικό τομέα, στην χρηματοδότηση μικρομεσαίων επιχειρήσεων. Οι προκλήσεις που αντιμετώπιζα τότε δεν είναι πολύ διαφορετικές από αυτές που περιγράφονται στην έρευνα σήμερα. Διότι, όταν μια εταιρεία venture capital προσεγγίζει μια επιχείρηση για να τη χρηματοδοτήσει, στην ουσία αυτό που λες στον επιχειρηματία είναι “κάνε με εμένα συμμέτοχο στην επιχείρησή σου, αλλά μείνε με ένα μικρότερο κομμάτι της εταιρείας σου, γιατί τελικά η εταιρεία θα αξίζει περισσότερα και θα σε βοηθήσω να μεγαλώσεις την εταιρεία, αλλά το μικρότερο κομμάτι το οποίο έχεις θα αξίζει τελικά περισσότερα από το μεγαλύτερο κομμάτι μιας  μικρής επιχείρησης”. Καλύτερα μικρό κομμάτι μιας μεγάλης επιχείρησης παρά μεγάλο κομμάτι μιας μικρής.  Υπάρχει μεγάλη δυσκολία να πειστεί ο έλληνας επιχειρηματίας ότι αυτό είναι μια πραγματικότητα. Είναι ζήτημα κουλτούρας και ζήτημα παραδειγμάτων και σίγουρα είναι και ζήτημα κινήτρων αν και δεν πιστεύω ότι από μόνα τους τα κίνητρα  μπορούν να κάνουν όλη την διαφορά.  

Υπάρχει ένα βασικό ζήτημα εμπιστοσύνης. Είμαστε μια κοινωνία χαμηλής εμπιστοσύνης και αυτό το πρόβλημα διατρέχει συνολικά, οριζόντια, κάθετα  εγκάρσια το πολιτικό σύστημα αλλά και την ίδια την οργάνωση της κοινωνίας μας. Η εμπιστοσύνη δεν χτίζεται εύκολα. Σίγουρα, όμως, το πολιτικό σύστημα θα πρέπει να δώσει βασικά δείγματα αξιοπιστίας για να αρχίσει να χτίζει αυτή τη σχέση εμπιστοσύνης σε πρώτη φάση από πάνω προς τα κάτω δια της δύναμης του παραδείγματος -δεν υπάρχει καλύτερη απόδειξη αξιοπιστίας από το να τηρείς τον λόγο σου, να μην υπόσχεσαι πράγματα τα οποία  δεν μπορείς να κάνεις και την επόμενη μέρα να κάνεις αυτά που έχεις πει και αυτό είναι κάτι το οποίο γίνεται συν τω χρόνω. Πρέπει να δοκιμαστείς στην βάσανο της απόδειξης ότι πραγματικά εννοείς αυτά που λες γιατί η κοινωνία  θα είναι πάντα καχύποπτη.

Παραταύτα υπάρχουν και σήμερα αρκετά παραδείγματα συνεργασίας. Στον πρωτογενή τομέα  έχουμε πια πολλά συνεργατικά σχήματα, διότι εκεί ενδεχομένως οι αγρότες μας να καταλαβαίνουν ότι πραγματικά μόνοι τους δεν μπορούν.  Έχουμε κάθε λόγο εμείς,  να ενιχύσουμε τέτοια συνεργατικά σχήματα δίνοντας και χαμηλότερο φορολογικό συντελεστή  για τους αγρότες οι οποίοι συνεργάζονται  σε σχέση με τους ανθρώπους οι οποίοι εξακολουθούν να  δρουν μεμονωμένα.  Το λέμε, λοιπόν, ξεκάθαρα: Συνεργαστείτε και θα έχετε χαμηλότερη φορολογία εάν είστε μέλος ενός συνεργατικού σχήματος απ’ ότι θα έχετε εαν είστε  μεμονωμένοι αγρότες. Νομίζω αυτό από μόνο του είναι ένα σημαντικό κίνητρο για να σπρώξουμε τουλάχιστον τους αγρότες σε αυτή την κατεύθυνση.

Υπάρχουν εταιρείες οι οποίες μπορούν -εν δυνάμει- να συμπορευθούν  και εταιρείες που δεν μπορούν να συμπορευθούν.  Ας μην κοροϊδευόμαστε. Η ιστορία την οποία παρουσίασε ο Μάρκος, είναι μια ιστορία η οποία σε αυτή την φάση  αφορά ένα μικρό υποσύνολο της ελληνικής επιχειρηματικότητας. Αυτό δεν σημαίνει, όμως, ότι αυτό το υποσύνολο δεν πρεπει να μεγαλώσει. Με βάση αρκετές αναλύσεις που έχουν γίνει, αν καταφέρει η Ελλάδα  να δημιουργήσει 5 - 10.000 εταιρείες -αυτό που λέμε high impact υψηλής απόδοσης- αυτές από μόνες τους μπορούν πολλαπλασιαστικά να δημιουργήσουν  πολλές περισσότερες θέσεις εργασίας  απ’ ότι αν πολλές άλλες εταιρείες  μεγάλωναν με λίγο μικρότερους ρυθμούς ανάπτυξης.

Η αλήθεια είναι ότι για να μεγαλώσει μια εταιρεία πρέπει να υπάρχει λόγος για να μεγαλώσει. Πρέπει να έχει προϊόντα να πωλήσει, υπηρεσίες να πωλήσει. Πρέπει να υπάρχει αγορά είτε στην Ελλάδα, είτε στο εξωτερικό. Διότι δεν είναι όλες ελληνικές εταιρείες  και σίγουρα δεν είναι όλες εταιρείες οι οποίες συμμετείχαν στο βήμα αυτό σε αυτή τη θέση. Άρα ας εστιάσουμε  λίγο παραπάνω στο υποσύνολο των εταιρειών και εμείς πραγματικά μπορούμε να κάνουμε μια πολύ μεγάλη διαφορά.  Και αυτές είναι εταιρείες που έχουν κατα κανόνα τα χαρακτηριστικά τα οποία παρουσίασε ο Μάρκος. Είναι εξωστρεφείς, είναι καινοτόμες. Βλέπουν την παγκοσμιοποίηση ως μια ευκαιρία και όχι ως μια απειλή. Κατα κανόνα δεν απευθύνονται μόνο στην ελληνική αγορά, εκτός αν είναι επιχειρήσεις που είναι πραγματικά εστιασμένες σε πραγματικά συγκριτικά μας πλεονεκτήματα όπως είναι ο τουρισμός. Διότι στον τουρισμό έχουμε εξαιρετικές καινοτόμες επιχειρήσεις.  Πιστεύουμε στην συνεργασία και είμαι διατεθειμένος να σκεφτούμε έξω από το συνηθισμένο πλαίσιο. Να φανταστούμε πραγματικά τις εταιρείες τους να μεγαλώνουν πολύ γρήγορα, με πολύ γρήγορους ρυθμούς, διότι αυτό χρειάζεται σήμερα. Και βέβαια το να κλείνει ο κύκλος με μια εξαγορά, με μια  είσοδο στο χρηματιστήριο, είναι σημαντικό. Και η δύναμη του παραδείγματος είναι σημαντική. Θέλω να χαιρετίσω αυτές τις επιχειρηματικές πρωτοβουλίες οι οποίες έχουν  αυτή τη θετική κατάληξη. Ελπίζουμε ότι τα χρήματα και τα κέρδη θα ενώνονται και θα επιστρέφονται στην Ελλάδα μέσα από νέες επιχειρηματικές προσπάθειες. Αλλά και ότι αυτές οι επιχειρηματικές επιτυχίες τελικά θα είναι το παράδειγμα και το έναυσμα  για μια καινούργια γενιά επιχειρηματιών, νέων παιδιών, που θα αναλάβουν επιχειρηματικό ρίσκο προσβλέποντας όμως και στην ανάλογη απόδοση.
Δεν πρέπει ποτέ  να ξεχνάμε -και θα κλείσω με αυτή την παρατήρηση- ότι το επιχειρηματικό κέρδος και η επιχειρηματική δράση είναι κινητήριος μοχλός της ανάπτυξης και της δημιουργίας. Είναι μία κατάκτηση -και εκεί νομίζω ότι έχουμε ωριμάσει ως κοινωνία. Το γεγονός ότι έχουμε απενοχοποιήσει -σε μεγάλο βαθμό ως αποτέλεσμα της κρίσης- την καλή επιχειρηματικότητα, η οποία βάζει υψηλούς στόχους, φροντίζει τους εργαζόμενους, προστατεύει το περιβάλλον και αντιλαμβάνεται την επιχειρηματική δράση ως κάτι περισσότερο από το να παράγει κανείς μόνο κέρδη. Αυτή είναι σήμερα η καλή επιχειρηματικότητα. Δεν είναι η επιχειρηματικότητα  του να κάνω κάτι λίγο καλύτερα ή ενδεχομένως να μην το κάνω καν όσο καλά το κάνει ο άλλος, αλλά να διακρίνομαι επειδή μπορεί να έχω μία πολιτική γνωριμία ή επειδή εγώ μπορώ σε χαμηλότερο επίπεδο να κλέβω την εφορία εκεί που ο ανταγωνιστής μου δεν την κλέβει. Αυτή την επιχειρηματικότητα δεν τη θέλουμε. Την άλλη επιχειρηματικότητα θέλουμε, την οποία και θα στηρίξουμε ουσιαστικά  και αποτελεσματικά. Και πιστεύω ότι βρισκόμαστε σε  ένα στάδιο αυτού του κύκλου που μπορούμε πραγματικά να κάνουμε πράξη ένα όραμα για μία γρήγορη ανάπτυξη η οποία όμως δεν θα στηρίζεται αυτή τη φορά σε πήλινα πόδια, αλλά σε σταθερά θεμέλια. Και τα σταθερά θεμέλια είναι οι εξωστρεφείς, οι ανταγωνιστικές, οι εξαγωγικές  Ελληνικές επιχειρήσεις που βρίσκουν τη θέση τους σε μία παγκόσμια αγορά και  οικονομία η οποία αλλάζει ταχύτατα.

Αυτές τις επιχειρήσεις οι οποίες θα είναι στην πρώτη γραμμή της ανάπτυξης -έτσι όπως την φανταζόμαστε εμείς τουλάχιστον- θα πρέπει  να τις χαιρετίσουμε, να τις αναγνωρίσουμε και φυσικά να τις στηρίξουμε έμπρακτα. Μερικές φορές η έμπρακτη στήριξη δεν είναι κατ’ ανάγκη ένα σχέδιο μεγάλων δραστικών κρατικών παρεμβάσεων σε όλους τους τομείς της οικονομίας. Πολύ συχνά είναι ένα σχέδιο ελευθερίας, αφαίρεσης  διοικητικών αρμοδιοτήτων, μικρών παρεμβάσεων. Κατ’ αρχάς είναι θέσεις που καταγράφονται ήδη σε αυτόν εδώ τον πολύ ουσιαστικό και χρήσιμο διαδικτυακό τόπο οι οποίες μπορεί απλά να μην υπέπεσαν ποτέ στην προσοχή κανενός, οι οποίες όμως μπορεί για κάποιον Υπουργό να είναι υπόθεση μισής ώρας. Μία Υπουργική απόφαση μπορεί να θέλει τροποποίηση, αλλά μπορεί να κάνει μεγάλη διαφορά σε ένα ολόκληρο κλάδο, αφαιρώντας ένα μικρό διοικητικό εμπόδιο το οποίο όμως δημιουργεί μεγάλα προβλήματα. Είναι με άλλα λόγια, δουλειά που επιβραβεύει τη συστηματικότητα και επιβραβεύει κυρίως αυτούς οι οποίοι θα ξέρουν να ακούν.  

Γιατί ένα πράγμα είναι να μιλάμε και ξαφνικά -όψιμα- να ανακαλύπτουμε την επιχειρηματικότητα και τις επενδύσεις και είναι άλλο να είναι κανείς ζυμωμένος βιωματικά στο τι χρειάζεται σήμερα η ελληνική οικονομία για να ανακάμψει. Και νομίζω ότι αυτή είναι και η μεγάλη διαφορά μεταξύ των εύκολων λόγων και των δύσκολων πράξεων.